6044 resultaten.
Manen en staart wapperen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Edel dier dat
Dartelt in het
Onafscheidelijk
Gezelschap van zijn
Eigen schaduw -
Licht en donker,
Zwart en blond,
Manen en staart
Die wapperen
In zon en wind
Het licht wendbaar
Als het morgenlicht
Het donker duwt
Haar naar de buitenkant,
Een onafwendbaar
Zwart verdriet…
Aan een dood paard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Van huid en haar
Ontdaan, voorgoed
Geveld, staart
Die roemloos in
Een buitenbak
Verdwijnt - lucht
Die zinloos aankomt
Nog in dode longen
Leven dat voorbij
Ging aan de kern
Die geen liefde
Was, doch louter
Aanhankelijkheid
Die voor geld
Gemakkelijk werd ingeruild…
Er vallen gaten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 Er was iets om met
Lood in de schoenen
Te betreden -
Hemelse oneindigheid
Zo licht, zo mooi,
Zo vol klanken van
De schoonste muziek
En ik die angstig
Schuif'lend hier
Binnenkom in het
Voorportaal van de
Eeuwigheid, met lood
In schoenen en gedachten
Bang om toch ook
Hier weer gewogen
Te worden en daarna
Te licht bevonden…
Waar de narcissen zich laven...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 Een nieuwe horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen
duizend schaduwen een
groene toekomst uit.
Het doel, mijn ongeduld zo
van de dromenwagen getild.
Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in het landschap.
De vol gedekte tafel maakt de
spijs overzoet, ongewild…
Sneeuwvlokjes en bloesem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
695 Terwijl een ochtendzon
nieuw leven schetst op jouw gezicht
duizelen woorden
als een wervelstorm
over een ontspoorde natuur.
Sneeuwvlokjes en bloesem
dromen en zinnen en tegengestelde dingen.
De aarde beweegt
onze grenzen voorbij
maar onderhuids zetelt
een intieme wens
in een inner aller oerstilte
zijn we pas vrij.…
cirkel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 durven
was een openbaring
waarin ze eindelijk
zichzelf begon te vinden
maar zij wilde meer
dan gewoon gelukkig zijn
in een hopeloze poging
tot zelfbevestiging
verdronk ze haar gevoelens
als een nest jonge katjes
in een teil water
en het laatste
dat nog niet dood wilde
werd doodgeknepen
pleinvrees
kortwiekt
de holle vrijheid…
De overkant trekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
416 Altijd aan deze
Kant geleefd
In volstrekte eenzaamheid
Gewoond in mijn
Cel van drie bij vier
Ben er ook wel
Aan gehecht geraakt
Opgesloten te zijn
Binnen de kaders
Van mijn leven
En toch trekt
De overkant
Hoewel donker
En ongewis
Wil ik ontdekken
Wat ik in dit leven mis…
betekenis
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
782 het is niet door de regen dat ik een huis bouw
rondom een rusteloze gedachte
noch door het vilten mos
- een trage stroom
die stenen streelt-
het is niet omwille van het gesuis
dat sluimert als een sombere wolk
tussen kale muren en verspilde tijd
het is om het geluk te vinden
-een gevleugelde liefdesdrift
geborgen in een onvergankelijk…
Als de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Als de nacht
Meester is in
Mij, de dag
Het gevecht
Om het licht
Verloren heeft -
Het donker
Mijn gedachten
Knecht, en ook
De slaap zich
Overgeeft aan
Het onderbewuste,
Het ondermaanse
Van mijn eigen ik,
Zie ik dat
Ik wezenlijk verander,
Dat ik mezelf
Niet meer ben,
Hooguit nog iemand
Van eeuwenlang geleden…
Doler
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 Ben verdwaald tussen
Dolers en Orken
Vannacht - het
Landschap dat Tolkien
Louter in gedachten
Tot leven bracht -
Jij bent bij mij
En ik leid jou
Door het zwartste
Van de nacht
Naar het oudste
Huis op deze
Midden-Aarde, waar ik
Eeuwen geleden
Nog woonde -
En wijs je op
De grote zolder
Van mijn ouderlijk
Huis het landschap…
IJskoud warme vogel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Min zoveel
Is het,
Een behoorlijk
Aantal graden
Onder nul -
Ongeveer zo
Als mijn hart
Zich van binnen
Toont op dit
Moment, bevroren
Tot in alle hoeken
En gaten -
En dan zie ik
Plots jou hier
Voor me dansen
In de ijskoude wind
Je vleugelslag
Verraadt zoveel
Gratie, beweging
Die als vanzelf
Lijkt te gaan,
Zonder…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 De eenzame schilder
schildert met magisch realisme
de dood van inwendige ziel
hij slooft de hele winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn authentieke
reumatische handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de…
Schemergebied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
564 de dag ligt al bijna achter mij
hij zal me inhalen
zijn schaduw scheert langszij
op de rug van de deemster
draaft hij de nacht door
schuwt de bomen niet
die samendrommen in het bos
en ik, op halve kracht
veracht het duister
ik los…
doortocht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
459 toen viel de stilte
hoorbaar als een waterdruppel
begon de dwaaltocht door de grot
kalksteenkegels sperden ons de weg
als stenen afgodsbeelden
wanhoop droop in pegels
van het gewelf
langs torenhoge ijskaskaden
van langvergeten angst
heel even fonkelde het meer
agaten spiegel in het vuur
van onze fakkels,
onpeilbaar als het navelstarend…
Ergens komen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Altijd onderweg
Om ergens te komen
Een nader te
Bepalen doel
In de verte
Doel dat jullie
Nog hebben
Maar wij niet
Meer - jouw
Einde komt
Op een van die
Twee-en-zestig
Parkeerplaatsen
Langs de autobaan,
Dan zal jouw
Lichaam er mee
Stoppen, gesloopt
Van binnenuit
En ik die bij
Jou blijf,
En je trouw blijf
Tot…
Reizigers langs dezelfde weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Auto's volgepakt
Met wat vakantie-
Hartstocht zoal
Vereist, strandbal
En parasol keurig
Ingevouwen en tegen
De achterruit geplakt,
Het zicht tot een
Minimum beperkt,
En wij zijn reizigers
Langs dezelfde weg
Aan wie alle verre
Doelen zijn ontnomen
Door het kwaad
Dat aids genoemd wordt,
Vieren vakantie
Niet in de verte…
wakker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 ik zocht jouw stilte op
en vond
gedonder in de holte van de nacht
zwartgallig als altijd
werd ik verwacht
in hoeken waar ik nimmer wilde zijn
een toermalijn glanst mooier
maar
mijn haar draagt altijd nog
een zweem van goud
the cloud verzamelt wel
ik stop er woorden in, die nimmer
willen zijn…
Als de dood het hek uitrijdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
430 Als de dood
Het hek uitrijdt
En mij met zijn
Wapperende linten
Stervens alleen
Achterlaat op deze
Kale steppe
Ben ik blij
Dat het eindelijk
Zo ver is -
Dat hij nooit meer
Naar mij hoeft
Om te zien,
Ik die van
Mijn geboorte
Af aan zijn
Kind ben geweest…
Helder als kristal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Glimmend glas
Glanzend als helder
Kristal in dit
Winterlicht dat
Een zomertwinkeling
In zich draagt
En zich eerbiedig
Buigt uit respect
Voor allen die
Onschuldig vielen
Is ondanks al
Dit goeds toch
Gevlekt, gescheurd
Door hen die niet
Beseffen wat er
In Auschwitz is gebeurd…
Dichtbij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
569 De akker ligt doodstil in zichzelf te zijn.
Licht herbergt schijn
de horizon verliest zich
in haar ogen.
Ver voorbij verlangen
neigt het riet
naar de schittering
van een rimpelloze breekbaarheid.
De dag ontwaakt,
raakt mijn huiverig geweten
maakt mijn wereld klein
en ongelogen.…
Spitsuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Vreemde wereld
Toch, in een land
Te wonen waar
Je vanaf je
Allereerste dag
Leert dat je
Moet wachten
Op je beurt,
Netjes in de
Rij moet staan
In de winkel,
Bij trein of bus,
Zodat je letterlijk
Alle dagen van je leven
In de file staat
Tot je eind aan toe,
Want zelfs bij
De euthanasiekliniek
Tref je het weer niet,…
Keerpunt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Toen ik de
Dag en de tijd
Had losgelaten
En mijn leven
Als een laken
Vol vlekken
En scheuren
Op een hoop
Naar beneden viel
Was ik op een
Keerpunt gekomen
Niet wetend of
De hemel zou
Volgen of toch
Nog de aarde
Die ik al
Verlaten had
29 januari 2010.…
Aardbei-generatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 De twintigers van
Nu hebben alle
Keus van de wereld
Ze kunnen doen en
Laten wat ze willen
Met maar een enkel
Doel - het hoogste
Bereiken dat bestaat
Eruit halen wat
Er in zit -
Toch is meer niet
Altijd beter,
Hoger niet altijd
Verhevener, althans
Niet om er gelukkig
Van te worden -
Doe eens anders,
Doe eens nieuw,…
Over simuleren.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Simuleren
Is imiteren.
Het is doen alsof
Door wat je niet aantrof
Te fingeren.
Simuleren
Moet je verantwoord stimuleren.…
kinderwagenview
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 nu het kindje slaapt, zijn handjes
rond het lakentje gevouwen
slechts de vingertjes wat zichtbaar
door beweging waar
de mouwen van zijn jasje als
twee kokertjes omringen
lieve dingen in mijn hart, mijn uitzicht
overstemt de smart van toen
voor even
in dit leven is geen plaats meer voor
een grote beer die grommend grauwt
de weg voelt…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 De noorden wind orakelt
voortdurend en in duistere vlagen,
het getij is zijn zekerheden
kwijt, vergeten de bekende weg
naar het land te vragen.
Een tijd dat ik de zee verstond,
dat de golven redetwistten voor
ze werden verslonden, rij na rij
stuifwater roept…
Als je gelukkig wilt zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Vaak door velen
Over het hoofd
Gezien - met
Maar een enkel
Doel in dit leven:
Zo veel status
Verwerven dat
Iedereen naar je
Opkijkt - zo rijk
Als jij is er in je
Je gedachten geen een -
Geld vergoedt
Veel, maar beslist
Niet alles - als
Je gelukkig wilt zijn
Moet je ook kunnen
Verliezen, want
Zonder donker geen licht…
Baarmoedergedoe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Waartoe is de
Mens anders op
Aarde dan om
Simpelweg te
Overleven -
En in de tweestrijd
Met Troye aan het
Langste eind te
Trekken, nadat de
Vijand onder de voet
Is gelopen, verpletterd,
Vernietigd gewoon door
Ons, die alle tegenstanders
Hebben gedood, die nu
De nieuwe Koning
Ontvangen, Agamemnon
In hoogsteigen persoon…
Van de daad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Van de daad
Was het jammer
Genoeg niet
Meer gekomen,
Hoewel de locatie
Zorgvuldig was
Uitgekozen -
Ligt het kapotje
Hier onuitgepakt
Op de carpool
Te dromen van
Wat allemaal
Had kunnen zijn -
Helaas heeft het
Zo te zien niet
Zo mogen zijn…
IJskoud warme vogel II
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Het hoofd nog
Fier op het
Geschonden lichaam
Oogjes die kralig
In de rondte kijken
Terwijl je rechtervleugel
Bloederig losgereten
Op de kruising ligt -
In de berm lig
Je op het groene
Gras, in de zonnige
Vrieskou, niet begrijpend
Wat tot voor kort
Je lichaam was -
En ik die je ziet,
IJskoud warme vogel
Breng je naar…