8109 resultaten.
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
over wegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.042 een halve bol
met touwtjes
en daaraan wolken
waaronder
witte koeien grazen
nee, nippen
als met champagne
van het gras
voorzichtig
strekte god
zich hier uit
voordat hij als
een herfstblaadje
verfrommeld werd
en knisperend verdween
de hemel is
niet boven…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Nog even lonkt het zonneoog
door d’ uitgeplozen wolken.
Roze lippen dimmen
de koperen wimperstralen
in rosse wenkbrauwharen.
Nog even schiet het zonneoog
felle schichten
die doven in wolkenslierten
vol roze zalmen en flitsende Lichten.
Geruisloos glijdt het zonneoog
diep in d’aarde en dooft.
Stille schaduwbomen
spoken huiverdromen…
intermezzo
netgedicht
4.4 met 43 stemmen
4.872 de mildheid van de regen
is nog even weggebleven
de pruim schudt zijn takken
en kijkt meewarig de heg voorbij
fluitekruid wuift wit
terwijl riddersporen star
onbewegelijk roestbruin
met hun ijzige blik verdrogen
boerenwormkruid gele teint
bundelt zijn knopjes
druk insekten werend
verlangend naar de zon
tegenover deze natuur
huilen…
Dolfijn
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
938 Vanaf de roestige veerboot
naar Casablanca
zag ik
door vettige
dieselwolken
een blauwe dolfijn
steeds wanneer hij
uit het water sprong
droop er
een regenboog
van zijn staart.…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 wolken bevolkten
vandaag een helder blauw
in een middelgrote stad
waarin de zon het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere…
stort de bui
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
689 verschroeid gras ligt loom
het iele hoofd op dorre akkers
waar het zwoegend wacht
op wat regen in de nacht
lacht een blinkend blik
op uitkijk voor wat roest
die ook zij weldra verwacht
een beetje kleur in elk bestaan
ruist het in de verte zacht
en vochtig zonder wroeging
over buiten nat en zo weer droog
van straffe ritmes zonder betoog…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
pimpernelbekentenis
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.846 het lieveheersbeestje
klein zoals het is in
rood, ros, oranje, de kleuren
met onwillekeurige stippen
die zeggen wat onvertaald blijft
dat lieveheersbeestje
per zomer een keer of twintig
waarvan drie op de hand
lijkt wensen te verkopen
aan wie maar wil horen
en nog durft te dromen
zijn eerste lieveheersbeestje
deze zomer dan toch
mag…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
bouw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan…
Bij 't Bossche Broek
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
655 Heel helder stromend water
en overal 't gesnater
van zoveel dat daar leeft;
De zwanen drijven statig
en zijn misschien nalatig
maar wat dat ook maar geeft;
De eenden roepen dromend,
wie weet van waar hier komend,
vertellen niet hun lied;
Er is een zee van zwijgen,
van rusten en van krijgen,
wees stil, kijk en geniet!…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken…
hangt in donkers verte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 ik zag vanochtend zon
de wolken schaduw vragen
ze keken om en riepen
hen niet op te jagen
hij knipoogt naar
de wind die jachtig giert
langs strand en schaduw
meevoert aan zijn hand
naar branding waar de
schaduw overslaat in golven
en schuim de restjes zon
in wit hebben verzwolgen
winden zijn gebleven in
stilte op het strand schaduw…
Blauwe donderdagavond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.161 Het is
'n blauwe donderdagavond
aan de straat
staat mijn vuilniszak
niet alleen
Op m'n gemak
kijk ik
dezelfde straat in
als de kraaien
Zij zitten alleen
enkele rangen hoger
op de nok
van ons dak
Bespieden als ik
de wandelaar met
zijn hond
die nieuwsgierig
snuffelt aan de zak
driemaal raaien
wat de vogels zullen doen…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 Bijna manshoog
het gras hier
Van watervogels
hoorbaar vertier
´t roept en lokt
Vragen stellen we uit
aan de groengele oever
van de trage rivier
Wij nestelen ons
wijken eerst
aren en halmen
leggen zich als
bij wind neer
Wij,gelieven
weten van geen
talmen
geven ons blozend bloot
En de vogels...
- naar ik hoop -
zijn met…
Plantage
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 Het middaguur verstijft,
stilte hangt als een groene huif
boven gewonde bomen
en vliegen zitten roerloos
op hun stroperige melk.
In schamele hutten
wachten rubbertappers
met schrijnende ogen
op de koelte
van het donker.
Misschien zal de man
uit de stad
morgen wel iets meer betalen
en misschien kan er dan
een nieuwe mangel komen.…
Voelde ´t op m´n klompen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
852 De populieren
zijn van gisteren
Vandaag zijn ze
geveld met
´n ongekend geweld
Gezaagd, geduwd
en getrokken
stam uit een stuk
Takken
te beginnen
uit ´n herfstige kruin
De populieren zijn
van gisteren geworden
hand in hand
stonden mens en machine
Wie is hier held?…
De zilvergrijze dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 ze floten schaterend de ondertoon
als boventonen klonken luid de
witgestreepten in hun blauwe luchten
Schiphol deed geen reet
aan al die laatste zuchten toen
de Boeiing ze aan flarden sneed
ze wolkten dansend langs de hemel
vlaagden zwevend zwart in gras en kwetterden
steeds luider in het dimmen van het gas
hun vrienden stonden zachtjes…
Voor ge recht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.975 -Statig freule prijst de spijzen-
graast het heerlijk zoet zo zoet
vreest niet van de duister zijde
aan wiens voet gij voeden zout
zucht geslaakt aan wouden kant
laat verend groen volgaarne door
een wel gevormd beha gelijk
haar ongerepte boezem strijken
dwaalt dus danig deze rokken
tot uw adem reiken kan
zoekt er rug gekromde stokken…
gaaf in open schil
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
620 ik had
nog niet gekeken
langs je koude
wind omhoog
de draden
bleven kleven
die de ochtend
naar me boog
was verrast
door de kastanje
nog gaaf
in open schil
jij dwong me
om te kijken
naar de herfst
die ik niet wil…
Fluitenkruid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
930 Wit kant
langs de rand
van Vlaamse wegen
kom je 't overal tegen.
Gratuit een groot boeket
voor jou in de vaas gezet.
Met wat restjes stelen
kan je instrument bespelen.
Fluitenkruid
fluitgeluid.…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 Ik zeg je Plinius, het is september.
de dichters keren in 't getij.
vruchten rijpen aan de warme muren,
vergeet dat niet: het zijn de laatste uren
van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren.
het zijn de stille dagen van het jaar,
want alles wordt geduldiger gedragen
in veelvoud van de laatste dracht.
september weet wat dierbaarheid betekent…
De Kraai en de Kolibri
hartenkreet
3.1 met 53 stemmen
7.665 Mensen zijn vreemd, bromde de kolibri zuur,
Want iedereen houdt toch zo van de natuur?
Kijk nou eens bij ons naar het Regenwoud,
Waarom zou je vernielen waar je van houdt.
Precies! kraste de kraai. Als ze niet stoppen,
Helpen ze de wereld finaal naar de knoppen.…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 je hebt het blad
weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist…
De spin
gedicht
2.4 met 142 stemmen
20.340 Gisteren weefde een spin haar web
Uitersten van draden
Met steeds een middelpunt
Dat wacht. Driehonderdzestig graden
Was de omtrek van dat
onwaarschijnlijk uitgespannen vlak
Waarin een kleine prooi de wieken gespreid
Zich vastvloog terwijl de spin de bloedbaan brak.
-------------------------------------------------
uit: 'Een toren van…
een kreupel paard
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
675 ik brink
en voer mijn krelis
een kreupel paard
een pen wat touw
en schaduw van de bomen
meer lijkt hij niet waard
door schofthoogte
is hij zijn hele leven en
voor de handel niet gezien
na zijn zuidlarens drama weer
hier beland eet uit mijn hand
we blijven een ongezworen team…
Vogelparadijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.397 Onze tuin is een vogelparadijs
met zwaluwen in het geitenhok
en merels in de heg.
De zwaluwen plakten nestjes,
zo keurig en zo net,
van stro en allerhande restjes.
De grauwe vliegenvanger
heeft zo zijn eigen plek.
Hij wist nog waar het was.
Boven de deur van de schuur,
heeft hij zijn dakterras.
En in de heksenbezem bij de deur
heeft…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 als zonnemist verglijdend
dalen kleuren groen en teer
het donkere licht versnijdend
onder zware takken neer
een huis tegen de hemel
van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 zo op het oog schat men haar benen
even lang, links en rechts als haar armen
eveneens wordt beweerd dat haar borsten
loodrecht op de horizon staan, wat
onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in…
Leven
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.227 familie is echt totaal in tact gebleven
De laatste poging van de herfst tot kleuren
Verzand in rottend vies schimmelrijk bestaan
Hoewel ook schimmels vrolijk leven geven
Is het met het meeste leven dan gedaan
En na het afscheid van hun bedrijf
Bloeiden mijn ouders even op
Slechts een aantal jaren toen
Steeg de ellende tot een top
De natuur…