8371 resultaten.
zitkamergevaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
986 hij staat daar met zijn tong die scherp
is geslepen door de pijn, in de aanslag
alle strikken likkebaarden reeds in stilte
als onze vormen langzaam het scherm betreden
als een aan het raam gevroren gier
zijn nek onder het dwangmatig zitten gebogen
en de ogen elk beeld uit de lucht rovend
met behulp van hun glazen netten
-wat verdorven is…
Hersftgedachten
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.577 de nacht stormt huiver
in haar donkerste uren
rukt aan de bladerkronen
en blaast met schrille tonen
gedruis dat maar blijft duren
maar nu, is de lucht zuiver
want het oog der stormen
is op mij gericht, intens
scheurt de wolkengrens
de flarden aan vormen
de scheiding der nachten
doet mijn dagen kwijnen
en ook de zon verkleinen
de kou…
Ondergang
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.188 De zon die ons vervlamde
en deed dansen van geluk
klom steeds hoger in de hemel
door een zinderende lucht
Wat waren we verbijsterd
eerst zag jij het, toen pas ik
dat die zon begon te sterven
langzaam stikkend in de mist
Het al verslindend duister
maakt ons blinden voor elkaar
want wie heeft er een vermoeden
van die tweede dageraad?…
Witte doden
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.736 (verslaving & dood)
jouw verlaten zand woestijn
is decorum voor valse goden
in een zee van witte doden
waar hun resten zouten zijn
waar de duinen lijnen
in de hete luchten
nog trillend zuchten
en plots verdwijnen
waar het water de wond
verdriet en het bloed
kruimelt of niet bestond
waar jouw droge schreeuw
slechts de nagalm vond…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
het haar wat opgestoken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.242 zag je dat ik liep
holde, sprong, dat
alle mensen klapten
want ik zong
een melodie
zo uit de lucht geplukt
met tonen op de vlucht
het refrein is ook gelukt
ik zocht naar ogen
een mond die bij
mij paste die ook
zo heerlijk lachte
ik zag je staan
het haar wat opgestoken
je keek me aan en hebt
de anderen opzij geschoven
je liep…
bloemen uit verkleurde foto's
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.406 tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen terug
de zon heeft al die tijd geschenen
uit een wolkenloze lucht…
van Rups naar Vlinder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.078 Onzichtbare vleugels
hebben me meegenomen
In gedachten verzonken
staar ik naar het verleden
In trance laat ik het
over me heen komen
Langzaam terugkerend
naar het heden
Met nieuwe kracht
vul ik mijn longen
De verse lucht
laat mijn hart herleven
De pijn lost op
die ik altijd heb vedrongen
Na lange strijd
eindelijk opgegeven
Als herboren…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.625 Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.
Nu heb ik niets en
niets heeft mij.…
koud, de geur van oud
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
883 ik voelde
dat je binnenkwam
je tochtte door de deur
koud, de geur van oud
het kraken
van de vloer vertelde
me je boosheid, onmacht
en verval van kracht
ik hoorde je
in ademhalen hijgen
happen naar een beetje lucht
vluchten voor erin te blijven
ik heb
je ogen nooit gezien
je blikken joegen angst aan
vilden me als ik niet wilde…
weer een barst in mijn bunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
939 Weer een rots in de grondvesten
Van mijn krakende bunker
Die hoestend dit zwarte stof
De papieren lucht induwt
Ach, ze huilen en roepen
In breekgeluiden van pijn
Want elk keitje wordt
Een scherpgekante oorlogsrots
Gezwollen in de dooraderde brei
Van mijn voelen en schrijven
En ook de drukke stuurman
Van mijn domme ledematen
De fronten…
een dag die me opvreet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.091 Een dag die zijn zwarte broer lijkt
bouwt met zijn ontwitte tanden
van ijle lucht, een kooi
de wolken van zijn gedachten
smelten in zure druppels, ze sissen
op het rozenblad, dat verdrinkt
in een metamorfose tot netel
zijn ijzige adem snijdt
de grond onder mijn voeten
tot blootgapen van de wonde
het bloed klampt vluchtend
om mijn trillend…
ronden naar ovale vormen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.666 ik gooi water
in de lucht
zwaartekracht sliert
druppels in een vlucht
ze ronden naar
ovale vormen
buigen van het licht
egale kleuren uit het wit
de verte zingt
Florence in de zon
water valt nu andersom
spat op witte broeken
de aarde is verrast
door het luidruchtige
gebed van elementen
in hun liederlijk gespet
de zon kijkt…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.
Nu heb ik niets en
niets heeft mij.…
Verlegen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.358 Rennend in den donk`re nacht
vervolgd door heks en ridderzwaard
met wolfgezang en fleaderaar
angsten houden me in heur macht
als zij spokend door mijn gissen waart
waar ik al mijn moedigheid vergaar
ik draai mij om en trotseer het duister
waarin damp plots scherpe klauwen mist
het wolvenkoor vergaat tot fluister
lucht
vol muizenissen vragen…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.602 Aarde rust vredig
Begroet vol verlangen in
Cyclische schoonheid
Dauw en
Eikels, een
Flits licht op als een
Gier de hemel splijt
Hagel korrelt neer
Illustreert het
Jaargetijde
Krachtig
Lucht drukt zich
Majestueus uit in een
Najaarsstorm
Onweer
Plenst wolken leeg
Regen kletst gestadig in de
Schemering
Tintelingen brengen
Uitdrukkelijke…
het schreeuwen zit van binnen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.635 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als de drempels…
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 Onhoorbaar bevolen vliegen ze op
en tegen de lucht tekenen
de gevingerde vleugels.
De zwerm zwenkt af en keert
en komt nog eenmaal per toeval
over de plek van de bewonderende blik.
Zwarte stippen lossen snel op
in de oneindige graankorrels
en wormen van de ruimte.…
Iets meer tijd
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.272 Geef me even wat ruimte
geef me even wat lucht
Geef me even de rust
opdat ik van opluchting zucht
Laat me even tot mezelf komen
laat me even gaan
Laat me even bezinnen
dan kan ik het straks weer aan
Nu is alles nog donker
zie ik nog niet het licht
Voel ik me buitengesloten
zonder mooi vooruitzicht
Gaat de toekomst weer voor me stralen…
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Dromen
Als in mijn dromen
Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat…
Abstract
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.105 Mooi... wellicht
Abstrakt, een kras of kleuren op je netvlies
Een bowlingbal zoeft langs je hoofd
auw... koffiekoekjes zonder kleur
Mooi... wellicht
Abstrakt, een vettige worm lacht tevreden
Gelaten braakt de blauwe lucht een zonnestraal
Een vorm of puinhoop.
Mooi... wellicht
Abstrakt... ?…
Depressief
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.124 Enkel nog de tinten
van grijs en donker
de koude lucht
van vallend water
dat hijgend zucht,
alles overspoelt
met geluid en klater
en klam aanvoelt.
Soms urenlang
ben ik dan bedroefd
soms dagenlang
ben ik dan moedeloos
en wacht ik dan
op het scheuren
van het grauwe grijs,
het opnieuw gebeuren.…
Ontwaken na coma...
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.264 Lucht verwisselt van grijs naar blauw,
bloemen openen in oranje en geel.
Licht wordt gezeefd door bladergroen.
Liefde, rood, harteklop van de wereld.…
zo was het eigenlijk vroeger ook
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.864 Kabbelend, klauwend, knabbelend
in de meeslepende melodie
mag ik ze happen
bungelend zoet aan een lijn
kan ik ademhalen
met ogen achter theedoek zijn
de lucht is zo vertrouwd
een meeslepende parodie
op wat ooit een gutsend klankbord was
in mijn prille kinderjaren
broze klanken dwingen mij
dan terug de grote wereld in
en…
Waar
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.916 In de lucht tekenen scherpe gedachten
Een opening naar de hemel
Brokken van woorden knallen erdoor
Binnen hangt er een paarse gloed
Plots schreeuwen eerlijke zinnen:
Waar ben je? Waar ben je? Waar ben je?…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Rotzooi
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.053 het is een zooitje in mijn hoofd
oude gedachten liggen weg te rotten
ruimen van peinsafval wil niet vlotten
de humor is van zijn bron beroofd
het is een vieze troep in mijn kop
de ideeënontwikkelaar is overjarig
de geheugensterkte veel te karig
het wordt dementerend zelfs een flop
het milieu in mijn bovenkamer
is grondig verstoord de lucht…
Geloof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.191 Het gat in de grond
het beloofde licht aan de uitgang
de donkere gang
de groeiende duisternis
de langzame versmalling
het kruipen diep
diep in het donker
de omklemmende wanden
de beklemmende lucht
de benauwende vernauwing
vooruit vooruit in het donkere gat
geloof onwrikbaar vastgewroet
radeloos redeloos
hopeloos wanhopig
tot je razend-heilig-waanzinnig…
Kijken, voelen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.063 Communicatie behangt de lucht
Niet vast te leggen met strepen,
Verf en klodders, kwast
Wat speelt er in dit tafereel?
Het is kijken op de tast:
Het is voelen
Aan de blauwe/groene vlakken…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Populieren priemen hun naakte
zwepen in de iele lucht.
Nog enkele blaadjes wisperen
met een diepe zucht
hun laatste fezelverhaal.
Kraaien roeien stil door de mistrivier.
Ze enteren knoken van een ouwe eik.
Krrrrauw! Rrrrauw! AAUW!
Steenharde krassen op het canvaslijk
van een stilleven.…