Alle inzendingen over aarde/water/wind

27290 resultaten.

Sorteren op:

EEN MEER SPREEKT

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
De weg naar de geliefde Leyen betoont zich vrij zwijgend het einde der daagse wereld bloeiende oevers vol rustgevende ruigte eilandjes met komend vogelleven bezingen de tere maar krachtige eenheid van gewezen veengrond een waterrijk schenkt vredige ruimte.…

De wereld in beweging

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
De hele wereld was in beweging Eerst heftig schokkend Daarna golvend en trillend Een trap zweefde Een buis golfde Een elektriciteitspaal voerde een onvaste dans uit Heel langzaam herstelde de wereld zich Totdat een volgende trein voorbij zoefde En een nieuwe lading water tegen het raam opspatte…

De zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Golvend water, woest gedruis. Stilte gaat verder in wild geruis. Mijn voetstap geeft zijn spoor aan de eeuwigheid. Maar bij de eerste golf is mijn spoor verdwenen. Mijn voet gaat mee in de zee. Mijn eigenheid in de onenigheid. Al mijn gevoelens laat ik gaan, geef ze over aan de zee. De zee, die mij een vrije weg geeft.…
CurlyMe15 juli 2014Lees meer >

Snorkelen

gedicht
4.3 met 204 stemmen aantal keer bekeken 13.038
Half in zee, half in de lucht, gedragen een schoorsteen op en naar beneden kijken vragende vingers van de waterplanten Kont in de lucht, rug naar de wolken voeten met vinnen, hun gelijke lijken maar hemellichaam blijken in den hoge voor stille vissen, bezig er een te zijn glad rond de graten, ogen altijd open en geen benut van het immense…

Waterparels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
We hechten aan fluwelen wanden zodat voeten niet vertrappen kunnen we vullen vaarten en kreken op majesteitelijke wijze kronen de waterwereld met transparant adellijk bloed betast ons met gesloten ogen minzaam langs blinde kades raap in gedachten ons weg van hier als sleutels voor de deur van de dagen en de poort van het hart.…

Vuilstort

gedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.592
Dan gaat het snel: er drijft een dorpskerk door het water, wier en vis bevolkt de Dam, nat, grijs, week, dacht je randstad, zag je zee. Om wat ik van de tijd, van Holland weet schrijf ik voor wie dit onder water leest. ------------------------------------ uit: 'De wereld bij avond', 2006.…

De branding breekt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Het buldert als de branding breekt Het zand zuigt waar ik sta Dan glijdt het water glinsterend weg De branding achterna Het blauwe open watervlak Zo nieuw en toch zo oud Het ademt golvend op en neer Is met zichzelf vertrouwd Ik geef het eb het oude mee Al mijn versteend getob En rustig neemt de zee het aan Het water neemt het op Ik…

- Tussenpozen -

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 875
glans niet te verliezen de natuurlijke loop der dingen te achterhalen haar gezicht terug trachten te geven reikhalzend met tranen die wangen schroeien tot het bloed van water aan de lippen niet langer onberoerd bleef kleven..…

Watertaal

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
ik heb woorden in water geschreven en daarna er een steen op gegooid in cirkels lijkt taal pas te leven als het stroomt lijkt pas alles voltooid heb onder water proberen te spreken niet gehoord ja, hooguit door vissen en verdomme ze konden slechts gissen omdat mijn woorden op luchtbellen leken…

Recept

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
Een klontje boter, Een beetje water erbij. Laat zachtjes smoren.…

Februariwater

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
In de nachten van de vroegste maanden van elk passerend jaar bestaat er iets dat water drijft om zich te verharden om voor vormen te kiezen die oude wetten niet toestaan maar water laat zich niet strikken in richtsnoeren van gewoonten het uiterlijk wordt in contouren gegoten van warme verbazing zoals dichters profielen schetsen van onbestaanbare…
Kees Keizer20 februari 2015Lees meer >

Getijden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Een vanzelfsprekende Herhaling van Komen en gaan Voorspelbaar, zeker   Wat is het met water Dat aangestuurd door Onzichtbare krachten Land verovert en afstaat   Het water komt op En verandert Minuscule zandkorrels Veranderen van plaats   Ogenschijnlijke herhaling Van zetten is Veel meer dan Enkel eb en vloed   Water ebt weg Afhankelijk…

Waterschapsverkiezingen

snelsonnet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 724
Ons water komt van Maas en Rijn en regen De stoere dijken waken als soldaten De dijkgraaf houdt elk gaatje in de gaten Wat nooit gebeurt…ik kwam zo’n kerel tegen: Hij zei: ‘Ik heb een goede vraag verzonnen. Wie heeft er in uw waterschap gewonnen?’…

Tranen in de stem

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Benen wegen als dieplood, maar hier is een mens in nood en dan: maakt water niet uit!…

Dumpmaatschappij

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 598
Dat water, bron van energie, van leven is ondertussen door de mens vergeven.…

Niet draagbaar

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 736
Ik kiezel langs waterwegen waarin ik in grillige patronen een bont mozaïek van dagen schik helder en klaar alleen rimpelende uren giet ik in dempend matglas daar niet alles te dragen valt.…

Bloem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Zomerse buien druppelen naar de wortels de bloem is gespaard…

Weerkaatsing

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Was ik maar de weerkaatsing Van de gloed van de maan Op het rimpelloze water Van een oceaan Dan verdween ik bij zonsopgang Slapend in de zee En kwam ik weer tevoorschijn Met de avond mee Maar vast denkt ook die weerkaatsing “Die schepen die langsgaan Als ik toch eens één van hen was Dan kon ik hiervandaan.”…
Hester28 september 2015Lees meer >

De kunst van het keilen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
Zodat zij 5 keer stuitert over rimpelloos oppervlak, slechts doorbroken door kringels waar kiezel water kust. En met het wegebben van golven, plonst zij traag naar de bodem, waar, in een vloeibaar graf, zij in haar lot berust.…
Marije Geerts23 november 2015Lees meer >

Momenten.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Momenten van rust vervliedend en ongrijpbaar als water dat stroomt.…
martin valk2 februari 2016Lees meer >

Wanneer de muizenissen komen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Ik ga nu maar meteen, eer muizenissen gaan groeien tussen al die water-lissen.…
Adeleyd14 juli 2016Lees meer >

Zolang de voorraad strekt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
ben ik mijn eigen staat van zijn of sta ik terzijde, geïmproviseerd tussen ons, in een staat van semi-bevinden of onderbestaan het is opmerkelijk hoe we hier nu al een tijdje verwijlen het water stroomt al die tijd door de rivier, streelt de stenen en schampt de oever in de uiterwaarden van onze huid gaan we voor honderd procent…
Iniduo27 juli 2016Lees meer >

De Aalscholver

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
U had het kunnen weten, Dit wordt een flauw gedicht. Gespeend van zout en peper, Is de verteerbaarheid zeer licht. Langs rijk bekroosde sloten en kanalen, Aan 'd oevers van het Tjeukemeer. Komen wij het parmantig beestje tegen, Verrek, ik zie het al niet meer. ‘T is de aalscholver waar het hier om gaat, Die met zijn snavel als een speer…

onverzettelijk

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
massief basalt breekt stukslaand het woeste water rotsvast de branding…

Ver

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Ver van lawaai en herrie, drammers en gedruk, van te weinig met teveel op een te klein stuk. Streel ik verre zichten waar het weids de zon verwaait, en haar waterlanden nog weten van geluk.…
Marije Geerts30 augustus 2016Lees meer >

Er heerst een brand

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
Ik kan's nachts soms niet slapen mijn gedachten kennen geen rust dingen,die me steeds blijven plagen daarvan ben ik me zelf van bewust. Je leren kennen kost me veel kracht omdat jij jezelf ook nog niet kent iets, in jou vind ik soms zo apart dat blijft in mij iets dat niet went. Wist ik maar, hoe ik dat kan leren het te overwinnen en te…