787 resultaten.
Een stukje magie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
494 jij was introduce
ik nam je mee naar
het bal der onbekenden
je oogde naturel
maar je verschijning
oogstte wel een licht applaus
waar we passeerden
probeerden mensen een
glimp van je op te vangen
keken verrukt
omdat in hun nabeeld
een stukje magie bleef hangen
het gezelschap ging
totaal aan ons voorbij
de avond was van jou en mij…
In blauw de hemel lacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
510 in woordloos formuleren
proberen gebaren
expressies te leren om
te zeggen wat ik denk
het zijn kleine wenken
van oog en handen
die met bloemen jou
mijn liefde schenken
vingers die
mij dialogisch
zacht strelen in het
helen van jouw blik
die mij herfst bracht
niet om te oogsten
maar het troosteloze
van een kille regendag
die enkel…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Moeilijk om warmte en geborgenheid te oogsten van een dor land.
Waar zaden van onkruid schijnheilig, onder een deken van grond,
veilig wachten op de eerste lentezon.
Een enkeling trotseert de onontbeerlijke onherbergzaamheid
van onredelijke kou en storm.
Paste zich aan en zal overleven.…
mijn levenswijsheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
541 je past je aan
aan de waarden
van jouw levensidealen
je werkt je echt te pletter
in deze opgejaagde wereld
je neemt geen pauze
je neemt geen tijd
om te praten met mensen
van wie je echt wel houdt
mijn vader vertelde me eens:
jongen, in het leven is er maar één ding
wat echt van belang is
zaai zoveel mogelijk de liefde uit
want je oogst…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt…
Knoppen en koppen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
451 je lach ging
als een zucht
door het woud
van gedachten
lieflijk geneuzel
onder gepeuzel
aan de info
van alledag
zij openen
hun bladeren om
knoppen en koppen
te proportioneren
zij schudden
nog geen nieuws
uit bomen die in
het zomerse dromen
maar onder het
bladerdek driften
gekleurde sappen
hun al heerlijke oogst
waar…
Het Oordeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Wie goed doet
goed ontmoet,
wie wind zaait
zal storm oogsten;
boontje komt om z’n loontje,
wie z’n billen brandt
moet op de blaren zitten:
eigen schuld, dikke bult !
Met vallen en opstaan
leren we onze lessen,
als ezels stoten we ons keer op keer
aan dezelfde steen,
door schade en schande worden we wijs:
karma is a bitch !…
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
165 Ik voel opa/s ziel in mij
samentrekken van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
Niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan…
Naakt of niet bekleed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 Begroet de nieuwe oogst,
Ik begroet de nieuwe oogst.
Omdat de rede mij niet meer ontbreekt,
Gedragen en verbonden,
Behoed en beschut,
Stel het uit, stel het toch uit,
Als de stilte zwijgt,
Melodieën vermeerderen,
Toch, ondanks, doordat.
De duisternis blijkt zwanger,
Licht kent, geboorte, gestalte,
Roep het uit!…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte trilt in golvend land
je oogst…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
Zo rustig ligt het land
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.378 Zo rustig ligt het land
nu de oogst voorbij is
en de vlugge vogels henen...
Zo rustig ligt het land
terwijl de mensen jagen
op wat geluk en stilte.
Zo rustig ligt het land
en jij ligt in de kilte;
zo rustig ligt het land
en ver zijn al de dromen.
Zo rustig ligt het land
en wij verlangen naar de vrede
die toch niet is gekomen.…
Door hitte en mistral
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
774 ik zag de brug
de overspanning en
pilaren de grijze haren
floten me weer terug
jij rijpte in de
gaarden door hitte
en mistral ik glooide meer
in het groengele van het dal
wij zonnebloemden
samen in het franse land
jij ging een brug te ver en
toch nam ik je aan de hand
laten we maar samen oogsten
hitte en de tijd voorbij
na misoogst…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn zullen
we oogsten…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 toen ik stil
in de archieven dook
papieren vleugels
weer ontvouwde
wist ik je terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je…
met zoveel regen dat het giet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
774 ik kan niet meer
van binnen ben ik hol
ik wil het weer
weer vullen ik wil vol
een handje wind
vlijt bladeren op een hoop
strijkt door mijn haar
haalt gedachten uit de knoop
een mand vol zonnestralen
weerkaatsend op het fruit
oogst van zomerdagen
de kleuren rijpen uit
stofjes schonen uit de lucht
met zoveel regen dat het giet
hagel…
Conservatorium
gedicht
4.0 met 27 stemmen
14.838 De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt
In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten lucht en insecten
Hoe te leven? Voor wat?…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
Mooi 2
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
698 En de stroom der rivier stokt en kleurt zich rood
De duikelaar duikelt vleugellam in het water
Aan de oever getuigt een verdroogde bever
Bomen vergrijzen, zwart is het lover wat bleef
Geen nieuwgeborenen die diamanten oogsten
Schril klinkt de panfluit als de merel sterft
Het geschonken virus tiert vraatzuchtig rondom
Een vrieskou meldt zich…
wicca
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
763 ik ben een heks
zie zei ze
iedereen is waarheid
en draag leugens met je mee
waarachter wij staan
achter een waarheid
scherp de zeis
verborgen waarheden ontsprongen
iedereen een ster
de kring wordt alsmaar groter
O.T.O zei ze
sikkel snijdt groeven in de oudheid
oogst het graan
omcirkelt de Melkweg in een nacht
waar wij in één lijn…
TWEEDUIZENDTWAALF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 dit jaar begint
met overbekende én
onnaspeurbare vragen
heeft één grote terugblik
een eeuw geleden
was de reus der zeeschepen
schitterend voltooid
gereed voor zijn vertrek
pracht en weelde daarbinnen
riep rijke mensen
voor een geweldige reis
vol sprookjesgedachten
de trots van de oceaan
wachtte op groots beleven
oogstte bewondering…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 nog zomer ik
op vergeten rozenblaadjes
tel de wolken als
makke schaapjes aan mijn voet
voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel…
Oud oogst wijsheid in respect
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Oud oogst wijsheid in respect,
Maar mist soms het geduld te
Gedogen wat nieuw zaait
En aandacht trekt. Nieuw trekt
Oude rimpels glad, waar geen
Ogen meten met de maatlat.…
De coach
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
668 In het voetbal kan in vreugde en pijn
er maar een de lauweren oogsten; er
maar een de winnaar zijn.…
Appel en slang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 wij hebben liefde
zien bloeien in
lente en zomers geluk
bij het oogsten
in speelse hoogmoed
verboden vruchten geplukt
het was paradijselijk
met de appel en slang
zij maakten ons niet bang
onaantastbaar in samen
voelden wij ons vrij
hadden lak aan ja nee en amen
het herfstte in pressie
stormde heftig in spel
de tegenwind maakte…