9918 resultaten.
Toch steeds.
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.582 Huil jouw tranen
ik wil leven
je bezitten
samen even
in een zinnelijk
begeren
het naakt ineen
geplooid.
Ik stamel
jouw woorden
maar voel me
berooid
want toch steeds
keren zich
onze ruggen
als wij weer
de volgende
afspraak pluggen.…
Ver van hier
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
2.568 Ver van hier
in mijn hart
zo dichtbij
tranen glinsteren
als zonlicht
in de rivier
gedachten lijken
dwaalwegen
als schimmen glijden zij voort
gelijk wolken in de nacht
dromen zijn onvatbaar
vast gehecht
aan de maan
ver weg
maar ik ben zo blij
dat jij er bent…
verstrooiing
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.524 we stonden daar maar
te kijken naar jou
zoals je niet meer was
wie je was
en toch weer wel
hoe je de wind gebruikte
om gek rond te buitelen
tegen ons op te springen
zodat we
verschrikt terugweken
ik hoorde je lachen
om onze tranen
zag je in de wierook
naar boven kringelen
en verdwijnen…
vakantie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.132 geen tijd om het te beseffen
tranen droogden niet
tussen de sterren is het goed
ziel zweeft hier ergens rond
de reis is oneindig.
heb nog even geduld.
ik kom straks ook nog
heen,... en nooit meer terug!…
Eén keer
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.315 één keer wil ik nog de scherven
als er glas is stukgegaan
één keer wil ik weleens sterven
van geluk wel te verstaan
één keer wil ik nog eens huilen
duizend druppels zoete traan
één keer in je armen schuilen
om er nooit uit weg te gaan…
Toch steeds.
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
1.852 Huil jouw tranen,
ik wil leven
je bezitten
samen even,
in een zinnelijk
begeren
het naakt ineen
geplooid.
Ik stamel
jouw woorden
maar voel me
berooid
want
toch steeds
keren zich
onze ruggen
als wij weer
de volgende
afspraak pluggen.…
Zomerdijk
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.780 Voor hem begint de laatste keer
tranen worden gekeerd, hij heeft
zijn best gedaan en dat was niet genoeg
Zoals de zon en de maan
niet dat hij zich vergelijkt
hij verliest zich in wat
had kunnen zijn als blijven
wat is en het knagen groeit
Daar is de nieuwe maan, de aarde
zit vaak in de weg, toch berekende zij
het getij, vervolgens zwaartekracht…
klein geluk
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
924 jaren lang zocht ik wegen af
om elke vorm van pijn
naar het verleden te bonjouren
elke traan leek zwaarder
dan wat er ooit al was gebeurd
nu is daar de overweging
te vinden wat er al die tijd al was
iets simpels en eenvoudigs
wat mij van geluk laat proeven
dat is wat mijn hoofdprijs kleurt…
hommage aan Laurens W.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Woorden vouwt hij open
tot de juiste betekenis
en past dan alles
in elkaar tot een zin
die zinnen zijn zijn plasticine
hij schept werelden
aan de lopende band
in papieren scheepjes
vaart zijn gevoel nader
en zet ons in traan en vlam
niet alleen met woorden
is hij groot
maar ook van hart…
Winterse klanken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
907 Witte tranen,
gedragen,
bewaard in een eeuw.
Stille schaduwen,
zo licht,
in winterdagen geborgen.
Kraakheldere nachten,
ijskoud,
maar toch verzachten.
Geen woorden,
geen praten…
Volmaakt is de stilte,
in winterse klanken geschapen.…
wit satijn
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.558 in het diepst van haar hart
ligt ongrijpbaar verlangen
verdriet van een leven
tranen gehuild
geluk ontglipt
haar gesloten handen
dat ene moment
in liefde gekend
waar zacht gefluister
troostende woorden
haar nachten kleurden
in wit satijn…
het zoeken voorbij
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.466 zoektocht naar dromen
het snikken gehoord
de nacht breekt haar stilte
tranen gesmoord
de wens naar een lach
huilt in haar pijn
verdriet sluimert zacht
voor wat niet kan zijn
een leven vol liefde
troost in een woord
nachten vol dromen
het zoeken voorbij…
De figurant
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.369 Meisje zonder tranen
Meisje zonder lach
Meisje zonder woorden
zonder stem, zonder gezag
Meisje zonder liefde
Meisje zonder doel
Meisje zonder hoop
zonder geloof, zonder gevoel
Meisje zonder streven
sta niet langs de kant
Wees in jouw eigen leven
niet meer de figurant…
bij mij en geen ander
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.715 pak mijn handen
ik zal je beschermen
bij mij en geen ander
ik zal me ontfermen
pak mijn handen
ik hou ze allemaal tegen
bij mij en geen ander
ik heb alles geregeld
pak mijn handen
je lijf dichtbij de mijne
bij mij en geen ander
ik neem je tranen
en laat ze verdwijnen
geef me je handen
je liefde en je hart
bij mij en geen ander…
Troost
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.164 Soms is een snauw genoeg
Genoeg om me dat ene zetje te geven
Soms is het iemand die net teveel vroeg
En ik denk; laat me maar even
Ik zoek troost en vind die niet
De tranen die ik lopen liet
Het is alleen mijn kat die het ziet
En mij met een kopje zijn troost aanbiedt…
Afaaf
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
981 Bittere tranen
lange zwarte haren
voor dit kind
slechts woestijnwind
zij schrijft haar naam
voorbij het raam
in dor droog zand
en verliest haar verstand
blauwe kralen
grootmoeders verhalen
en sputterend vuur
elke nachtelijk uur…
Dood dichtbij
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
4.080 Ooit was je nog ver weg
iets voor oude mensen
griezelige sprookjes
Inmiddels ben je alom
overheersend aanwezig
terwijl je leegtes schept
zoveel tranen uitzuigt
dat alles rondom
lijkt op te drogen
Kom je zo dichtbij
dat je het leven
soms reeds
op afstand
doodt…
O,...mijn Liefste
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.446 hoe teder
zou ik in jouw polsen kloppen
Was ik een zilveren traan...
dan zou ik
samen met jou wenen
En hoe graag zou ik...
wanneer JIJ
weer zou glimlachen...
Indommelen op JOUW wimpers
om eindeloos te dromen...
...EEN EEUWIGHEID LANG.…
Drenkeling
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.071 Ik was aan boord op je schip
Geweldige koersen gevaren
Maar opeens had je besloten
Om me achter te laten
Ik dreef op zee
Bedwelmend in je golven
Tranen niet zichtbaar
Door zeewater bedolven
Al happend naar adem
Spoelde ik aan op land
Jij was de horizon al voorbij
Al in een andere haven gestrand…
Aquarel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
635 De ramen staan open
toch voelt er geen wind
blijft de kou buiten
oprecht zijn de tranen.
Van het geluk
dat delen mogelijk maakt
zoals de verf zich kleeft
aan het witte doek.…
Vlucht 1951
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
870 Aswoensdag,
hoe zwaar het kruis te dragen
op deze dag
wanhoop en tranen
hart getroffen
besef komt in vlagen
zoveel gewonden naast
doden op hun laatste vlucht
de woorden van de man,
die weet dat het einde nadert
leggen de adem stil…
Blauwe bogen
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.169 Grote ogen
met tranen vol betekenis
ik zie ze in de mist verdwijnen.
Witte gordijnen
schakels van een ander leven.
gesloten voor het licht.
Laat mij de stilte voor je dragen
je hart, de laatste trede tot de top
diepe fluisteringen,
verwaaiend in de nacht.…
momenten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
998 Waarheden, leugens, lach en tranen,
niet bedacht,meegemaakt
en door het leven gebracht.…
even leven
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.082 de ochtend
de jeugd
een bal
gerinkel
een snoepje
de winkel van Sinkel
de middag
de volwassenheid
een kus
een wijntje
een huwelijk
een kleintje
de avond
de ouderdom
een borrel
een kale kruin
een pensioentje
een volkstuin
de nacht
de dood
donker en koud
een traan
men rouwt…
Vermist
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
658 je kunt het zien
ooit was ze daar
een voetafdruk
een enkele haar
waar is ze toch
een diep pijnlijk gemis
haar lach
haar stem
haar traan
men zoekt naar haar
wanhoop kleurt ogen
wurgt hals en keel
angst klauwt handen
elke seconde
duurt een eeuwigheid…
Verstillen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 Het is onbegonnen werk
te dralen over tranen
te vieren over harten
maar het is zo stil in mij.
Nooit begrepen, nooit doordacht
gevoel binnenste buiten
parels rollen over mijn wangen
want het is zo stil in mij.
Geen behoefte aan wat dan ook
muziek is genoeg voor mij
waar gedachten wegdwalen
dat maakt me nog stiller.…
Ik draag van alles
gedicht
3.7 met 31 stemmen
25.767 Ook van binnen draag ik,
vragen, tranen, gedaas
en een karrenvracht solaas.
Als ik niet draag
is er een gemis
dat niet te dragen is.
Het dood dier dat ik droeg
heeft mij gelikt
tot ik geen gezicht meer had.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1968-1978'.…
De moord op het verleden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 Toen kwam de verlichting
Hunkerend naar de waarheid
Een ontkenning van het patent
Twee benen verweekten
Een onweer in het brein
Een ondraaglijkheid van pijn
Schokkend raakte een lijf de grond
Beklad met tranen en verlangen
Een hart al brakend eruit
God heeft zich verhangen omwille van mij…
Illusie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
903 hoe lang duurt het voor je
niets meer voelt en niets
meer denkt tot je
leeg bent, geen gedachten die
je slepen naar een wereld
die je ongewild goed kent
tranen helpen dan niet meer
je wilt er zelf niet aan, maar
ondertussen weet je zeker dat
je echt niets kunt verstoppen dat
het, hoe je ook zou willen,
daarmee heus niet weg zal gaan…
verstrooiing
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.112 we stonden daar maar
te kijken naar jou
zoals je niet meer was
wie je was
en toch weer wel
hoe je de wind gebruikte
om gek rond te buitelen
tegen ons op te springen
zodat we
verschrikt terugweken
ik hoorde je lachen
om onze tranen
zag je in de wierook
naar boven kringelen
en verdwijnen…