934 resultaten.
nee dit is niet leuk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.316 een vrouw een man
ontzettend zin in
u weet wel
lazen in de courant
gemeenschapshuis
de scheepskameel
vanaf nu open
twee zielen huisden
in één gedachte
daar is het kruit
voor gewassen
het paar kwam
los van mekaar
bedrogen uit
misschien
lacht u nu
maar 't beurde echt
naar men zegt
in dor- of papendrecht…
(V)e-locipède
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 Een e-bike spartamed gazelle dieren
voerde hem langs panden aan de gracht
hij waande zich een schrijver zonder macht
batavus droogstoppel, met pak papieren
op een vélocipède halve kracht
een carrousel van namen deed hem zwieren
batavus 'heeren'veen gazelle dieren
als 'n negentiende-eeuwer die nu lacht
om de koyaanisquatsi van…
Ècht leer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
484 We zijn slechts met een
handjevol miljoenen
Van oudsher een tweewielerrijwielland
Een scootmobiel, een fatbike
meer of minder
Geeft dat veel lucht, of slechts verkeershinder
Voor fietsers in een molenpolderland?
We lopen enkel nog op kunststof schoenen
Op sneakers, met een plastic onderkant
Zoek het maar op, in wolters
of in koenen
Echt…
Diets
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
986 Voordat u denkt dat dit gedicht voor niets is
gaat eerst de zon op, gratis en
voor niets
ik spreek geen koeterwaals maar
simpel diets
geen e-bike taal maar dames-
herenfiets
een fatbike is voor mij
unisexfiets
Een babboekar lijkt wel een pipowagen
voor jong klein grut met mamaloe aan 't stuur
zo'n kiddybike is meer een
citycab
voor…
PA, VERGEEF ME ALS IK GRIEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 Pa, nu u er niet meer bent is het leeg
stiller dan stil en grijpt mij alles aan
mis u vreselijk nog elke dag
ondanks u mij als hond en voetveeg gebruikte
gegeseld met woorden
u mij niet begreep, als ik het zeggen mag
niet eerder eenzaam zo gevoeld en grien
onder het schilderen: spittende boerin
die nooit meer overeind komt
schram versteend…
W O E D E
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.230 Stampende voeten
Een gebroken geschrijf
Een traan op de grond
Het is haar kreunend lijf
Daar in de achterkeuken
Blijft de haat beuken
Op borsten en buik
Ze is in elkaar gestuikt
Verbannen naar de tuin
Zelfs de bomen huilen mee
Drie kleine hoofdjes aan de ruit
Verscheurend en wenend zonder geluid.
De nacht overwint deze waanzin niet…
Voor jou wil ik zijn
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
2.447 T
O
R
E
N
S
van ivoor nog wel
zijn zo hoog,
koud en kil.
Hoe kan ik zo
jou nader
komen
Of….
is dat juist
wat je niet wil?
Zo
stilgezwegen,
buitengesloten,
afgestoten,
als er
niet toedoende
uitgekauwd en
doorgespoeld,
voel ik me
weggesnoeid,
stukgesneden en
afgestorven.…
MYCENE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Het is een eigen vondst
Agamemnons gouden masker
waarin ik Ensor zie
gij erkent hem niet als nazaat
van uw vergane macht
waar leeuwen brullen mijn gelijk
reeds eeuwen later na uw sterven
ontstond hij in het nieuwe land
waar men hun taal verdeelde
zwakker dan uw stenen poort
doch o zo schoon van stem
zij overtreft nu Klytaimnestra
zo…
Dogma als Gunst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 Der zotheid lust
Mengt zich getergd
Vanachter katheder
Met kwaaie kop
Dogmatisch dragonder
Stotterend prevelend
Met kromme tenen
Nochtans onvervaard
In het polemisch
Hoogdravend daverend
Controversieel getint
Vroedvaer debat
Vraagt gunsten aan
Houders van aandelen,
Heren van heemraad
En banken van lening
Op spillebenen…
Gezamenlijke Leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Daar werd met zoute lippen gezoend
gericht op zijn geketende lijf
die jaren van smuilen en buigen
vervreemd in de gedeelde leegte
bleven de wrede kauwtabletten
weg van rustgevend bladgeritsel
stuitte zij op zijn verharde huid
Zij wierp alles met verve van zich af
de afschuwwekkende werkelijkheid
met vulgaire viswijventrekjes
daar stond…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
De wereld ontvouwde zich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
390 De wereld ontvouwde zich voor jou
in wat vrijheid heten mag
ik voorvoelde jouw gaan
overmoedig
zelfvoldaan
Toen op vaste bodem –
invoelend
een simpel mens
onverhoopte dromen
Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur
waar verbinding gezocht wordt
Wij zijn nergens meer te bekennen
nooit meer als licht
wat wel schijnen
zal
Jij zit klem…
Op de oprit stranden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
444 Juist als ik de hemel wil betreden
staat mijn verleden te trappelen
mijn vastgeroeste ziel en zaligheid
de weidsheid van eeuwig sappelen.
Reeds lang komt wijsheid van buiten
in gevangenschap, een muur van het blijvende
of ik sta stil in de woorden
en betekenis, wat ik nalaat
is de leugen van die ene waarheid.
Vluchtig als hemelse leegte…
La misère orange
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
440 Hij verzette zich destijds fel tegen mij
zoals bijna elke keer, datzelfde liedje
zeker, het zal wel weer blijven hangen
niks niet chillen, heart warming feesten
of daten, nooit meer op z’n Grieks of Farsi
als vogelnest voor eeuwig vleugellam
in beginsel blijft hij tegendraads
De nudistenbegrafenis viel dood
op z’n Fries
de Brabantse stervensdichter…
Laatste dodenoffer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 De vrije tijd heeft hij kennelijk benut
op alle dagen die hij verspeelde
Natuurlijk is hij op zijn best
in de realiteit met zingeving
waar hij niet uittreden zal
om voor eeuwig hemels te leven
- hij wordt gek van wachten
Nu zijn ze eindelijk de hort op
hij en z’n ongebreidelde fantasie
afgezaagd kiezen tussen spareribs of vis
want het…
Saaie stilte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
480 voor aanvang van zijn afstomping
vervaagde in afstandelijk groen
haar opgeloste stoffelijkheid
in de ochtendlucht
iedere leugen blijkt echt
zij zal nooit wederkeren, verdomme
noch in dode lijve
en hij wankelt in saaie stilte
na haar lichtvertoon
die haat houdt hem in leven
zij doet wat zij wil
met of zonder kleren
voor zichzelf…
‘gewoon eventjes’
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
661 Dat hij vertrok
hij ‘gewoon eventjes’ wegging
met voorbedachte rade
dat verzweeg hij
Maar nu
nu wil hij terug
Haar zal dat niet ‘gewoon
eventjes’ overkomen
Haar zal dat na zijn daden
nooit meer gebeuren
Maar zij
zij kneedde beelden uit zwarte gaten
liet de wereld los
pakte de laatste nachten in
ondergronds
verkocht ze als oplossing…
Goot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
421 Dit is jouw realiteit
zolang ik stil blijf staan
in wat niet echt mag heten
als meest plausibele tijd
[maar verdwenen is mijn dagpijn]
Nabijheid vervliegt uit gedachten
jij zwijgt bij de stilstand in de goot
blindelings volg je
jouw teruggekeerde ongeduld is groot
[noch komen hier je verwachtingen tot stand]
Kennelijk aarzel jij
mijn…
vulkanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…
Doorgeploegd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 Hier lig ik, leeggetrokken
grond die doorgeploegd werd
wachtend op weer nieuwe zaden.
Ik ben in mijzelf gekeerd
luchtig omgedraaid
in verhelderend licht
zonder rancune
onder het oppervlak.
Mijn bodem is behoorlijk bereikt
wat groeien wil bezwijkt
hier op en in mij
waardoor kunstmatige shit stromen moet
uit die spuiten van de mens.…
Voortdurende onwetendheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.014 Hallo vijand.
Alles is gewoon
verontrustend
als niemand anders
bestaat in een wijde omtrek.
Vrijwel geen vervroegde
nalatenschap
die luidruchtig is vergaan.
Hallo tegenpool.
Zij verdween
ongeveer omtrent
vóór of nadat jij te zien was
in werkelijkheid.
Het lawaai is
onverstaanbaar
uit haar handen geglipt.
Niet herinneringswaardig…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 Niks loopt weg bij haar
in dit huidige heden
van volle schijnwerpers
en letterlijke rancune
door gedachten van macht
waar voor haar dood
precies op het einde
de rivier opdoemt
alsof zij nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen…
Gruwelvloek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
220 Gelukkig is zij niet geblokkeerd
geraakt door het ‘nigrum finem’
verstijfd, guur en vertroebeld
voorspelbaar als arme grond
enkel nijdige duisternis
jaagt wervelwinden rond
vanuit haar hoofd
als gigantische hagelstenen
stuiterend in Duitse Radler
die wat later smelten of
breken tussen witte tanden
- met de kater op fotoshoot
Vals en…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Verdwaal
door levende deelname
verblind met rode peper
vastklampend aan dood staal
verlies zonder bewijs
van gevoeld te zijn
Verdwijn
door het nietszeggende kabaal
haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 Ik tracht illusies te temperen
als bronnen van een kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om…
een nabestaande
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Zie voor meer
informatie:
http://www.schrijverspantheon.nl/Projecten/Tentoonstelling/
Tekening door E. Reitsma-Valenca uit 1933
Bron: http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=rola003…
Vervliegend verdriet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 Langzaam slechts vervliegt verdriet
pas wanneer het ijler wordt
is er ook r u i m t e
voor wat vreugde
hoewel het op de achtergrond
altijd wel ergens aanwezig blijft
verbazend ook hoe snel het soms
weer terug is in de spotlights
op de voorgrond van het toneel
om alle aandacht op te eisen
die het denkt te verdienen…
Voor Hendrik te Paske
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
941 Chapeau voor ruim tweehonderdvijftig snelsonnetten
waarvoor je trouw de zondagsrust opzij moest zetten,
al deed je dat geheel Pask(e)willig, welbeschouwd.
Voortaan mag jij als brave hendrik ’s zondags rusten.
Het Stoute Gijtbier zul je trouwens ook best lusten!…
aan arnold, m'n jeugdvriendje
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
2.668 ineens ben je daar en mailen we naar elkaar.
je voelt me zo goed aan,
was alles maar anders gegaan.
maar 't lot heeft anders beslist,
wat hebben we veel gemist.
we moeten 't accepteren
en op onze herinneringen teren...…
de wyn giet kâld
gedicht
1.9 met 31 stemmen
7.049 de wyn giet kâld
troch it iepen rút
by de kollega del
dy’t tinkt oan wat syn pake
dwaan soe
de wyn sliept
fitraazje hinget stil
de tinzen fan de oaren
sille aansens by de pake wêze
fan de kollega
by de pake
en wat dy yn ’e oarloch
die
de wyn sliept
syn iepen mûle
sliept
fentilatordûns
waait him
op…