8109 resultaten.
prikkeling
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 de veiligste plek
waar een vlinder haar ei legt
is een distelplant…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 De luchten bijna tastbaar
boven zandheuvels met stugge pluimen,
dragen schuim op witgebroken wolken
over afstand de mooiste van dit land.
Een enkel spoor verdwenen
waar de elementen schaven en schuren
aan de voortdurende verandering
dat waait over dit onherbergzaam…
Boekt historie als woestijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
659 wind speelt met geluiden
zucht en fluistert giert en brult
vervaagt en wakkert aan
zijn stem verschilt
in streekgebondenheid
tornado mistral of orkaan
hij legt verhalen neer
in zand en wegloopduinen
boekt historie als woestijn
wij lezen in de sedimenten
wat hij ons heeft gebracht
koelt ook mij als bries vannacht…
eens zong zij bloemen
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
1.132 eens zong zij bloemen uit haar mond
en vogels uit zon-doordrenkte haren
lachte ze haar tanden bloot
en danste zich vrij in t mulle zand
haar ogen groot en wijd
keek zij hongerig uit naar de wereld
maar na het knellende ontmoeten
loste haar lach op in dovemansoren
In pirouette bewoog ze naar omlaag
daar zingt zij nu een eigen lied
haar…
Bleef dralen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 jij vloog aan
uit het donker
landde op zonnestralen
bleef dralen
golfde kleur op
muziek van de zomer
fladderde verder
op zigzag koers
het licht tegemoet
in rood ben jij verdwenen
de zon heeft daarna
niet meer geschenen…
In dit geschapen beeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
605 ik zag de weelde
het vruchtbare groen
van een ingezaaide akker
de leeuwerik hipte
er zijn dagelijkse ritme
zong als nooit tevoren
zijn vreugdeklanken
melodieën van het leven
zo dragend ver te horen
het onberispelijke
vertraagde mijn tred, de haast
waarmee ik dacht te gaan
in dit geschapen beeld
ontmoet ik de bemoediging
daar…
De berenklauw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
548 Witte schermbloemen
uitzinnig mooi eenvoudig,
maar straks weer voorbij.
Haiku (na wandeling)…
Een tuin vol wilde rozen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
772 Ik symboliseer, spiegel
onze liefde aan
een tuin vol wilde rozen,
rode, witte en gele rozen,
met op elke hoek een fontein
en in het midden een bassin.
In de vroege ochtendzon tot
het laatste avondrood
zullen in jouw aanblik,
mijn wangen hevig blozen
en alles zal volledig zijn,
vervuld en verzadigd.
Vogels tsjilpen in het groen
en wij…
Lokroep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
724 Verharde wegen
aangestampte paden
soms een nieuwe route
op blote voeten
door de modder
het mulle zand
een hek
een bord
stop
eigen terrein
niet buiten de paden lopen
honden aan de lijn
maar in de verte
blijft de buizerd
roepen…
In kleine vlagen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 je waait
duwt zachtjes
tegen mijn huid
fluistert
af en toe luid
in kleine vlagen
je wilt me dragen
maar de schaduw
maakt mij zwaar
ik bied geen tegenstand
met jouw duwtje in de rug
gaan we nu twee keer zo vlug…
Geef het !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Geef het water de kracht
die het heeft.
Geef de zon de straling
die ze heeft.
Geef het zand de warmte
die het heeft.
Geef de muziek het geluid
dat ze draagt.
Geef de vogels de kwetters
die ze hebben.…
Verandering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
650 Elke verandering in jouw leven is positief,
omdat je met veranderen
mee gaat op de golven van de zee
of dat je stroomt met de loop van de rivier
het opent je ogen en hart
en de ziel vraagt om flexibiliteit
en tenslotte ga je terug
naar je grote vrijheid.…
De heide
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
591 De heide blakert onder 't zonlicht
en kleurt de horizon met paars dat
als een ruwgewolde deken
een vreugde is voor wie in kou en
zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat…
Risico ( Voor R. )
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Als ik alles opgaf
wat van waarde was
in mijn leven,
kwam het,
na verloop van tijd,
toch terug naar mijn leven,
zoals na eb
de vloed op komt
afhankelijk van
die mooie, mysterieuze maan.…
Duizend duiven ( Voor R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Duizend duiven, voor jou,
alleen,
omdat jij me sterkte en kracht gaf...
dat, terwijl ik allang
leven in me
opgaf.
Voor jou, van mij
altijd aanwezig
liefde en vrede... jij die bestond
voor mij... plotseling, na lange tijd,
zonder enig reden!
Duizend maal duizend, grote sterke duiven:
jij mag ook vliegen!
Dank je, voor wat je mij
toezond…
Zure Zee
snelsonnet
2.3 met 3 stemmen
662 De oceanen zijn snel aan ’t verzuren
Dat hebben ze in Utrecht onderzocht
Het zilte nat verwordt tot kwalijk vocht
Een zware taak om dat nog bij te sturen
Eén voordeel brengt het echter met zich mee
Straks schept men zure haring zo uit zee…
Herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Ik zag je lopen in de zon,
je deed niet meer
als wat je kon.
Ik zag je wandelen
in het herfstgetij,
met niemand langs je zij.
Wie bepaalt, wat je tegenkomt
op jouw levenspad ?
En of je verandert tijdens
het vallen van het herfstblad.…
Mijn heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Ik duik weer in de herfst,
dat is mijn heerlijkheid.
Het is niet triest of weemoedig,
maar ik geniet
van het schrale zonnetje
en van de schrale wind,
die de bladeren doet ritselen en ruisen,
mijn stemming kan niet meer vergruizen.…
Kousenvoeten zacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 ik hoorde je komen
kousenvoeten zacht
je lach herkende
wat ik buiten zag
bomen zwartgevlekt
tegen de avondlucht
spreeuwen zwermend
voor een uitrustplek
nog zwiert onrust
tegen het oranje rood
pas als het donker wordt
ritselen zij verder ongestoord…
Col de Villard ( alt. 833 m)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 wanneer ik zou zeggen
dat wij hem moeiteloos
hebben bedwongen
dan zou ik liegen
het heeft wat gekost
bloed: zie de schrammen
op mijn schenen
zweet: je had mijn shirt
moeten voelen toen
ik eindelijk boven stond
en tranen: al dan niet
van geluk of weemoed
doch voldoening gaf het
en daar kracht uit putten
kan mooi meegenomen zijn…
eeuwig leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 als ik ooit dood ga
als het dan per se moet…
dan wil ik onder de grond
geen vuur maar aarde
liefst zonder kist
zodat zonder enig beletsel
maden wormen microben schimmeldraden
nematoden doodgravers en pissebedden
mij verkleinen en verteren
tot hapklare moleculen
in mijn dode hand houd ik een kastanje
die ontkiemt terwijl ik verteer
die…
AAN DE MAAN
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.422 o Troosteresse in leed! o vriendelijke maan!
Hoe kalm drijft gij daar ginds in 't blauwe diep der heemlen!
U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân
Van berk en populier, die in uw glansen weemlen
Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas
Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen;
Maar ach, al drong ge ook…
Laatbloeier ( 40 jaren )
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
556 Ik bloeide
maar de vorst
kwam over me.
Ik groeide
met honger
met veel dorst.
Ik bloedde
met haat
mensen vol woede.
Ik verlang ernaar
om in zonlicht, de stralen
van mijn bloem te laten dalen
over al wat leeft.
Ik ben bang
dat degene, die van mij houdt,
de bloemblaadjes telkens plukt
met de woorden in vragen:
"Houdt ze wel
houdt…
De laatste strohalmen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.595 Een weldaad aan rust
draag ik mee op deze dag..
een dag waar uren loom
van mijn schouders glijden,
wolken zorgeloos voorbijgaan,
oude bomen langzaam groeien
langs velden waar halmen van goud
hun ruige stoppels laten staan.…
Eikenprocessierups
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 Waar zijn mijn slaplantjes?
Wie vrat mijn moestuin kaal?
Waar is mijn
Vollegrondsworteltjesteelt?
Tuinder, al heet ik dan
Eikenprocessierups
Altijd maar eikenblad
Heus, dat verveelt.…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
Dampen de flanken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 op dwaze dagen
gaan gedachten jagen
hollen hoeven
vonken ketsend snel voorbij
op hol geslagen
in een briesende galop
oortjes in de nek
ontembaar is de rug gestrekt
de vrije teugel is genomen
in de dolle jacht op dromen
die met verschrikte blikken
abrupt door chaos wordt gestopt
nog dampen de flanken
rollen woeste ogen in paniek…
Natuurmens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
918 Hagelslag, stortbuien?
Fris in de buitenlucht
Hoort u mijn lied
Of het vriest of het dooit.
Bittere noodzaak wel:
Onmilieuvriendelijk
Word ik al zingend
De kroeg uitgegooid.
Katja Bruning…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Als de grote wind komt,
waaien alle bomen omver,
als het aan de wind ligt,
knakt elke gedachte in ons hoofd.
Alleen angstaanjagende geluiden
blijven in onze hersens hangen,
en woorden die ons vrees aanjagen,
klampen zich aan het papier vast.
Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…