Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

prikkeling

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
de veiligste plek waar een vlinder haar ei legt is een distelplant…

Hollandse duinen

netgedicht
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.286
De luchten bijna tastbaar boven zandheuvels met stugge pluimen, dragen schuim op witgebroken wolken over afstand de mooiste van dit land. Een enkel spoor verdwenen waar de elementen schaven en schuren aan de voortdurende verandering dat waait over dit onherbergzaam…

Boekt historie als woestijn

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
wind speelt met geluiden zucht en fluistert giert en brult vervaagt en wakkert aan zijn stem verschilt in streekgebondenheid tornado mistral of orkaan hij legt verhalen neer in zand en wegloopduinen boekt historie als woestijn wij lezen in de sedimenten wat hij ons heeft gebracht koelt ook mij als bries vannacht…

eens zong zij bloemen

netgedicht
4.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.132
eens zong zij bloemen uit haar mond en vogels uit zon-doordrenkte haren lachte ze haar tanden bloot en danste zich vrij in t mulle zand haar ogen groot en wijd keek zij hongerig uit naar de wereld maar na het knellende ontmoeten loste haar lach op in dovemansoren In pirouette bewoog ze naar omlaag daar zingt zij nu een eigen lied haar…

Bleef dralen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
jij vloog aan uit het donker landde op zonnestralen bleef dralen golfde kleur op muziek van de zomer fladderde verder op zigzag koers het licht tegemoet in rood ben jij verdwenen de zon heeft daarna niet meer geschenen…

In dit geschapen beeld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
ik zag de weelde het vruchtbare groen van een ingezaaide akker de leeuwerik hipte er zijn dagelijkse ritme zong als nooit tevoren zijn vreugdeklanken melodieën van het leven zo dragend ver te horen het onberispelijke vertraagde mijn tred, de haast waarmee ik dacht te gaan in dit geschapen beeld ontmoet ik de bemoediging daar…

De berenklauw

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
Witte schermbloemen uitzinnig mooi eenvoudig, maar straks weer voorbij. Haiku (na wandeling)…

Een tuin vol wilde rozen

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
Ik symboliseer, spiegel onze liefde aan een tuin vol wilde rozen, rode, witte en gele rozen, met op elke hoek een fontein en in het midden een bassin. In de vroege ochtendzon tot het laatste avondrood zullen in jouw aanblik, mijn wangen hevig blozen en alles zal volledig zijn, vervuld en verzadigd. Vogels tsjilpen in het groen en wij…

Lokroep

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
Verharde wegen aangestampte paden soms een nieuwe route op blote voeten door de modder het mulle zand een hek een bord stop eigen terrein niet buiten de paden lopen honden aan de lijn maar in de verte blijft de buizerd roepen…

In kleine vlagen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
je waait duwt zachtjes tegen mijn huid fluistert af en toe luid in kleine vlagen je wilt me dragen maar de schaduw maakt mij zwaar ik bied geen tegenstand met jouw duwtje in de rug gaan we nu twee keer zo vlug…

Geef het !

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 755
Geef het water de kracht die het heeft. Geef de zon de straling die ze heeft. Geef het zand de warmte die het heeft. Geef de muziek het geluid dat ze draagt. Geef de vogels de kwetters die ze hebben.…

Verandering

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Elke verandering in jouw leven is positief, omdat je met veranderen mee gaat op de golven van de zee of dat je stroomt met de loop van de rivier het opent je ogen en hart en de ziel vraagt om flexibiliteit en tenslotte ga je terug naar je grote vrijheid.…
Petra Hermans13 augustus 2012Lees meer >

De heide

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw. kijk nu nog even naar het blauw dat…
Adeleyd23 augustus 2012Lees meer >

Risico ( Voor R. )

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Als ik alles opgaf wat van waarde was in mijn leven, kwam het, na verloop van tijd, toch terug naar mijn leven, zoals na eb de vloed op komt afhankelijk van die mooie, mysterieuze maan.…
Petra Hermans24 augustus 2012Lees meer >

Duizend duiven ( Voor R. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
Duizend duiven, voor jou, alleen, omdat jij me sterkte en kracht gaf... dat, terwijl ik allang leven in me opgaf. Voor jou, van mij altijd aanwezig liefde en vrede... jij die bestond voor mij... plotseling, na lange tijd, zonder enig reden! Duizend maal duizend, grote sterke duiven: jij mag ook vliegen! Dank je, voor wat je mij toezond…
Petra Hermans26 augustus 2012Lees meer >

Zure Zee

snelsonnet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
De oceanen zijn snel aan ’t verzuren Dat hebben ze in Utrecht onderzocht Het zilte nat verwordt tot kwalijk vocht Een zware taak om dat nog bij te sturen Eén voordeel brengt het echter met zich mee Straks schept men zure haring zo uit zee…
Nico Noorman31 augustus 2012Lees meer >

Herfst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
Ik zag je lopen in de zon, je deed niet meer als wat je kon. Ik zag je wandelen in het herfstgetij, met niemand langs je zij. Wie bepaalt, wat je tegenkomt op jouw levenspad ? En of je verandert tijdens het vallen van het herfstblad.…
Petra Hermans3 september 2012Lees meer >

Mijn heerlijkheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Ik duik weer in de herfst, dat is mijn heerlijkheid. Het is niet triest of weemoedig, maar ik geniet van het schrale zonnetje en van de schrale wind, die de bladeren doet ritselen en ruisen, mijn stemming kan niet meer vergruizen.…
Petra Hermans5 september 2012Lees meer >

Kousenvoeten zacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
ik hoorde je komen kousenvoeten zacht je lach herkende wat ik buiten zag bomen zwartgevlekt tegen de avondlucht spreeuwen zwermend voor een uitrustplek nog zwiert onrust tegen het oranje rood pas als het donker wordt ritselen zij verder ongestoord…
wil melker13 september 2012Lees meer >

Col de Villard ( alt. 833 m)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
wanneer ik zou zeggen dat wij hem moeiteloos hebben bedwongen dan zou ik liegen het heeft wat gekost bloed: zie de schrammen op mijn schenen zweet: je had mijn shirt moeten voelen toen ik eindelijk boven stond en tranen: al dan niet van geluk of weemoed doch voldoening gaf het en daar kracht uit putten kan mooi meegenomen zijn…

eeuwig leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
als ik ooit dood ga als het dan per se moet… dan wil ik onder de grond geen vuur maar aarde liefst zonder kist zodat zonder enig beletsel maden wormen microben schimmeldraden nematoden doodgravers en pissebedden mij verkleinen en verteren tot hapklare moleculen in mijn dode hand houd ik een kastanje die ontkiemt terwijl ik verteer die…
natuurvinder27 september 2012Lees meer >

AAN DE MAAN

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
o Troosteresse in leed! o vriendelijke maan! Hoe kalm drijft gij daar ginds in 't blauwe diep der heemlen! U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân Van berk en populier, die in uw glansen weemlen Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen; Maar ach, al drong ge ook…

Laatbloeier ( 40 jaren )

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik bloeide maar de vorst kwam over me. Ik groeide met honger met veel dorst. Ik bloedde met haat mensen vol woede. Ik verlang ernaar om in zonlicht, de stralen van mijn bloem te laten dalen over al wat leeft. Ik ben bang dat degene, die van mij houdt, de bloemblaadjes telkens plukt met de woorden in vragen: "Houdt ze wel houdt…

De laatste strohalmen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Een weldaad aan rust draag ik mee op deze dag.. een dag waar uren loom van mijn schouders glijden, wolken zorgeloos voorbijgaan, oude bomen langzaam groeien langs velden waar halmen van goud hun ruige stoppels laten staan.…

Eikenprocessierups

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
Waar zijn mijn slaplantjes? Wie vrat mijn moestuin kaal? Waar is mijn Vollegrondsworteltjesteelt? Tuinder, al heet ik dan Eikenprocessierups Altijd maar eikenblad Heus, dat verveelt.…

stil

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 700
hier is niemand behalve dan de stilte onder hoge bomen waakt eeuwigheid zelfs het glooiende landschap tot aan de einder spreekt slechts stilte bladeren knisperen onder gelaarsde voeten die naar water voeren en dan het water behalve hier en daar een zachte rimpeling windstil zwijgend turen bomen naar hun spiegelbeeld en voor het…

Dampen de flanken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
op dwaze dagen gaan gedachten jagen hollen hoeven vonken ketsend snel voorbij op hol geslagen in een briesende galop oortjes in de nek ontembaar is de rug gestrekt de vrije teugel is genomen in de dolle jacht op dromen die met verschrikte blikken abrupt door chaos wordt gestopt nog dampen de flanken rollen woeste ogen in paniek…
wil melker1 november 2012Lees meer >

Natuurmens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 918
Hagelslag, stortbuien? Fris in de buitenlucht Hoort u mijn lied Of het vriest of het dooit. Bittere noodzaak wel: Onmilieuvriendelijk Word ik al zingend De kroeg uitgegooid. Katja Bruning…

Wind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 874
Als de grote wind komt, waaien alle bomen omver, als het aan de wind ligt, knakt elke gedachte in ons hoofd. Alleen angstaanjagende geluiden blijven in onze hersens hangen, en woorden die ons vrees aanjagen, klampen zich aan het papier vast. Woorden van rust en ontroering waaien weg, verjaagd door de wind, woorden van liefde en troost…
Hans Kilian5 november 2012Lees meer >

Lichtstralen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Lichtstralen dalen neder zoals het fladderen van een veer Op de bladeren zacht en teder langverwacht en hunkerend naar meer Door de glinstering bewogen deinen bomen door de wind Verdwijnen druppels die bladeren drogen als de tranen van een verdrietig kind Lichtstralen o, zo zacht zijn als het beste medicijn Zo fijn en toch onverwacht…