Alle inzendingen over afscheid

Blijf bij me als ik het moeilijk heb heel rustig en heel stil, want jij begrijpt wat ik verwerk en zachtjes zeggen wil. Blijf bij me als ik tranen voel mijn lichaam is zo moe streel me door mijn haren en dek me teder toe.... Blijf bij me als ik je nodig heb ik heb geen dag geklaagd alles gedragen en doorleefd en dapper jou gevraagd "kijk…

de zon verschraalde takken stalen licht uit ogenblikken dat ik inzicht had ze zouden me de hemel moeten wijzen maar bogen over mij en tunnelden mijn pad ik kon niet verder gaan het dwarsbomen hield aan een angstsprong was de eis ultieme vrijheid als mijn prijs de vlucht bleef spoorloos in de lucht mijn gedachten zijn gevlogen…

Niets is meer wat het lijkt en niets lijkt nog wat het is Nu jij er niet meer bent Voel ik een groot gemis Wie komt er nou bij mij kroelen En gezellig op bed keten En even lekker stoeien Of zo hard miauwen om het eten Languit slapen op mijn bed En altijd zitten voor het raam Spelen met de hond.. Of gewoon op de bank zo saam Geen kat…

Red mij o Heere van de boze mensen. Bewaar mij voor de mannen van geweld. Het is reeds dagen geleden geluid geef ik niet meer. Toen ik door geweld werd vertreden, de moordenaars gingen zo te keer. Banden van de dood hadden mij omvangen, angsten uit het dodenrijk grepen mij aan. Mijn moeder wilde mij niet bewaren, het was met mijn leven gedaan…

Zittend aan de waterkant.. Spiegelend in het water.. Pakte jij mijn kinderhand.. En nam me mee naar later.. Nu lopen we langs het strand Schuivend bij de vloedlijn beland.. Tussen mijn vingers ontglipt een warme hand.. Kijk achterom zie sporen door water weggebrand.. Starend naar de overkant.. Golven tellend in het water.. Met mijn kind…

Als ik mijn ogen sluit zie ik dat kleine kind zo wonderlijk, zo mooi zo lief en zo bemind Nu mijn lieve engeltje kijk ik in de nacht naar een mooie ster die op mij wacht Want ooit kom ook ik daar ver weg bij de maan dan zullen we samen stralen en als sterretjes aan de hemel staan *peetje*…

Predikherenlei: een visje ligt te sterven boven de Leie.…

Jij bent mijn engel Jij bent een gift uit de hemel Jij bent een engel, Met mooie, grote, witte vleugels Waar ik me onder verschuilen kan Jij bent mijn engel voor in de eeuwigheid Maar als je zoveel van me houdt zal je me moeten loslaten Dan krijg ik ook witte vleugels Laat me gaan voor even Laat me vliegen, zoals ik nog nooit heb gedaan…

de lucht draagt als ik vlieg de verte vraagt bestemming van mijn vlucht de wind vertraagt in koude vlagen het glijden piekt als hij thermiekt mijn schaduw streelt de aarde speelt licht en donker uit als ik mijn vleugels sluit ik wil ontsnappen verder gaan voordat de sporen van mijn stappen zijn vergaan…

Je ging met slepende zolen, wadend door moerassluiers. Een schim van vervlogen weelde word ik. De deurklink knarst in de buikholte, waar de vleermuizen in hun winterslaap hangen. Vroeger voelde ik ze fladderen. Je twijfelt aan het eerste kruispunt tussen vloek en groet. 'Genoeg' is het inwendig bevel, mantra die ik herhaal tot mijn wangen…

Dood Herinneringen Spijt De wonde heelt Mettertijd Dood Waarom Woede Onthoud vooral Het goede Dood Vaarwel Tot ziens De dood is geen einde Mijns inziens…

Lusteloos zak ik achterover in mijn kussen en bedenk wat ik in de brieven zal schrijven mijn allerlaatste geschenk Brieven aan mijn dierbaren naast mij leg ik ze klaar Stil, alleen in dit lege huis bij thuiskomst ben ik niet meer daar Niets heeft langer een waarde vergeef mijn ondankbaarheid, Heer Ik dank mijn leven af... ik…

Dartel fladder je van bloem tot bloem, gulzig slurpend van de zoete nectar tot je languit achterovertuimelt en je bolle buik de hemel raakt. Zalig zachtjes dommel je in en wieg je dronken heen en weer op golven van zorgeloze harmonie geverfd in frisse zomerkleuren. Op reis wou je, naar het land waar geen insect je prikken kan, waar intens…

Mijn leven, een kort moment Een ademtocht der eeuwigheid Toch was ik daar, heb mijn liefde gegeven Smachtend hopend op wederkerigheid Mijn leven een kort moment Oh mijn volk, ik heb van u gehouden Drukte u aan mijn hart Stilde het leed wie op mij bouwden Niet als Prinses ben ik geboren Maar door u gekroond met heerlijkheid Steeg ik op…

dan zal ik niet met deuren slaan of een raam kapot achterlaten ik zal met opgeheven hoofd zoals je wel op foto's ziet recht in de camera het huis uit gaan dan heb ik je verlaten als ik vertrek.…

Beloof me,(kijk me aan) dat je me niet zult vergeten. Zweer me,(hand op je hart) dat je beseft hoe ik heette. Geef me,(draai niet weg) een laatst gemeende zoen. Laat me,(droog je tranen) en herinner me zoals toen...…

Uw vrienden niet meer uw vrienden uw huis niet thuis U kent de mensen die de roes doorbreken die even doen vergeten uw verlies en dan verdwijnen verdwijnen in het grote gat geslagen door de ouderdom wie helpt u dan iedereen is tegen zelfs de man in de witte jas u bent vooral uzelf vergeten…

Een leven ,zo snel Geleefd,dat wel Afscheid tijd zat, Moeilijk is dat Tranen genoeg, Ik wou dat de dood jou oversloeg…

Casper, gekke Casper je hebt ons allemaal gefopt, Je was er wel, je was er niet, als een echt spookje door mijn leven gehopt. Je was niet gek, je was niet dom, eigenlijk wil ik samen met jou "het hoekie om" Dag Casper, 'k zie je nog wel, als je nog eens komt "spoken".........…

Met een offer van bloemen gerustgesteld de goden van de zinnelijke lust Semara, Ratih Een beitel bikt een vijl verheft zijn stem Haar tong bevoelt het slijpsel van haar eens zo scherpe tanden proeft bloed, zout met zoet in haar mond de geur van vuur het beest van zes wordt bestreden Zo kent zij angst hoort zij bijna pijn zes zwakheden…

Ik kan het voelen, er is iets mis, je doet zo anders vandaag, maar je ontkent dat het zo is, als ik je er naar vraag. Waarom ontwijk je dan mijn ogen, kijk je me niet aan, ik voel me voorgelogen, je zei dat je nooit zou gaan. Maar ik heb nu dat voorgevoel, dat je me gaat verlaten, je hebt alweer een ander doel, het is voor het laatst…

Zinloos draai ik in mijn gevoelens Alle emoties afgetast Maar niets doet me gloeien naar Een onweerstaanbaar samen zijn Te ver van wal geraakt Er is geen terug keren meer aan Maar het doet me pijn Om te constateren Dat het vaarwel zal zijn…

Ik hoop dat op een keer, ik slapenga en nooit meer wakker wordt, sterf in alle stilte, zonder pijn, rustig doodga en verdwijn...…

Je bent weg, verdwenen, voor altijd uit mijn leven. En toch, je bent hier bij mij, voor altijd bij mij in mijn hart, in mijn herinneringen, daar zal je leven, eeuwig leven.…

Op de vooravond na de zegen afgezonderd in haar kamer kraakt het ouderlijk huis wacht zij roerloos op Middernacht voelt zij dwars door haar fontanel een engel dalen vederlicht in zijn tijdelijk verblijf Morgen loopt zij in gewaden zwaar van goud en zilverdraad eet zij gele met witte rijst vermengd van één bord eerlijk alles delen lief…

Snuif in m'n handen je zoete geurspoor je zweet van het vlugge fietsen (je was te laat) gevangen, bewaard in handdoek : koester ik deze avond druppelsgewijs wring de herinnering uit tussen de schrokkende dijen gulzig, terminaal wanhopig vlinderend op bekend terrein : daar lag je hoofd plooien in de drie-zit : tweelijf. Verander niets…

In jouw ogen lees ik Zonder woorden Van het afscheid Dat gaat komen Als jouw lippen Eindelijk De woorden spreken Onze band Voorgoed Verbreken Onze harten Van de warmte Beroven Het verdriet Tijdelijk Verdoven Rest ons niets Dan samen schuilen Samen huilen In stilte Om de kilte Van het afscheid…

Jij kijkt me steeds weer aan met woede en wanhoop in je blik alleen voor mij bedoeld alleen voor mij omdat ik niet verder leven kan met een liefde die verdwenen is de bel gaat, jij moet gaan en je laat me staan, alleen in de gang. De deur valt achter je dicht met een klik als een dreun in mijn hoofd ik heb nooit geloofd dat jij echt zou…

een gevoel van leegte een gevoel van gemis het is niet grijpbaar er is niets mis een beetje onzeker een beetje verdriet het is even anders niemand die het ziet een gevoel van leegte afscheid nemen van een gevoel van gemis dus toch houden van een beetje onzeker straks weer voorbij niet meer alleen nee dan is het, wij…

Soms moet je beslissen, een dierbaar iemand te laten gaan. Ook al wil je niet doorleven met het idee, dat diegene niet meer voor je zal staan. Toch is die beslissing nodig, je komt er ook wel overheen. Al dat verdriet en die pijn, want zoals diegeen is er géén één. Er zullen mensen zijn die je steunen, die je helpen door die moeilijke tijd…