Alle inzendingen over werk en intimiteit

13147 resultaten.

Sorteren op:

Gebroken liefde

hartenkreet
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Ik houd van jou, meer dan ooit woorden kunnen zeggen mijn hele hart wil ik graag in jouw handen leggen, ik heb je lief, gewoon om wie je bent hoewel ik jou misschien nooit werk'lijk heb gekend.…

Een doodkalme zee (haibun)

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Bentham schijnt eens gezegd te hebben: geluk is: dom zijn en werk hebben. Werk heb ik, maar ben ik dan nog niet dom genoeg? Lectuur komt bovendrijven en zit me dwars. Zoals: Het aantal dagvlindersoorten vermindert de komende tientallen jaren met zeker 75 procent. Vijftig broedvogelsoorten zullen in aantallen achteruitgaan.…

De thuiskomst van de jagers

gedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.120
Niet alle jagers razen schallend door een woud, waar licht en groene tinten in samen werken aan ’n atmosfeer die ’t hen te moede maakt als snelle vissen in een weldoorgloeid aquarium.…

De ark van wilp

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Je zou dit vaargeulmonster moeten zien Je zou beeld en geluid moeten gaan mixen Dan kunnen bart en nico lekker niksen Mijn god, 't is morgen vast te laat, misschien Vormt 's nachts het wassend water averij Dan zal de IJssel hoog komen te staan Gelijk de zondvloed over akkers gaan Eens in je leven komt zo'n kans voorbij Het spant…
Maxim7 januari 2024Lees meer >

't Was buiten stoffig, warm en druk

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.957
Maar toen zij de kamer binnentrad, Waar ik stil te werken zat, Over mijn boeken gebogen, Toen viel een straal van het zonnelicht, Over mijn werk en mijn aangezicht En schitterde in mijn ogen. Ik zag haar in het zonlicht staan, Ik keek haar stil verwijtend aan En smeekte: "Laat mij met vrede, Ik kan, ik mag niet met u gaan".…

LAIS CCCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Schoon wordt nooit een ding van goud of lood waar starre ogen hebberig naar staren. Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood en ingelijst op foto wil bewaren. Schoon is niet wat ik voor jou vergaren kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt. Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt, haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
Dirk Vekemans23 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCV

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik snel aan elke weersverandering. Voortdurend met geheim omhuld ben ik alleen maar blij met wat verheldering, want in dit zijn vind ik geen zekerheid. Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij lachen in dit plagendal elkaar voorbij. Het eerste cijfer mijner ontstentenis, jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
Dirk Vekemans25 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVI

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Van haar lijden wil ik jou vertellen, (mijn hand ging door de weelde van heur haar) van haar nacht waaruit bij dag wil wellen in etterwonden al het schone daar (ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar). Ik wou haar geven jouw astrale glans (het kleed viel uit, wij speelden darts en dans) en de lust verdween in het bewegen (ik wou haar…
Dirk Vekemans26 februari 2021Lees meer >

LAIS CCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
In de zoo van mijn verlangen heeft g*d de tijd nu afgezet: het is erg stil. Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot besluiten, weet niet langer wat ik wil. Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril? Verhult jouw hand in mij de dromen? Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen, vrijheid wordt er mij en haar ontnomen en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
Dirk Vekemans27 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Straks versteen je weer in mij, doods en kaal, een teken in een wereld van tekens, zuiver gefluister in de dodentaal, restbeweging onder honderd dekens, naam van het niets, herhaling die telkens mij roept maar zonder klank in dit bestaan. Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan. Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister, het droeve donker waar…
Dirk Vekemans28 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Ongenadig licht, door huid en handen heen. Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen jouw lied bewaard, door alle lusten heen: kristallijne weerschijn, vrij van wanen, gelouterd door elk feit van het gedane, eisende slechts 'n gebed om de aarde. Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde, stralenschicht in 't stof van kathedralen, zachte wens van…

LAIS CCCX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik wurm als wormen door jouw tuinen al. Ik wil verbranden in jouw dageraad. Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal en jij verdoet mij zonder woord of daad? Alsof je jou dan niet met mij verraadt? Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht, ik schonk jou luister, lijfelijke pracht. Er is geen wereld waar jij niet bestaat, omdat jij alles doet…

LAIS CCCXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
In ’t wit opgebroken schaduw was ik, de fout gelopen wens om één te zijn, gemarteld alleen tot de laatste snik door zwaarlijvige hoeders van de pijn, loeders die spuwen het schurft van hun zijn. Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen, van aarde wenteling, tot jij verdween en nu ik niets omhanden heb, jouw maan zich oplost in de naam die ik…

LAIS CCCXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Het is lente, haar lach wordt weer lelie, haar tred een rijgen van zijde in het zuchten van lucht, haar evangelie murmelen de beken de weiden in. Lijsters bezingen zoet haar blijde zin, tuinfluiters doen krokussen tuiten: 't is al elysisch feest daarbuiten. Omsluiten echter doet het zwart mijn hart, angsten beklijven die 'k niet kan uiten…

LAIS CCCII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Mistroostig de kale takken reiken van het zuigende naar de grijze lucht. Geen ene plaats is nog te bereiken want het zicht is van mijn stilstand vlucht en klank versmelt tot onleesbaar gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar los en schittering daalt neer, godsgebaar. Ik was er niet, weigerde, was niet klaar. Ik ben er nu, solitair…

LAIS CCCXIII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar onnavolgbaarheid omwikkel met het naakte van mijn taal, de galm ervan in letters…

LAIS CCCXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
In de ondoordringbaarheid van mijn zijn, het artefact dat jij als mij aanschouwt, terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn als sparteling, terwijl jij muren bouwt rond het gras met de walg die mij vertrouwt, in het matte zwart van jouw stalen as waar alles is, en blijft, dat er nooit was, in't git waar niemand nog mij raken kan, waar niemand mij…

LAIS CCCXV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid, het verdwijnen waarin genadig blijkt: onwetendheid, mijn onmacht en het respijt dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg. Heb ik verlangen…

LAIS CCCIX

netgedicht
1.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 426
Haar wangen vullen mijn bed met rozen. De kamer wuift met geurige kruiden. Lippen als lelies koelen mijn blozen. Goud als van honing tooit zij mijn huid en zie zij breekt ons de schaal der geluiden: hemelse wrijving, vingers raken kristal, handen saffier en mijn lijf zingt heelal. O moeder der goden, laat mij vergaan, gun mij de sluitende ring…

LAIS CCCX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Ware het maar dat ik nooit geboren was, mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee mijn klagen zou zoemen, zachter dan was mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw mijn huilen zou lachen, lach met mij mee, mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens mijn lijden jou troosten met strelingen zang mijn falen…

Schrille crescendo'S

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
In slinkend duister aan drempels van licht, de rossige gloed van Aurora In een roerloze spiegel van water door ijle dampen onttrokken aan 't zicht wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen Het dons van de mist houdt hen eendrachtig gevangen instinct is wat hen samenbindt: hun nog te voltooien gezangen Gesmoord…
Max28 september 2022Lees meer >

De holocaust. En wij?

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.896
Vandaag nog aan het werk! Het universum wacht. Geef het zijn kleur, zijn vorm. Doordrenk het met zijn zin. --------------------------------------------- (1996)…
Fa Claes12 februari 2005Lees meer >

Opeens

hartenkreet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.703
Opeens spook jij door mijn hoofd Had er zelf niet meer in geloofd Dat ook ik verliefd kon worden op een dag De dag is gekomen, de dag dat ik jou zag Nu probeer ik te werken, probeer ik door te gaan Maar steeds weer zie ik jou staan Wat kan een leven toch gek lopen Kon hier alleen maar nog op hopen Nog één keer geef je me een kus en knijpt…

Oom Karel: een familiefilmpje

gedicht
2.3 met 125 stemmen aantal keer bekeken 56.177
Hij ontving voor zijn werk talloze prijzen. Dit gedicht verscheen in de bundel 'Ben even weg' (1965).…
J. Bernlef24 augustus 2003Lees meer >

Mijn kleindochter

hartenkreet
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 4.821
Wij, als trotse grootouders, heten jou van harte welkom op aarde, En wensen je samen met mama en papa, alle goeds toe voor het werk dat ze klaarden.…

Levensloop

hartenkreet
4.6 met 37 stemmen aantal keer bekeken 6.242
De achttien gepasseerd het volwassen leven begint Misschien nog een paar jaar voor je eigen kind Nog even verder leren of misschien al werken Ook het liefdesleven blijft niet meer binnen de perken.…
Gizmo3 januari 2003Lees meer >

HET GESCHENK VAN MIJN VADER

gedicht
3.5 met 198 stemmen aantal keer bekeken 67.747
. -------------------------------------------------------- uit het werk van Marnix Gijsen (1899 – 1984)…

Terrasjesweer...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.010
een lelijke kop En kijk dat sloofje eens gaan alleen haar handjes in 't sop Ze hadden commentaar op alles wat ze voorbij zagen gaan maar hadden in hun agenda geen enkele afspraak staan Want ze hadden wel veel praat maar charme voor geen cent slijten hun dagen met kritiek geen vrouw die hen verwent De lunch is op ze gaan aan 't werk…
merle ;-)8 oktober 2004Lees meer >

Verborgen taal

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 814
is voorbij als ze blijkt te werken in de bakkerij. Een nieuw verhaal? Ik haal mijn schouders op als ik bij de ophaalbrug gekomen ben. Teken ik dit op? Het is een goed begin. Verrek, waar is mijn pen??…

Ouderdom en buitenleven

poëzie
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.065
Het is geen klein vermaak, te zitten met een boekje Omtrent een groene laan, of in een eenzaam hoekje, Te lezen enig werk, dat onze ziele sticht, Of God een offer doen, met enig zoet gedicht.…