23350 resultaten.
Grijsgallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Herinneringen (grijs maar goud)
vermalen wat vandaag gebeurt.
Mijn god, ben ik al echt zo oud?
Maar kom toch, jongen, niet getreurd
om dinkytoy en meisjesvlecht.
Drink bier, wees braaf en –ja, hoor- flirt.
Maar iets is in mijn hart gelegd,
waartegen ik weemoedig vecht.…
de rijder
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
571 herken mij
als het stof dat daalt
in een vallei waar jij
nog niet eerder zien kon
herken de weg
die altijd naar huis wijst
onderweg
waar de zon omhoog reist
herken de traan
die ieder verraadt
zichtbaar de maan
het wordt laat
langs de akkers
verteld een teer plantje
op een oneindige vlakte
het laatste deel…
's nachts soms
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
637 verschijnt
mijn muze
die me uitput
me gebruikt
mij bevrijdt
die me meeneemt
naar de diepte van
hooggelegen dalen
waarin ik val
zachtjes
vrij
naar beneden glij
struikel
over de tijd
tijd
waaraan ik
mijn woorden
voor hem wijd
ah mijn lief
mijn muze
jij die mij begrijpt…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 Hier verberg ik mijn overpeinzingen
duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera…
lucht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 het mooiste van
de dag
de avond
de nacht
is voor jou
je adem
die ik voel
met mijn ogen
open
in het donker
met mijn ogen
dicht
in het licht
van een zwarte
maan
luister ik
voel de lucht
je adem
botsen
op mijn kussen
en veilig landen
in mijn dromen
als ik slaap…
De zeer oude zingt
gedicht
3.5 met 32 stemmen
21.272 er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos
eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings
alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid rijk
en aan alles gelijk
als het hart van de tijd
als het hart van de tijd…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Het zoekend zonlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
498 het viel in reepjes
schuifelde van uur tot uur
stilletjes met de klok mee
bleef haken aan mijn tenen
bediende de klink van de deur
liet mijn gage voor de toekomst zien
in kunst alsook in onderwijzende woorden
nu nog zoekt de zon
me naarstig op warmt mijn
kruimels houdt de deur
nog op een kier
maar het licht aan
mijn voeten herken
ik…
Thermieken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Iemand blaast haar adem
warm tegen de rug
Ik zweef omhoog in het blauw
van lapis lazuli, versteen
alsof jouw hand beschermend
mijn kale kruin bedekt
In de ochtendlucht vormen zich
zang patronen en tonen
het spinrag in de blauwe lucht
Winter voorbij en lente
is in ons gekomen
Jij draait jouw mond
jouw tong streelt, strekt zich
puntig…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 Aan mijn voorzichtige voeten
dwarrelen ze voorbij
sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in…
Adieu
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.254 Ik ben niet meer met u alleen
en op de peluw is er geen
o lieveling, die lot en leed
zo onafwendbaar zeker weet.
Geef mij uw mond en zie mij aan:
lang voor de zon, lang voor de maan
verzinken in de wereldmist
zijn onze namen uitgewist.
En wat mijn hand te strelen vond
zal liggen in de wintergrond
en wat mijn stem aan u bescheen…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
De Nachtschone
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.714 De hele wereld heb ik afgereisd
In droom. Wat is mij van die reis gebleven?
Niet veel meer dan 't verlangen om nog even
In een verlaten tuin, waar de avond grijst,
Te zien hoe de nachtschone in het lichtblauwe
Licht even bloeit en dadelijk verkleurt,
Aleer de dood mij nijdig toe zal snauwen:
‘Ga nu maar de ijskast in, het is je beurt.’…
niet het vele....
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
658 laten we de jaren laten
zo ze waren
de dagen tellen
die we samen zijn
speciaal de ogenblikken
van elkaar verstaan
ze opslaan
als te korte uren
maar hoe dan ook
onder "voldaan"…
eindafrekening
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 we tellen de dagen
maar vergeten de uren
(om over de minuten
maar te zwijgen)
zo maakt men tegen 't einde
van het bestaan de balans op
als de accurate boekhouder
met de tong tussen de tanden
die zich verdiept in kille cijfers
zijn wij straks debet aan
het tekort aan geluk…
Onder 't helder koele laken
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.340 Als een lelie op het water
Heeft mijn ziel zich uitgespreid
Tot een nú-zijn zonder later,
Bij het stilstaan van de tijd.
Onder 't helder koele laken,
Waar ik op de sluimer wacht,
Lig ik tussen droom en waken
Voor de drempel van de nacht.…
Zeventien
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
735 van zo zeventien
Een rode zakdoek en een wenk
Haar voeten in de branding
Die komt en
gaat en drijft
Het natte zand
is alles wat er over blijft
Je blonde haar
weerspiegelt in
het water
Tot het later
voorgoed
in mijn ziel
boven drijft
Het is of mijn gedachten
voor altijd kunnen wachten
Het tij zal keren
en golven weren
de tijd…
Leven is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Leven is
net iets meer
dan wat even is
even meer
dan wat was
vele malen zijn
veel meer dan dat
was het niet.…
Cirkel van hoofden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
427 Je hebt maar één hoofd.
Als je leest krijg je er hoofden bij.
Als je veel gelezen hebt, heb je veel hoofden.
En veel gezichten.
De hoofden in je hoofd
ken je uit je hoofd.
en van gezicht.
Met het klimmen der jaren
slinken je hoofden.
Als je een hoge leestijd hebt bereikt
verlaten je hoofden je een voor een,
de laatste het eerst.
Je hoort…
Playback
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.555 Een mens is een waarneming.
Niet tastbaar, enkel
klank en beweging van daarnet.
Een stem, een voetstap, de wijze
waarop het haar naar achteren wordt geschud.
Herkend en voorbij.
Een brief. Gisteren gepost,
vandaag bezorgd.
Daartussen kan heel wat gebeurd zijn.
------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…
Gematigd gramschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 In vruchteloos trachten
zal geen drukte beklijven.
Pogingen zijn ijdel
om verlaten leegte te verdrijven.
Geheugens van ernst gewist,
tussen verplichting en berusting ingeklemd.
Feesten en beesten,
pas veel later weet je wat je hebt gemist.…
Zij weten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Sinds Dodenherdenking
reis ik mee met de Mei-Express
in volstrekte stilte
met de gestorvenen
om ze levend te houden
Alleen zij verstaan
het onhoorbare
zij weten
Ze voorspellen mij
het loon voor dit gedenken:
eerst hoon en beschimping
daarna het negeren van mijn beeld
tot slot de censurering
de eliminatie, de wegzuivering
zij…
voor niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 Dood
Postzegels verzamelen of kunst
Leren, leren lopen
Meubels kopen
Een passie, een hobby, een studie
School ál die jaren
Alles weten over geschiedenis, koken, wat dan ook
Hoogleraar zijn of kunstenaar of erg heel erg je best gedaan
Om iets te worden
Een kamp overleven een oorlog
Vechten om te overleven, 5 jaar in een cel
Lezen en lezen…
Wat respijt.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
853 Als je bent
aan het einde
van het touwtje,
komt de
mors dooie dood
die douwt je
over de rand
van deze planeet.
Wat heet,
hij dondert jou
in de vergetelheid
en vriend het is
vermetelheid
te denken dat je
voor vele flappen
daar aan
kunt ontsnappen.
Misschien krijg je
enig respijt
maar al je geld
ten spijt,
al bied jij
een bedrag…
Avond
poëzie
2.8 met 5 stemmen
3.388 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.
Je hebt weinig…
Willig sterven
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.815 ’t Schijnt dat de tijd hiernaar
Iets zonderlings belooft dat levenswaardig waar’,
En daar m’om wensen mocht nog heel lang op te blijven -
Om ’s werelds end misschien, en grafschrift te beschrijven?…
Ambachtelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
636 Het stille woud kent
een vreemde vloer
er heerst een zonderlinge gewichtloosheid
alle seizoenen worden samengeperst
in die sobere kleur
van vergankelijkheid
Voordat het licht verspringt
naar de tint van de oorsprong
vloeit alles bijeen
de doden hebben hun mantels
breed uitgespreid
de snit verwijst nog naar de drager
oogappels…
zacht met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
510 als ik je naam niet meer weet
je ogen niet meer herken
noem mij dan
herinner me aan je stem
zwaar en diep
verzwegen in mij
als ik het heelal
in stil lievend zweven
in jou verken…
Onontgonnen dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 Op zo'n lentemorgen
die zich ontwakend strekt
koel en nauwelijks gekleed nog
terwijl nachtkilte wegvloeit
en het trilt boven de wetering
zweeft een vlechtwerk
van donkere nachtresten
vermengd met frisse dagdromen
dwars door het zinloze draaiboek
van het nieuwe etmaal
In die verwarrende werkelijkheid
verschijnt ze in de jonge dageraad…
Tijdsbeeld van Morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
488 hemelbloemen haasten zich
en pakken samen als een
groot boeket
over het baken van onze stad
waar gedachten innig en stilzwijgend
bovenwinds meevaren
daar wordt liefde aangeraakt
en vloeit jouw tijd geruisloos over
in die van mij
waar seconden in gelijke tred
volmaakt geschiedenis schrijven
ogenblikkend in de kleur van het hart
levend…