13228 resultaten.
‘k zou met niets kunnen leven
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
2.133 het ontwaken met lege handen
nog geen besef van tijd, beslagen
ruiten met mijn adem van vannacht
met op het kussen nog
de bonzen van het hart
‘k zou mijn leegte willen vullen
met zaken die ik niet wil maar
die ‘k moet dragen zoals
de oren van mijn bril
ik zou willen zijn met hem
die ik slechts ben – een mens
zoals die ander maar dan…
herfst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
625 Omdat ik Uw gedichten lees
weet ik van de herfst
van blaad’ren die vallen
op een of ander tapijt
van nog meer blaad’ren
die dan ook in weemoedige
gedaanten verschijnen
of zoiets.…
herfstgevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
943 Er staat een boom in m'n straat
die langzaam haar blaadjes loslaat
maar heeft nog steeds
haar schitterende kleurentooi
in groen, geel en rood zo mooi
stilaan bekleedt ze de aarde
met een gemeleerd tapijt
iedere dag weer anders
de herfst
die gepaard gaat met
afscheid
en waterlanders…
je jokken
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
594 je jokken plaagt mij nu steeds vaker
als was een vulling uit een kies
mijn tong schuurt bij jouw praatjes
langs de scherpe kant van een verlies
je fopperij bezorgt mij kerven
snijdt dieper naar de tijd verstrijkt
vanaf vandaag vul ik het in als veinzerij
gaaf voelt toch anders dan de gaatjes…
Twee paarden
gedicht
3.1 met 40 stemmen
15.022 Twee paarden met het hoofd
tegen de hals van de ander.
Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
-------------------
uit: 'Memo', Plint.…
Weerkaatst als lach
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
562 een handvol licht
is snel gebracht
in deze donkere dagen
flitst op
weerkaatst als lach
in een gezicht
vaak schijnen
bloemen onverwachte
kleuren in de ogen
springt een hart
op in geluk en kan
de dag niet verder stuk
een handvol licht
is zo gegeven verrijkt
jezelf en een ander in dit leven…
"Soms"
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
933 Als ik reageer alsof ik word gestoken,
Als ik even anders ben dan normaal,
Dan weet ik dat ik je raak
Als wij dan wat kalmeren
Als wij dan elkaar weer aankijken
Weten wij dat we van elkaar houden.
Tranen plengend en zacht pratend
Troosten wij elkaar
Eindigend met 'ik hou van je'…
Pieten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
544 Na afloop van het vierde Balkenend
Is het nu tijd om voluit te genieten
Van 't aloude Hollands Zwarte Pieten
Ik hoop dat u de spelregels nog kent;
Je schopt de ander stiekem bont en blauw
En als er iemand kijkt dan roep je 'AU!'…
Vrienden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.622 ze zijn er voor elkaar
staan op elk van de uren
altijd voor je klaar
ze weten als geen ander
hoe moeilijk het kan zijn
om tranen te verbergen
herkenning
van de pijn
ze willen je graag steunen
als baken in de zee
en drijf je daar verloren
dan drijven ze ook mee
ze helpen op te bouwen
ze zijn de basissteen
ja een echte vriend te…
Ontworstel
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.003 loop toch niet binnen de ingedikte lijnen
leg je voeten niet aan banden, ren, voor wat je meer
dan lief is
schrijf onbegrensd
over dat kleine stukje groen waar paal en perk
de gestelde ruimte stelen
rijg je rede niet in een keurslijf, schreeuw, om wat je meer
dan lief is
hoe kan een kind anders zichzelf nog spelen…
Haar Man
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.305 natuurlijk prijst ze hem
elke hemel in
iedere dag opnieuw
hij is geweldig, hij is goed
wuift hem hun straatje uit
met haar bonte stofdoek
ze SMS't haar minnaar
de kust is veilig Toon
zijn racefiets staat al klaar
éen man voor het geld
de ander voor de lust
een kind groeit in haar buik…
Droom de zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
515 Vanuit sterrenogen
flitsen uit een ander leven,
zicht op onbedekte spiegelingen.…
Sommige dagen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
899 Elke dag is anders,
en soms ook niet.…
Rechterschoenen
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.626 jaren later de vondst van een andere bij Bardolino
aan de oever van het Gardameer
en nog later van wel drie op een dag
op verschillende paden
nabij Pouca de Beira
tot veel wijze gedachten gaf dit anders dan ik hoopte
geen aanleiding
het waren rechterschoenen.
---------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
Drie maal...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.454 Drie maal mooi
drie maal groot
drie maal blauw
drie maal anders
En alle drie brengen ze vreugde
alle drie helder van kleur
alle drie maal twee
Zes mooie ogen kijken mij aan
en ik ik smelt...…
"Gebroken"
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.378 Jij dacht :
"Ik kan de wereld aan"
Wat kan het
in 1 seconde anders gaan ...
Gebroken lig je daar,
na 't zwart van die nacht
die ons nu allemaal tart.
Na jouw ongeluk
je lichaam stuk,
en daarmee ook een Moederhart!…
"Gebroken"
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.728 Jij dacht :
"Ik kan de wereld aan"
Wat kan het
in 1 seconde anders gaan ...
Gebroken lig je daar,
na 't zwart van die nacht
die ons nu allemaal tart.
Na jouw ongeluk
je lichaam stuk,
en daarmee ook een Moederhart!…
Waarom?
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
687 de een hangt zich op
aan zelfgevlochten koord
een ander stopt zich vol
met dodelijk gif
de gaskraan of plastic zak
zijn ook mogelijkheden
de zee inlopen
tot je verdrinkt
of toch maar
voor die sneltrein springen
een ziel kan te naakt zijn
kapot gaan aan het rauwe aardse
is onze maatschappij dan ziek?
vragen, steeds meer vragen…
VERKLARING
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
659 Ik wil niet anders,
dan iedereen gelukkig
zien en maken.
Je luistert muziek
van bovenaardse schoonheid
en zielsverlangen.
Dan ben ik zwijgen
en luisteren jouw liefde
en die van kosmos.…
Lichtelijk geraakt
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
598 Je probeerde het
rechtstreeks naar jouw doel
omdat afstand was te overzien
tussen zwijgende regen
en gesmolten sneeuw
hield jij jouw liefdeswapen
voor mijn dromerige ogen
in niets anders dan nederige
ontroering van ontwapende ziel
je hebt mij lichtelijk geraakt
door nu smoezelig te zwijgen
er is niets tussen ons gebeurd.…
De stem van de nacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
489 ochtendlicht kust me wakker
kom pardoes van lig tot zit
ik had nog zo mijn best gedaan
om lang op te blijven
om zo de stem van de nacht
te kunnen vangen
haar spannende verhalen
te ontlokken over donkerte
de schemering waarin schaduwen
zich mee laten voeren in dromen
van een ander, en in de morgen
opgeslokt worden door de dageraad…
Hondsdol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Smeek ik wederom om vergiffenis
Moest slechts even de stad in, tot mijn spijt
Help dit baasje weer op het goede spoor
Anders timmert Geert er vast een dorp voor…
Spiegeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
541 de gelijkenis is uitzonderlijk
minutenlang dwalen mijn ogen
naar de persoon in wiens jas
ik woon
zelfportret bevestigt beeld
van vergeten foto's in een
schoenendoos op zolder
toch is het anders nu
alsof er iemand in woont
wiens sprekende evenbeeld
in woord en gedachtegang
kleurt bij het mijne
is het thuiskomen teder…
geen erger plaag dan onverschilligheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 hoe komt er anders
nog ooit :
nieuwer,
hoopvoller,
creatiever leven
en samenleven
om ons heen?…
brandgrens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
579 Een vage haat aan moffen heb ik er
van meegekregen en verhalen die
inmiddels van anderen zijn.
Duizenden tegels in de stoep
met licht erin als bommetjes
bewaken de herinnering.
Je kunt ze uit de weg gaan
erop hinkelen kun je
als een kind dat van niets weet
zoals mijn vader toen.…
Mijn polygame genen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
506 winst klimt
over ruggen
graait met handenvol
samen is
niet meer te overbruggen
omdat je van een ander snaait
altijd beter
en dus meer
zo weerklinkt de evolutieleer
niet met brute kracht
maar met slinks verkregen geld
heb jij alle zaken in je macht
ik speel dat spel niet meer
opgedrongen monogame regels
doen mijn polygame genen…
Hij verstaat haar niet meer...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
732 Van binnen, een ander man
waar zij niet mee verder kan....…
monoloog van de dood III
netgedicht
1.8 met 19 stemmen
1.429 Het spel dat wij spelen
Vanaf uw geboorte
Is reeds vastgelegd
De tijdspanne die u heeft
Ik speel met uw lot
En dat van anderen
Soms belieft het mij
Eerder op te eisen…
Soms wat later
Ontlopen kunt u mij niet
Beetnemen kunt u mij niet
Tja, wie bepaalt de regels…
Het spel dat wij spelen
U en ik
Eist een tol, zowel…
Er middenin
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
504 een dijk van een kerel
die tegen zichzelf opslaat
robuust als afzetting
vaak ligt het anders
met soortgenoten
welke losbreken
spuwend in het gelaat
van de mensheid
zie jij zijn déjà vu’s
in flasbackdijken ?
herken je die zware storm?…
"licht"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Overal licht
rood licht
groen licht
kerstlicht
kaarslicht
kunstlicht
neonlicht
lamplicht
laserlicht
daglicht
zonnelicht
"licht"
maar het mooiste is
om het licht in onszelf
te vinden
en de kunst is ook
het "licht"
in de ogen en de harten
van die ander
te willen zien
dan worden we vanzelf
"verlicht"…