4931 resultaten.
gewoon voor willem
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
461 in mijn spiegel kom ik je tegen
in vlijmscherp schorpioenen vuur
herken ik mijzelf
en ik besef
zo ver en zo nabij
was jij al meer dan honderd jaar
mijn alter ego
en ik denk jouw gedachten
terwijl in schaduwspel
ieder zich in eigen dans
synchroon en vloeiend
voortbeweegt
zijn vragen overbodig…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
401 Met de vleugels dichtgeslagen
aanschouw ik in stilte
verstopt achter bladeren
de bloesem van jouw bloem.
Al ben je nog niet volle bloei
en lijk je angst te hebben;
toch geniet je van de zon
en van de kleuren om je heen.
Er ontschiet mij een glimlach
bij het zien van zoiets fragiels
zo puur, lief en meer dan dat je ziet
toch blijf…
de ganzen van steen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
645 ooit vlogen zij voorbij de dorpen
zagen de was hangen en een jong
stel achter de schuur staan vrijen
de haan van het kerkje draaide
met ze mee naar het oosten, zijn
koper blonk in het zonlicht, stemmen
stegen verwaaid omhoog, vervaagden
terwijl over de kreek op een terras
muzikanten oefenden, zwaailichten
van de brandweer door het vlaswerk…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
766 Spectrum van gevoelens waarschuwt ons
voor gevaren die onze verre voorouders
in hun overlevingstrijd hebben ervaren --
wie niet luistert naar in genen geschreven
berichten uit het verleden verongelukt en
ligt in de bermen der evolutie begraven
Zoals het leven opgekrikt door ‘t zonlicht
zich moeizaam uit de natte aarde wrikte
overstijgt…
Luchtkussens
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
420 Ik ben bereid te duiken
in de fuiken van de dromen,
alleen ik aarzel voor de steile rand,
bang dat je me achterna zal komen , en
te springen in het zelfde diepe ledikant,
vrees niet, we springen op gelijke wijze
met dichte ogen, met vaste hand, gericht
op angsten die verwijzen naar de
verdwenen vrienden uit de jeugd, waarmee
we zwierven…
Krabpaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
395 als ik boos ben,
mijn woede
zich ontladen moet,
stort ik mij
op mijn krabpaal
in het schuurtje
van mijn achtererf
alle ingehouden emotie
alle opgekropte frustratie
krab ik weg…
Want onvervuld...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
463 Want onvervuld blijft het verlangen levend,
de tijd draait door, de vragen staan
in al hun hevigheid gebeiteld.
Want onvervuld blijft het verlangen levend,
de leegte zoekt een vorm, ongrijpbaar anders,
verbindend tot grotere gehelen.
Want onvervuld blijft het verlangen levend,
geen danser zonder dans, geen licht
tenzij het groot ontwaken…
Wereldse reis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
373 Ik ben slechts
een simple ziel
een jongen die kijkt
die vraagt en beleefd
De zinnen die ik versta
komen tot aan mijn hart
ook verlies ik wel eens
woorden die niet bij me horen.
Hier en daar
pak ik een hand vast
en fluister vanuit mijn hart
"liefde is slechts mijn deel".
Je ogen zijn voor mij
als een tastbaar bewijs
dat jij…
De blauwe planeet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
709 In de ruimte koud en inktzwart
zien ruimtereizigers in spotlight
van de zon de blauwe planeet-
dat in stilte met de schoonheid
van ‘n aards paradijs schijnbaar
gewichtloos in oneindigheid zweeft
Kwetsbaar flinterdun de schild
tegen een gewelddadig ruim
de beschermer van aards leven-
paradoxaal gloort dan de hoop
dat inzicht van leiders…
Vat het leven
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.307 Een leven vol zoeken
vol vragen
een zoektocht naar acceptatie
door mezelf
door anderen
acceptatie van mezelf
van het onbekende
van de wereld die ik ervaar
de wereld die invloed op mij heeft
die ik kan veranderen
die ik niet kan veranderen
als een put
waar ik uit klim
en weer terugglijd
als een vuur
dat dooft
en weer ontvlamt…
Senryu
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
843 Het kosmisch oog
is alwetend, ziet alles
waarom ben ik blind…
de gevangenis van het paradigma
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
545 De gevangenis van het paradigma
O, gij filosofie
Evenknie
Van het labyrint van wegen
Van Klukhunn verkregen
Denken over denken
Parameters voor verre paradigma’s
Gespartel van
Andermans meningen
Leidraad voor’t verstand
En Kant
Hij eindigt met
Verdinglijking en het grote vergeten
Maar o filosofie
Ik wil weten
Van de wereld die alles…
Ronddobberen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
794 al tastend op zoek naar een weg
op de vleugels van tijd
in droombeelden en herinneringen
zonder overschaduwd te worden
heb je dat nodig
om het goede eruit te filteren
blijf je ronddobberen
houd de zintuigen constant alert
om die ervaringen toegankelijker te maken
ontrafel je een verborgen taal
voor verbeterd welzijn……
Durf te leven..
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.196 Dwarrelend,langzaam vallend,
Komt de sneeuw hier naar benee.
Genietend kijk ik door mijn raam,
En neem een slokje van mijn thee.
Wat weet het leven met al zijn pracht,
Mij zo`n fijn gevoel te geven,
Het is zo mooi en ook zo zacht.
Heerlijk...ik begin ervan te beven.
Zachtjes loop ik nu naar buiten,
De sneeuw dwarrelend op mijn…
Heden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 Wanneer ik gefascineerd ben
wil ik weten waardoor dat komt
dan is het zoeken in de ruimte
welke de natuur mij geeft.
Zoeken achter muurtjes
onder water duiken
meewaaien met iedere wind
en stil zijn als het helpt.
-Het vuurt in mij brandt-
zowel morgen als gisteren
zijn mij onbekend
omdat ik geloof in vandaag.…
Denken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 hij was niet zeker
of hij de volgende stap
zou stappen
want die verplaatste lucht
en kon ontaarden in een orkaan
zoals eerder voorspeld
maar dat ging toen over een vlinder
hij aarzelde evenzeer
of hij de volgende denk
zou denken
want als die zou leiden tot
E = mc³
was het eind niet zo zeer zoek
dan wel niet meer opportuun
hij hief…
Iets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 Er is nu niets
maar het is er wel
ik weet het zeker
maar het komt niet
zoals vorige week
gisteren
vandaag misschien
nu is het er ineens
als een bliksemschicht
ik pak een pen
een blocnote
en schrijf
een verhaal
een gedicht
opgelucht
haal ik adem
er verschijnt
een glimlach
op mijn gezicht.…
Maktub
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
446 Gesloten ogen
geven mijn hart de ruimte
om te vertellen
wat ik voel
wat ik wil.
De sterren laten mij
een weg volgen
in besef en angst
volgens het verhaal
van mijn eigen hart.
- en als de wind
mijn wang kust
weet ik het verhaal
van onze liefde -…
Jong volwassen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
542 Illusoire wereld
van 'n kind stort in naarmate
hij ouder wordt
Tegelijk met het verdwijnen
van z'n speelgoed naar zolder…
Mijmeringen
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.037 Nadenkend over het leven
Misschien maar voor even
Vragen waarop je geen antwoord krijgt
Misschien is het beter dat je zwijgt
Maar in je hoofd blijft het malen
Gedachten die steeds maar weer afdwalen
Waarom?
Vragen die je beter maar niet stelt
Antwoorden die je niet krijgt
Tollen blijven ze in je hoofd
Van levenslust beroofd…
Veranderlijk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
855 En al achteruitlopend die berg op
Die berg van principes
Draaide de wind
En ik
Ik draaide mee…
God
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
532 Als innerlijke stem ervaren
gemoedsrust kwam tot bedaren
geweten gerust
problemen berust
voor altijd het zwijgen opgelegd
grenzen weerlegd
toekomstvoorspellend bepaald
consequenties verhaald
paradijs gevonden
in een mens zonder zonden!…
Wolken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
419 Wolken zijn als schepen,
schijnbaar doelbewust
koersen zij
op een fond van
blauwe oneindigheid.
Soms ben ik jaloers
op hun voortvarendheid.
Maar zij bewegen slechts door wind
terwijk ik
gedreven word
door Geest.…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
532 Hoe verder ik dit pad zal gaan,
hoe meer ik eelt verzamel
op het bot. Een gewaagde
reis, waarbij de huid, mond en
de schouder lijken niet van
deze tijd en lichtjaren ouder,
het frame gelaagd tot rond skelet,
de ziel in tijd gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid…
Getuigenis van een antiheld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
547 Ik werd bewust van leugens der natuur
die illusies van een mooi en eeuwig leven
in mijn kinder genen heeft geschreven en
de tijd in m’n brein traag liet stromen
Na midlife als de tijd in vrije val raakt
zag ik wat we zijn, schakel in de keten
van heden naar de oorsprong van ‘t leven
en na de voortplanting eindigt die taak
De…
klein
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
575 Het is zo fijn je klein te voelen
een zandkorrel in de woestijn
een stofje dansend op een windvlaag
om er zo-wel als niet te zijn…
Eureka
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
798 Die van het Reve was zo gek nog niet
God is een ezel zei hij en public
Natuurlijk
Hij droeg zijn kostbare vrucht
Waar of geloof
Het boeit mij niet
Mijn handen zijn vrij.…
overbelicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
670 gisteren sprak ik met de zon
over de naderende lente
de kreek spiegelde mij voor
zonder beloftes, het riet wuifde
de aarde scheurt al her en der
laag kiest een patrijs zijn landing
nu nog kijk ik tegen kale bomen
zoals bezems borstelen zij schoon
meer nog sprak de zon met warmte
verblinde mij, met zicht op mooier…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
510 Een woud van zwijgen, rijgen
zich in twijfel tot een toverbos, onder
een kalend dak, waarin de bladeren
zich herkenen, iets geleerd en zeker
niets verteerd, pompt vuur door aderen,
te denken dat ik straks niet meer ben, dat
blijft vaag, licht gevoel in de maag,
de kwaal van een dogma die ik langer ken,
iedereen kent het, niemand kan het…
De hoofdrol
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
723 Gevoel is onze oudste taal
heeft ‘t beste met ons voor
luisteren vergroot de kans op overleven
Onze enige taak is creatie
van ‘n volgende generatie
aangepast aan eisen van ‘t nieuwe heden
De vrouw romantisch
de man rationalistisch
stereotypen die werkelijkheden verhelen
We doen de vrouw tekort
zij is de ster in de hoofdrol
lonkt…