7023 resultaten.
Al ben je er niet
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.609 Ik zal je missen
maar ik beloof je
alle zeeën die ik zal zien
alle bomen zo groen
alle mensen die ik ontmoet
alle luchten die ik aanschouw
doe ik de groeten van jou.
Ik zal zeggen:
'Hee kijk!'
en: 'Moet je zien!'
ik zal je vertellen
over alle kleuren
alle geuren
over ieder geluid.
Ik zal brieven aan je schrijven
ik zal omschrijven…
ruzie
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.073 en zo kwam het dat
boze blikken elkaar bekeken
dat vuige woorden over en weer
en weer terug kwamen
een slaande deur heel veel geluid
kon maken maar
dat je toch nog zwaaide
op het tuinpad
en ik niet terug
dat later die dag
een motoragent sprak
over de dood die soms
meelift langs de weg
als ik je s’nachts op het pad ziet
kijk je niet…
zoals ik
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.953 de laatste zon
de hemel wolkt
zich dicht
winter mij
bevries de warmte
die ontdooide
plak mijn adem
in sterren
op breekbaar glas
vergeet
maar niet wat was…
Opschrift
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
2.029 Ik pak jou op
en bekijk je aan
alle kanten genageld
in de tijd spijker
je mijn ik vast
op vandaag
gisteren is nog
niet eens gekist
er zat rot in de
laatste plank
de deksel staat
nog op een kier
zodat mijn adem
nog even morgen
vangt en terwijl
respijt lucht geeft
en de kaarten al
uitgezocht waren
zegel ik haast
bewegingloos…
Wake
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.615 er drijft een vogel in de sloot
een witte zwaan, haar vleugels beven
zij werd in opgeschrikte dreven
getroffen door verboden lood
haar veren kleuren langzaam rood
dan roept ze met haar hals geheven
en landt de vogel in de sloot
die innig met haar is verweven
hij blijft haar in haar ademnood
voortdurend porren om te leven
en is de hele…
Pijn
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.611 Blauw, paars, groen, geel,
dat is het gevolg
van de stofzuigerslang
maar nog veel erger..
Pijn, pijn van binnen
ja ook van buiten
maar van binnen
dat schrijnt het hardst
Alle tinten rood
dat is het gevolg
van de glasscherven
maar nog veel erger..
Pijn, pijn van binnen
ja ook van buiten
maar van binnen
dat schrijnt het hardst…
Toverlantaarn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.776 Uitgeblust, ontdaan van het vroegere vuur
spreekt zij op doffe toon de woorden van as
slechts één nazomerse windvlaag zorgt al ras
voor de leegte waar ze bang voor is, de muur
biedt geen bescherming
heeft geen ontferming
Met aarzeling betreedt ze het pad waarover
ze niet zal wederkeren en elk uitzicht
is het laatste, zo veronderstelt ze.…
toekomst voorbij
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.920 ze stapt aan boord en kijkt me aan
haar ogen dicht, het hoofd omlaag
vuur wordt kil en dooft
gewillig wijkt zwaar weer
wanneer het anker wordt gelicht
ze zet zich af, kijkt schuchter om
naar de ondergaande zon
haar mond is een bezworen lach
een zielsweerspiegeling op zee
zend haar op het juiste pad
dan wordt ze bevrijd als onverwacht…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Waar de wind altijd zal waaien,
je niet oogst zonder te zaaien.
Waar zwart-wit het altijd wint,
zelfs vóór de kleur begint.
Daar ben jij: In dat land,
ergens ... aan de overkant.
Waar niemand je hoort,
en niemand je stoort.
Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.
De kansen die jij vergat.…
STERREN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
3.789 O de heilige onsterflijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd,
Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen mij een hemel eens had beloofd,
Als deze ogen zich sluiten voor eeuwig en dit lijf wordt ten grave gebracht,
O de stille onbegrijpelijke sterren! o 't mysteriënheir van de nacht!
Lief, de dag is zo druk en zo nuchter, zo voor 't kleine…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 wees mijn bruid
als de avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even…
Nog daar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.544 Vergeten is sterven
doch hard en pijnlijk dringen
beelden en geluid gestadig door
uit een ver en nabij verleden
vastgenageld in het heden
is de stem die ik verloor
hoor spreken en zacht zingen
zie ik heel en ook de scherven
Door mij trekt de historie
van een vroeg gevallen leven
onherstelbare averij aan mijn schip
het open water roept…
DODE LIEFDE
poëzie
4.3 met 12 stemmen
2.890 Laat nu de doodsklok voor mijn Liefde luiden!
Vlecht in haar lokken leliewitte rozen,
Hecht aan haar boezem bloemen wélgekozen,
Die weelde en leven, dood en rouw beduiden.
Laat in haar hand de levensappel blozen,
Strooi om haar peluw koele balsemkruiden,
Geef háár de sluier en de dos der bruiden,
Hul míj in 't zwart, de kleur…
Samen op
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.137 Er loopt een jongen langs het strand
Van oorzaak naar gevolgen
Dan vraagt hij plotseling aan de wind
Of hij hem wil volgen
Samen lopen ze naar de zee
Kijkend naar de golven
Hoe hoog zijn ze, zo prachtig
De wind duwt hem in zijn rug
“Kijk eens!” lacht hij..
“Wat zijn we samen machtig”
Gauw loopt hij het water in
Nooit meer kwam hij terug…
sterven bij daglicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.642 ik heb mijn hand gereikt
al zo vele malen
in momenten van zijn
telkens ontmoet ik weer
bij het sterven van de dag
de dood van jouw jeugd
jouw vingers zullen
mij nooit kunnen raken
ze zijn reeds geknakt
niet meer te helen
je ziel verduisterd
door zwarte visioenen
voelt mij niet meer aan
alles wat ik wil delen
vergaat als bij voorbaat…
Ik dacht dat hij wachtte
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.931 Het is prachtig, stil en levend
Zonder zorgen, los en zwevend
Het achtervolgt je brandend en klevend
Je geeft je over, je handen bevend
Het hoort erbij, je kan het niet verzachten
Het zal er altijd zijn, je hoeft niet te wachten
Tot de dood naar je lachte
En ik dacht, dat hij wachtte…
Moederdag
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
2.043 Er was vrijwel geen zwart te zien
Van de mensen die kwamen,
Bijna feestelijk bestelden
Zij haar ter aarde.
Een tango weerklonk verleden,
Gevoelens, in vele bossen, onverbloemd,
Jouw naam werd heden
Voor de laatste keer genoemd.…
Petite fleur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.323 als je dan in het zaaltje
tja je moet wat doen
draai dan petite fleur voor mij
dat is mooi
ik in mijn kist
jij op het stapelstoeltje
dan moet je huilen
huilen om mij en petite fleur
dat is genoeg dan is het voorbij…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 als de bladeren niet meer vallen
kun je zelfs vragen
wat de lengte van zijn schaduw is
of hoe kort
sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende…
Help
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.493 Voorgoed nooit meer
niets te hopen
niets te verwachten
alleen de duisternis
die wacht op mij
totdat ik zeg ik kom
nadat ik heb geschreeuwd om hulp
maar niemand
die me hoort.…
Stop
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.433 De kracht der stilte heeft geroepen
ik zwijg en denk waarom,
jij daar, die ander in de spiegel
die snapt het wel, wij zijn niet dom.
Geboren met de vrees te leven
ben ik degene die ontwijkt
onbemind en onbegrepen
ik haat elk spiegelbeeld dat mij bekijkt.
Mijn vonnis zal ik gaan voltrekken
met geheven hoofd, mijn ziel ontbloot
en ga voor…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 Vanuit de donkere warme zee gegleden
Twee diepen zuchten naar beneden
Warme handen zacht en fijn
over je huidje van satijn
Fonkelende heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen…
huilbaby
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.675 De dag begon druk, heel erg druk
en besloot met een nieuw leven
Zo veel geluk dat hou je niet vol,
het was dan ook maar even.
Veel witte jassen op en neer
"bereid u voor, mevrouw meneer"
Oorverdovend lag je te huilen,
helaas was dat de laatste keer.…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 als het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen
indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol…
Vakantie
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.925 De biologische klok geeft het aan
tijd voor een welverdiende rust
de koffers die gereed staan
de familie reeds gedag gekust
Mijn dromen nu realiseren
visioenen van zon, zee en strand
en gewoon heerlijk epibreren
in luilekkerland
Alle gedichten nog eenmaal bekeken
voor u beste lezer wellicht ietsje sneu
dus tot over een drietal weken…
Waar ga je heen?
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.807 Het zijn geen klanken van muziek
die ons doen branden maar stilte
tussen de noten die de branding draagt.
Het zijn geen klanken van verlangen
die wij dromen maar zachte en onuitgesproken
dromen waarnaar de man verlangt.
Het zij geen klanken van woorden
die het zingen baren maar liefde
tussen de pijn en vreugde die het levenslied zingt.…
zonder titel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.461 zijn stoel was leeg
het was nog zo pas
dat hij daar in zeeg
in zijn wereld met
het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans
ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid…
uitgestrooid boven zee
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.298 nimmer zag men geeuwen
ze tuurde plat op de rug gelegen
naar de meeuwen
dan opgestaan
in het arendsduin
de meeuwen in t zwerk
ze kenden haar
zij zwom daar
had altijd stille wenk
van flad'rende vleugels
straks in deeltjes uitgestrooid
wordt zij gevangen
door fladr'end gevleugelte
brengend haar naar hogere lagen
waar meeuwen met
deeltjes…
Eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.579 Niets laat de gang los
in de voorzijde het
onbekende wacht
neemt leven
de aarde
de zee
het kind
danste
zijn lach
krullend
tintelend
eeuwigheid…
Verdovend
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
2.095 Toon mij een klank
licht in mijn hoofd.
Zing zacht nasaal.
Laat mij verdoofd
achter na-
dat
je
gaat.…