7923 resultaten.
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
Tijd
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.432 tijd heelt niet alle wonden
nee, niet allemaal
de kleur van het leven is soms zoek
daarom doe ik vaak mezelf tekort
toch is het tijd voor verandering
de cirkel moet gebroken worden
nieuw geleerde dingen toegepast
weg met overbodige ballast
ik heb zoveel pijn doorstaan
zoveel tranen en teleurstellingen
soms kijk ik als op een afstand toe…
Lelies in de lente
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.909 Lelies in de lente
het leven krijgt weer kleur
jij hebt groene vingers
en ik koude tenen
maar warme verlangens
De zon gaat languit onder
in een gloeiende noordzee
glasplinters fonkelen
net als jouw ogen
bruine-suikerkristallen
Lelies in de lente
bloeien op het water
waarin dromen verdrinken
en geleiders roesten
waar zuurstof verarmt…
dichtbij de roos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
916 dichtbij de roos
verbind ik
wat ongebonden is
niet dat ik daarvoor
zelf koos
het bleek de adem
van stil gemis
dichtbij de roos
komt vreugde binnen
zuivere tinten
van genade kleuren
die als vanzelve
echtheid beminnen
de snaar raakt
van een trillend
doorgaand gebeuren
dichtbij de roos
word ik gezien
zonder ogen
word…
Het gekleurde vlies
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
855 slechts een korte wimpertrilling
verraadt de harde tegenwind
een lichte blos vertrekt snel, maar
wangenstrelend weer naar binnen
naar de warmte van het bewustzijn
en het bloedrode gemak waarmee de
verbeelding zich graag laat kleuren
geen vraag waagt het
koele lippen te betreden
overbodige antwoorden
bevriezen blauwbekkend
een luchtspiegeling…
Haar geest beweegt
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.115 Haar geest beweegt
in grijze stilte
tussen bloemen met zachte kleuren
voelt zij ijzige kilte
zij ruikt aardegeuren
gesneuveld haar zonen
de wind huilt met hoge tonen.…
De altviolen zijn gestemd.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
909 De altviolen zijn gestemd
en ook het kwaad vermoeden,
de lawine van de nieuwsberichten,
de geuren en kleuren van de lente
onder het witte van de sneeuw die
genadeloos alles toedekt.…
Verbod en stiekeme genot
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
866 ben bij je
in de zon waar
de sering haar
laatste kleuren zingt
het geel van hazelaar
naast blauwe regen
de zomer tot een
warm ontplooien dwingt
weet met jou
de kersenboom zij
bloesemde in tal van
jaren als een droom
de eerste pitten
vaak te zuur om door
te slikken maar het
verbod en stiekeme genot
haar leven is
gestopt…
De klanken en de beelden
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
743 Ze zijn des levens hunkering van velen
die vrede zoeken, overvloed van zijn
en daarom zijn de daagse dingen
vaak te klein
om klank en kleur te zien, te voelen
hoe 't hart van 't leven klopt
in alles wat zo ongevraagd
ons wil omringen.
Daarom zijn dichters dan
geroepen om te delen
en zo de levenspijn
een beetje soms
te helen.…
kust gek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
756 met open dak rijden wij op de kust af
met open geest nemen wij de tijd op
in ons bewustzijn
ons bestaan is op een hoogtepunt
iedereen is nog onwetend
sommigen weten al wat de kleuren betekenen
kunnen berekenen de cijfers van leven
daar de kust
jij kust me
gekko
de zee
ons origineel stekkie
een plek van rust en bewust bestaan
de drang op…
Je sporen huilen dauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
788 je kwijnt in helderheid
ogen fletser als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
ritselen de stilte
in vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend…
Zonder azen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
839 woorden
spelen hun spel
duikelen in golven
verstromen de gevolgen
in kuivende vloed
maar op het strand
wacht het verstaan
als het schuim is
weggeblazen naakt
de kale waarheid snel
zonder azen
in vier kleuren
spelen dame en de heer
hun nellenspel
en roemt boertien
het mes snijdt fel
door hoge golven
ja ze spelen goed
stranden…
Oudejaarsavond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
745 Oudejaarsavond
kijk ik even nog over mijn schouder,
naar wat er al dan niet vrijwillig achterbleef
soms zie ik vanuit de schaduw handen reiken
maar laat ze
daar bestaan niet wast in kille greep
slecht bij de rozen blijf ik staan
verwonderd dat ze zelfs vergaan
het leven kleuren
en als
na twaalf plechtige slagen
het nieuwe jaar begint…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…
je godvergeten onweersgeur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 ik neem je in de onweersluchten
je cumulust zo torenhoog
laat zelfs de snelle zwaluw vluchten
angst scheert langs de regenboog
je dondert stemmig lage tonen
bliksemt de problemen weg
de lentebui zal niets verschonen
en hagel hoort niet wat ik zeg
in het tikken op je vinger
krijgt mijn zon de goede kleur
je bent nog maar een beginner…
Engel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.245 Toch is er iets dat raakt, de mysterie in haar ogen,
de kleur van emotie, lange haren die als een waterval
rond haar gezicht draperen. Ik zwijg.
Woorden zijn overbodig.…
Kieskleurig
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.405 Boeren, burgers,
zelfs de allerhoogste heren
ik zie ze vaak genadeloos
op kleuren selecteren
het kroeskopje van het Afrikaanse land
de pareltjes uit oosterse culturen
ze rollen weerloos van het strand
verdwijnen achter muren
Elk kind weerkaatst zijn eigen tint
flonkert over rimpelloze meren
voor boeren, burgers,
al die diepgevallen heren…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
het licht speelde in blond
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.239 ik zag je haren in de zon
het licht speelde in blond
neigde naar champagne
de pas gevallen kleur
van een herfstige kastanje
je huid nog blank maar
donkerde met zonnebank
tot zomers buitenleven
even sluiten van je ogen
het fletse was gevlogen
klaar voor ieder feest
je optimaal verschijnen
deed de winter snel verdwijnen
de nachten waren…
je legt me aan en zoogt me dromen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
5.089 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien of de zon
jas aan bij gelegenheid
ik sla
in kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
ik wacht
tot niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en zoogt…
De laatste dag
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
1.903 Steeds herhaalt zich de laatste dag
toen ik danste onder de regenbogen,
warm bleven de kleuren in mij stromen.
Steeds voel ik de laatste traan
toen jij lachte vol licht geluid,
kriebels speelden op mijn huid.
Steeds nestelt mijn ziel zich dieper
door duizend dingen,
aarzelend liefkoos ik ,
‘k wil het niet verdringen.…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 De wereld ziet niet langer
alleen de kleuren zwart en wit
de regenboog komt tussenbeide
en de wereld heeft meteen meer pit.
Waarden die stil bleken te staan
normen die leken te vervagen
nu er weer beweging in is geschoten
komen ook weer nieuwe vragen.…
stil verlangen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
982 koud is de kleur
die mij nu nog bedekt
het raakt soms zo diep
die blik van staal
maakte mij zo klein
toen ik je riep
met mijn ogentaal
o, ik heb weet
van mijn dromerig
verlangen
woorden slijten
dan droog de lippen
jij hoort niet mijn
liefdesgezangen
wilde zo intens graag
dat je mij ongevraagd begreep
maar mijn duiden is traag…
Onsterfelijk licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.162 Het lied van de avond
was nog nooit zo mooi, een kleur
om van te houden
en een eindeloze rit want
het licht staat op oranje zolang
onze ogen schouwen.
Bomen langs de laan
schaduwen die zich te ruste leggen
de lijn die we volgen
zwevend tussen dag en nacht.
Tot de stilte tussen bewondering
en duisternis breekt.…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
Lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
932 De bloemetjes komen weer uit de grond,
het zonnetje, kleur op je wangen, zo gezond.
Lieveheersbeestjes en vlinders vliegen af en aan,
lammetjes proberen op hun pootjes te gaan staan.
Genieten van de zon en de vogels die fluiten,
de mensen trekken allemaal naar buiten.…
Bodemschat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.042 Weet je wat
ik doe je in een doosje
zo'n doosje
met van binnen iets als watten
en de buitenkant
ja de buitenkant
even denken
de kleur van de schater
een beetje fel
en de tint van de lach
zacht en warm
en dan een doekje erbij
voor het geval dat
je weet maar nooit toch
ik bedoel maar
in de regen lopen
houdt ogen niet droog
en het…
Zijn mozaïek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 ieder legt
zijn mozaïek
de steentjes
heb je meegekregen
patronen echter niet
we voegen ze
met groeien laten
kleuren bloeien in
geluk en harmonie tot
de steentjes breken
wij het geëigende patoon
vergeten niet kunnen
volgen onder kritiek worden
bedolven door af te wijken
van wat gangbaar is
ja ook jij wist
weet dat jouw patroon…
Droom vaarwel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.166 Tussen jouw tranen
zo mooi en zeldzaam
onder de rivieren
zwem je weerloos
op grote tafellakens
trillend van geilheid
door niemand zo bedoelt
eindelijk alleen op reis
door zon gebakken
gedichten lezend
zweef je, draai je
verander jij jouw lijf
onstuimig, langzaam
wulps verleidend
van kleur verschietend
leef je intens
kom je…