Alle inzendingen over herinnering van afsc

34187 resultaten.

Sorteren op:

buitelbeeld

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
het tuinpad is een springplank hoe zij naar binnen buitelt zo schots en scheef en uit model de deur, de jas, het haar ik neem de natte laarzen en voel een appelwang ik zie haar ogenlichtjes dansen en hoor de klaterlach dit is zo’n beeltenis waarvan ik er een aantal heb verzameld op afroep zeg maar en deze is mij het allerliefst…

moeder-meisje

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
ze staat tussen tafel en keukendeur hij komt de kamer binnen onverhoeds tilt hij zijn fragiele moeder op zwiert haar rond en rond haar parelende lach klinkt als het meisje dat ze ooit moet zijn geweest…
J.Bakx7 april 2019Lees meer >

terug bij het huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de witte veranda van hout het kanten vlasdun gordijn en het ontruimde plankier met rieten stoelen over alles is gepraat de drempel brengt een hoorbaar stille kamer in het midden staat een tafel bij het raam de zilveren schaal met rozen bloeiend tegen het breken van de tint de klok met lange tikken soms vergeten dan weer indringend…

Zoals een blad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Toen je dreigde weg te gaan maakte ik foto's van blaad'ren die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou zo nam ik het blad nog één laatste keer, voordat het afvallen zou En nu dat je lichaam verteert, zoals ook het blad is verdwenen er nieuwe lentes en zomers verschenen zo dienden zich…

rafels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
verborgen in cellen diep in ons brein wachten oude ontembare herinneringen op nieuwe kansen de heimelijk stekende bij ratelende cicades een fladderende nachtvlinder die het licht zoekt maar naar duisternis verlangt gezeefd en opgeslagen in diepe kasten op zolders in kelders de onuitwisbare bron van wie we zijn levendig verwarmd…
J.Bakx26 september 2019Lees meer >

fotografisch geheugen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
we weten niets meer zeker; of een komeet in een kooi past het portret nog onder de wolken hangt ik ken hen ergens van ook zonder dna toen waren er dezelfde kleuren was water net zo vloeibaar schoof dezelfde wind voorbij zou Adam Eva nog herkennen en dat na al die jaren ook toen niemand foto’s had…
Iniduo2 oktober 2019Lees meer >

[ Voor hun familie ]

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 933
Voor hun familie zijn de doden even groot – als toen ze leefden.…
Zywa12 november 2019Lees meer >

Wat je achterlaat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
Wat je achterlaat fluistert in het verleden Wees stil en luister…
Jaap Kooistra10 februari 2020Lees meer >

Herinneringsbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
zij klom op zijn schoot/vader las voor uit de krant enwel Spekkie en Blekkie niet meer charmant dat even terzijde de herinnering blijft al was de stem monotoom voorlezen zozo wordt zeer aanbevolen vroeger was het gewoon dit alles speelde zich af in de Haagsche Vreeswijkstraat het gejuig vanuit het Zuiderpark Ado…
Antonia16 februari 2020Lees meer >

[ Beits, zeep, appels, stof ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
Beits, zeep, appels, stof: ik houd van zoldergeuren – maar ik nies ze weg.…
Zywa2 maart 2020Lees meer >

Oude sleutels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Ik heb doosjes (eerste kwaliteit) met spijkers, een jampot vol sleutels van onbekende deuren en een berg koffers bewaard vonderwerpen uit mama's huis geheim geworden herinneringen als onbeschreven museumstukken schraal op een schap in de schuur door mij weggezet om later ooit mijn verleden mee te openen als de tijd stil gaat staan, en…
Zywa23 augustus 2020Lees meer >

De stille passen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Na het springen leer ik tussen tranen en lach met vaste partners de stille passen Soms huil ik om later steeds weer om vroeger en de herhaling ervan alsof het over moet Dansend denk ik ook aan het fijne dat niet mogelijk is en waar ik van verlost ben ofschoon ik het mis wat ik rijm als ik rust – door een oude kier sluipt fantasie…
Zywa1 november 2020Lees meer >

Indië

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Denkend aan het oude Indië denk ik aan mijn vroege jaren, mijn leven van voor de oorlog hoe gelukkig we toen nog waren. Ik zie weer die koele witte huizen langs de tamarinde lanen staan, waar op het heetst van de dag de luiken voor de ramen gaan. Bovenin de kamers, die ruitjes altijd weer in glas in lood, waar het zonlicht doorheen speelde…
Ruud12 januari 2021Lees meer >

memory lane

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
herinneringen hartig heftig zoet zout zeer samen verzameld…
J.Bakx19 februari 2021Lees meer >

Zeewind

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
Koele zeewind ontspande mijn gemoed schuimkop en vloed spoelde mijn voetstappen weg ik harkte daar rouwverdriet bijeen witte meeuwen schreven cirkels tegen hemelblauw mijn lief hier vond ik jou ik loop hier alleen met jouw schaduw de zee is ruw.…

meidagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
de sluimering die lijkt te ontwaken in een figuurlijke windstilte van bevroren tijd een weten dat verborgen gaat achter zwijgen het verlangen naar een onbetreden landschap vrij van belastend gewicht niets is onbeschreven, alles ongeheeld en vervlochten met geheugenweefsel vroeg in de ochtend, een naderend moment als kind stel je soms…

[ De mooiste foto's ]

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
De mooiste foto's nam ik niet: het aankleden – het onderweg zijn.…
Zywa15 mei 2021Lees meer >

[ Mijn oude tante ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Mijn oude tante: midden in haar familie -- in fotolijstjes.…
Zywa28 juni 2021Lees meer >

terzijde

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
het mag geen naam hebben zodat benoemen geen woorden achterlaat toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst evenveel ongeschreven geschiedenis waar het verleden niet in past en de toekomst nog niet rijp voor is, dan maar als voetnoot vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven zoiets als dovend daglicht een zijdelingse…
Iniduo20 juli 2021Lees meer >

In de tuin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
In het groen van heden Wordt het zonlicht Door een onlangs verleden Aanhoudend vermeden Ik zie wel de rondte in de verste verte En voel zeker de kleur van haar gloed Of hoor je soms zachte stem die je altijd Begeleidt in de wind die je bemint Die voortdurend, vaak ongewild je diepste tonen vervoert maar uit onmacht niet de verlossende…

Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 582
Toen jij bij me kwam was zij net om de hoek verdwenen of was het andersom ik keek haar lang na zo lang als maar kon met mijn ogen tot spleetjes verdween ze in een vreemde drukte witte jas , flets blauwe broek of heb ik de dingen verdraaid je sprak maar ik hoorde je niet als was ik zelf om die hoek verdwenen of zag ik het verkeerd…

Vlucht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
je bent zoveel meer dan je eigenwaarde je verschijnt nog iedere keer of steeds vaker als kwetsbare veer overal en nergens op aarde je leeft op een tak die aldoor breekt en je glijdt met gevoel te vaak in een wak terwijl jij zelf voor ieder zo boven alles uitsteekt je lippen spellen die woorden die mij ten diepste raken niet zomaar…

Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 432
Dit is het veld waar de strijd niet heeft plaatsgevonden, waar geen onbekende soldaat stierf. Waar gras de handen ineen sloeg, waar geen monument staat, en de lucht het enige heroïsche is Vogels vliegen geluidloos, ontvouwen hun vleugels in de open lucht. Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden in dit gebied, geheiligd door ontkenning…
J.Bakx10 april 2022Lees meer >

bakkeleien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
ondanks de vorderende dag trilde alles nog na van de hitte alles verdient een naam zei de oude man onder de boom de anderen knikten herinneren jullie je nog de hitte toen we jong waren het gras was geel en de insecten gonsden de mannen knikten opnieuw meer kan ik me eigenlijk niet herinneren uit die tijd ik weet nog sprak een ander…

Ik blijf kijken. (2)

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
De blauwe vlinder vliegt hier al lang niet meer zoals weleer in zonnige tijden ‘k had het nog graag eens gewild De engel biedt me helaas ook geen soelaas meer alhoewel zij mij wel voor altijd zal kunnen zien ik haar enkel met m’n ogen dicht Andere tijden zijn het en inmiddels al aangebroken heel andere ogen bezien mij en overzien velen…

hoe stil het was

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
nu haar thuisloos hart de roestige bodem van het verleden raakt ruikt zij de zoete lucht herinnert ze zich hoe stil het was dat daar de betekenis lag…
J.Bakx9 oktober 2022Lees meer >

terug naar huis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
ze herkent de geuren van haar jeugd het zingen van de rijstvogels het krijsen van de kaketoes ze kijkt naar de wolken: dit is de mist in mijn hoofd die trekt maar niet weg een vogel pikt alles leeg daarboven alles was veranderd en toch ook weer niet…
J.Bakx31 oktober 2022Lees meer >

ogenblik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
het zijn mijn ogen die de blik verstaan kan zijn dat ik word aangezogen door de afstand die mij leert te gedogen als mijn liefde geen weg vindt mij eigenlijk nagelt aan de grond mij aan het onherroepelijke bindt wijl de ziel blijft zoeken, ook als de avond verstilt het diepste ontmoet je soms plots in de ander die in een ogenblik de herinnering…

Levend verleden

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
naar wie ik enkel nog zie als ik in het verleden staar, zij waarvan ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar Zij, het fiere meisje van lang geleden was ik zeker niet vergeten doch sommigen leven ergens ver weg in afstand, wel of niet te meten Toch woont zij plots even in mijn gedachten waarin het beeld van een jong mens verschijnt en herinner…

bewogen terugreis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
ze voelt het zand dat dagen later in haar schoenen schuurde ze ziet de boomtoppen die geluidloos voor de ramen wiegden ze hoort de paarden die tot hun knieën in de bagger stonden ze voelt de armen van haar moeder voor even het kind dat ze ooit was…
J.Bakx2 februari 2023Lees meer >