27503 resultaten.
dorp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 waar is het dan, dat dorp
met pleintje, omzoomd door bomen
waaronder bankjes staan
niet bezet door mensen
waar de zon door bladeren schijnt
lucht trilt van warmte
luiken van omliggende huizen dicht zijn
gekko's gevels bestormen
krekels vleugels langs elkaar strijken
daar zou ik willen wonen
alleen, met boeken
soms, heel soms
met mensen…
Trouwdicht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
18.865 Twee mensen zie ik zitten
Die zijn zo blij als ik
Zij opgesierd met gitten
Hij met een mooie sik
Hoera voor die twee mensen
Hoera voor allebei
Je krijgt mijn beste wensen
Een bootram met gelei
Ik wens U ook veel zegen
En koekjes bij de thee
Veel zon en weinig regen
En daaglijks een diner
Nu zal 'k mijn dichtaar stuiten
Ik groet u…
Ongeboren en ongestorven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Steeds ontmoet ik ongeboren mensen,
die voor mijn tijd geboren werden.
Ik praat met gestorven mensen,
die na mijn tijd pas sterven gaan.
Elke nacht opnieuw droom ik levens,
die de onvermoede bronnen zijn,
van mijn bestaan.…
Tegenslagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 gaten dichten
mensen terughalen naar je hart
Na afloop voel je: ik ben er nog
ik heb het weer overleefd
er zijn nog nieuwe kansen
maar wat heb ik er van geleerd?…
Een stille stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Wanneer uitgelaten mensen,
nog een uurtje willen blijven.
Wanneer die goede, oude tijd,
een uurtje stil gaat staan.
Wanneer uitgelaten mensen,
fonkelende glazen heffen.
Wanneer een verloren zoon,
blij is thuisgekomen.
Wanneer een oude troubadour,
eindelijk is uitgespeeld.
Ja, dan lééft een stad.
Een stille stad.…
Doe maar gewoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Mensen staren naar mij
op de zeldzame dagen
dat ik me anders kleed
Iemand die bijzonder is
kan dat niet lang zijn
of mensen drommen
eromheen, ze jagen
weg wie in de weg staat
wie daar woont of werkt
buren worden vervangen
door gasten en
ze leveren commentaar
op je rol in de voorstelling
die je eigen leven is
en niet meer is…
Bij Boot Koffie Drinken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Mensen zitten in hetzelfde schuitje.
Gelukkig is er koffie aan boord.
Koffie spreekt al onze zintuigen aan.
Koffie brengt ons bij onszelf terug.
Koffie vertraagt onze snelle tijd.
Leven is als varen in een schuit.
Ervaren mensen houden van rustig.
Grote problemen ervaren ze klein.
Wonderen maken ze groot.
Dagelijks drinken ze koffie.…
Eerbied voor het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Zo bezitten mensen dierenrechten.
Dierenrecht is de diepste grond
van alle mensenrechten.
Niet andersom.
Eerbied voor het leven
nodigt alle mensen uit
om respect te tonen.
Om kennis te vergaren.
Om rechten te verlenen.
Aan alle planten en mededieren.
Aan alles wat leven nemen moet.
Aan alles wat leven geeft.…
Emotionele en psychische mishandeling
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
627 om
mijn eigenheid
en zelfvertrouwen
weer terug
te krijgen
en me vrij en
veilig te voelen
En me goed te
voelen bij
de mensen
die me lief zijn…
ZONDVLOED
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 huizen die boven het dal uitkijken
lijken ernstiger, alsof ze
waarschuwen
hoe ze wijs uit hun grote ramen
staren
dorre bladeren haasten zich de kade af,
storten zich ritselend in de stroom
onder de brug verzamelen
mensen,
ook zij kunnen niet meer terug
er is enkel de regen;
de brug; de mensen;
de woorden tussen hen,
onuitgesproken…
De weg vragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
246 er geen reclames zijn
en geen herinneringsdozen
met opgeschorte idealen
Alleen mensen van vlees en bloed
Ja, de grijsaards zijn nog jong
daarginds…
Vijver "De Dood"
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.237 Ooit lagen wij samen bij de vijver
De vijver vreemd genaamd "De dood"
We staarden naar de sterrenhemel
Jouw hand op mijn heup, je hoofd op mijn schoot.
Ooit keken wij daar samen naar dat wat oneindig lijkt
zonder dat ik besefte hoever wij zouden komen
Je durfde me toen nog niet eens te kussen
Je was nog de uitkomst van mijn dromen.…
Rondeel
gedicht
3.5 met 49 stemmen
20.537 Laten wij borg staan voor elkanders leven,
jij mensenkind hebt deel aan mijn bestaan,
waar jij verworpen bent, neem ik je aan,
ben jij de vraag, ik zal het antwoord geven,
daar waar ik viel, heb jij mij opgeheven
en waar ik wankelde, daar bleef jij staan;
laten wij borg staan voor elkanders leven.…
Gezelschapslied
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.193 Wij zien de lichtzij van 't leven maar aan,
Wij zijn het eens en volkomen voldaan,
Vredebest, vredebest, zo moet het gaan!’…
als hij kon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 wij ontwaken temidden van de vlam
de eeuwige vlam
zo rood en heet
een rozen doorn die prikt
in vuur en vlam
zo heet
maar in het midden
en begin
is ie blauw
koel en vind
geheimen verborgen
in `n eiken kist
wij zijn geboren
of hebt gij u vergist
na sissen in verborgen symboliek
u prins zegt allen u dit
wij zijn broeders en zusters…
De wereld
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
674 Wij danken U Heer, dat U nooit voorbij gaat
Dat wij niet met U aan het einde zijn
En dat U ons altijd in liefde gadeslaat
Dat wij aan het einde altijd bij U mogen zijn.
Eens zal een nieuwe hemel en aarde komen
Volmaakt, zoals het eenmaal is geweest
Een hemel en aarde om van te dromen
Geen angst en pijn meer, maar altijd feest.…
Ik altijd de hare
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.135 Door de zee van het geluk
Zullen wij blijven varen
Samen één stuk
Ik altijd de hare
Storm tegen ons gekeerd
De golven hoog
Wij hebben veel geleerd
Van elk soort betoog
Een zachte wind
Streelt onze huid
Zonlicht is ons goedgezind
De meeuwen zingen luid
Heuvels en dalen
Zo zal het altijd gaan
Soms zullen wij verdwalen
Maar ook naast…
De wereld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
639 Wij danken U Heer, dat U nooit voorbij gaat
Dat wij niet met U aan het einde zijn
En dat U ons altijd in liefde gadeslaat
Dat wij aan het einde altijd bij U mogen zijn.
Eens zal een nieuwe hemel en aarde komen
Volmaakt, zoals het eenmaal is geweest
Een hemel en aarde om van te dromen
Geen angst en pijn meer, maar altijd feest.…
Haard en herfst
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
718 streel het haar onder jouw muts, druk een kus
op het rode bloot van je gezicht, waarop jouw mond
de mijne zoekt en ik kus jouw lippen terug
Het licht verwarmt het bot, brengt de dagen vlug
Daar liepen wij in zomers rond en zagen wij
hoe het geel van de mais zich in de kolven vond…
Mijmeringen van vader
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
1.635 zal haar storen
Het familiediner daar komen wij niet terecht
wij zullen het leven kleuren
je hoort ons echt niet zeuren
natuurlijk eerst met je moeder overlegd
Zij wordt de leukste schoonmoeder van het land
je kunt echt altijd komen
leef je leven, volg je dromen
ik reken erop, gebruik je verstand…
Mijmeringen van vader
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.730 zal haar storen
Het familiediner daar komen wij niet terecht
wij zullen het leven kleuren
je hoort ons echt niet zeuren
natuurlijk eerst met je moeder overlegd
Zij wordt de leukste schoonmoeder van het land
je kunt echt altijd komen
leef je leven, volg je dromen
ik reken erop, gebruik je verstand…
Dromen van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Achter de grenzen van dit visioen,
zien wij de zuigeling met een adder spelen,
de wolf zijn voedsel met de schapen delen,
en niemand die hen enig kwaad zal doen.
Zo dromen wij onszelf naar vrede toe,
naar niet meer bang zijn, niet meer hoeven huilen,
nooit meer voor razzia’s, voor bommen schuilen –
O God, wij willen wel, maar toon ons hoe!…
BANKEN-EXCUSES EN EISEN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
927 Banken-luitjes:
excuses met eisen is een
contradictio in terminis
(latijn voor tegenspraak in termen)
Wij het volk
willen geen 3, geen 4 maar 10 procent
dat willen wij het volk
wij 'de studie-koppen' van het volk
en zo gaan onze volksvertegenwoordigers het uitvoeren
Begrepen banken-luitjes
onder het motto
"wie betaalt, die bepaalt…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Wij zeven
de kleuren, belichten de tijd die te ver
voor geluid als een stralende ster
op ons afkomt. Het aldus verkregen
gebied dat we opslaan is houvast en
huis. Steeds weer komen wij thuis.
-----------------------------------
Uit: 'Voorheen te Orisande', 1986.…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 Zand door kieren van het eenzaam huis
Het licht gedoofd tussen hart en hoofd
Lentebloesem zingt een melodie, onze schaduw
Buigt reikt ons de hand en samen dansen wij
Liefde vult ons hart wanneer wij in elkaar zijn opgegaan…
Looneis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Nu heeft het virus ons ’t weer afgenomen
En komen wij dit keer niet ondergronds,
Maar wel massaal voor onze rechten op
En nemen wij geen kapje voor de mond.
Wij willen handen schudden en omhelzen,
Het vrije uiten van de kus en wang
Een halszaak is het, niemand kan er buiten,
Dus strijden wij voor ’t algemeen belang.…
De Tijd Staat Stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 af met rasse schreden
vanuit het toen naar het heden
vanaf wie we zijn geweest
naar wie we dachten dat we waren
tot ver voorbij ons toekomstig verleden
de tijd lijkt te lopen
maar staat als water zo stil
wordt door anderen bewogen
en wij wij hebben ons zelf
al die tijd een beetje voorgelogen…
Onherkenbaar wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 de omslag kwam
met wind en regen
boven sneeuwde het
zo dat paden zich in
onherkenbaar wit
hulden en wij hulpeloos
belden zonder bereik
warmtesensoren
hebben ons gevonden
in een kleine grot
waarbij wij elkaar
in adem vonden
vlakbij dat grote
met angst gevulde gat…
De stilte
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
495 zijn wij wij zijn wij
dàt is wat de jongen hoorde
daar leerde hij de stilte
in zichzelf kennen…
Vuur van hart en handen
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
346 Alleen met
pijn in mijn hart
kan ik jou
mijn schuld
terug betalen
van het niet
doortastend zijn
wij dachten zo
het paradijs
in te stappen
dachten dat de
wereld echt op
ons zat te wachten
verliefd a la moment
er was veel te regelen
wij aten het
wittebrood
aanbaden de zon
zonder zorgen
en leefden
beseften langzaam
maar…