inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 7.606):

Toverlantaarn

Uitgeblust, ontdaan van het vroegere vuur
spreekt zij op doffe toon de woorden van as
slechts één nazomerse windvlaag zorgt al ras
voor de leegte waar ze bang voor is, de muur

biedt geen bescherming
heeft geen ontferming

Met aarzeling betreedt ze het pad waarover
ze niet zal wederkeren en elk uitzicht
is het laatste, zo veronderstelt ze. Tover
voor mij een nieuwe wereld, een ander licht

vol van verlangen
bol van gezangen

Voorbij de laatste bocht, het bange konijn
bij het verlaten huis, scherven in het kozijn
drukt ze haar klam gelaat door het spinnenrag
en ontwaart wat ze verder meedragen mag

Met frisse lach, zakken vol van geur en kleur
glipt ze stralend door de smalle achterdeur.

Schrijver: kees keizer, 13 juni 2005


Geplaatst in de categorie: afscheid

2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.414

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)