Alle inzendingen over liefde

ergens zou je willen weten waar deze woorden vandaan komen maar ik weet het niet nu,wie ik ben ooit was er overgrootvader of nog veel verder teruggaand hij liep langs de beek met de oude molen toen nieuw en er was een meisje die hem zag en daarom besta ik nu,maar deze woorden zelf gaan zover terug dat ze geen oorsprong…

Waarom opstaan waarom steeds weer doorgaan? Omdat er altijd iets is altijd meer dan niets is als alles is verloren een nieuwe kans wordt geboren daarom wil ik opstaan. Omdat er altijd meer is altijd weer een keer is dat de lach het wint van de traan daarom wil ik doorgaan. Omdat liefde mijn drijfveer is en ik altijd blijf hopen ooit…

met een rugzak vol geheimen ben ik na omzwervingen aangekomen daar waar men van zegt dat het 'n tolerant land is waar mensen zoals ik mogen zijn wie we zijn en mogen lieven vooral mogen lieven wie ik het liefst lieven zou in de opvang aangekomen is de spanning duidelijk voelbaar noodgedwongen zit ik daar met degene voor wie ik mede…

't Zou het einde zijn van de regenboog Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan Alles vervuld met honende holle lach Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan Gedaan met universum en dans of droom Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje Eb en vloed weg, dof en killig Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse…

ik heb je bij de vleugel gepakt wilde weg naar groener gras maar kon niet vliegen jij bent geen droom maar vloog voorbij geruisloos in het kerend tij landde jij met natte voeten het was herkenning in spontaan begroeten de wereld delen ging niet ongemerkt aan ons voorbij vrijheid heb jij in ervaren moeten leren opmerkelijk is je…

Non sum qualis eram bonae sub regno Cynarae Horatius I Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet; dat mij dit vuur verslindt, de laatste zal 'k niet zijn; dat mij de slaap niet vindt voordat door het gordijn de grauwe ochtend sluipt - 't is duizendmaal geschied. Dat ik tot andren ga, dat alles is om niet; dat ik vergeten…

Twee lijnen buigen uit elkaar, om met een boog samen te komen. Maken een gesloten geheel, vormen een hart. Zo gaat dat met liefde denk ik ook. Het mijne is vierkant recht toe, recht aan. Wat hoekig, maar vol lief en leed. Alleen niet rood, maar simpel wit en zwart.…

met pijn in haar hart schrok ze om vier uur 's morgens wakker het kussen nat van ongeschreide tranen resultaat van het geleverde gevecht de avond ervoor ze hield te veel van hem…

Al heb je de hele wereld om je heen, soms voel je je alsnog eenzaam en alleen. Al zijn er heel veel mensen die van je houden, kan je van binnen nog steeds huilen. Al zijn er zoveel mensen die om je geven, toch voel je van binnen een leegte. Al wil iedereen je liefde geven, mis je toch de aandacht van die ene.…

als zand glip je door mijn handen hoe angstvallig ik je ook probeer vast te houden breng mijn tranen naar zee vraag of hij ze in bewaring wil nemen tot de tijd daar is om het zonnestralen te laten regenen…

Kringloop van de vragen, het hooi waarop we lagen, heeft zich in andere vormen opgericht. buigen sterren en de maan, naar dat kleine stukje grond om de schoonheid even aan te raken, het juiste woord te vinden in het malse gras waarop ik je vond, waaruit jij korrels vrolijkheid blaast in de toekomst van beide monden, het zoet van bitterheid…

Geen ander verzoent ons zoals wij dromen tot het laatste uur van de nacht van het besef te leven na een tevreden eerste zucht omringt door kleuren van een verlicht aura verwarmt jouw intense blik mijn hart door te smelten van diverse emoties met de smaak van de verboden vrucht. Beelden van witte stranden omarmen mijn utopie met blinkende…

het heft staat fier rechtop schuldige letters sijpelen traag over woorden van liefde zij stierven een vroege dood daar egoïsme de voertaal bleek…

Haar kern is kenmerkend vanwege een onbeperkt onverwacht bevrijdend gevoel door een groen landschap van heuvels en valleien in de nacht met het geluid van een stromend beekje begeef ik mij door geuren van lavendel en mandarijn naar de kern die tastbaar voelt en fluweel zacht. Met gesloten ogen ervaar ik de rust door rookpluimen van sandelhout…

Ach die tijd, onze tijd van onder- en overgang, scheidt de dag de sneeuw die we vertrapten, in de middag al verdampt, klampt zich aan het tempo van elke hartenklop waarin we mochten hopen, die in elke seconde start en eindigen kan, in de avond ligt de overvloed met bevroren plaveisels ingelegd en in de ijspaleizen waarin we rouwden…

wie vertelt mij wie ik lieven moet van welke sekse of welk ras van welke huidskleur oogopslag dik of dun donker of blond introvert of extrovert wie vertelt mij wie ik lieven moet die keuze ligt toch zeker wel bij mij in landen zoals Irak Iran, Egypte, Syrie, is iedereen hetro mannen en vrouwen die van hun eigen sexe houden worden…

Wij zijn echt niet zo verschillend; wat jezelf ook denken mag. Het leven kan soms een slagveld zijn van gebroken harten en vervaagde idealen. Het neemt wat en soms geeft het wat. Het is de prijs die wij ervoor betalen. Maak een stukje voor mij vrij. Geef een stukje van je hart. Open een stukje voor mij apart; en doe er een stukje van het…

een slanke hand die deuren opent en het licht binnen laat ogen die begroeten een lach die je even stil doet staan de kamer spreekt mij aan in een warm ontvangen je stem vraagt melodieus en zacht zal ik de jas ophangen er is geen ijs te breken wij weten beiden beter zijn doorgelopen naar de zon pas toen keerde jij je naar…

Geef mij jouw ogen, zodat ik door jou kan zien. Geef mij jouw mond, zodat ik kan proeven van jouw smart; hetgeen jij niet spreken kunt met de woorden van jouw hart. Geef mij jouw oren, zodat ik meer van jou zal horen. Geef mij jouw hand, opdat ik beter voel; hetgeen jij afschermt met jouw verstand. Geef mij jouw haar, zodat ik meewapper…

het ging jou niet om de mooiste kleurigste of meest exorbitante bloem uit het boeket van leven het waren de stralende ogen en lach als jij haar onverwacht aan een ander mocht geven jij hebt gezocht voorzichtig geplukt gekozen uit groot en klein iets dat bijpassend moest zijn het is niet allemaal over rozen gegaan omdat zomeren voortijdig…

De momenten waarop je jezelf tegenkomt Degene die je kent Die je vreest of vermomt Waar je onbedoeld steeds voor wegrent Slaapgebrek, ziekte, of een ander zwak moment Het gevoel besluipt te zijn verdomd Het spiegelbeeld dat je tenen kromt De kracht komt voort uit wat je herkent Een verlangen dat te lang niet is verwend Onbekend gebied lijkt…

achter onze daagse gezichten en zuinige woorden net boven de aarde kondigden naderende wolken voor alles wat leeft en gist de neerslag aan met krijt trokken we een onvaste streep door onze kamer wat over bleef tussen hemel en aarde was een fladderende vogel die het luchtruim zocht of remde hij af voor de landing?…

Hoe bedank je iemand voor zijn hulp, geen idee, hoe bedank je iemand voor zijn aandacht, geen idee, hoe bedank je iemand voor zijn LIEFDE, nou DAAR kan ik wel wat mee. Ik stop met tikken, leg mijn ipad weg, kijk mijn eega aan en zeg: heb ik je vandaag al gezegd, dat ik van je hou? Want zo, doe je dat volgens mij nou, Immers morgen…

Laatst tekende ik liefde met potlood, pen en heel veel passie de lijnen van haar vormen, verwarden mij compleet met alles dat ik nu in mij heb wil 'k opnieuw signeren…

Zo schalks van opzij, bekijk ik je het liefst. Ogen knikkebollen langzaam, open en weer dicht. Levenslucht deint borsten, stelt gerust. Alleen maar jij, in vrije vorm, en hoe je daar van binnen van mij aan het houden bent. Elk klein detail van boven tot onder, mij zo bekend.…

Ik voel me verschrikkelijk Ik voel me geweldig Ik denk aan de momenten Waar jij naast me ligt De momenten die nog komen zullen Ik voel dat ze hier zullen zijn In de toekomst, nabij of niet Toekomst, verlos mijn pijn Ik voel mijn hart Bonken in mijn borst Mijn hart dat verlangt Naar jouw warmte voor mijn vorst De warmte die ik draag…

ik zie je hoog te paard de zwarte laarzen stevig in de beugels jij geeft de combinatie haar snelle vleugels de rechte rug in vorstelijke zit het schijnbaar moeiteloos mennen dat al vanaf geboorte een van je talenten is het zweepje en gepoetste sporen horen bij je ogen en smakelijke lach terwijl jij sensueel uitdagend nog even met…

Jij kijkt mij aan, Wonderschone glinstering, Galmt door de stilte, Vluchtige blik, Gevangen in de eeuwigheid van mijn ziel. Langzaam loop jij op mij af, Knuffel van gemis, Doet twijfel verdwijnen, Argeloze aanraking, Brengt onvergankelijke gevoel met zich mee. Teder beroer jij mijn wang, Liefdevolle kus, Bezegelt de liefde,…

We zijn door de realiteit vermomd, wachtend op de naderende bui het getijde neemt ons de maat, verstoort de bedoelde contouren van een nog uit te vinden toekomst mistige verten in het landschap van het ongewisse., beelden verstrengeld, in luiheid niet te onderscheiden in de tweedeling van gedachten, hun schaduwen reiken steeds…

Een nieuwe dag begint wanneer ik jouw warme hand voel de dag bruist wanneer mijn neus jouw intense parfum ruikt de uren schitteren als mijn ogen jouw zonnige lach weer ziet je verleidelijke stem spreekt als de nieuwe dag zich aanduidt. Maar waar ben jij als ik mij weer onzeker voel voor het slapen dat de angst overheerst en ik alleen achterblijf…