4113 resultaten.
Roodborstje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 (Dit schreef ik voor een
lieve vrouw)
Roodborstje
Elke keer zat het
roodborstje
in de tuin.
Samen genoten we
ervan,
daar is nu helaas een
einde aan gekomen.
Het roodborstje huppelde
heel vaak voorbij.
Het maakte ons heel erg
blij
en deed ons goed.
Nu mijn lieve man is
overleden moet ik
verder,
dat zal zeker niet
meevallen…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 [Dit schreef ik voor een lieve
vrouw]
Mijn hart
Mijn hart is gebroken nu
je niet meer bij mij
bent.
Het doet mij zoveel
verdriet
dat ik je niet meer in mijn
armen kan sluiten.
Er zijn geen woorden
meer van jou.
Nu, in deze dagen, komt
het afscheid steeds
dichterbij.
Met liefde zorgde ik voor
je.
Mijn verdriet is groot,…
Lieve man van mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 ( Dit schreef ik voor een lieve vrouw)
Lieve man van mij
Vandaag word je
gecremeerd,
de tijd die we samen
hadden was mooi,
prachtig
en soms verdrietig.
Mijn hart huilt,
ik ga je missen lieverd.
Deze dag moet ik sterk
zijn,
maar dat zal niet meevallen.
Met mooie woorden zal
ik je toespreken deze
dag.
Lief,
voor altijd zal…
Mijn overleden oudste zus 80 jaar geleden geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
784 Ze zou vandaag tachtig zijn geworden
mijn zus, mijn oudste zus
mijn overleden zus Fineke Gerda Krediet-Pit
ik denk heel vaak aan haar
zij denkt wellicht ook aan mij
zo denk ik maar, ze heeft toch alle tijd
ze heeft zelfs de eeuwigheid
ze heeft hopelijk daarbinnen de (h)eerlijkheid
ze heeft ook mij nog, haar jongere broertje
want je bent…
Troost
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 Niemand had ooit geloofd,
dat bij zo'n groot verlies,
waar de vlam werd gedoofd,
verdriet het vuur uitblies,
licht zou worden ontstoken
in de bitterzoete herinnering
en de liefde nog ongebroken
voor mijn lief die heenging.
Verdriet beheerste mijn leven
na dat tragisch ongeluk,
toen jij dat jouwe hebt gegeven.
Jij hield van mij als dichter…
Zelf gekozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
617 Gevoelens vol verbijstering
verdriet, boosheid, schuld
worstelden om voorrang
bij dag en bij nacht
de wereld werd heel klein
emoties des te groter
alleen het delen met elkaar
gaf steun door wat herkenning
er was dan wel eindelijk rust
maar niet voor de nabestaanden
die bleven verslagen achter
voor hen was er vooralsnog
levenslang…
Lieve Mama
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 nu jij het aardse hebt verlaten
en over bent gegaan naar zomerland
zullen wij jouw feestelijkheid missen
het horen roepen van ‘stuk’ of ‘70-roem’
heb jij je gevoegd bij jouw geliefde Ben
met wie je vele jaren toerde
meanderend door het vlakke land
genietend van vele steden, de natuur
ook zullen wij jouw kookkunst
moeten missen, kippen-tomatensoep…
Vogelvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Jij vloog weg van mij
op geen vleugels gedragen,
onze vlucht was voorbij
in de dood verslagen.
Nog in het winterlicht
een toekomst beloofd.
Met de lente in zicht,
nieuw licht al gedoofd.
Nu ben ik vleugellam,
poets geen veren meer.
Toen jouw einde kwam,
stortte ook ik hard neer.…
Koude warme hand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
719 Het is stil vandaag
bij de uitvaart
velen kunnen
pas achteraf
afscheid nemen
van de doden
alleen de vogels
blijven zingen
als eerbetoon
voor het leven
de lente kwam en ging
maar de zomer overwon…
Afscheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
649 Afscheid nemen in de tijd
van het coronavirus
brengt veel verdriet en
pijn.
Geen afscheid kunnen nemen
zoals je het zo graag gewild had.
De regels die er nu zijn, zijn verschrikkelijk,
maar het moet wel zo
zijn,
er is geen andere keuze.
Mensen sterven alleen, zonder dierbaren
om hen heen, hoe erg moet dat
wel niet zijn.
Het…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
Lieve vader
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
632 ( Dit schreef ik voor een dochter,
die haar lieve vader zo erg mist)
Lieve vader
Lieve vader van mij,
vijf maanden geleden
bent u overleden na een
kort ziekbed.
Het gemis doet mij veel
verdriet.
Elke dag mis ik je,
ook al kwam ik niet zo
vaak bij je.
Het is heel onwerkelijk,
dat je niet meer in ons
midden bent.
Het heeft mij…
Ik had je lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik had je lief en je was verdwenen
geen afscheid, plots, niet meer samen
verstard onbegrip was verschenen
juist waar wij tezamen kwamen
in een tongzoen van puur geluk
eindigde met een enorme smak
verbrijzelde maakte alles stuk
met jou in het verwrongen wrak
help mij bij mijn terugkeer op aard
uit de wreed onzekere droefenis
ik stuurloos…
Ik leg wel bloemen op je graf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
623 Ik leg wel bloemen op je graf
als je dood bent, overleden
bij leven wil ik geen contact meer
omdat we elkaar niet liggen
met die realisitische woorden
‘omdat we elkaar niet lagen’
leg ik het mooiste boeket neer
en buig mijn hoofd diep voorover
en mocht je worden gecremeerd
dan koop ik verse rode rozen
pluk honderden rozenblaadjes die…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Harm Jansen was geboren
als boerenzoon in Sellingerbeetse
als kluizenaar Harm Heisa
werd hij folklore.
Zijn broer kreeg de boerderij
daarover maakte Harm ruzie
zonder de illusie te erven
vertrok hij, ging zwerven.
Wantrouwig en alleen
met een deken om zich heen
liep en sliep hij overal
in een hooiberg of een stal
in het bos onder een…
[ Wees niet bezorgd, want ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Wees niet bezorgd, want
sterven is doodeenvoudig –
Iedereen kan het.…
Vissersdorp in rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 bloemen fietsen
richting het noordelijk havenhoofd
waar ze stilzwijgend
worden neergelegd
witte rozen gestoken
in het rulle zand, aan de vloedlijn
laten hun hoofden hangen
evenals vrienden
die naar de zee turen
waar gisteren vijf vrienden
al surfend vermist raakten
in woeste golven vol schuimkoppen…
Rutte's moeder overleden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
657 De moeder van Mark Rutte is overleden
ook dus van onze Minister-President
eveneens de aanvoerder van de VVD
maar vooral de moeder van het kind
haar jongste zoon Mark Rutte
ze is niet overleden aan Corona
ook niet aan de dood, maar aan ’t leven
dat kan je gerust zeggen met 96 jaar
haar zoon de politiek leider van dit land
is weer even kind…
de laatste zucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
567 Jezus
dank dat
ik bij
mijn moeders
sterven mocht
zijn
bijna al
haar kinderen
om haar
heen dat
vond ze
zeker fijn
de dokter
heeft haar
angst en
pijn verzacht
met morfine
rustig naar
de andere
wereld gebracht
mijn broers
waren te
geëmotinoneerd om
het laatste
gebed te
bidden
ik bad
toen Jezus
kom toch
in ons
midden…
Mijn laatste wil... dat goedje, het groetje en.doei!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Ik sluit niet uit, dat ik eruit stap
uit het leven, uit het gegeven leven
dat ik opstap uit mijn dan voltooid leven
natuurlijk laat ik me niet (af)vallen
van een flat of spring voor een trein
experimenteer niet met pillen, poedertjes, alcohol
Ik ga gewoon liggen op mijn slaapkamer-bed
de videocamera zet ik standalone aan
een eerder…
Hemels vergezicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
540 jullie overleden
zusje heeft
in de
kinderhemel gouden
kaarsjes branden
voor ieder
elk
sierlijk prijkt
het op
hun tafeltje
het houdertje
in een
diamanten kelk
zij wacht
geduldig op
jullie omringd
door de
beschermengel met
het goddelijk
Licht
met een
stralende glimlach
vanuit de
zachte wolken
kijkt zij
op haar
prachtig…
Geur glipt weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Die frisse vertrouwde geur van bergamot, sinaasappelbloesem,...
Hij glipt bijna weg tussen zijn vingers.
Paniek maakt zich meester van zijn lichaam.
Hij rent naar het schuurtje en versleept het hout voor de kachel naar binnen.
Timmeren als een bezetene.
De ramen timmert hij dicht.
Geen kier blijft onbedekt.
De voordeur, de achterdeur. Dicht…
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Sonja Francesca Pronk
nimmer wordt jouw naam
nog uitgesproken
toch zijn de herinneringen
nog altijd daar
diep donkere geheimen
blijven voor altijd
vervlochten in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn die in jou
verankerd lag
onontkoombaar haast…
De met voeten getreden dood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Met voeten getreden, moegestreden
overgegeven, opgegeven
onbehandelbaar, ten dode
als de platgereden eend
ligt ze wachtend op het
einde…
Rouwen kent geen tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 In tijden van verlies leer jij jezelf goed kennen,
kun je vaak maar moeilijk aan het besef echt wennen.
Om je pad te kunnen lopen, ook rechtop te kunnen staan
vraagt het ook uiten om ooit weer verder te kunnen gaan.
Je zult vaak in oude mechanismen schieten vol gemis,
laat mij maar even zeggen of je verstoppen in een nis.
Openingen zoeken om…
Ik zie, ik zie, wat u wellicht ook ziet, de dood Op 1
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.433 De dood
neemt een prominente plaats in
bij Op 1
de dood
schuift elke avond aan tafel
bij Op 1
“De dood” zegt u??
“Neen ik bedoel de kist
niet die van Evangelische Omroep
maar van alle gezamenlijke omroepen"
de kist zo mooi vormgegeven
en in de tafel verwerkt
van Op 1…
Rouwdragende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 de dood
heeft niet
het laatste
woord
de verwerking
hiervan een
zeer moeilijke
weg toch
komt een
moment AKKOORD
wat was
ook alweer
de droomwens
van de
overledene het
positieve plan
bedenk zou
het mogelijk
zijn dat
ik dit
ook kan
blijf jij
hangen in
dit genadeloos
verdriet
of ga
je verder
met wat
jij NU
helder…
Maarten Biesheuvel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 In de hangmat
onder de notenboom
met de krantenfoto voor me,
zie ik hoe een Schiedamse jongen
ontsnapt uit zijn kamer,
de weg naar het Licht vliegt,
weg van zijn angsten,
voorgoed.…
[ Verbrand in zijn pak ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Verbrand in zijn pak,
verstrooid over de golven –
maar hij waait terug.…
Pappa & mamma
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
581 De wereld die ze verlieten
is niet meer
Soms nog wel een beetje
bij een knuffel
of een kus
En dat is
wat ik zo mis…