22982 resultaten.
dat gevoel maakt mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Ik zing van leven,
van vlinders in de lucht,
van groen gevulde velden.
Van dartelen de mensen,
die lief zijn voor elkaar.
Ik drink de tranen,
van gevoelens,
van vreugde en verdriet.
Ik leef, gedachten,
die verwarren,
die tegenspreken,
maar ook mee.
Een ongelofelijke passie,
ingehouden gevoel,
voor leven en genieten.
Van open,…
Lente
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
576 Bladeren worden groen
waar bloemen kleuren
op takken samenzijn
in de luwte
van de wind.
Het getjilp
dat ons vrolijk stemt
draagt krachtig bij
aan de zonnenstralen
van onze lach.…
ik wou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
742 ik wou dat ik het warme water was
dat uit een douchekop stromend naar beneden
jouw lieve lijf vrijpostig mocht betreden
en elke porie als een letter las
de letters die vervolgens zich en masse
tot sensuele zinnen samensmeedden
die mij verslag van jouw verlangens deden
en druppels richting gaven als kompas
en mocht ik de fluwelen handdoek…
geluk zoeken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
834 Ongeluk.
Zwart, de hoeken.
Versteend geluk.
Bevroren ijs.
Niet gezegde woorden.
Verwarring en toch niet.
Het geluk is slechts een besluit.
Maar hoe wordt het genomen.
Emotie is zoals hij is,
laat hem maar komen.
Niet gezegde woorden,
de stroom van ons verdriet.
Hoezo, waartoe,
Laat het zijn en denk maar niet.
Laat het zijn, laat…
Regen in de lente
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
696 Dikke druppels vallen,
slaan hard tegen de ruiten
Laat regen mijn humeur vergallen?
Jazeker, want ik wil naar buiten!
Het voorjaar trekt als een magneet,
ik verlang naar groen, de bossen,
naar parken met hun bloemenkleed
maar niet als wolken hun water lossen!…
geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 Loslaten is vertrouwen en geloven dat geduld uitkomst biedt.
Geduld is geen dwang, geen tegenstand.
Geduld is de dingen accepteren, die je gegeven worden.
Geduld is een doel, maar zonder dwang en zonder deadline.
Vertrouwen dat ook onzekerheid een einde kent.
Zoekend naar het beste in onszelf en in een ander.
Op zoek naar de waarheid die…
Viool
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
839 Pure geluiden uit vurenhout,
nu eens fel, dan met zoetheid verrijkt,
vormen een ware klankenwoud
als de virtuoos haar snaren bestrijkt.
Gevoelens vloeien van blij tot verdriet,
dan weer van nietig tot krachtig
Gedachten van stoer tot durfniet
volgen verlangens van teder tot machtig.
Het is niet in woorden te omschrijven
wat vier snaren…
rennende gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Er is een schip
Hij is diep geladen.
Het meer is breed,
ik kan er niet overheen.
Ik heb hulp nodig,
vleugels te vliegen.
Is er iemand thuis,
alleen een gek,
heeft een hart als dit.
bevroren of open,
verwarring, tegenstelling.
ego..of toch meer.
Ik wil de deur openen,
de sleutel weggooien.
Weinig tijd, en veel gevoel.
Het meer is…
Zij en ik
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
575 Zij is, ik ben alleen de weerschijn
Zij doet, ik handel op haar woord
Zij denkt, mijn peinzen slechts de scheerlijn
Zij danst, ik wankel op haar koord…
Gruis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
919 Stil ben ik ervan, en dan
wat anders kan ik zijn dan stil?
Iemand is vervangen door
de geurende Dood, die
twee ogen heeft
twee ogen, twee oren
Verwoven in een lichtweb
in een vorm,
in een toestand van geloven
Een vriend van ijzer met
namen die nog klinken
in mijn bloed, die verdrinken in
een toevloed van vriendelijkheid
en nog nakolken…
'n Duvel in de hemel
snelsonnet
2.9 met 13 stemmen
1.167 Het subtopstigma hoort tot het verleden
Uiteindelijk werd Twente kampioen
Een feit dat Willem Wilmink deugd zou doen
Al had hij het massale feest gemeden
Daarboven, waar wij nog niet kunnen komen
Heeft hij er vast 'n Duvel op genomen…
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Een laatste stuiptrekking
voordat je wordt bewaard als
bruidsschat in het hart met
de gave der liefde
Je weegt soms wel wat zwaar
en timide liggen de woorden
tegen mijn lichaam aan
Haast ademen we samen
zingen, zweten, lachen om
dingen die we laten
We gaan de pijn verlaten
op onbekend terrein
Lichaamstaal als zoekende
wederhelften…
Treuraap
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
698 Zo mooi als zon haar vacht belicht,
zo treurig staart dit fijn gezicht
Ineengedoken, gekeerd in zichzelf,
wat gaat er toch om in haar bovenhelft?
Is het vrees, schrik, pijn of verdriet?
Haar stemming raden kan ik niet
Iets somber als ik haar passeer
hoop ik dat de volgende keer
de gibbon weer blij met ’t grootste gemak
luid roepend slingert…
Vlaamse kermis
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.634 Bezem uit! 't Is kermis!
Knechten, meiden, vrouwen, mans,
heel de bonte zwerm is
lustig aan de dans.
Een ander groep aan tafel
eet vis en worst en wafel.
Oudwijfje schinkt,
oudventje drinkt,
oudliedje deunt en klinkt:
Ha!
Niets zo leutig-fraai en fris
als bezemboerenkerremis!
Niets zo leutig-fraai en fris
als 't Vlaamse leven is!
Zonder…
Voor even stil
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
556 Stilte aanbidt de herdenking
van hen die het land
dierbaar waren en nog zijn.
Vergeten is geen optie
want de waarde van de stilte
dragen wij nog in ons hart.…
Stille woorden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
477 I
De blik maskeert de
kijkers die hun leeftijd
verraden door de wijze
van spreken
Daar waar de ogen
spreken
snoeren woorden
de mond
Zielloze termen en
zinloos tijdverdrijf
achter goede manieren
De wijze bewaart
zijn weten voor het
juiste moment
II
Spreken als noodzaak
is de verstilling zoeken
in wat is
In wat men…
Rhododendrons op zondagochtend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
862 Zo fris, zo mooi, zo elegant,
zo chique, zo fijn, van plant tot plant
De kleuren een verrassing op zich
waarop de zon haar stralen richt
Van vreugdekreten tot stil als een muis
want intens genieten, dat wil ik nou juist!
Mijn adem, de vogels, insecten die zoemen
zijn al wat ik nu hoor tussen deze bloemen
Geruisloos en sluipend vervolg ik mijn…
Bloei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
621 magnolia bloeit
in buurman's tuin - hoe rose
mijn Japanse kers!…
Gras
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
553 In vroege lente zonnestralen,
de stad nog vele dromen te gaan,
vertraagt mijn pas tot genoeglijk dralen
tot iets euforisch mij stil doet staan
Starend naar het veld van groen,
geklemd tussen straat en waterplas,
inhaleer ik diep van dit seizoen
de frisse geur van vers gemaaid gras.…
Ik blijf je missen
hartenkreet
4.3 met 69 stemmen
3.158 Warme tranen rollen
stil langs m’n gezicht,
ogen raken opgezwollen,
verdriet drukt als een zwaargewicht
Dik zes jaar is het nu geleden
dat jij zo plotseling verdween,
heel onverwacht naar de dood gegleden,
en zo geruisloos als ik je nu beween
Vaak mijmer ik over vroegere tijden,
jij warm, veelzijdig, immer luisterend oor,
mooie momenten…
Toen gij zijt heengegaan
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.391 Toen Gij zijt heengegaan die nacht,
- o, 'k weet het nog als was 't van gister nauw, -
lag over huis en straat de sneeuwen vacht,
de wind blies rauw, heel fel en rauw.
Geen woord, dat U weerhouden had
wellicht, heb ik gezegd; - 'k heb niets gedaan,
dat U deed keren; stom en stijf, met glad
gezicht zag ik tot U en - liet U gaan!…
Mijn Moedertje
gedicht
2.8 met 22 stemmen
12.577 juist als ik bedenk hoe onnoemelijk mooi je rug
verandert in twee wonderen,
komt mijn moeder binnenvallen om nog avondlijke
overschrijvingen te doen. we zoeken beiden de vrede
des harten op nogal verschillende manieren.
ze komt om haar dagelijkse portie zoon.
ze zegt dat ik mijn voeten moet verwijderen
van de zetel van haar keuze, en laat er…
De dodenzee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 De veer suggereert
de vleugel waaraan de romp
van de vogel hangt
De kieuw flankeert
de vissenkop die de alg
en de slakken vangt
Waar ging je heen
toen je er niet meer was?
Waar is je geesteskind
naartoe gevlied?
Na de vogelvlucht en
de donderslag is de raaskal
neergestreken
Voor de valreep ben je
naar het eeuwig thuis geweken…
Wake up call
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
463 Ik speel niet met gedachten
en ook niet met het gevoel
van jou en van een ander
dat is niet mijn levensdoel.
Ik ben waardig in het leven
maar met rust moet ik gaan komen
tot een beslissing in dit lot
het is geen tijd om te blijven dromen.…
Verlossing in de alchemie(?)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Je vouwt je handen zacht samen
geboeid en gekneveld in een eeuwig amen
Je kijkt met betraande ogen door
de verregende ramen
De wind tekent striemen op de verweerde muur
op dit steenkoude uur van waakzaamheid
Je bent getekend door een christelijk stramien
Dan kies je liever geen kruisiging
aan een crucifix
maar een martelgang door de dierenriem…
Tilburgse blues
snelsonnet
1.3 met 10 stemmen
1.015 Het aantal spijbelaars was licht gedaald
De schooluitval was haast gelijk gebleven
Voor Willem II deed hoop weer even leven:
De tweede ronde werd zeer nipt gehaald
Mijn dag was al gekleurd toen ik dit staan zag
In mijn lokale ochtendkrant op maandag…
Leeg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
469 en nee,
ik dacht toen niets
het hoofd kent leegheid
het eeuwige zwarte gat
omdat woorden niet ontbreken
is er gehoor en ook op schrift
maar het heeft geen inhoud
want het is niets…
Stilte in vriendschap
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.523 Wonend in verschillende steden,
verscheidene kanten opgegaan,
levens met andere bezigheden,
erg druk met ons eigen bestaan.
Maar al zien we elkaar in geen tijden,
geen e-mail, telefoon of brief,
toch blijft het lijntje tussen ons beiden
onbreekbaar sterk in superlatief.
Geen boze kritiek, blaam of verwijt
want onze vertrouwde vriendschapsband…
Nectar zoeken
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
445 Voorzichtig is nog de dag
nieuw en prachtig
gaan we nectar zoeken
zo zoet, waarachtig!
Je mond is rood
en rond je hals geurt
de liefde indachtig…
ik geloof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Ik beweeg,
het ritme
van het leven,
ik grijp,
ik verlang,
ik volg instinct.
Hij zegt, is dat goed,
kun je dat wel zeggen,
kun je dat wel doen.
Ik gil ,
ik wil,
ik schreeeuw het uit.
Ik wil,
ik ben,
Ik geef.
Kijk mij.
Ik rust,
ik ben,
kweet nie,
hoeft nie,
ik rust,
in zijn,
van mijn bestaan.
Ik geloof,
in mensen,
in…