Alle inzendingen over zee erotiek

7766 resultaten.

Sorteren op:

't is voorbij

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.679
mijn wereld om voor te leven is gestorven naakte bomen in een dode woestijn de zee draagt een ijskoud veld van vissen de kust neemt afstand voor wie ik leefde is gestorven de zon poogt verwoed zonder resultaat zijn warmte rilt mij slechts een huid om leegte àlles lijkt dood…

Hoe machtig ben ik

netgedicht
1.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 901
Ik las het levenswerk van een dichter in een week en gaf me over aan een vloed van woorden, letters en een zee vol hersenkronkels - Hij bezweek voorgoed die ook mij wilden verslinden zoals een zeemonster doet Langzaam trok het water zich terug in het boek Mijn geest vatte slaap en stak de draak ermee…
Jeroen Zwaal15 december 2002Lees meer >

AANGESPOELD

netgedicht
2.9 met 127 stemmen aantal keer bekeken 26.697
We geuren zee en kloppend bloed streelt baren open tot de morgen ze voldaan weer sluit.…

Droom maar

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Droom maar warme dromen in een zee van geluk, jou leven kan niet meer stuk. Droom maar in de golven van de slaap, ik ben er als jij ontwaakt.…
Sweet24 september 2002Lees meer >

De bij aan het strand

poëzie
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 3.651
Zeg, zwerfse zuster bij, Gevleugelde schalmei, Waartoe verliet gij 't zoet der bloemen Om moederziel alleen te zoemen Slechts tot de zee en mij? Verlokte een dichterluim Ook U tot plichtverzuim, En zoekt ge, als ik, door 't licht verblinde, De honing voor Uw droom te vinden, Ach, in een kelk van schuim?…

Gevecht

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Niet de vele knopen tellen de afstand noch de mijlen over zee onzichtbare draden worden verweven en hechten aan het tikken van vervlogen tijd daar waar het landen vaste grond geeft in geloof zal het hartenbloed weer stromen, twee handen leggen leven in een omarming van liefde…
metha12 oktober 2004Lees meer >

Angst

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.552
Jouw lichaam een zee vol verrukking soms rustig vaak wild en onstuimig Onstuimigheid van de jeugd onverzadigbaar eerlijk, oprecht jouw liefde voor mij Onzekerheid angst verlies ik verdwaald in jouw hart Vragen vertwijfeling hoop wanhoop mijn liefde voor jou...…
Lena1 december 2004Lees meer >

zijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 697
rollen van de golven op de kust suggereert de eeuwigheid en tegelijkertijd messcherp de vergankelijkheid van mijn bestaan elke letter op papier bewijst mijn zijn voor deze ene seconde er voor en er na zal ik enkel herhalen en wordt het scheppend bezig zijn een grimas van het brein ik zie de woorden stromen uit mijn pen ik huil een zee…

MARINTIEM

snelsonnet
2.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Gemengd op zee zorgt voor gemengd gevoel. De commandant heeft echter veel bezwaren en vindt het vrijuit vozen tijdens varen geen voorbereiding op het strijdgewoel. Dus géén gevrij, géén kus, géén soixante-neuf… voor onze krijgsmacht geldt: ‘make war, not love!’…
Hans Mooi3 augustus 2007Lees meer >

kastelen in de lucht

netgedicht
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.004
ik vertel je over dromen en wolkenstof hoe de wind geen woord verspilt enkel stilte draagt in groot vertrouwen hoe dit laatste mijn handen vouwt wijzend naar het lichte tij jij vraagt me dan waar de zee begint en voor ons uit ligt slechts de waarheid golven groot de horentjes in het zand…

nancy

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 766
het loden leger draagt de dood op handen hamert de dood in het tedere hart in de vlijmscherpe, vlamrode zee van bloed wordt de mond tot stilte gekerfd woorden breken doof en zonder tranen staart ze in blinde duisternis nooit meer zal ze op zichzelf lijken het licht in haar ogen gedoofd…
j.bakx24 augustus 2007Lees meer >

van 2005 naar 2006

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 803
de brandende zon wordt verzwolgen door de zee op de zandbank - het is altijd lente in de hal van het station bij het koffietentje de zorgvuldige achter de nieuwste computer wacht op zijn beurt de van der made weg maalt de polder tot waste land eenzaam spelend kind investeringen van een wandelende tak zondag in de file…
robflipse23 december 2005Lees meer >

Gevouwen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.439
In vervagend avondlicht zag ik een bloem de bladeren vlijen rond het hart voor zij haar hoofd boog in de nacht ik zag d’r dromen drijven op de wind en huilde toen haar morgen niet meer kwam stil heb ik haar naar zee gebracht en aan de golven toevertrouwd biddend dat de oneindigheid haar blaadjes weer ontvouwt…

Strandgast

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Ze ligt in het zand in de verte blinkt de blauwe zee achter haar zonnebrilleglazen zijn de ogen gesloten Ik denk aan Freud en Jung hoe de menselijke geest alles van buiten naar binnen neemt en zich verwonderen blijft Ze is verdwenen, haar handdoek verlaten op het zand en ik hoor haar stem vanachter mij wat heb je nu weer geschreven…

De enige manier

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 637
Er is maar één manier Praat met me Ik verdrink In de woorden Die voor jou bestemd zijn Laat me praten Ik kan niet meer ademen In de storm Van ongeordende zinnen En de regen van letters Open je mond En verlos me Van de zee Van rondtollende gedachten Die op mijn schouders rust Mijn hart verdrinkt En ik wil alleen maar praten Dat…

Stormduinen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.503
als je van steen was zou ik huilen nu wil ik schuilen met mijn gezicht in het mulle zand tot de kilte voelbaar zoekt naar helmgras een laatste strohalm stijf en stug zucht in de wind net als een kind de zee stilaan bedaren strandribbelend aaien wat er ver zoet en ver zacht tot rust gebracht…
Erna21 februari 2008Lees meer >

het ijlen van de nacht

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.501
de zee, steeds kleiner, verdeelt mijn handen over duinnachten en jouw gelaat wit en stil, als lelies voor zon verborgen wordt meegenomen door de vlekken van de wind ik laat je alleen: meeuwen zwijgen de wereld en mijn stem streelt de laatste herinnering zoveel trager dan de wandeling naar morgen…

Antibes

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.338
Het kasteel Vol licht en de zee die zo blauw is Met de lucht en cipressen Om daar te wonen met die kleuren Al die kleuren en dat moois En jij die daar staat en waarschijnlijk aan iets anders denkt Aan vroeger Met verre ogen Of in je hoofd luistert Naar het concert voor de doden Terwijl ik niets hoor Ik leef om te kijken Naar al dat moois…

tijd voor bezinning

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
maandag, zilverlicht dinsdag, goud schemert de zee woensdag, gehakt donderdag en bliksem vrijdag, vis moet zwemmen zaterdag, het moet nu gebeuren zondag, een antwoord schuldig ergens tikt een klok mijn houdbaarheidsdatum houdt eens op midden in de week maar zondags niet ik ben zomaar net als u een mens…
Fred7 juli 2008Lees meer >

Delphine

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Met jou naar de zee gekeken hoe de zon het late licht liet spelen op het oppervlak zag je tersluiks naar me kijken deed alsof ik het niet zag Luisterden naar het gezang van een nachtzwaluw op zoek naar warmte De nacht zou helder zijn en koud de slaap trok ons van het balkon naar binnen en het bed nodigde ons uit…

vrouwzijn

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.178
voel hoe ik je vasthoud als woorden op huid niets is een schaduw onder het zandglas van spijt ik geef je mijn ritme nog liever dan lief als een lichtgolf van vogels door het nachtelijke tij en ik adem jouw schoot in kleuren van méér mag ik jou geven het windwarme leven als zee en als vrouw volkomen in jou…

Verdwaasd

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Dan staat ze stil tuurt naar de zee loopt in 't water en smeekt zacht neem me mee nu...niet later.…

Windgolf

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 709
dagen korten in het nachttij van een dromendichter sterven in de duinen van het eigenzinnig hart woorden staren wangenbleek naar het ongekende afscheid waar ik de zilte vloed in mijn zakdoek druk zilverwit sterven vleugels door de stilte van een open zee op vreemde vogels schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…

TSUNAMI

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Schuimend water baart onheil Kolkende massa overrompelt de stralende kust Wuivende stranden branden in spokende chaos Lichamen drijven sterven bederven Wanhoop ontreddering dood De zee is los niets ontziende blind Mijn God Wees een God van nabij…
Yann13 maart 2006Lees meer >

tranen van de wind

hartenkreet
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.224
Ik lach naar de stilte in de zee. Omarm me met de zon. Overspoel me met de golven van je hart. Laat me voelen dat ik niet alleen ben. Je zal me omarmen met de zon Gedragen door de wind.…

zwoel

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 825
Zwoel is de nacht de lucht is warm en zacht een briesje speelt met mijn haar je voelt je zo onkwetsbaar samen loop je hand in hand je voeten spelen met het zand de maan en sterren verlichten de zee het klinkt misschien heel cliché de romantiek overheerst dit tafereel het is prachtig en sensationeel.…

geleide droom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.284
Een statig huis, niet ver van zee, bladerende verf. De tuinman veegt de herfst van 't erf. De poort piept mee, de sleutel past in 't kruis. Als je binnengaat staat bij elkendeel het moederbeeld. Ongeloof. Bij elkendeel? 't Moet zijn dat wij heel erg met haar verbonden zijn.…
cebe10 september 2006Lees meer >

Late regen

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
Eenzame huizen liggen als zieke dieren op de ingevallen flanken van de heuvels, uit de grijze verte van de zee zeilen vruchtbare wolken aan en gaan voor anker in de stoffige vallei. De aarde drinkt met kletterende kaken, in het duistere woud likken onrustige herten zilveren druppels op.…

Ging voor de hemel

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
geschrokken zit je met de brokken stuk in je lijf gebroken gebruik en verder uitgesloten ze beloven niets hangen je op aan tijd laten je bungelen in hoop tussen hangen en wurgen ze vieren en trekken tot de strop je laat verrekken in hun zee van tijd je ging voor de hemel die weg ben je nu kwijt…
wil melker22 oktober 2006Lees meer >

voor de liefde

netgedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.253
zoals gij mij en ik jou gij mij terugspoelt en ik jou de hele dag, wij met de stilte van de rozen spelen gij in steeds andere golven verliest glimlacht nog een keer probeert wij ons in de zee verdiepen en in het lijf-aan-lijfgevecht gij mij doet gloeien in de wind en ik jou…