5397 resultaten.
Magie en mystiek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 ik ken de magie
haar krachten hebben
ons ongeweten
veel sturing gegeven
toeval is de naam
die wetenschappers
gebruiken voor zaken
die zij voor zich uitschuiven
ook in de mystiek
liggen gebieden braak
vaak in mistige lagen die
andere waarheden dragen
zij worden maatschappelijk
uit zicht gehouden omdat
je op hun resultaten
geen…
Melancholiek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 Een prachtig woord, melancholiek,
klinkt als een nummer 1 chanson
klinkt een beetje als dramatiek
maar is dat toch echt, toch niet.
Ik hou van het woord: melancholiek
't woord hangt in m'n hoofd
blijft gonzen, alsof 't iets beloofd
je hoort 't wel, maar ziet 't niet.
Soms is een ieder wel eens, melancholiek
denk dan aan een lied,
want…
Winterrreise door Coen Honig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Zijn vertolking van "Die Winterreise"
voelde vooral als de macht en de kracht van
een lange stevige koude winter te doorstaan
door vooral door te gaan en niet op te geven
en door zijn vertolking voelde ik spontaan
de lente, de zomer en de herfst in mij opborrelen
ook mij wachtte zo´n lange barre winter
maar als ik denk aan de bariton Coen…
Nieuwsgierig in een peilen naar diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 Nieuwsgierig in een peilen
naar diepte. Welke zijn de
gronden en vormen het
motief? Het vraagt en het
spreekt met zoekende woorden,
die liefkozend kunnen zijn en
soms minder lief.
Het is de mens die
wonderlijke creatie.
Die uiting geeft aan
wat er innerlijk leeft.
Innerlijk soms tot onrust
barend van het vragende
kind dat in ons allen…
De ziel
gedicht
5.0 met 3 stemmen
5.250 De ziel is in diepste wezen zielig. Op ieders lip slaagt zij
er maar niet in substantie te verwerven.
Begrensd door ene begrip dat loos is, zonder materie
is zij niet meer dan het woord dat haar benoemt
zielsveel, met hart en ziel, zieltogend: niets dan taal.
Daarom raakt dit gedicht aan niets en
slaat bij iedere regel de plank steeds verder…
Schaduw als contrast
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 ik heb wat
zon gepakt uit de
grote voorraad dag
kleur zacht de
dingen om me heen
met schaduw als contrast
soms sombert
zwart de balans
die ik voor ogen had
dan koester ik
met warmte een
wat lichtarme kant
schep zo mijn
eigen wereld in het zijn
haar delen voelt paradijselijk fijn…
Was 'k nu bedroefd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.076 Was 'k nu bedroefd, 'k zou met de droefsten schreien:
Zó droef als ik kan toch geen droef mens klagen:
Maar tóch zou 'k zeggen: klaag om 's Levens slagen
Niet wild, niet zó of 't u niet mócht kastijen.
Krom krimpe ik van verdriet; — 'k tere uit van lijen; —
Mijn arm hoofd snapp' niet waarom zulke plagen; —
Maar wee, weé mij! als ooit…
Illustere ideeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 jouw oogopslag
zat altijd boordevol
illustere ideeën
vandaar mijn wat
afwachtende lach
je handen spraken
gaven vorm aan
wat jij al tijden
in gedachten had
dat nu het zonlicht zag
plannen groeiden
maar tijd en geld
snoeiden hun bloeien
met wanhopige groet wierp jij
het boeket de hemel tegemoet
ik heb de bloemen
in armoe opgeraapt…
Fugalied
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 Wat gisteren gebeurde komt nu weer:
de zon (of soms afwezigheid ervan),
de weg die glanst in autolampen,
de frisse kinderstem die hoop kan brengen.
Wat gisteren gebeurde komt nu weer:
het zoeken naar geluk, de moeheid en
de traagheid, ook de klachten,
naast dankbaarheid die alles kan verzachten.
Wat gisteren gebeurde komt nu weer:
en toch…
Leef jouw leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Leef jouw leven.
Durf te leven.
Geef aan elke
dag bij het
ochtendlicht;
bij het besef
dat het niet
altijd zo kan
wezen;
aan elke dag
iets van
vrolijkheid,
dat oplicht in
een blij gezicht.
Leef jouw leven,
dat je wordt gegeven
als een tijdelijk
cadeau. Waarin je mag
meedoen voor heel even.
Dus maak van het leven
jouw eigen…
Wat is leven?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
736 Kunnen stenen voelen, planten dromen
of is dat alles beeldspraak en niet waar?
Toch maakt een nieuw blad van een plant
me blij en doet begrijpen dat ze leeft.
Soms menen mensen dat de dieren hun
eigen taal verstaan en dingen dromen,
maar kunnen dit nu ook de bomen
of is daar eigenlijk maar niets van aan?
Ik weet het niet, zoals ik veel niet…
Wonderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Wat we sinds Socrates weten,
is dat we niets weten.
We kennen onszelf niet eens.
We weten niet wie God is.
Niets laat hij van zich horen.
De zon die brandend aan de hemel staat.
De open ogen van een pasgeboren kind.
Een ziek mens die niet sterven gaat.…
Romantische dwaas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 het is twijfel die
mij trager maakt
in afwachting
doet zitten of
alles nog wel gaat
ik lach naar zon
droom lente
in een groene waas
maar weet mezelf
een romantische dwaas
nog heb ik
niet afgehaakt
verbaasd over de
snelheid in ontwikkeling
en de enorme haast
het overzicht
is er nog wel maar
hiaten worden groter
biedt zomer nog…
als het dromen voorgoed begint
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
761 de nacht is stil
en mijmeringen zijn als geboren
klinkers, vertrekkensklaar
dat is niet erg
want ze leiden me naar de oorsprong
hoe gelukkig we zijn met
man en vrouw
het geschonken leven
dat meestal perfect begint
en, hoe ongeneeslijk het leven ook is,
het lichaam reilt en zeilt, van vlies tot
ziel, hart tot holtes, lief voor leden…
Achterom kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Mijn zintuigen gaan op avontuur
zwervend door mijn contacten
nu tilt iets mij boven mijn kunnen
zelfverzekerd kijk ik achterom
wil van geen wijken meer weten
de wervelwind van het bestaan
trekt aan mij voorbij en fluistert
mijzelf leren kennen in al mijn vezels
mijn nadenken geeft mij achterdocht
het leven duwt mij nog steeds voort…
De tijd lonkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 de tijd lonkte
blonk uit
in eeuwigheid
maar in
spiegelen was ik
mezelf steeds kwijt
ben vaak
voorbij de
horizon gegaan
jaar na jaar
nog steeds zag
ik mezelf niet staan
leven kaatste
alles terug wat ik
ooit heb genomen
alleen geven
deed ik sporadisch
in mijn dromen
pas later zag ik
dat ook mijn
sporen waren gewist…
De uiterste consequentie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 De uiterste consequentie kan
nooit de ergste in jouw leven
zijn.
als je weet dat je eens
zult sterven; de levensdag
zich eens terugtrekt achter
dat grote gordijn.
Zolang we leven mogen we delen
van dat goede dat ons dagelijks
bewaart. Wij zijn acteurs op
dat eigen podium; waarop ons als
clowns de tranen evenmin worden
bespaard. Ieder jaar…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
4.5 met 61 stemmen
613 vandaag voelt de wereld aan als een wolk
waarschijnlijkheden en ik laat
alle dingen zijn
zoals het gras, de wind en de bomen
de regen laten komen
de vogel ging zitten in de boom
met de onhoorbare grondtoon
de wolken botsen tegen de zon
met de onhoorbare boventoon
de anti-wolken botsen tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen…
Perspectief van vrijheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
556 in het zwart
dat ik de muren gaf
zat de dief van
mijn perspectief
hij reflecteerde
geen oeverloze mantra’s
waarop ik vroeger al
mijn hoop had gezet
in eindeloos herhalen
dacht ik de toekomst
te bepalen door rustig
mijn eigen weg te gaan
maar stilte kwam
oorverdovend binnen
met een carrousel van
ongekende mogelijkheden
ik heb…
Als bloemen konden spreken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
671 Graag leg ik mijn oor te luisteren
naar het stille om me heen
geloof dat bloemen op de tafel
tot me willen spreken
ze zijn wel open
doch ik kan ze niet verstaan
zie nog teveel vervalste kleuren
van het leven in de schaduw
over de grenzen van het leven
die banden van geliefden breekt
noem het zielenpijn
soms denk ik dat uit zwijgen…
Een autistisch web
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 ik spon
mijn cocon in
een autistisch web
dat ik in
eenrichtingsverkeer
kundig had opgezet
wist het
tegendraadse
moeiteloos te omzeilen
door lijnen
impulsloos te spannen
tot mijn perspectief
ik heb het leven
intens lief dat ik in
mijn coconnetje geniet…
Denkbaar is het vermoeden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
577 Denkbaar is het vermoeden dat
wij blij zijn met wat we
niet eerder konden bevroeden.
Dat wij blij zijn met wat ons
onverwacht confronteerde
op de levensweg.
Die verrassing die het midden
houdt tussen een groot geluk
beleven en het teruggeworpen
worden op wat ons leven markeert
met domme pech.
Verrassingen zijn medailles
met twee kanten…
Vragen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 Wanneer ik me niet zoveel af zou vragen,
zou de dag dan langer duren?
Wanneer ik me geen zorgen zou maken,
zou de wereld dan plat zijn?
Wanneer ik zonder liefde leven zou,
zou 'k dan: liefdeloos zijn?…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 De elzen lopen uit. De weg van alle vlees
gegaan, dagelijks in godvergeten grijs.
De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven,
vliegend schuim. Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook.…
Moeder
gedicht
2.2 met 6 stemmen
5.398 Ik wil graag weten wanneer volwassenheid begint.
Ik vraag het maar - mijn moeder zegt:
hoe oud je ook bent, je blijft altijd mijn kind.
Ze heeft haar dood nog niet gepland, is zelfs niet ziek.
Ik heb wel alvast gezegd dat ik de kast wil hebben;
tegen de tijd dat ik hem erf is hij antiek.
Maar dat duurt nog vele jaren.
Ze wijst soms naar…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 kan niet ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt…
Vogelvrij?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Beken tintelen
bronnen poriën op de huid,
dorstig naar de wortels.
Lente opent zich,
droomgebied stroomopwaarts,
maakt naakt en verlegen.
Deelbare verlangens,
strohalm en winterslaap,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onvervangbaar wat je kiest,
taal ondersteunt het evenwicht
Naast rivieren bloed
lang uit hun beding getreden…
Stilte zwart gemaakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
513 ik heb stilte
zwart gemaakt voor
een intens beleven
alle lichten
uitgedaan omdat
zij leven geven
voel de dood
geruisloos heen
en weer bewegen
maar hij krijgt geen
kans om op te staan
in een herrijzen
het sterven is nog
niet gedaan we gaan
de dag weer prijzen…
Zonder mijn naam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
512 het wordt niks
ik voel dat woorden
blijven zweven
ze willen niet
weergeven wat
ik ermee bedoel
heb ze geschild
van emoties ontdaan
ze kijken me kaal aan
zinnen hergroeperen
werd een wanhopig
allerlaatst proberen
heb in armoe
het werk weggedaan
helaas bleef alles staan
in het herlezen
begon het langzaam
vorm te krijgen…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 Adem van de zee
streelt het lichaam en de ziel
je geeft je over in vervoering
de euforie van geluksontroering
heelt door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdwijnt de grens die ik verzon
in oneindigheid
wenkt stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
hier aan de zee
vloeide onze liefde tomeloos…