9751 resultaten.
Super Discriminatie
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
927 Wij plofdames moeten straks ruimte maken
Voor scharrelmeisjes met vel over ’t bot
Na jaren trouwe dienst is dat ons lot
Alsof die minkukels zo lekker smaken
Als klant ben ik ook zeer teleurgesteld
Je kreeg best heel veel water voor je geld…
HUMAAN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
790 Nieuw immigratieplan!
Vreemdeling welkom hier!
Zie je wel? Wij zijn
een land vol fatsoen.
En als een prettige
instroombijkomstigheid
zorg je natuurlijk
voor ruim één miljoen…
Seizoenen
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
887 Voor tuinders is de lente hét seizoen.
De zomer is er voor wie houdt van heet,
de herfst voor wie graag paddenstoelen eet,
en schaatsers moeten het met winter doen.
Maar jonge minnaars zijn voortdurend smoor;
verzaligd zoenen zij seizoenen door.…
Sprookje (2) Na Corona
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
632 We streven naar het eindeloos onthaasten
Het tomeloze graaien is niet meer
De boze buurman blijkt een toffe peer
Wij kijken liefdevol naar onze naasten
Helaas zijn die behoorlijk nors en nukkig
Zo leven we nog lang en ongelukkig…
Het homohuwelijk
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
602 Op 1 april bestaat het “homohuwelijk” twintig jaar
Juridisch gelijkwaardig, echter clichés blijven maar.
Over hoe ontstaan die clichés wordt een boek uitgebracht
En brengt de wereld die gay heet onder de aandacht.
De lhbtiq-gemeenschap van nu wordt belicht
Welke verbeteringen zijn er tot nu voor ons verricht.…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
Klei, ribben en bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Lilith was net als hij -
uit de klei, niet zo volgzaam
als ik; ze heeft hem verlaten
Ze zwerft liever rond
over de wereld, verleidt
's avonds mannen en berooft
gezinnen van hun baby's
zeggen de boze tongen
die iedereen zwartmaken
die niet in hun regels past
Het klopt dat ze in bomen woont
als een slang, ik sprak haar een keer
tenminste…
Opening
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Buiten is de aarde, het leven
van longen, harten en benen
Buiten ervaren we het wonder
van alles om ons heen
Buiten beleven we het wonder
wie we zijn
Binnen is de hemel, de scheppende ziel
van ons leven met elkaar
Binnen ontplooien we ons
en geven we het beste
Binnen staan we open
voor wat de wereld biedt
Open laat ik
buiten naar binnen…
[ In het neonlicht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 In het neonlicht
komen en gaan er schimmen --
Meisjes in de nacht.…
[ Terug uit de stad ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Terug uit de stad
zie ik duidelijk hoe arm --
hier de rijken zijn.…
[ Mijn familie eist ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Mijn familie eist
gehoorzaamheid, ach, liefde --
is niet onkwetsbaar.…
Inkijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 De wereld beschrijven
zoals ik haar begrijp
misschien zoals ik wil
dat ze zou zijn
De wereld en de mensen
die zich onderling handhaven
bekijken, ook mijzelf, zo intens
dat ik het onthoud
en kan doorvertellen alsof
de lezers bij hen, bij mij
en bij zichzelf naar binnen kijken
en zien hoe weinig het voorstelt
het werk, de prestaties…
Dat de vrouw snoeide
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
69 Dat de vrouw snoeide
viel niet op, wel de snoeischaar --
die ze liet liggen.…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
119 Zij houdt van heldere zinnen
zuiver als een Travaalse winter
wit van bevroren dauw.
Haar woorden bevriezen soms
zij moeten bij haar binnen blijven
om te ontdooien zo nu en dan.
Het heimwee schrijnt als
de ondergaande zon en de tegelijk
opkomende maan haar weemoedig maken.
O laat de vaste grond niet
onder haar voeten wegvallen
zij…
Hier
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.333 Hier heb je en dáár laat je wat,
misére soms alom,
doe maar geen poging het tij te
keren,
wie weet val je wel om!
Het lijkt soms wel of het alleen
jou overkomt, je zou er haast
van huilen.
Een schrale troost is misschien
dat anderen zich achter een
masker dan verschuilen?…
Lot uit de loterij
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
4.229 Een wonder is geschied
Wij zijn de gelukkigen
We hebben prijs
Helaas jij deze keer nog niet
Een wonder is geschied
Volop in vreugde
Het einde van de reis
Geloof, als je het ziet
En wonder is geschied
Begin van de verandering
Wij geloven het nog niet
Jij geeft ons leven zin…
kijken
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.261 Dingen zien,
als voor de eerste keer.
Objecten waarnemen,
ook al heb je ze herkend.
Vormen betasten,
waar niemand ooit enig vorm vindt.
Sterren vangen,
waar duisternis behoort te zijn.
Zonder enige twijfel
kan niemand mij dit leren.
Niemand, behalve jij.…
O mocht ik
poëzie
3.0 met 29 stemmen
3.549 O mocht ik
o mocht ik
voor ’t heilig Tabernakel staan,
o mocht ik
o mocht ik
daar brandend als een keerse staan,
o mocht ik
o mocht ik
ontsteken daar en uitgegaan,
o mocht ik
o mocht ik
naar Hem en in de Hemel gaan!…
miertje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.310 Ik sjouw met stukkies rotzooi
van tien keer mijn gewicht.
ik struikel en ik schuif vooruit
het is eigenlijk geen gezicht.
Maar soms is er een dag,
dan heb ik niet veel zin.
dan denk ik bij m'n eigen,
'was ik maar koningin'.…
Natuur
hartenkreet
4.8 met 34 stemmen
1.150 Keer terug naar de aarde,
voedt de bodem.
Leef voort,
in een nieuwe,
generatie...…
Dagje uit in Rotterdam
snelsonnet
2.6 met 23 stemmen
2.744 ´
Maar Balkenende houdt zijn poot weer stijf
Wie écht zo boos is en het tij wil keren
Moet ´s avonds na zijn werk gaan demonstreren…
eerste kennismaking
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.785 ’wellust’
dacht ik
toen ik de eerste keer
haar hand in de mijne nam
’wellust’ - met dubbel-l
haar antwoord
was een glimlach
bijna een lachen
die bij de tongpunt
over lippen likkend
voor enkele momenten
in de rechter mondhoek
zichtbaar werd
en een handdruk
die bezweet kreunende
nachten beloofde.…
Vleugellam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 Zo moe, geen interesse meer,
om er nog iets aan te doen,
moed verzamelend, misschien
zegt ze het de volgende keer.
Maar ze is zo tam,
kan het ook niet helpen,
als hij reageert op wat ze zegt
is ze gewoon vleugellam.…
Het onweer is niet van de lucht
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
701 ik voel het scheuren
van de lucht nog voor
een siddering mijn lijf
heeft kunnen beroeren
het broeide al langer
sluimerde in stilte
en zeilde regelrecht
af op een ontlading
-je ogen bliksemen-
gedonder schudt me wakker
een lichtflits opent mijn ogen
en deze keer
breekt het de nacht
in meer stukken
dan ik lijmen kan…
Ze wacht
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
1.882 Toen hij de
laatste keer zei,
ik ben zó terug
had ze niet
verwacht
dat hij weken
weg zou blijven.
Ze wacht
op een teken,
een klop op de
deur op dat ene
berichtje,
ik kom eraan.
Tot zolang wacht ze.…
Niet in staat tot morgenstond
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.425 ~~~
mag het donker blijven vannacht
en mag het duren tot de avond
van de volgende dag
zodat het licht niet kan verraden
dat ik eigenlijk te bang ben
om morgen onder ogen te zien
laat de dag voor één keer
aan mijn neus voorbij gaan
zonder verblind te worden
door valse schijn
~~~…
tao tien
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
945 diep denken, diep verzonken
lichaam en geest, ineen geklonken
keer terug naar de bron
gericht op de levensadem
ademt de spiegels schoon
vrij van alle gebrek
geef, zonder te hebben
heers, zonder te beheersen
vanuit lichaam en geest
op de ondeelbare weg…
Bezwering
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
547 maak het niet open
dat gat in de grond
ongedierte wacht er
om uit te vliegen
besprenkel geurelixer
weef er de spreuken
die kommer en kwel
uitéen doen vallen
roep bij volle maan
de uil aan en de havik
doe dat dertien keer
opdat de akker vrucht draagt…
de weide van mijn jeugd
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
830 slechts eenmaal
keer ik nog weerom
en zie reeds van verre
door glans omgeven
de weide van mijn jeugd
met de hoop in beleven
waar ieder nog deugt
en ik liefde verwachtte
van verlichte sterren
als ik dat nu zo overzie
en de naaktheid ervaar
van mijn kinderdromen
is het heden zo vreemd
alsof alles mij is overkomen…
Claire - obscure
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
2.039 één keer nog
zucht je mijn naam
en dan vouw je me op
in schemering en satijn.…