6044 resultaten.
Eden in Utrecht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Ik geef de bloemen water
Die zo maar uit de stadsmuur groeien,
Het water van de Krommenieuwegracht
Kabbelt als een beekje in het paradijs -
Het overkomt me waar ik bij sta,
Geen plan, geen afspraak, niets vooropgezets,
Ik laat het maar gebeuren,
Hier hoef ik niets meer aan te doen;
En zij die mij voorbijgaan
Zijn van acterende mensen…
waakvlam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 midden in de zachte nacht
van Pinksteren
werd een kleine vlam gebracht,
bewaker van
het grotere geheel
we dragen het,
met veel
en weinig tegelijk
zien de sterren, wel van ver
maar ook van oudsher
heel dichtbij
er klopt geen valse hoop
hier in dat
kleine hart van mij…
Tussendoor koffie en cake
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 In liefde opgedragen aan Hennie
Dagenlang had ik je hand vastgehouden,
Om je tot in de eeuwigheid niet meer los te laten
- Ik weet, het was tegen beter weten in,
Zoals je weet geeft liefde niet zoveel
Om het verstand -
Want bij het ingaan van de vijfde dag
Moest ik je loslaten, je toch laten gaan,
Naar je eigen horizon…
Louter mededogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Waar het gras
In vrede groeit
En de bloemen
Onschuldig bloeien,
Zelfs het onkruid
Tot schoonheid komt,
Zie ik in jouw ogen
Liefde die geen afkeer kent
Doch louter mededogen…
de vier gezusters
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 in hun voetstap blonk van
mijlenver een kleine ster, beloofd
door wat hun moeder hen vertelde
simpelweg langs vele velden
verwachtingsvol en onverlet
wilde die ster slechts bij hen zijn, toen
elk haar eigen stap in zilte pijn
onzeker neerwaarts
had gezet
de één was doof en sprak geen woord
ze sliep en had de roep der anderen
nog niet…
Verwaaiend in de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Te vaak hoor ik van jou
Dat het schuurt, wat ik zeg,
Wat ik denk, of wat ik doe
Je kijkt er dan steeds
Ongemakkelijk bij -
Hulpeloos zwijg ik in antwoord
Op jouw klagen, op jouw zuchten,
En heb maar een verlangen nu,
Dat al het klagen en zuchten
Zal verwaaien in de wind
Zoals het zachte mergelstof
Gewichtloos door de wind
Weggedragen…
Alleen nog oude tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Zo jong als wij waren,
Het voorjaar, en later
Alleen nog de zomer in het hoofd,
Stormden wij schrijvers de wereld binnen,
Herauten van een nieuwe tijd
Waarin alles anders moest
Dan het ooit geweest was,
En vooral beter, waarin wij
Alle oude meuk in een
Ongekende voorjaarswoede
Hadden opgeschoond -
Nu de ouderdom gekomen is,…
AD 2014
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
421 Als kind hoorden wij
Op de zondagschool dat
Het wel tweeduizend jaar
Geleden was dat jij
Geboren werd -
In een kindergedachte klinkt
Dat zo ongeveer als eeuwig
Nu ik de volwassenheid al bijna
Achter de rug heb besef ik
Dat het gisteren moet zijn geweest
Dat jij geboren bent en voor eeuwig
Niet gestorven bent…
warmer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 de zon is trouw vandaag,
ze schijnt in elk opzicht net als toen
en net als op die dag vergeet ik,
dat je dan het best kan doen
of alles niet bestaat
geen kwaad
geen broodnijd en geen kou
slechts flauw de wind verzoeken
niet te snel in kracht te groeien
maar te roeien
met de riem van mij – als vrouw -
waarbij de ander de meander van…
Ik ken je niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
442 Zo maar kom ik je tegen
Op een plek die geen van
Ons beiden had kunnen voorzien -
Ik ken je niet,
En toch heb ik je lief,
Omdat je mens bent,
Net als ik, en jij mij
Ziet staan zoals ik jou
Zie staan, en hebben wij,
Zonder dat wij al te veel
Woorden hebben vergoten,
Elkaar als mensenkind
In ons hart gesloten…
in het licht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
617 de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten…
kanttekeningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
498 het kaalgevreten land draagt niets
dan ganzenvoeten en een eend
hoekwaarts staat een paal, met slechts één tureluur
hij roept zichzelf nog, om het uur
totdat het zonlicht breekt
voor korte duur en de disputen van de vogel
als een kogel door de kerk
verdwijnen, in het riet
verderop dwaalt nog een boer, hij
speelt vergeet-me-niet en heel…
Terwijl ik in de spiegel kijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Terwijl ik in de spiegel kijk
Zie ik meer dan mijzelf alleen,
Spiegel die voor mij meer is dan
Weerkaatsing van de werkelijkheid,
Wat ik zie is mijn geheugen
Dat ik zo graag eens had opgeschoond,
De totale waarheid die, beschenen door
Onverdraaglijk licht, af en toe
Te veel voor mij is -
Niet te verdragen weerglans van
De herinnering…
Niet bang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Nauw´lijks merkbaar, voor
Geen buitenstaander te zien,
Zie ik je daaglijks vooruitgaan,
Millimeter voor millimeter,
Met micro-beetjes tegelijk
Zie ik je groeien
Vanuit het oneindige niets
Naar opkomst en groei
En dat je bloeien zult,
Dat is wel zeker,
Ook al duurt het
Voor mijn gevoel
Nog wel eeuwen lang,
Ooit kom je tot volle…
bevrijdingsdag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
649 nee
schrijf me niet over vaderdag
of hoe zacht zijn stappen klonken
gestreeld
en tot tranen getast
in de nacht
ik ben al gevallen, de dagen ongedeeld
neergelegd op het kindergebed
en de donkere plekken aan het einde
van mijn jeugd
nee, schrijf me niet over vaderdag
het binnendringen, naakt in kleding
kom, laten we gaan, lachen en leven…
Ondergedompeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Gehouwen heb ik je
Uit boterzachte mergel
Gewonnen in het zuiden
Van ons eigen kleine land,
Gevijld heb ik, geraspt,
Geschuurd zelfs, en telkens
Heb ik wolkjes fijnstof
Uit je naden en kieren geveegd
Met een vederzachte kwast
Die elke paar minuten tastbaar
Laat zien dat ik iets gedaan heb,
Gewerkt heb, terwijl mijn ogen
De vooruitgang…
het kluwen van de tijd...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Een lied en de liefde
de liefde en het leven
het leven en de dood,
overlopers als spionnen
in zandlopers,
in de klauwen
en het kluwen
van de tijd !…
prematuur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
607 mijn grote lijf
droeg klein jouw leven,
beschut dacht ik-
ik wilde het je geven
de zekerheid van moeder zijn
met liefde kocht ik,
langs mijn uitgezette lijn
de hemdjes, truitjes,
zacht getint en fijn
om nu alvast, te laten voelen
hoe ik “straks voor jou
zal zijn”
ik was nog lang niet klaar
toen vruchtwater besloot
vooruit te vloeien…
Een openlijk tekort aan kinderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Die deel van ons waren,
In ons geleefd hebben,
In lichaam en gedachten
Gestalten waren die wij
Konden zien, die ons eigen waren,
Hartslag die zich met het onze verweefde,
Zullen er altijd zijn
In wat wij voelen,
In hoe wij denken,
Openlijk tekort aan kinderen
Dat zich dagelijks voelen laat…
Een ontdekking, het is de waarheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Muziek die ik maak, samen met de anderen,
Cello, viool, en alt die met elkaar strijden,
Elkaar aanvullen en opvangen,
Golft door de kamer en door onszelf,
Biedt troost die door geen woord
Gegeven kan worden, geeft vorm
Aan ons verlies, aan het verdriet
Dat niet alleen ik maar ook zij voelen,
Immers zij missen de mensen die ik mis,
En…
Schaduwkant.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
433 Hoe ik mijn wortels veranker
in de schaduwkant,
die ook mijn ik is als mens.
Onzichtbaar schud ik haar hand
en wandelen samen onder de straatlantaarn.
Op de steenplavei
spat een traan.. !…
Antwoorden en vragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 Voor hoe lang moet ik op reis gaan,
om eindelijk thuis te kunnen komen?
Hoeveel mensen moeten me erkennen,
voordat ik in mezelf geloven kan?
Is leven zegen of een vloek?
Wat moeten ik doen, wat laten?
Vragen die ik vinden wil.
Antwoorden die ik zoek.…
Minder is meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Je ogen hoeven niet zo
Hard te staan, ontspan
Die harde lijnen om
Je kaken - een knikje
Is genoeg, een hand is
Snel gegeven - meer hoeft niet;
't Is goed zo als je 't doet, zo,
Neem de ruimte voor jezelf
Die je nodig hebt, en laat hen
De ruimte om in te leven,
Tot dat het leven je kust -
Laat je meevoeren door de
Ragfijne pianomuziek…
Onkruid wieden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Het groeit vanzelf,
Zo maar, in je gedachten
Schiet het zo maar de lucht in
Zonder dat er iets aan gedaan
Hoeft te worden -
En als je dan een tijdje
De boel de boel hebt gelaten,
En je de ongewenste gedachten
Hebt laten woekeren, dan wordt
Het gangpad in je bovenkamer
Weldra onbegaanbaar -
Hoog tijd om afscheid van ze
Te nemen…
Dertig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Dertig jaar geleden is het,
Onweer en eindeloos veel flitsen
Die jouw komst, de volgende dag,
De langste dag van het jaar,
Op indrukwekkende wijze
Kwamen aankondigen -
Jong waren we,
En ouders werden we,
Van een zoon, ons eerste kind,
Dat ons in een slag veranderde
Van jonge kuikens in
Verantwoordelijke ouders -
Je komst kwam…
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 In de stilte,
het stille en ik,
we kennen elkaar
en zwijgen in het niets,
ademen onze eigen taal
die alleen de leegte bekoort
de hartslag hoort...
De stilte en ik
ontsnappend aan het lot
als twee zwijgers
smeken we, verlangen we,
luisteren we naar onze gebroken stem
die stom geslagen is en aarzelend
het wakker wordend kiemen aanhoort.…
Die ongemerkt voorbijgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Voel de lauwe midzomerbries
Om mijn gespannen kaken
Hoor vogels van allerlei pluimage
Kwinkeleren dat het een aard heeft -
Ik die zie met mijn gevoel,
Lees met mijn oren en vingers,
Diepgevoelde sensaties
Die binnenkomen door mijn neus,
Pannenkoek met spek, kaas en appelkaneel
Die lonkend op mij wacht,
Leef maximaal in het hier en…
Zondagmorgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Voor Jeannet
Heb vanmorgen weer
Die band om mijn hoofd,
Deken van grijze wolken
Die hoofd, ogen en oren
Op het eerste gevoel
Zo maar verstopt -
En dan hoor ik halverwege
Deze lome zondag ergens
Ver weg zo maar die
Prachtige pianoklanken
Die in slechts een handvol
Minuten mij wakker maken
Door de eeuwige kracht
Van de muziek…
Uitgesproken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Vaak vonden we dat wat hij zei
Zo nietszeggend was, zo vaag,
Hij draaide meestal om de hete brij
Met louter wollen woorden -
Vandaag schiet hij behoorlijk
Uit zijn slof, houdt zo maar een tirade;
Als hij dan eindelijk is uitgesproken
Concluderen we met ons allen dat zijn
Teksten nog nooit zo uitgesproken helder
Zijn geweest - nu alleen…
Als Absalom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Als Absalom hang ik met mijn
Lange haren in de doornige
Struiken van mijn verleden -
Verder wil ik, verder moet ik,
Ik weet het, om niet oneindig
Stil te blijven staan -
Vastgehouden door de tentakels
Van de oude tijd zit ik gevangen
In alles dat mijn bestaan bezwaart;
En toch zie ik licht, daarginder,
Daar in de verte, daar wil…