967 resultaten.
Een stemmig zeegezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 zag golven draaien
vleugels zwaaien
in een stemmig zeegezicht
maar de bonkende
geluiden van het overslaan
zijn aan mij voorbijgegaan
ook het schreeuwen
van de meeuwen
was niet in de lucht
mis echtheid in het schilderij
de gloedvolle bezieling
verwaterde helaas bij mij…
Hemelse sferen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 zoals altijd de gewone
pigmenten gebruikt
maar toch kaatst je huid
exotische kleuren
heb het licht
prismatisch onderzocht
haar straling in frequentie
klopt tot in essentie
jij bent het
die in reageren
licht anders laat breken
door hemelse sferen
ik aanbad je al
voordat jij op het doek zou staan
heb jou gekozen om de
goddelijke…
Chaos in creatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 penselen kijken me aan
het linnen nodigt uit
om te gaan beginnen
snel de eerste streken
maar mijn vingers zijn
de vorm en kleur vergeten
ik zoek
en op het doek
staat chaos in creatie
schuif met mes
de resten weg
wat blijft krijgt adem
voelt vrij en vormt
in gemengde kleuren
mijn stillevend schilderij…
Op flinterdun papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 ik leg mijn gevoel
op flinterdun papier
de pen ontbreekt
evenals
een vaste hand
om te schrijven
woorden
verdwijnen voordat
letters elkaar vinden
als een aquarel
kristalliseren emoties
in kleur op het witte vel
ik geef je
een vlek om te lezen
de neerslag van mijn leven…
Kunstgeschiedenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 Hij zag een waterjuffer bij het meer
en dacht: 'Hoe wonderschoon is die libelle!
Ze is beslist de mooiste der modellen.
Ik zet 'r op m'n schilderslinnen neer!'
Hij zag de vorm en kleur met kennersogen,
die pasten bij een beeldend kunstenaar
en pakte snel z'n spullen bij elkaar.
Intussen was z'n topmodel gevlogen.
Verdwenen was z'n eerstekeusmodel…
Scheppingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Met guts en priem
Ontstaat uit het
Gewoonste hout
Het allermooiste beeld -
Een beeld dat vorm
En uiting geeft
Aan een beloken herinnering
Die al jaren in mij leeft -
Met mijn palet van
Basiskleuren schep
Ik op geschept papier
In verf mijn eigen
Onafhankelijkheid
Kunst die leeft voor altijd -
Woorden die ik van
Mijn moeder…
Dan bruist het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 heb het mooiste linnen genomen
de fijnste penselen gekozen
mijn verf met liefde verdund
de lijst met goud verguld
om de lente in je gezicht
met zomer vast te leggen
jij vangt me met je ogen
als ik even stil sta te dromen
lacht zacht als ik weer ga
dan bruist het leven
als ziel in het schilderij en zegt
je mond zachtjes jij bent van…
Achter schaduw van mijn stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Mijn woorden, ze waren vaak onzinnig
al kwamen ze dikwijls uit diepte
waar ik door mijn verslaving aan de nacht
met mijn ziel in verzeild was geraakt
ik sprak soms wel hoop uit
in een verklaring van vergankelijkheid
liet ik de dagen scharnieren
met het verlangen van de nacht
ook kleurde ik wolken
in het bijzonder op zolder
stonden duizend…
Vincent van Gogh
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.578 Galgroen, de lucht, de bomen, groen als slangen
Een stormgefolterd graanveld, waar, rouwzwart,
Neerstrijken raven uit een hemel, hard
En dreigend blauw — als vlammen van verlangen,
Vreemdpaarse bomen, in hun vaart verstard,
Zelfs bloesemtuinen lijken droefheidzangen
De kamer grijnst, of lag daar angst gevangen.
Felgeel een bloemtuil gilt een…
Met lichtpenselen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 takjes de paden aan
die jij gelopen hebt
het toont de mooiste plekjes
de eerste groene stekjes
die zich openend warmen
aan jouw liefdevolle blik
koel kabbelt water
in het net ontwaakte ven
waar al vliegen dansen
in schemerige waaiers zon
het bos geeft jou
zijn doek met lichtpenselen
een palet in eerste kleur bepaald
jij bent de schilder…
In delen zielt de schoonheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 ik zie het wit
gevuld door
vragende gezichten
ogen die met kleur
steriele vlakken
willen breken
handen werpen
vormen om bewegen
weer een kans te geven
armen brengen warmte
raken meer
dan alleen elkaar
in delen zielt
de schoonheid van het doek
dat ik vandaag weer heb ontmoet…
Het witte doek blijft maagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 kleur ik werkelijkheid
of is de verf bereid
daar vorm aan te geven
er grijst
tweeledigheid
in diepere nuancering
het penseel
mengt componenten
tot geheel
schaduw en contrast
kleden ieder met balans
die bij hem past
alleen het witte doek
blijft maagd
waar het om dromen gaat…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 iedere dag
een maagdelijk doek
het palet vol kleuren
de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de…
Prangende vragen
snelsonnet
5.0 met 3 stemmen
985 ‘Gevonden in de Jan Porcellisstraat
Een dode vrouw en niemand die het wist
Waarom wordt iemand tien jaar niet gemist?
Dat is de vraag waarom het eig’lijk gaat’
‘Nog gróter vraag heb ik.’ ‘O ja? Vertel is!’
‘Wie is in vredesnaam die Jan Porcellis?’…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
Schilderkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
628 mijn hand laat ik leiden
door de streken van de wind
zo penseel ik liefdevolle
wolken aan elkaar
laat ik golven dansen
hoger dan te voren waarin
vissen vogels vangen
volgen voetstappen elkaar
naar het maanlicht waaraan
ik mezelf langzaam overgeef
en me in op krul tot de geboorte
van 'n nieuwe dag…
Een ander palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ineens geeft buiten
een ander palet
de subtiele verschillen
die ik altijd al wilde
komen na aan mijn bed
streekjes wit
lichten het grijs
uit donkere tinten
hemel schrijft helder
met diep blauwe inkten
wind vlaagt zacht
in een warmend vleugje
het onbekende verbaast
en vertedert het neusje
van een stralend gezicht
het kind danst ontwaken…
Een klein houten paneel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 heb mezelf gezocht
in rijke kleuren op palet
maar vorm en harmonie
gingen in samenkomst teniet
met een speciale streek
van mes en penseel
kon het nooit treffend raken
altijd bleek er een te veel
heb mezelf gevonden
op een klein houten paneel
wat eenvoudige basiskleuren
een paar streken maakten het geheel…
Aan de dood
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.234 Slechts een slaaf der lusten schildert
U zo vreselijk en wreed!
Hij die gans verlaagd, verwilderd,
Van geen angst of tranen weet.
Mild en vriendlijk komt gij tegen
’t Bloedend hart – o dood! hoe streelt
Arme strijdren, op hun wegen,
Menigmaal, uw vreselijk beeld!
Gij voert hen, in stiller streken.
Hier gaan ze onder ’t kruis gebukt,
Hier…
Dat nog geen vleugels had
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in…
Betaalde liefde
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
2.197 flamencojurk
wat een gevaarlijk overspel
speel ik besef ik maar al te goed
als ik bij de Torenwacht aanbel
haar "moeder" me verwachtend open doet
ik haar al lonkend klaar zie staan
even wordt het moeilijk
zoals dat gaat bij betaalde liefde
maar dan is het pleit beslecht
vlijt ze zich een half uur later
gewillig op de achterbank
de schildering…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 ik heb nog potten verf staan
maar de penselen zijn bejaard
stoffig kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen…
Lacht ultramarijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 jij speelt
kleurt tonen
tot eigen muziek
zoals mijn mes
het linnen besnijdt
in dwarse creativiteit
jouw lenteprelude
lacht ultramarijn op het
schilderij van mijn dromen
het fluwelige licht
beschijnt je gezicht
in warme akkoorden
nog daalt de zon
zonder woorden
als wij gaan voor de finale
ik signeer met
jouw laatste noten…
Zag je ogen gloeien
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 mijn woorden
hadden deze keer
precies dat pigmentje meer
ik zag je ogen gloeien
wist dat de aparte kleur
jou mateloos zou boeien
voelde je aandacht komen
uit lethargie en lome dromen
in het schilderen van ons verhaal
je neuriede de melodie
terwijl ik bezig was met
componeren van het lied
over de kunst van samenzijn
door het penselen…
Levend op het linnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 het orkest speelt
wat de schilder
levend op het linnen zet
violen huilen
hete tranen als een kind
zijn straf wordt aangezegd
eerder soleerde de trompet
een warme ontvangst
in het knus geboortebed
riedelen saxofoons
de discussies die voor
escalatie al zijn bijgelegd
in de ritmesectie
klopt het hart en slaan
pauken hun volwassen…
Nog heb jij het mes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 penselen zijn geknakt
de verf is verhard
in het linnen zit de rot
maar je geeft niet op
nog heb jij het mes
waarmee je ongerechtigheden
weg gaat schuiven
lijnen naar jouw zin kan buigen
met een licht palet
heb je het donkeren stilgezet
om de werkelijkheid
weer leefbaar te maken
de strop is van je nek
je kunt nu ademhalen
geld en…
Als er geen licht meer door linnen dringt
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.610 ‘Weet je hoe je kunt zien wanneer iets goed geschilderd is?’
vroeg mijn oom in zijn hobbykamer, waar hij zijn Meer bij
zonsondergang met de voorkant tegen de middagzon hield.
‘Als er geen licht meer door het linnen dringt.’ Ik draaide
de ansicht om die als voorbeeld had gediend: Camping
Seeperle, Bodensee, en wist opeens dat ik liefst elk gedicht…
In mysterieuze ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 heb met penseel
en pigment het
maagdelijk linnen verkend
waar streken zon
de verf langzaam droogden
kuste schaduw contrasten
vingers brachten
weloverwogen het donkere
terug in mysterieuze ogen
plots maakte je gezicht
een sprekend geluid
sprong jij er ineens helemaal uit
in streling heb ik
jouw liefde zacht kunnen smaken
schilderend…
De stilte van het doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 ik zag
je voeten in het gras
handen vol met bloemen
je lichaam raakte
aan de wolken
een hemel in je lach
ik wilde snel beginnen
met dit moment op linnen
schetste vage lijnen
maar jouw ziel
leek weg te kwijnen
in de stilte van het doek
jij reikte mij de hand
zette verf en ezel aan de kant
om de echte lente te genieten…
Maar in detail
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 ik heb je geschilderd
maar ben nog niet klaar
je ogen zijn dof
vreemd plukkig je haar
in grote lijnen wil jij
wel herkenbaar verschijnen
maar in detail blijk
je steeds te verdwijnen
het is een en al weerbarst
om jezelf te laten zien
juist in de kleinste dingen
vervaagt steeds je ziel
maar als de zon
jouw ogen beschijnt
leven zij…