Alle inzendingen over actualiteit

Wat zal ik de regering adviseren Als ze daar verder toch geen fluit mee doen. Het kost ook nog een heleboel miljoen, Dus klopt het wat ik altijd hoor beweren: (Wat tevens een der wetten der natuur is) Dat goede raad doorgaans geweldig duur is.…

Echt alles wat er fout kon ging er fout, Daar bij het nieuwe vliegveld van de buren, Waardoor de bouw ontzettend lang ging duren, Als het geopend wordt is het al oud. Één zekerheidje zijn ze daar nu kwijt: Niemand spreekt meer van deutsche gründlichkeit.…

de tv die zet ik uit altijd maar slecht nieuws ik word zo manisch depressief van oplopend stemgeluid ik wil enkel maar gelukkig zijn zonder godsdienst of veel geld dus voor mij geen oorlog of geweld maar een lied met zacht refrein het land heeft niets met oorlog te maken maar het zijn wel klootzakken die bepalen ik haat dat, ik haat dat…

ik zwaaide tussen donker en licht schaduw lachte bewoog gelijk mijn arm weg uit zicht stapelde zwart van vele nachten waken waar wit in steeds bewogen worden niet kon slapen ben ik de regisseur van dit naamloos horrorleven of zijn actie en reactie splinters van een fragmenterend geven…

vergelijk deze zittende koe met een vredelievende indiaan en je zit hartstikke fout... je wordt hooghartig om de oren geslagen door een correcte medelander dus heb ik het voortaan maar over een oververmoeide koe die symbool staat voor wat er de laatste jaren zoal is fout gegaan in ons land…

je bent de koningin van het vrij associëren als jij je pink strekt weten anderen dat heel subtiel gebaar uiterst snel te dupliceren waar vingers in stijl handen laten spreken schiet hun expressie toch tekort om het geheel met predicaat koninklijk te omgeven jij hebt de bravoure al op het eerste gezicht beschreef lichaamstaal in tal…

Op straat verschuilen mensen zich in de onzichtbare jassen van andermans verdenking Natuurlijk, roept er iemand Ze hebben een slecht geweten Zo zitten we gevangen mijn behoefte om te leven opgesloten in een spelonk van mijn gedachten met samengeknepen ogen moedeloos zoekend naar een uitweg uit de dichte netten geknoopt van misverstanden…

zij dansen het grijs uit de wereld van bewegen tussen wit en zwart gaan onder en komen op in een niet aflatende vitaliteit en pure levenskracht stoppen is vergaan de ander laten staan in kleur bekennen zonder grijze waan waar kleuren opponeren zal grijs die netjes seponeren omdat er nog tig tinten zijn…

De zon doet stenen schijnen die met messing facelift opvallend in het gelid staan We maken pas op de plaats Blinkend tussen doffe materie haal je ze uit de massa Reflectie startend als korte flits wordt besef nu we er bij stilstaan Ze flikkeren nu onder stil daglicht Koele stenen die warm glimmen Als karma generaties heen wortelt…

Toeval bracht jou hier en mij, ik kijk en zet een stap dichterbij om je aan te raken huid en haar, het fluweel van je blad: wat voel jij wanneer ik jou streel? Mijn warmte zoals ik de jouwe? De zon in mij? Mijn tuin is jouw tuin je staat niet in mijn schaduw ik alleen in de jouwe als ik je zon gun vuur, water, aarde en lucht je…

het pad lachte kleine wondertjes bloeide mirakels die in passeren nog even je aandacht wisten te interesseren voor hun vorm en kleur slingerde zich in een meer dan paradijselijke omgeving waarvan lente op dit moment hoofdbestanddeel was dat zij in vol ornaat met alles wilden delen daar waar ik van wondertjes sprak communiceren…

Voor voetbalfans die boos hun gram gaan halen Is elke coach een makkelijke prooi. Dat ondervond ook Erwin van de Looi, Die ging in Tilburg door de diepste dalen. Die weet dus als geen ander dat het waar is, Dat wie bij Willem II werkt de sigaar is.…

weer wordt de lucht beschreven met gebouwen die de horizon vervuilen door tanden en kartels waarin beschavingen huizen in strakke banen zoeft verkeer filegewijs naar zijn bestemming ongeacht de prijs voor mensen en milieu de crisis is bedwongen terreur en aanslagen zijn alweer begonnen op het leven om ons heen primair telt macht…

je oogt westers toch sluieren je ogen mediterrane kleuren lach jij de temperamentvolle luidruchtige emoties spreekt jouw omfloerste lichaamstaal haar terughoudendheid jij bent een bloem die nog volop moet bloeien de moederplant zal ontgroeien in een onafhankelijk bestaan want er is geen man die jou de weg zal wijzen zijn paden…

Het is voorbij we zijn het weer te boven Het is tenslotte maar 1 dag per jaar ‘N compliment, ‘n aai, een leuk gebaar Want je probeert je toch wat uit te sloven Dus die relatie loopt weer als een lier Nu lig je op de bank en roep je: ‘Bier!’…

Mijn nu ledige hoofd overziet de beelden, uit oude omgevallen bomen de nieuwe loten deze gebeeldhouwde boomachtige struiken onder het witlila-hemelsblauwe op deze dag. Die boom, haar zijkant, de vormen van een lijf met uitgestrekte armen naar de hemel alsof zij 'n grote omarming zou willen ontvangen van tijd, kijk haar takken,ze zwaaien boven…

Mijn moeder was een prachtige bloem haar rechtvaardigheid zo heerlijk geurend eenmaal vastgesteld sterk geworteld, als vrouw kleurrijk ,want alles is rijpen en niet nodig alles ook dagelijks zoals bloemrijk leven te begrijpen. Ze gaf raad , niet de wijsheid aan anderen er echt van te profiteren noch enkel haar gedachten te etaleren. Ontwierp…

ik was gestopt kon geen welbevinden meer aan kleuren binden vormen konden mijn grote vragen over alles niet meer dragen de compositie werd een doolhof waar in ikzelf geen uitweg zag doeken staan mij vragend aan te kijken wie hen gaat beschrijven in dit repeterend ochtendlijke spel voel ik mij verliezer en besef dat wel maar…

Een tragisch afscheid voor Humberto Tan In ieder maatpak zat hij als gegoten Geen kijkcijfers dus word je afgeschoten Nu maar eens zien of Twan het beter kan Ik zie hem vaak bij Nieuwsuur en denk stellig Nou RTL Late Night, ...dát wordt gezellig!…

ik voelde spanning hoorde stilte van saam gebonden zijn inertie was aanwezig met eeuwen ervaren leven dat geen enkele kans heeft gekregen ooit zichzelf te zijn omdat wij het communiceren met hen altijd hebben nagelaten wij dachten ons verheven en als heersers met alles te kunnen leven wij weten nu dat ook zij deel zijn van…

ik heb mijn huid verschilferd in aanraking met de maatschappij soms is eelt een passende remedie tegen drukkende cohesie vooral op je ziel wordt vaak een beroep gedaan ik moet dat soms laten gaan nu ik met tweede huid herboren ben de gevoeligheden van mezelf eindelijk ken vraagt het geen bewapening wel een anders omgaan met emotionele…

Om kennis te hebben, beslist te onthouden van dingen die bijna als lood gevoelsmatig als dikke mist over een trekvaart eeuwig zijn dan weer aan de rand van daar zee te staan continenten van en voor duizenden jaren echt in je ziel bewaard vredig willen schilderen ik eigenlijk mijn ogen wil sluiten, gewoon in de tegenovergestelde richting wil…

de winterzon schijnt mooi, maar het kwik blijft onder nul op weg naar de bakker zie ik een man half-opgerookte sigarettenpeuken oprapen en in een sigarettendoosje stoppen in de zondagskrant lees ik dat de directeur van een Brusselse vzw achttien jaar lang 1000 euro per dag verdiende de winterzon schijnt mooi, maar het kwik blijft…

wij wisten de hordes zwermen en vluchten van de plagen waaronder wij hebben geleden uit een nog nabij verleden massaliteit en eentonigheid maakten hun dreiging vaak groter dan de effecten die zij hadden op natuur en omgeving in de tijd er is een nieuwe plaag aan het ontstaan waarvan het geluid snijdt door de ziel in een toonsoort…

het politiek orgaan heeft dus besloten de donorwet is eindelijk een feit dat maakt ons speelbal van de overheid een lichaam harteloze idioten ze hebben al voldoende op hun lever dus nee, geen rijksgeklier, ik word geen gever…

Ik droom en denk vrij. Mijn gedachte is ‘t woord van onze grote partij die in onze vrijheid de lastige leugens vakkundig smoort voor ‘t grote geheugen. Zo beschrijft elk woord een vastgesteld feit. Feiten zijn waarheid en feiten zijn geweten. Machtigen met kennis, wie gaf hen die macht, hebben haar gesleten in gewelddadige schennis…

Woorden zo stoer en machtig zo fluweel zacht en prachtig toch soms valt er eentje verkeerd of ontsnapt er een teveel zijn het er net een paar te weinig of is eentje raak en ben je bekeerd een gevoelige en een snaar die trilt een ongepaste en voor je ’t weet sla je op tilt woorden schilderen je gevoel soms met te uitbundige kleuren iets…

in een vaag verschiet zag ik mensen dwalen verstoken van kwalen waardoor zij generaties lang geteisterd zijn geweest de medische overwinning was een feest van het immuunsysteem dat anticiperend de wereld heeft betreden helaas met een onmenselijk nouveauté het narcisme is doorgeschoten zonder remmingen en de mens heeft zich afgesloten…

De dieren op hun stoeltjes zaten geanimeerd en druk te praten voornaam in’t dierenparlement De koppelijke stemming leidde tot wat de meerderheid verblijdde die kakelde ronduit content Want als er schaapjes zijn gestorven kan nu hun vacht mits onbedorven aan wolfjes worden toegekend En straks gaat vast een wet bepalen hoe zij hun levenseinde…

zij speelde kleuren danste muziek zong sterren van de hemel maar mij kende ze niet ze was die pluizenbol tussen opgeschoten bloemen ravottte op de hei de hele dag dolblij wij keken naar elkaar deelden een omgeving er was goed voelen zonder enige beleving wij een beweging eten en weer gaan maar echt vertrouwelijk nooit liet…