inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 71801):

Troost

Niemand had ooit geloofd,
dat bij zo'n groot verlies,
waar de vlam werd gedoofd,
verdriet het vuur uitblies,

licht zou worden ontstoken
in de bitterzoete herinnering
en de liefde nog ongebroken
voor mijn lief die heenging.

Verdriet beheerste mijn leven
na dat tragisch ongeluk,
toen jij dat jouwe hebt gegeven.

Jij hield van mij als dichter.
En al ben ik helemaal stuk:
poëzie maakt alles lichter.

Schrijver: Ruurd van der Weij Fortin, 29 feb. 2020


Geplaatst in de categorie: overlijden

3,5 met 2 stemmen 54



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)