Alle inzendingen over schilderen

967 resultaten.

Sorteren op:

Een stemmig zeegezicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
zag golven draaien vleugels zwaaien in een stemmig zeegezicht maar de bonkende geluiden van het overslaan zijn aan mij voorbijgegaan ook het schreeuwen van de meeuwen was niet in de lucht mis echtheid in het schilderij de gloedvolle bezieling verwaterde helaas bij mij…

Hemelse sferen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
zoals altijd de gewone pigmenten gebruikt maar toch kaatst je huid exotische kleuren heb het licht prismatisch onderzocht haar straling in frequentie klopt tot in essentie jij bent het die in reageren licht anders laat breken door hemelse sferen ik aanbad je al voordat jij op het doek zou staan heb jou gekozen om de goddelijke…

Chaos in creatie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
penselen kijken me aan het linnen nodigt uit om te gaan beginnen snel de eerste streken maar mijn vingers zijn de vorm en kleur vergeten ik zoek en op het doek staat chaos in creatie schuif met mes de resten weg wat blijft krijgt adem voelt vrij en vormt in gemengde kleuren mijn stillevend schilderij…
wil melker25 september 2012Lees meer >

Op flinterdun papier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
ik leg mijn gevoel op flinterdun papier de pen ontbreekt evenals een vaste hand om te schrijven woorden verdwijnen voordat letters elkaar vinden als een aquarel kristalliseren emoties in kleur op het witte vel ik geef je een vlek om te lezen de neerslag van mijn leven…
wil melker6 november 2012Lees meer >

Kunstgeschiedenis

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 705
Hij zag een waterjuffer bij het meer en dacht: 'Hoe wonderschoon is die libelle! Ze is beslist de mooiste der modellen. Ik zet 'r op m'n schilderslinnen neer!' Hij zag de vorm en kleur met kennersogen, die pasten bij een beeldend kunstenaar en pakte snel z'n spullen bij elkaar. Intussen was z'n topmodel gevlogen. Verdwenen was z'n eerstekeusmodel…
Aubrey14 november 2012Lees meer >

Scheppingskracht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 684
Met guts en priem Ontstaat uit het Gewoonste hout Het allermooiste beeld - Een beeld dat vorm En uiting geeft Aan een beloken herinnering Die al jaren in mij leeft - Met mijn palet van Basiskleuren schep Ik op geschept papier In verf mijn eigen Onafhankelijkheid Kunst die leeft voor altijd - Woorden die ik van Mijn moeder…

Dan bruist het leven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
heb het mooiste linnen genomen de fijnste penselen gekozen mijn verf met liefde verdund de lijst met goud verguld om de lente in je gezicht met zomer vast te leggen jij vangt me met je ogen als ik even stil sta te dromen lacht zacht als ik weer ga dan bruist het leven als ziel in het schilderij en zegt je mond zachtjes jij bent van…
wil melker13 december 2012Lees meer >

Achter schaduw van mijn stilte

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
Mijn woorden, ze waren vaak onzinnig al kwamen ze dikwijls uit diepte waar ik door mijn verslaving aan de nacht met mijn ziel in verzeild was geraakt ik sprak soms wel hoop uit in een verklaring van vergankelijkheid liet ik de dagen scharnieren met het verlangen van de nacht ook kleurde ik wolken in het bijzonder op zolder stonden duizend…

Vincent van Gogh

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.578
Galgroen, de lucht, de bomen, groen als slangen Een stormgefolterd graanveld, waar, rouwzwart, Neerstrijken raven uit een hemel, hard En dreigend blauw — als vlammen van verlangen, Vreemdpaarse bomen, in hun vaart verstard, Zelfs bloesemtuinen lijken droefheidzangen De kamer grijnst, of lag daar angst gevangen. Felgeel een bloemtuil gilt een…
Helene Swarth26 november 2022Lees meer >

Met lichtpenselen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
takjes de paden aan die jij gelopen hebt het toont de mooiste plekjes de eerste groene stekjes die zich openend warmen aan jouw liefdevolle blik koel kabbelt water in het net ontwaakte ven waar al vliegen dansen in schemerige waaiers zon het bos geeft jou zijn doek met lichtpenselen een palet in eerste kleur bepaald jij bent de schilder…

In delen zielt de schoonheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
ik zie het wit gevuld door vragende gezichten ogen die met kleur steriele vlakken willen breken handen werpen vormen om bewegen weer een kans te geven armen brengen warmte raken meer dan alleen elkaar in delen zielt de schoonheid van het doek dat ik vandaag weer heb ontmoet…

Het witte doek blijft maagd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
kleur ik werkelijkheid of is de verf bereid daar vorm aan te geven er grijst tweeledigheid in diepere nuancering het penseel mengt componenten tot geheel schaduw en contrast kleden ieder met balans die bij hem past alleen het witte doek blijft maagd waar het om dromen gaat…

Het palet vol kleuren

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
iedere dag een maagdelijk doek het palet vol kleuren de eerste streek brengt zon en wind misschien wat lichte geuren zacht vloeien de pigmenten met persoonlijke sentimenten nog is er harmonie maar drogend lopen vormen vast verdwijnt de tolerantie zet structuur zijn vaste stap lijkt souplesse arrogantie pas later strijkt de…

Prangende vragen

snelsonnet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 985
‘Gevonden in de Jan Porcellisstraat Een dode vrouw en niemand die het wist Waarom wordt iemand tien jaar niet gemist? Dat is de vraag waarom het eig’lijk gaat’ ‘Nog gróter vraag heb ik.’ ‘O ja? Vertel is!’ ‘Wie is in vredesnaam die Jan Porcellis?’…
Aar Noordam24 november 2013Lees meer >

Pigmenten van de geest

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
heb mijn leven geschilderd jaren in kleur aangezet maar kon er uiteindelijk geen juiste vorm aan geven penseelde lijnen in verlopende einden cirkelde speels met pigmenten van de geest het doek was te groot verdwaalde in miniaturen van creaturen die leefden van de goot schetste in blauw mijn ontsnappen moest terug door de kou met…
wil melker4 december 2013Lees meer >

Schilderkunst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn hand laat ik leiden door de streken van de wind zo penseel ik liefdevolle wolken aan elkaar laat ik golven dansen hoger dan te voren waarin vissen vogels vangen volgen voetstappen elkaar naar het maanlicht waaraan ik mezelf langzaam overgeef en me in op krul tot de geboorte van 'n nieuwe dag…
LadyLove18 december 2013Lees meer >

Een ander palet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
ineens geeft buiten een ander palet de subtiele verschillen die ik altijd al wilde komen na aan mijn bed streekjes wit lichten het grijs uit donkere tinten hemel schrijft helder met diep blauwe inkten wind vlaagt zacht in een warmend vleugje het onbekende verbaast en vertedert het neusje van een stralend gezicht het kind danst ontwaken…
wil melker30 december 2013Lees meer >

Een klein houten paneel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
heb mezelf gezocht in rijke kleuren op palet maar vorm en harmonie gingen in samenkomst teniet met een speciale streek van mes en penseel kon het nooit treffend raken altijd bleek er een te veel heb mezelf gevonden op een klein houten paneel wat eenvoudige basiskleuren een paar streken maakten het geheel…
wil melker3 januari 2014Lees meer >

Aan de dood

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.234
Slechts een slaaf der lusten schildert U zo vreselijk en wreed! Hij die gans verlaagd, verwilderd, Van geen angst of tranen weet. Mild en vriendlijk komt gij tegen ’t Bloedend hart – o dood! hoe streelt Arme strijdren, op hun wegen, Menigmaal, uw vreselijk beeld! Gij voert hen, in stiller streken. Hier gaan ze onder ’t kruis gebukt, Hier…

Dat nog geen vleugels had

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
als kleuren vervelen vormen niet meer spelen ligt chaos op de loer dan volgen lijnen niet hun natuurlijke baan schieten uit in grillig gaan vlakken contrasteren gaan vloeken in het samen uitproberen een vonk ontbreekt de magie is zoek inspiratieloos het doek en toch beweegt er iets in het klad dat nog geen vleugels had in…

Betaalde liefde

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.197
flamencojurk wat een gevaarlijk overspel speel ik besef ik maar al te goed als ik bij de Torenwacht aanbel haar "moeder" me verwachtend open doet ik haar al lonkend klaar zie staan even wordt het moeilijk zoals dat gaat bij betaalde liefde maar dan is het pleit beslecht vlijt ze zich een half uur later gewillig op de achterbank de schildering…

In een verloren glans

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
ik heb nog potten verf staan maar de penselen zijn bejaard stoffig kaal en afgesleten kunnen zij geen vorm meer geven aan mijn voorgenomen ideaal waar vroeger met joyeuze zwier en snelle streken op het linnen creaties kwamen en weer gingen uit een licht en speels palet schuif ik nu met mes wat dikke lijnen mijn kleuren donkeren bewegen…

Lacht ultramarijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
jij speelt kleurt tonen tot eigen muziek zoals mijn mes het linnen besnijdt in dwarse creativiteit jouw lenteprelude lacht ultramarijn op het schilderij van mijn dromen het fluwelige licht beschijnt je gezicht in warme akkoorden nog daalt de zon zonder woorden als wij gaan voor de finale ik signeer met jouw laatste noten…

Zag je ogen gloeien

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
mijn woorden hadden deze keer precies dat pigmentje meer ik zag je ogen gloeien wist dat de aparte kleur jou mateloos zou boeien voelde je aandacht komen uit lethargie en lome dromen in het schilderen van ons verhaal je neuriede de melodie terwijl ik bezig was met componeren van het lied over de kunst van samenzijn door het penselen…

Levend op het linnen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
het orkest speelt wat de schilder levend op het linnen zet violen huilen hete tranen als een kind zijn straf wordt aangezegd eerder soleerde de trompet een warme ontvangst in het knus geboortebed riedelen saxofoons de discussies die voor escalatie al zijn bijgelegd in de ritmesectie klopt het hart en slaan pauken hun volwassen…
wil melker14 oktober 2014Lees meer >

Nog heb jij het mes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
penselen zijn geknakt de verf is verhard in het linnen zit de rot maar je geeft niet op nog heb jij het mes waarmee je ongerechtigheden weg gaat schuiven lijnen naar jouw zin kan buigen met een licht palet heb je het donkeren stilgezet om de werkelijkheid weer leefbaar te maken de strop is van je nek je kunt nu ademhalen geld en…
wil melker29 november 2014Lees meer >

Als er geen licht meer door linnen dringt

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.610
‘Weet je hoe je kunt zien wanneer iets goed geschilderd is?’ vroeg mijn oom in zijn hobbykamer, waar hij zijn Meer bij zonsondergang met de voorkant tegen de middagzon hield. ‘Als er geen licht meer door het linnen dringt.’ Ik draaide de ansicht om die als voorbeeld had gediend: Camping Seeperle, Bodensee, en wist opeens dat ik liefst elk gedicht…

In mysterieuze ogen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
heb met penseel en pigment het maagdelijk linnen verkend waar streken zon de verf langzaam droogden kuste schaduw contrasten vingers brachten weloverwogen het donkere terug in mysterieuze ogen plots maakte je gezicht een sprekend geluid sprong jij er ineens helemaal uit in streling heb ik jouw liefde zacht kunnen smaken schilderend…
wil melker21 januari 2015Lees meer >

De stilte van het doek

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
ik zag je voeten in het gras handen vol met bloemen je lichaam raakte aan de wolken een hemel in je lach ik wilde snel beginnen met dit moment op linnen schetste vage lijnen maar jouw ziel leek weg te kwijnen in de stilte van het doek jij reikte mij de hand zette verf en ezel aan de kant om de echte lente te genieten…

Maar in detail

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
ik heb je geschilderd maar ben nog niet klaar je ogen zijn dof vreemd plukkig je haar in grote lijnen wil jij wel herkenbaar verschijnen maar in detail blijk je steeds te verdwijnen het is een en al weerbarst om jezelf te laten zien juist in de kleinste dingen vervaagt steeds je ziel maar als de zon jouw ogen beschijnt leven zij…