13147 resultaten.
Gebroken liefde
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.163 Ik houd van jou, meer dan ooit woorden kunnen zeggen
mijn hele hart wil ik graag in jouw handen leggen,
ik heb je lief, gewoon om wie je bent
hoewel ik jou misschien nooit werk'lijk heb gekend.…
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 Bentham schijnt eens gezegd
te hebben: geluk is: dom zijn en werk hebben. Werk heb ik, maar
ben ik dan nog niet dom genoeg?
Lectuur komt bovendrijven en zit me dwars. Zoals:
Het aantal dagvlindersoorten vermindert de komende tientallen
jaren met zeker 75 procent. Vijftig broedvogelsoorten zullen
in aantallen achteruitgaan.…
De thuiskomst van de jagers
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.120 Niet alle jagers razen schallend
door een woud, waar licht en groene tinten in
samen werken aan ’n atmosfeer die ’t hen
te moede maakt als snelle vissen
in een weldoorgloeid aquarium.…
De ark van wilp
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
459 Je zou dit vaargeulmonster moeten zien
Je zou beeld en geluid moeten gaan mixen
Dan kunnen bart en nico lekker niksen
Mijn god, 't is morgen vast te laat, misschien
Vormt 's nachts het wassend water averij
Dan zal de IJssel hoog komen
te staan
Gelijk de zondvloed over
akkers gaan
Eens in je leven komt zo'n kans voorbij
Het spant…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 Maar toen zij de kamer binnentrad,
Waar ik stil te werken zat,
Over mijn boeken gebogen,
Toen viel een straal van het zonnelicht,
Over mijn werk en mijn aangezicht
En schitterde in mijn ogen.
Ik zag haar in het zonlicht staan,
Ik keek haar stil verwijtend aan
En smeekte: "Laat mij met vrede,
Ik kan, ik mag niet met u gaan".…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
De holocaust. En wij?
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.896 Vandaag nog aan het werk!
Het universum wacht.
Geef het zijn kleur, zijn vorm.
Doordrenk het met zijn zin.
---------------------------------------------
(1996)…
Opeens
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.703 Opeens spook jij door mijn hoofd
Had er zelf niet meer in geloofd
Dat ook ik verliefd kon worden op een dag
De dag is gekomen, de dag dat ik jou zag
Nu probeer ik te werken, probeer ik door te gaan
Maar steeds weer zie ik jou staan
Wat kan een leven toch gek lopen
Kon hier alleen maar nog op hopen
Nog één keer geef je me een kus en knijpt…
Oom Karel: een familiefilmpje
gedicht
2.3 met 125 stemmen
56.177 Hij ontving voor zijn werk talloze prijzen.
Dit gedicht verscheen in de bundel 'Ben even weg' (1965).…
Mijn kleindochter
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
4.821 Wij, als trotse grootouders, heten jou van harte welkom op aarde,
En wensen je samen met mama en papa,
alle goeds toe voor het werk dat ze klaarden.…
Levensloop
hartenkreet
4.6 met 37 stemmen
6.242 De achttien gepasseerd het volwassen leven begint
Misschien nog een paar jaar voor je eigen kind
Nog even verder leren of misschien al werken
Ook het liefdesleven blijft niet meer binnen de perken.…
HET GESCHENK VAN MIJN VADER
gedicht
3.5 met 198 stemmen
67.747 .
--------------------------------------------------------
uit het werk van Marnix Gijsen (1899 – 1984)…
Terrasjesweer...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.010 een lelijke kop
En kijk dat sloofje eens gaan
alleen haar handjes in 't sop
Ze hadden commentaar op alles
wat ze voorbij zagen gaan
maar hadden in hun agenda
geen enkele afspraak staan
Want ze hadden wel veel praat
maar charme voor geen cent
slijten hun dagen met kritiek
geen vrouw die hen verwent
De lunch is op ze gaan aan 't werk…
Verborgen taal
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
814 is voorbij als ze blijkt te werken in de bakkerij.
Een nieuw verhaal? Ik haal mijn schouders op
als ik bij de ophaalbrug gekomen ben.
Teken ik dit op? Het is een goed begin.
Verrek, waar is mijn pen??…
Ouderdom en buitenleven
poëzie
3.7 met 23 stemmen
9.065 Het is geen klein vermaak, te zitten met een boekje
Omtrent een groene laan, of in een eenzaam hoekje,
Te lezen enig werk, dat onze ziele sticht,
Of God een offer doen, met enig zoet gedicht.…