14956 resultaten.
Ken mij
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
602 dat jij mij zult weten
dat jij mij zult horen
dat jij mij zult zien
in ononderbroken ruisen
van regen en wind
in de groene sporen
tussen het grind
in golvende lijnen
van een satijnen lint
maar bovenal
mijn liefste mijn
dat jij mij zult ruiken
in de purperwitte bloesem
van magnoliastruiken…
Lente
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
542 Vandaag,
trekken we naar de tuin;
om in natuur te aarden en ons te bezinnen
met koude tenen in vette zwarte aarde,
naast knoppen en groene sprieten.
Vandaag,
neuriën we op een tijdloos lied van binnen;
zo met die prikkende voorjaarszon op je kruin.
Lente,
't is eindeloos genieten.…
Ontworstel
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.003 loop toch niet binnen de ingedikte lijnen
leg je voeten niet aan banden, ren, voor wat je meer
dan lief is
schrijf onbegrensd
over dat kleine stukje groen waar paal en perk
de gestelde ruimte stelen
rijg je rede niet in een keurslijf, schreeuw, om wat je meer
dan lief is
hoe kan een kind anders zichzelf nog spelen…
Niet voor de poes
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
734 ik snuif de geur van zomer na een regenbui
het blad, groen en jong
krult zich om water op te slaan
langzaam dalen druppels
op de vacht van de birmaan
die zijn luie dagen spint
hij knippert met zijn ogen
rekt zich een tijger
kromt zijn rug
en met trillende staart
sproeit hij mijn zomer van de kaart…
In haar laatbloei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 je zomert zacht
tot rijke oogst
na volle lentebloei
de vruchten rank
en groen veranderend in
rood na rijpingsgroei
je toont het
vuur van zon in
blossen op je huid
maar achteraan
hangt toch
mijn lievelingsfruit
een strijdster die
pas langzaam
lijkt te kleuren
de schaduwpeer
die in haar laatbloei
het lekkerste zal geuren…
Die duizend stukken zag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
469 er brak
een tak terwijl
het windstil was
een groene ruis
de klap die
duizend stukken zag
de boom kijkt kaler
wat beschroomd
lijkt verder nog intact
bij nader onderzoek
zijn veel gebreken
aan het licht gekomen
door ouderdom blijkt hij
van binnenuit gespleten
zijn zomer kent geen dromen…
Golvende dromen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
566 de wind maakt
golfjes op het water
zeilen glinsteren
in de gloed van de zon
het bootje deint
dromen spiegelen zich
in pastellenlijntjes
meeuwengeluk zweeft
langs het hemelsblauw
het anker glijdt
haakt zich vast
vrijelijk tussen het groen
ogen strelen het
gevlochten scheepstouw
is er nu nog iets
wat ik wensen zou...…
Herfst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 Langzaam gaat de natuur
haar groene kleur verliezen
dwarrelend blad wordt over
de grens getild van de zomer
die langzaam gaat sterven.
Door het wonder der natuur.
komt er toch weer een nieuw
seizoen als licht en schemer
elkaar zullen gaan ontmoeten
om samen de herfst te begroeten.…
Voorjaarsverjaardag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.762 Op de verjaardag
van mijn zoon fiets ik
verzonken in gedachten
tegen de schrale
februariwind
drie hyacinten in
een zinken emmer
vormen tezamen
met een tas
stilleven in mijn korfje
uitbundig groet hun
roze en paars
verheven in het groen
met blij gemoed
fiets ik een tandje hoger
mijn jarige tegemoet.…
Dromerig gedrentel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
559 de lente bekleedt
de velden en weiden
met groen en frisse kleuren
de zee is rustig nu
de golfjes worden welgezind
voort gedragen door een zachte wind
zeeën van tijd en blauwte
slapen weer naast mij
woorden zwemmen kriskras door elkaar
meeuwen stellen hoge vragen…
Tengere steel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
839 Bloesem roze zo zacht
verfijnd bijna fluweel
Prachtig en kwetsbaar
aan hun tengere steel
Het gras niet meer groen
maar een mix van kleuren
Vol blaadjes en bloemen
vergeven van zoette geuren
Betoverd is de natuur
de zon is mijn vriendin
Haar stralen heb ik lief
vanaf het allereerste begin…
'n Ogenblik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Torenklok slaat
een keer, bijna gelaten
het groen zingt
in vele toonladders
als een elektrische
zaagmachine
de stilte ruw verstoort
totdat deze het zwijgen
er toe doet
een kraai van zich
laat horen, glimlacht
een meisje
in het voorbijgaan
waar zij voor even de
sterren kust op de schommel…
Regenboog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.225 Aaneen getrokken lint
van waarachtig blauw
aangedaan in het hart
rond besloten tijdsverschil
waar de ochtend licht gekleurd
in purper groen asgrauw
en maagdelijk wit
glansrol voor de fraudeur
zo ongeveer
met rode handen om het wit
streelt de groenling
het kleurenspectrum
van het geboren ik.…
"licht"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Overal licht
rood licht
groen licht
kerstlicht
kaarslicht
kunstlicht
neonlicht
lamplicht
laserlicht
daglicht
zonnelicht
"licht"
maar het mooiste is
om het licht in onszelf
te vinden
en de kunst is ook
het "licht"
in de ogen en de harten
van die ander
te willen zien
dan worden we vanzelf
"verlicht"…
Pikzwart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Hij grijnst van oor tot oor
laat kinderhanden doden
zoekt licht ontluikend groen
tussen leven of overleven
donkere ogen kijken
bereiken de andere kant
waar bloed elke ademstoot
telkens weer opnieuw verkracht
zijn zwarte ziel lacht…
Dodenherdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
704 Vlaggen halfstok
voetstappen
omfloerste trom
klokgelui
twee slagen
stilte
stollende tijd
ergens een houtduif
een kinderstem
teer groen aan de bomen
dan
- bevrijdend -
het volkslied
er is weer beweging
bloemen en kransen
leven gaat verder
de draak wórdt verslagen…
Het speelse lentelicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
651 takken wuiven trager
bladeren groenen donkerder
dan het speelse lentelicht
met energie beladen
strekken zij zich spreidend uit
haar bast voelt warm aan mijn huid
in ontspannen
vloeien krachten door mijn lijf
fluister dat ik altijd bij haar blijf
kijk op en zie
een wonderlijk gebeuren
de kruin herneemt zijn voorjaarskleuren…
Kauwgombal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
2.713 Rood, geel, groen, paars of blauw: ik houd
van dit telkens unieke, vochtige speeksel,
die de bal weet op te wekken;
het verlangen en genot
doen de saaiheid en leegheid wegtrekken.
Het zoete sap maakt me willend,
heel stillend.…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
Natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De natuur
zou moeten zijn
een oase
van rust en stilte
schoonheid, reinheid
zachte geluiden
van vogels en krekels
groen, kleuren
van planten en bloemen
Alleen
de mens
hij weet geen
raad meer
denkt niet meer
leeft voor zichzelf
laat de natuur
langzaam
verdwijnen
totdat hij ook zelf
er aan ten onder gaat…
In haar uppie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 in mist en regen
kwam ik vandaag
onverwachts schoonheid tegen
in zon van gisteren
lichten voorzichtig
haar ogen en lach even op
pril groen gelokt
staat zij daar
in haar uppie te stralen
in het ongerept witte hart
prijkt het warme geel van dromen
die in de zomer uit zullen komen…
O, 't naderen van de nieuwe lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
736 Met steeds meer lieve, kleine tekens
heeft zij een glasgordijn van groen
over de struiken uitgespreid.
En knoppen barsten juichend open aan de bomen.
Ik wou wel dat het net zo juichen kon in mij.
Maar ik verloor mijn lentedromen.
Ontluiken werd steeds meer
ontluistering voor mij.…
Het nieuwe goud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Nu de zomer
Voorbij is,
De koperkleurige
Herfst het stokje
Overneemt,
Zie ik pas
Hoe de groene
Plantenkleur
In goud verandert,
Een paar blaadjes
Hier even verderop
Lopen alvast voorop
En tonen het
Nieuwe goud
Op zijn allermooist -
Opmaat naar het
Nieuwe leven,
Leven dat uit de
Neergang geboren wordt…
1888 Terrasse du café le soir Arles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Vanuit mijn slaap
droom ik traag
het zachte gele licht
van de lantaarn
die het prille groen
omsluiert tegen donkerblauwe
transparante lucht
over de kasseien
Terrasse du café le soir
Arles
zucht intens geluk
en ademt zwevend
als ook nog bloemen
gaan ontluiken…
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
Schaduwzijde
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
423 Het waren geen toevalligheden:
Neerslag van regen
intensiviteit van onze liefde
zoals het moest die mooie zomerdag
en in de groene schaduwzijde
bracht jij mijn hoop terug
naar het pelgrimsoord
het ging als in een film
we liepen samen door het onweer
naar de kade, naar het schip
om ons thuisland nooit meer terug te zien.…
Ode aan het onbestemde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Of voorjaar vroeg met nog niet zichbaar groen
dat er toch echt wel is.
Al wat niet helder is,
eenduidig,
al te zeer begrensd,
laat ruimte
aan wat zou kunnen zijn.…
De witte waterlelie
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
742 In zachte zomernachten
ligt stil te dromen…
de witte waterlelie
op haar groene bed
haar kelk devoot gesloten
die op het eerste zonlicht wacht
wazig schijnt de maan
over de donkere vijvervlakte
stil en heel verwonderd
wacht ze ...
tot de morgen daagt
haar hartje met goud bestraald…
Dit is geen droom
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Dit is geen droom
Toch zwemt een zwerm koeien
Lustig door de groene lucht.
Dit is geen droom
Toch staan de bomen ondersteboven,
valt een blaadje omhoog.
Dit is geen droom
Toch graast een trosje wolken
Gezapig in het blauwe gras.
Dit alles droom ik niet
Terwijl ik op mijn rug gelegen
geniet van deze zomerdag.…
tijdloze wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 Is hier nog eigenlijk, wel, hierbinnen
waar dan ook, die het zich herinnert
de wereld, groots en groen
onverzettelijk en onveranderlijk
het zoete gevoel voor eeuwig en altijd
men deed aan de borst kloppen
met verbloemde idealen
het sop was de kool waard
men at toen nog gestampt brood
met dompelsop voor soep
de wereld geschapen voor de boutades…