9763 resultaten.
Wegligging
snelsonnet
3.8 met 37 stemmen
2.263 Laatst vroeg mij een hoogzwangere mevrouw
Dat als zij plots haar autootje moest stallen
Om van een nieuwe baby te bevallen
Waar zij dat dan het best proberen zou
Nu kende ik de buurt daar, dus ik zeg:
Neem de A10, da's een ontsluitingsweg!…
Påsk
snelsonnet
3.5 met 17 stemmen
2.646 De grafstemming is heden weer verdwenen
De steen ligt aan de kant, zo ook het ei,
Familie is bezocht, vandaar dat wij,
Nu toe zijn aan ons zelve entertainen.
Wie durft, al kraait de haan ten derden male,
Te zeggen dat hij Billy op gaat halen?…
Vriendschap
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
3.888 Vrienden kun je alles zeggen,
sterker nog, die zijn daar juist voor.
Je moet ook naar ze kunnen luisteren,
heel belangrijk, dat gehoor.
Je moet ook op elkaar kunnen rekenen,
met goed of minder goed nieuws.
Je moet voor elkaar iets kunnen betekenen,
een schouderklopje, of je zegt iets liefs.
Echte vriendschap is niet te benoemen,
er zijn domweg…
Meerbaansweg
snelsonnet
1.9 met 11 stemmen
1.194 Het zal straks voor ons wegverkeer flink schelen
Wanneer men alle rijstroken versmalt.
En als dit plan in de praktijk bevalt
Kan men die stroken weer doormidden delen.
Het is de juiste aanpak naar het schijnt,
Mits men de auto’s ook op maat verkleint.…
James Brown is dead
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
1.425 Als iedereen straks weer z'n kruit verschiet
De strijker, extreme bang, de cannon cracker
Dan knalt dat hard, dan dreunt dat straf en lekker
Soms zelfs nog ouderwets met wat carbid
Maar onvervangbaar hard en recht door zee
Is James Brown z'n oude soulkreet: 'HEY!!!'…
KOMKOMMERTIJD
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
1.984 Er ligt alweer een potvis op het strand.
Ontsnapte krokodillen, spreeuwenplagen.
Zo vullen ze de kranten dezer dagen.
Het is weer zomertijd in Nederland.
Vergeefse zoektocht naar een witte raaf.
Elke krant lijkt op De Telegraaf…
Krediet verspeeld
snelsonnet
3.5 met 23 stemmen
1.432 Ze lieten mij van grote winsten dromen
Mijn aandeel was eenvoudig: geef uw geld
Nu ben ik echter langzaam uitgeteld
En voel mij daarom door de bank genomen
“Niks aan de hand,” hoor ik bij Fortis zeggen
Maar ik kan zelfs geen boterham beleggen…
Niet toerekeningsvatbaar!
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
803 Niet toerekeningsvatbaar.
ben je, als je niet meer weet wat je doet
als het mooi verpakt moet worden
als je een reden nodig hebt,
of juist niet.
Niet toerekeningsvatbaar
als je daden worden vergoelijkt
als krankzinnige dingen worden bedekt,
niet met de mantel der liefde maar
met de toerekeningmantel!
Een verklaring is niet nodig, een mantel…
Klokje rond
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
764 Ik heb het klokje rond
geslapen
Was er eigenlijk aan toe
Verbaasd wakker kijkend
in de rondte
nog steeds wat duf,
een beetje moe,
zie ‘k mijn wekker
staan.
Vierkant!…
Hoogtevrees
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
641 Door hoogtevrees
omgeven
sprak zij met angst
en beven.
Hoogmoed komt voor de val.
’t Is daarom dat zij beval:
Springen is ’t
laatste dat ik doen zal.…
Alles heeft een reden
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
3.018 Dat ik je tegenkwam,
je ontmoette
Jaren lief en leed deelde,
het is voorbij.
Dat ik je vriendschap
koesterde tot het over was,
het is voorbij.
Dat ik alle kleine geheimen
met je deelde net als de grote
tot je mijn ziel raakte
toen was ’t voorbij.
Dat we samen lachten en huilden
emoties deelden,
er niks meer te delen viel
en…
Mijn schaduw
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.168 Er zijn van die dagen,
dan loop ik me voorbij
Dat kan toch helemaal niet
want mijn schaduw
houdt me bij!
Er zijn van die dagen
dan doe ik helemaal niks
Dat geldt ook voor mijn schaduw
overwerken doet ie zich dan niet,
hij is dan vlak bij me.
Er zijn van die dagen,
dan doe ik van beiden iets
Dan doet mijn schaduw
ook nog wat…
Van heden naar verleden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.861 liefde steekt de weg over
het strooit gevoelens in onze herfstwind
het wiegt om een plek te geven
in ons sluierend verlangen
en het weeft woorden
in ons samen denken en voelen
en beschrijft tekens in ons houvast
het verlegt de koers van een schimmig verleden
naar een blijmoedig heden
niet meer ingeperkt maar ontwakend
in een…
Onbestemd verward in dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.008 Voor Harjanne de Boer
Verdwaald in mijn
Dromen ben ik af en toe
Ik weet niet meer hoe
Ik er uit kan komen
Ergens ver weg gloort
Mooi zijden zacht
Gefilterd licht
Met aan ' t eind
Een kleine held're ster
En dan weet ik het
Mijn geluk is niet meer ver…
O Heineken Bier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 't Spul hangt beneveld
Uit de ramen van de
Blauw metallic vernevelde
BMW en lalt lawaaiig
Vuige teksten de wereld
In als vermeende bijdrage
Aan 's werelds daverende
Hitparade - en zingend
In de trant van
O Heineken Bier
(Vele malen bis,
En niets is hen te min)
Smijten ze wat van
Hun drinkgelag over is
Laveloos de bermen…
Van voor ik moeder werd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
739 Toen ik jou die onschuldig was
Aan het redeloos verkeer
Verloren had - jij die
Deel van mij was en altijd
Zijn zal, was er in mijn
Hart een gat geslagen zo
Groot en wijd en diep
Als nooit meer zijn zal,
Een krater die niet meer
Met heelwording kan worden
Opgevuld, tot een zee van tranen
Geworden vol leegte, kilte en verdriet -…
DONATIE-HART....liefde...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Bij een goed hart mag je altijd
aankloppen voor liefde
het ontvangen van liefde
het geven van liefde
en een goed kloppend hart
kan je zelfs altijd nog weggeven
als jouw lichaam er niet meer om vraagt!
Dat staat vast, leg het vast, dat is ook liefde!…
24 UURS VRACHT-VERVOERS-ECONOMIE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 Aan de Maas in de nacht sta ik vaak in gedachten
en droom ik weg van een 24 uurs vervoers-economie
van boten en schepen met honderden vrachten
maar slechts rimpeloos Maaswater is wat ik zie!
Rotterdam havenstad van "niet lullen maar poetsen"
innoveert niet echt en transporteert als verwacht
laat overdag veel te veel vrachtwagens ophoesten…
Als
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
525 Als er geen verlies of winst
wanhoop noch hoop was
probeerde ik me toch altijd
aan iets vast te houden.
Wat het was wist ik niet precies,
vaak dan meer
het is iets in mij
dat gloeit en warm is,
dat wil delen.
Iets wat wil bloeien
met velen
zomaar, voor niks.
Iets in me dat geeft
dat telkens herleeft.
Dat was iets,
is iets,
blijft…
Trollenhoeden*
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 (Trollhättan; Västergotland)
Aan rivier de Göta älv bij de
Waterval van Trollhättan
Ontwapenend de liefde
Mooie woorden; eerder over zee
kregen hier hun beslag, toen
mijn pijl jouw hart doorkliefde
Klim náár en daal ván Kopparklinten
uitzicht adembenemend
't Altaar met toen-geliefde
(Fietsvakantie Zweden, 1989)
*Folkloristisch…
Het bankje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
830 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de vergetelheid…
Dooie tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Wat doe je zoal
In dooie tijd
Zeg jij die doelt
Op tussenpozen die
Liggen tussen gebeurtenissen
Die aanstaande zijn
En die het leven kleur
Zullen geven - die in
Grootsheid nooit vergeten
Zullen worden - dooie tijd
Die hoe dan ook gedood
Moet worden met gedachten
Die sowieso altijd
In de mens aanwezig zijn…
Geloven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
595 Soms, geloof ik,
geloof ik in mijn eigen leven,
in die schone wereld
met alles erop en eraan
bloemen, bomen
gras en vogels
zeeën, en meren
herinner ik me toch ook vooral
al die keren
dat onze dromen uitkwamen
en wij samen waren.…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…
lege straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 langs deze rustige straat loopt men bedaard
in een leegte zonder woorden
een nette glimlach, stevig geplakt over niets
altijd maar de schijn ophoudend
het gaat goed met ons hoor…
er wonen geen kinderen meer in deze buurt
ze zijn allang weg, geen geroep of schaterlach
tuinen bloeien daarentegen eindelijk volop
de schommels werden verwijderd…
het woord is aan hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 de laatste tijd heeft hij het gevoel
dat er geen speciale reden meer
is om langs te komen
hun verliefdheid schijnt al voorbij
als ze weer eens afspreken ruikt
hij een ander soort parfum. draagt
ze een ander kapsel en heeft ze
weinig tijd.
op zijn vraag wanneer ze elkaar weer
zullen ontmoeten zegt ze tamelijk
arrogant
geen idee , je weet…
Don Quichot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 Steeds meer
word ik Don Quichot
de droeve ridder
die met onwankelbare hoop
als evenwichtsstok
op de dunne koord danst
tussen waan en werkelijkheid
tussen komisch en tragisch
in de dooltocht naar Dulcinea,
onbereikbaar
als de einder
wie streeft naar het ongrijpbare
in een waanwereld
lijkt een schertsfiguur
voor wie met beide voeten…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 half zeven was het ongeveer toen ze
wakker schrok van het geluid
ze vermoedde dat het een kindje was
dat van hiernaast, het huilde
hij ontwaakte ook, langzaam…
ze gleed met haar hand over zijn gezicht
teder, ongelooflijk teder.
haar donkere lippen nodigden zijn mond
heel even zag ze hoe bruin hij haar vond
toen hun ogen elkaar ontmoetten…
het bruidspaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.765 ze was zestien jaar en zag er bezorgd uit
helemaal niet als een gelukkige bruid
opeens een vreemde voor mij
in een witte jurk met buik
haar aanstaande leek zo uit de schoolbank
te zijn geplukt
ik weet nog tot op de dag van vandaag dat
“men “er schande van sprak
want er moest getrouwd worden aangezien
er een kindje zou komen.
ik begreep…
Willens en wetens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Wanorde, zo noemt
Borgdorff mijn poëzie,
Maar dan wel gedeeld
Door twee, regels die
Willens en wetens
Door midden zijn gehakt
Door de mens die
Ik genoemd wordt,
Oogluikend toegestaan door
Hen die ook in mij wonen -
Gebroken regels getuigen
Van een gebroken ziel,
Brokstukken poëzie
Van hem die aan zijn eigen
Ik ten slachtoffer…