17763 resultaten.
Ongelijke delen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 ben onkruid
niet eens een plant
toch bloei ik
zijn mijn
wortels navenant
ik ken de grond
nooit vastigheid
vocht en stenen
daar beneden
toch bloei ik
ongelijke delen
in unieke pracht
kom maar zon
jouw lichte handen
branden kracht…
sneeuwpop
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
795 eindelijk sneeuw en natuurijs in ons land
sleeën en schaatsen vliegen uit menig magazijn
dagenlang is er plezier voor groot en klein
en toch is er iets vreemds aan de hand
ondanks volop sneeuw in grote hopen
nergens een sneeuwpop met zwarte knopen...…
Tatoeage filosofie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.003 Soms schets ik op een plek
vlakbij de naad
of de borstenbrij en terwijl
mijn handen zacht op deze
oevers laveren, strelen
mijn ogen het ongekende
wat nog stralender schittert
in het onvermogen van mijn kunnen
toch wil ik me niet vermaken
aan de schoonheid van de mens
maar mij wijden aan de taken
aan een ieders wens…
fenomeen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
713 houten harten branden
metalen harten smelten
als woorden kunnen landen
slijt zelfs een hart van steen
elk hart gemasseerd
door vele warme handen
tot elke kilte is geïsoleerd
de tijd als waarlijk fenomeen…
Ongenoegen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
496 Het sluipt, kruipt
Brengt ongenoegen
Ongevraagd ongewenst
Drijft het feilloos de wig
Geen lieflijk verleden
Vreemdheid tiert alom
Dan overgoten met gif
Drijft men getergd uiteen
Verliefden pakken elkaars hand
Het sluipt………
Bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 Hij ploegde met man en macht
Handen zaaiden concepten
Onder de hete zon
Een lovend woord gaf zeggingskracht
Toen het over bloeien repte
Wist hij dat hij het kon
Hopend op een oogst vol pracht
Velden vol verlepten
Tot hij opnieuw begon…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 de stilte ligt als een tapijt
op de grond, de koekoeks-
klok maakt het erger,
ik wil verdwijnen, maar
zie door verplichting
geen hand voor ogen
meer, geen mogelijkheid
te vluchten. vogel doet
z'n werk, komt naar buiten,
en braakt negen uur.-…
Vroegwoord
gedicht
3.7 met 9 stemmen
5.356 wat
als je handen voegwoorden zijn
en al te vroeg binden, terwijl mijn
zin nog koud is?
hoe
wij dan toch
over veel vertelde tijd
taal ophangen aan vingers en
ze uit haar voegen wrijven
tot
ze barst.
zoals
betekenis nu dichter
bij letters kruipt
zo ook wij
zo
------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Met niets om het lijf
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
605 handen draalden
vingers wilden namen
schrijven in los zand
maar de wind
vertaalde hun verblijf
met niets om het lijf
wiste sporen van
elkaars kortstondige
zo passievol bekoren
het strand
na eb en vloed voelde
als opnieuw geboren…
Ik ben homo, echt!
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
935 Ik kom nu rond voor mijn geaardheid uit
Maak er een speerpunt van in mijn beroep
Ik sla de kinkels met hun heilig boek
Het recht lijkt veel op iemands hoge fluit
Een wonder loopt al vlotjes uit de hand
Mijn moeder dacht mij homo tand na tand…
De klad in het papier
snelsonnet
2.3 met 13 stemmen
1.139 Een droge huid of schuurpapieren handen
Of opgedroogde passie; geen probleem
Maar heel veel boeken, dat is te extreem
Als dáár de fik in gaat, dat wil wel branden!
NS volgt deze regels op een draf
En schaft meteen papieren kaartjes af…
Ogen die spreken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
652 ik heb je
in het gezicht gezien
waar zachte trekken
warm vertrouwen wekken
met ogen die spreken
alsof ze alles van je weten
je volgen in bewegen
en sturen met een lach
ik heb je toen
geen hand gegeven
jij deed me leven en in
jouw armen ben ik gebleven…
Je schaduw was al binnen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
583 nog had je
het pad niet afgelegd
maar je schaduw was al binnen
de wind droeg
je geluid maar je woorden
vormden geen zinnen
je keek me aan
maar je ogen hechtten niet
lieten me zonder interesse gaan
ik wilde je omarmen
heb je slechts een hand gegeven
daarbij is het tussen ons gebleven…
gespreide witte vleugels
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
569 er is een witte engel
voor mijn raam geland
om mij te leren vliegen
haar vleugels wijd gespreid
houdt zij mij bij de hand
In oogverblindend vurig licht
groeit zij door mij naar buiten
als universum strekt zij zich uit
waar van wortel tot oneindig
liefde het enige is dat telt…
Beheersbaar
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
548 Er is vannacht geschoten en gestoken
Wat handen weg, 'n aantal mensen blind
Er gingen hele stráten door het lint
Brand gesticht, gevochten, ingebroken
Het was kortom weer 'n wáánzinnig feest
Dat 'ordentelijk' en 'behéérsbaar' is geweest!…
Fantasie
hartenkreet
2.9 met 22 stemmen
5.125 Haar vrouwelijkheid
Zacht als fluweel,
Ik zou haar daar willen kussen
Haar borsten,
Lonkend als het struweel
Waarin ik mijn hartsstocht
Zou willen blussen
Ogen die flonkeren
En zich verdonkeren
Bij zoveel intimiteit
Schaduwen die flakkeren
Handen die aanwakkeren
Een geest
Die danst en die lijdt!…
Apocalyps
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
833 mijn handen omvatten het universum
in een glazen bol, kijk als je schudt
dan beweegt het, sterren schuiven
achter de maan, bomen vallen uit de lucht
bergen breken de zee in twee en de zon
drijft uitgeblust met de ondergang mee…
Imago
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
657 met mijn handen kneed ik jou
geef je haren als korenaren
schellen indigoblauw
de mond naai ik dicht
met stukjes henneptouw
nog een sokkel
van ongekuiste klei
en als finishing touch
rond ik je borsten licht
zwijgend noem ik je
vrouw…
Soms
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.264 Soms lijkt het net of
er iets is dat me stuurt
mijn hand vasthoudt.
Die me laat schrijven
en me geeft een
onzichtbare kracht.
Me laat voelen de
herinnering aan toen
van liefde, pijn en geluk.
Net of ik wordt gedirigeerd
en ze me op papier al deze
woorden neer laat schrijven.…
Om lente te boetseren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
745 nog weef ik
sneeuw door
bloesems heen
is klei
te hard om
lente te boetseren
schilder ik
in groen wat blauw
om kou te laten passeren
maar het ijs
dat ik hak smelt
te snel onder mijn handen
het winters gezicht
is samenvloeiend
voor het voorjaar gezwicht…
Liefdes Bloem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 rode hibiscus in je haar
een fluwelen mooie mond
mijn hartenlief ben jij
warme handen strelen
mijn zinderwarme lijf
voel mijn kelk gloeien
huid vindt zich in huid
onze passiebloem bloeit
zie, zij draagt vrucht…
Het seizoen der liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik fluister in de schelp van je oor
op je gelaat verschijnt een glimlach
met gulle hand strijk ik de verlangens open
ik raak je verder
tot in de geheime plooien
verbreek de stilstand van je bloed
nu zijn alle vogels vrij
ligt de zomer open…
bang om lief te hebben
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.215 ik ben bang voor 'houden van'
door de gevolgen van de vlam
als eenling ga ik door het leven
met te veel trots om op te geven
terwijl ik de vrouwen op afstand houd
zijn veel van mijn vrienden al lang getrouwd
uiteindelijk zijn dan ook mijn schoot en handen bezet
dan wel door een kat, merlot en sigaret…
Trip
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Haar handen
trillend van woede
kunnen zelfs
een glimlach breken
wanneer zij haar geweten
voor het laatst gesproken heeft
weet ze allang niet meer
hoe bijna ademloos nadert
ook voor haar de laatste dag
alsnog maakt zij een laatste gang
haar mantel laat ze thuis…
Kerkraampjes
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
494 Hoe goed het gaat
en hoe fijn het is
in de nacht
jouw hand te voelen
en hoe ik
in het ontwaken
de liefde
in je ogen zie
-wij verstaan elkaar-
ik zie hoe het licht
door mijn lege glas
kerkraampjes projecteert
op mijn witte muur
Hoe goed het gaat...…
Twijfelaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
566 Met handen rood en trillerig,
en met lucifer in tweedonker,
een dapper oerwoud
fel verlicht,
blijkt alle arbeid onverricht
en de gordijnen dicht.…
In jouw wereld
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
583 de bal
blijft altijd
nieuw voor jou
je kent de kleur
het spel van geven
en weer terug bewegen
je handen groeien
maar in jouw wereld
blijft de bal je boeien
het is plezier
jouw lach en pure onschuld
in het leven hier…
Dichten zonder spreken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zie je handen
woorden zwaaien
uit je lichaamstaal
vingers letters
schrijven in een
schrift dat niet bestaat
jij kleurt zinnen
met je ogen en vult
strofen door een lach
in samen dichten
zonder spreken klinkt
poëzie van hart tot hart…
schaduw van de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
653 De schaduw van de nacht
trekt mijn aandacht
een schim op de muur
dat is het begin van mijn avontuur
samen spelen wij een spel
mijn handen veranderen je in een aquarel
glimlachend krijg ik plezier
nu ben je in mijn ogen een dier
bedankt schaduw van de nacht
voor al mijn verbeeldingskracht!…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.144 hij heeft kind noch kraai
wel twee kanariepieten
twee bunder land
en twee kolenschoppen
van handen
samengevouwen
twee brieven van zijn vrouw
een haarlok en twee ringen
in een laatje bewaard
tja, zo gaan die dingen…