5126 resultaten.
Jij
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.567 De kleuren vloeien krachtig
Mijn adem trilt
Ik wil een halt toeroepen aan de dromen
Ik zie hemelen van pijn
Zwijgende luchten, angstige vleugels
Kom terug, kom terug
Laat me niet verdrinken
Steek je hand uit
Kom terug, kom terug
Laat me niet alleen…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen
een minuut de adem ophouden
en dan drogen in de hoogtezon.
Een bries sluipt
over het braakland dat een naam kreeg,
'Groene Vallei'
over het kruispunt dat baadt in de smog
'Duizend Vuren'
De hitte straalt naar mijn lippen,
scheldende motoren.
De ochtendspits...…
Geschenk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.331 Jachtig is je adem en uitgestrekt je reis
Je nipt aan onze warmte in duizend en één slokjes.
Je draait en vertrekt.
Jij met jouw vermaak en vrienden,
wat baat het als je slechts één uur denkt aan mij.…
Poëzie is een daad
gedicht
4.0 met 47 stemmen
20.563 Poëzie is mijn adem, beweegt
mijn voeten, aarzelend soms,
over de aarde die daarom vraagt.
Voltaire had pokken, maar
genas zichzelf door o.a. te drinken
120 liter limonade: dat is poëzie.
Of neem de branding. Stukgeslagen
op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen,
maar herneemt zich en is daarin poëzie.…
Een rijk van dwang en duurt niet lang
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.327 Als de most*, te nauw bedwongen,
Lijdt en worstelt, lijdt en zucht,
Zonder adem, zonder lucht,
Zie, dan doet hij vreemde sprongen;
Zie, dan riekt de ganse vloer
Naar de dampen van de moer*:
Alle banden, alle duigen,
Die het vrij, het edel nat
Hielden in het enge vat,
Moeten wijken, moeten buigen
Voor de krachten van de wijn,
Hoe geweldig…
Verveloos, doch warm .....
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.216 spontaan een warm welkom
toe en ik antwoord met een lach
ik pak een van mijn sleutels
en open de laatste deur, aan
het eind van een hele lange,
maar oh zo verdrietige gang
Ik ga de trap op naar boven,
de vele treden kennen even
zovele verhalen, die in de loop
der jaren langs gelopen zijn
Mijn eerste gang is naar het balkon
en ik adem…
Lief klein zusje
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.429 Als ik je zo zie liggen dan voel ik mijn adem niet meer.
Ik sluit mijn ogen en hou je hand vast, in de hoop dat dit snel overgaat, lief klein zusje als je mij maar niet verlaat..…
noorse luister
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
674 hun rug
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water
staan onwrikbaar de hoge bergen
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het huppelende water
van de gletsjerrivier
tussen de groen-grauwe bergen
struikjes en mossen en alles
daartussen
beklimmen rots na rots
tot in de ijle lucht
die hun de adem…
Onwelkome gast
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
667 neuzelt eindeloos, zuigt zuurstof uit
de kamer en blaast er kooldioxide in
de mens verstikt, de plant floreert
strekt z'n groene bladeren naar hem uit
buigt naar voren om geen zucht te missen
beroofd van geest schort mijn leven op
als tenslotte 't symbool van zinloosheid
dronken van z'n eigen stem vertrekt
halen mens en dier opgelucht adem…
Heet verlangen
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
5.313 Mijn hele ‘zijn’ samengevat in het nu
jij, voelbaar, tastbaar helemaal man
jou opwindende hete adem
maakt van mij een sensuele vrouw.
Mijn geliefde ontvangen
mijn wezen opent zich als de lelie
ik geniet ons met volle tuigen
twee harten en lijven samengesmolten.
Oneindig ver zacht vliegen wij.…
Gewichten
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Ziels speleoloog was mijn spel
in de ruimte zonder tijd
en tijd, zonder ruimte, bracht jou
uit mijn duisternis naar boven en
nu, jij steigert in mijn schoot als
wereld voor en na zondvloed
mijn man, zei ik gisteren, ik hou van jou…
maar met ochtend bedacht ik me ineens
hoe heb ik jou van mijn geribde dromen
gebouwd en toen jouw adem in de…
Hartstocht
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
3.873 Pupillen die verwijden
Handen die langs mijn borsten glijden
Je adem die van opwinding stokt
De rest van je lichaam dat mee rilt en schokt
Je vingers verkennen mijn geheime plekjes
Mijn tepels worden verwend met langzame lekjes
Mijn onderbroekje wordt stilaan door en door nat
Ik weet niet meer waar, hoe of wat
Je trekt mijn broekje naar…
van moeders doe overdrijven en voorbijgaan
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
762 ratelt gestaag en de
bulderende zee op afstand schreeuwt verhalen
ik luister in één stuk door naar wolkenranden
die mijn polderland verstoppen achter zonlicht
kolossale gezichten blijken moeders die zingen
over koren, veranderlijk zoals zij voorbij drijven
hun schorten besmeurd met regensluiers, ogen
zonder wimpers, wervelend in elkanders adem…
Elke dag weer
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.362 Nu probeer ik weer adem te halen, tevergeefs.
Nu probeer ik mijn tranen te koesteren, tevergeefs.
Nu probeer ik door te gaan, tevergeefs.
Nu probeer ik het te accepteren
en het een plaats te geven, wie weet.
Iets is verdwenen wat ik heel erg lief heb, nog steeds.
Ik weet dat het er nog is, maar niet meer voor mij.…
En kust de dood
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
2.419 krullen nat van het zweet
Langzaam begin ik te rennen
op zoek naar alles wat is geweest
Bang om niets meer te herkennen
De stilte lijkt mij te omsluiten
Door schemer wordt ik gevangen
Struikelend, trillend val ik neer
Verstikt in het laatste restje verlangen
Langzaam wordt het donker licht
Bedolven onder een bed van zand
Van al mijn adem…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 zijn geworden
de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen
nu je de televisie uitzet
en je blik langs de meubels gaat
nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog
en in die adem…
hand in hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.464 Mijn adem hield op
Ik kon het niet geloven!
Toen mijn geest me verliet
Wou ik niet gaan
Want ik zag jouw verdriet
Iedereen in het zwart gekleed
Een droevig muziekje…..
Het is gewoon wreed.…
vurige liefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.510 "
maar mijn laatste adem is reeds rook verworden.
Want jij neemt, en maakt mij tot dat wat ieder is.
stof en as…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen over de verboden beet
de valkuil van de oervrouw
een gespleten tong kwispelt
hij tast de ruimte af
herkent sporen van koud zweet
een kuiken verstart in het vizier
de spitse muil flitst vooruit
een pijl in zenuwgif gedoopt
het zuur dat adem…
Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
729 zingt.
2
De groene berg, een schuimend verre kustlijn
De koele bries
De karmozijnen lippen
De witte handen van de maagd, het natte haar doorwoelend
De armen roze wiegend en het schelpen bed
De vederlichte boot vertrekt westwaarts
De vrouw op de boeg oogwenkt
De golven wuiven horizonnen nader
De man wast zijn bloedende handen
3
De adem…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 het is herfst
geluiden klinken anders
een verre hond blaft
kaler naar het schijnt
onder een grijswitte lucht
lijkt de oude graanmolen
zwarter en zwaarder
dan gisteren
ik luister hoe het
-gak,gak,gak- van
een ganzen-V aanzwelt en
laag over de wieken wegglijdt
de warme witte adem
van de huizen
kruipt traag omhoog
in de stille herfstlucht…
De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 Wil met Uw adem ons omgeven,
wij zijn gedoopt in Christus' dood
als kinderen van wijn en brood,
maak ons profeten voor het leven.
Laat ziel en zinnen voor U branden
en drijf ons met Uw vuurgloed aan,
het Woord moet door de wereld gaan
en in de verste verten landen.…
6
gedicht
2.3 met 86 stemmen
27.977 De hoop dat het helder wordt zegt hij
Liever filmt ze een sneeuwjacht waarin
een man buiten adem voortgaat, duin op
duin af. Een hagedis in het gras. Is. Was.
---------------------------------
uit: 'Coolsingelwind', 2005.…
Noorwegen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.213 struikjes en mossen en alles
daartussen
beklimmen rots na rots
tot in de ijle lucht
die hen de adem beneemt,
dan resten de kale bergen.
niet alléén tussen
Lom en Luster,
waar diep beneden
in deze gekantelde wereld,
verglaasde spinaziegroene meren
in de schuinte liggen,
in ongekende schoonheid...…
mijn liefde met jou
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
777 Handen weten waar wensen willen zijn
Hoe liefde voelt,
Als harten smelten,
Samen adem zijn.
Hoe water juicht,
Als regen valt,
Meer van overvloed.
Gek Mysterie Boem
Een schemerlicht maakt bruine ogen dansen.…
onafgesloten
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.387 Een vluchtige kus op mijn wang
Je raakt mijn arm aan
Net iets te lang
Een golf van pijn
Schiet door mijn ziel
Ik herinner me waarom ik voor je viel
Na elk bericht stokt mijn adem
Voel ik een duidelijke pijn
Dat iets wat zo mooi begon
Al weer zo snel over moest zijn
Mijn hart staat nog open
Een onafgesloten gevoel
Onzekerheid over wat…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Echoënd kraaigekras ver weg
daardoor de stilte alleen maar versterkend
hij heeft geen oog voor jouw schoonheid
en je adem, wegwolkend tussen rode lippen
als hemelzoenen naar de toppen van lucht.
ik ben alleen en mag van je genieten,
wát een voorrecht.…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 staan de
bomen slapend, gras groeit
in bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden streden, hijgend
bijgezet in beider adem…
ZUIDERBEGRAAFPLAATS
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
2.275 Uit de bomen zakt reine adem weg
op lager lover, verfraait de tonen
van 't gevederde koor dat hier mag wonen,
vol liefde zingend, of zwijgend _ aan de leg!
Luchtig gras geeft alle zerken jong gemoed;
rondom de behouwen stenen zweven
gedachten met stil leed, trotse weemoed.…
Toespraak tot het plafond
gedicht
4.3 met 36 stemmen
7.548 ooit was de dolfijn een landdier
het wandelde rond en haalde adem
onder druk van de weersomstandigheden
werd de dolfijn in luttele millennia
richting het water gedreven
de eens volgroeide poten werden korter
en korter tot ze nagenoeg verdwenen
wat de dolfijn aan het bestaan
op het droge overhield waren de longen
evolutionair gezien is dat raar…