647 resultaten.
Tracteer geweld
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
2.062 Terroristen opgelet
Er is een kogel door de kerk
We dumpen suiker in Irak
Tonnen snoepies in een zak
Het klinkt een beetje sterk
We kappen effe met die haat
Vertroetelen die hap
Proppen ze vol met zoetigheid
Dan verzetten ze geen stap
Geef ze maar wat lekkers
Negerzoenen, bekkentrekkers
Zure bommen, kruidnoten
Een raket van veilig ijs…
EUROTISCH
hartenkreet
3.3 met 45 stemmen
4.779 De prijs van bier is waarlijk godvergeten,
Ik kan maar één keer wekelijks uit eten,
Die euro maakt het leven grauw en zuur.
Met reizen is het voortaan passen, meten:
Eén voorjaarsweekje naar de Côte d'Azur,
Misschien een reis naar de Chinese Muur,
Maar méér vakantie kan ik wel vergeten.…
gebroken val
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
922 gekreukte kegel van rots
een baken van trots
ik kruipklim op stalen stekels
tegen een graat op
over de wervels van de berg
met blauwe lippen
op bevrozen tenen
een gordel aan de heup
schroef ik een doorn in ijs
de slagtand van een houweel
tast het verraad van de sneeuw af
de weerhaak zet het anker klem in een spleet
maar het zuur…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe lang ben ik bestand
om eigen zure druiven
te slikken,waarvan ik niet
besef of ze rijpen,alvorens
me in de bloeiwijze te
zullen schikken, zonder
de essentie te begrijpen?
Hoe veraf is een antwoord
of oneindig dichtbij op
die kerende vragen?…
Och Sint
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.432 O Sint, o Sint, o Sint
Wat ik nu weer in mijn schoentje vind
God man, wat ben jij een krent
Wees nou eens een keer een echte vent
Geef nou iets duurs,
Iets door de miljonairsfair erkend
Dan is het leven minder zuur
Sta je ook niet meer als vrek bekend
O Sint, wat ben jij toch een lul
Een chocoladeletter en een reep
Dat is toch de reinste…
Verholen?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
612 Uit de
zure regen van hand –
gespitte graven waaruit
de ochtenden zich laven
tot het morgen gloren,
worden nieuwe tranen
geboren, leggen zon en
maan een schaduw
over een geleefd gezicht,
lucht en water verhangen
zich aan nevelringen, de
mens wikt en schikt zich in
een aantoonbaar gewicht,
naar de maat van al die
overbodige…
WAAROM HUIL IK
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.088 bekeek je als een godsgeschenk
totdat de sterren gingen verbleken
Waarom deed je mij zo’n verdriet
door plots uit mijn leven te treden
Dat je ging merkte je evenwel niet
veel te vroeg bleek je al overleden
Waarom huil ik elke nacht om jou
wijl ik naar de donkere hemel tuur
We beloofden elkaar eeuwig trouw
zo smaakten de druiven extra zuur…
Oranje Boven !
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.573 Majesteit
U heeft er zelf voor gekozen
voor de balkenbrij met spek
de koninginnesoep, frambozen
Nog één hapje Majesteit
nog één klein hapje Majesteit
laat nu dat kleine kind niet staan
met worsten in haar hand gesloten
misschien heeft zij nog wel zelf hier
dat varkentje geschoten
Nog één hapje Majesteit
nog één klein hapje Majesteit
van zure…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 hij ging midden in de nacht
nog ver van ’t ochtendgloren
sloot de deur haast beminnelijk zacht
doch enkel om de echo niet te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het…
De haarstilist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Befaamd is wel de oude scheepsbarbier
Voor hem ging er nooit ene zee te hoog
Hij kuurde darmkramp met wat zuur en loog
Bij scheurbuik ging hij over op laurier.
Vandaag de dag is een coiffeur al blij
Met ’t lukken van een simpele Coupe Soleil.…
Beerput
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
483 De grote massa draagt met burgerlijk
fatsoen iets met pijn af van zijn zuur
verdiende poen. Klagend draagt zij
een steentje bij; financiert zij wat
vorm geeft aan een gezonde maatschappij.…
De geit en de bok
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
541 De druiven zijn immers vaak duur en zuur.
Dat zijn autoriteit op het boerenerf zich
soms in gekkigheid kan uiten.
Heeft verschillende verschijningsvormen,
maar zijn toch altijd puur natuur.…
Dodenbeeld in West-Vlaanderen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.947 Weggevreten door het zuur van de polderaarde,
een zoon zonder kinderen,
schuldig starend, als naar zijn meetkundeboek,
naar zijn graf in het gras.
--------------------------------
uit: 'Van horen zeggen', 1970.…
vijftig jaren goud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
743 vijftig jaar elkaar delen
in het lief en het leed
als je het gewoon zo zegt
klinkt het als een eeuwigheid
vijftig jaar elkaar meevoelen
in het zoet en het zuur
als je nu omziet en terugkijkt
was het een handvol seconden
vijftig jaar elkaar ervaren
het is als korreltjes zand
die gestold in mooie momenten
zich vormen tot een goede film…
Toffe kweepeer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
760 O bellefleur, ge zijt een hele
schone
Met appelwangen, huid van abrikozen
Een kinky hankypanky pinky
lady
Bij jou zit ik als goudreinet
op rozen
Ge zijt een reine claude en douce france
Sappig, vol van smaak en niet meer zuur
Al is 't wat vroeg in 't jaar en prematuur
Voor 'n maagdenpeer en groene conference
Maar met een kweetje…
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 ..en daar gaan we weer
volgens het vaste patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
dreigend gedoopt in het zoutste zuur
voor een extraordinaire…
Leven
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.007 het leven
verandering
jullie glimlachjes
vragen aan de nieuweling
de probeerder
eisen
jouw gedicht
schiet als dichtwerk
tekort
vragen aan het leven
en dat soort
maar zelden
vindt ze maar eens
jullie en mijn eerste dagen
erkend
herkend
ingeschat
ach wat
jullie en mijn dagen
zuur bij 't eerste
kontakt
maar nooit melden zij…
Houden van?
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.730 Trappen, schoppen maar,
scheld elkaar verrot, maak
elkaar het leven zuur,
maak elkaar kapót.
Zet een stréép onder de relatie,
trek de deur dicht en ga wég,
beter leven in je ééntje dan zó
met z'n tweetjes, da's pas slecht!…
De Zwerver
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.500 Zorgeloos dut ik langzaam in
In m'n linkerhand een fles zure wijn
Dronken, met een straaltje spuug op m'n kin
M'n walmende adem stinkt naar azijn
Met m'n hoofd op een steen
Onder een brug aan het Louvre
Bloedend het hoofd, opengehaald het been
Doch vrolijk klinkt mijn ouvre
Het zwerversbestaan zit in m'n bloed
Ik zweet m'n vuile…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met hun sterke armen
de hemelboog in diep erbarmen
naar de aarde willen trekken
Daar stil gezeten in het gras
bewonder ik de pure natuur
maar treur bittere tranen zuur…
Broomhoudende vlamvertragers
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.340 Op verzoek van deze wakkere groenen
begon het AZG een gedegen onderzoek
en uit die academisch onverdachte hoek
bleek dat wij talloos vele miljoenen
giftige stoffen in onze eigen bloedbaan
hebben gekregen door in te ademen,
consumeren en wellicht ook zure regen.
Nu wordt er “snel” iets aan gedaan.…
zorg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.027 zeven zeeën
hij houdt zich goed
zoekt zoveel zwangere zinnen
voor die ene z van ziek
hij wil ze op papier bezworen anders
zijn ze eeuwig weg al
die wilde wonderen van
haar woeste wereld
hier zal ze ze zachter zien
en dichterbij dan ooit geweest
hij voelt zich oud dan jong
met deze vrouw vol niets
die zichzelf vergeet en hem
een zure…
Spreuken van de donder
gedicht
3.7 met 15 stemmen
8.817 Wie raaskalt zal verdwalen,
hartenscheurders worden zure regen.
Wie vervoering dooft, van tombe naar tombe
tolt hij. Die 't water teert, zoet DDT
kust vroeger dan hij de engelenveer.
Nog niet eerder snelwandelden veenlijken.
Hinnikten paarden harder voor hun wagen,
zag ik in de straten kinderen banger.…
Nacht en Ontij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.954 de zee nog wil ik vragen
wat zij die nacht heeft gezien
toen het jammerlijke klagen
de zee niet meer kon dragen
en de zwartgesponnen kragen
zich vergrepen bij kracht tien
Waar de vogels zijn gaan zingen
in het allereerste uur
toen het licht zich liet verdringen
door afzichtelijke kringen
die de zon deden omringen
met het allerzeerste zuur…
Zwangerschapsonderbreking
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
883 Hoogzwanger aan tafel gezeten
zat Jo zure bommen te eten.
Ze bleef aan het proppen.
Tot slot moest ze stoppen,
daar zij zich bomvol had gevreten.
Toen liep ze op water. 't Was wagen:
het ijs was te dun om te dragen.
Het was ook geen wonder:
ze ging kopje onder.
Toch liep ze nog! (Op alle dagen.)
Het was dan ook echt van de mallen.…
hoera voor de zuringspanners
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
551 vlinders nemen dagactief
veld en schapenzuring voor lief
mits de zon schijnt
minstens in spleetjes
herstellen ze met kleine beetjes
het evenwicht in de waardeplant
zelfs indirect het zand
onder de naam zuringspanners
op zich niet zo heel bijzonder
hun effect gelijkt zoals dichters weten
op dat van gewone vlinders in buiken
waar ze zuren…
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Dit is mijn onrust en dit van mijn dagen
de foltering en het invretend zuur;
dit is de harde kwaal die op de duur
mij sloopt omdat het hart 't niet kan verdragen.
Dit van mijn moed het hopeloos versagen
- dwars op mijn smalle weg de blinde muur -
dit van mijn nachten kwellend uur op uur,
waarin ik om harts zekerheid blijf vragen.…
Tafeltje voor twee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.144 zingt met uitgestrekte nek
naar de spinnende kat, gekooide nood
Cyclamen in pot bloeien uitbundig dood
als ik met automatisme de eettafel dek
het serviesgoed staat uitnodigend klaar
maar wanneer ik uit mijn peinzen ontwaak
treft de werk’lijkheid me als mokerslag
tranen ogen wijd hun geruisloos beklag
en proeft m’n mond ineens ’n zure…
Een glimp van haar bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
705 waarheid niet kan achterhalen
de winter koud en guur
een dwarreling in vergane glorie
tinteling van wat er komen gaat
neuriënd op klanken van euforie
terwijl ik dromend het denken laat
verlegen elk uur
verraadt mijn glimp de diepste dalen
verrassend kijkend zoals nu blijkt
haar blikken in ogen alles verhalen
de pijn proeft erg zuur…
Alweer een.....
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
557 Of ontkomen we aan de averij,door
in een dwingend gebaar, de klokken
in muiterij de stilte te verstoren, of
gaat de tijd in vlijt verloren, zijn
de afgevallen rapen nog niet gaar,
en springt de wijzer naar het hele uur,
verschoten vreugde is van korte duur,
blijken reeds geplukte druiven zuur,
lijkt alweer een jaar verloren, of
ben ik alleen…