31832 resultaten.
LAIS CCXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 In de afgrond van de herhaling wordt
de herhaling de afgrond van het her
en der herhaalde en ’t herhaalde wordt
rot dan bovenop en in het verder
herhaalde, waar met nostalgie die er
niets toe doet, de mens het ziet als heelal,
en wij claimen het als heil maar het zal
herhalen slechts de code die het is:
kleur en wisseltoon, kosmische mal,
waarvoor…
LAIS CCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Het wordt verward met zijn verlangen daar:
er is een storm op handen, er is gas
dat smeekt om een vonk, er is gebrek aan haar,
een lijf dat niet rust, kennis die is, was
als ’t geweten van een genomen pas.
Vingers verdwalen in haar zilte woud
en dwalend maakt het haar tong vurig koud.
Het roert gevoelens open die het mist
doorbreekt samenhang…
LAIS CCXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Er was gebrek, onleefbaarheid. Het werd
woest weer verliefd. “Jij geeft geen zier om mij!”.
Haar schater klonk in schichtigheid van hert
(een godheid glijdt er af, teloor, voorbij).
Het ziet haar lijf, de ziel kan er niet bij.
Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar
waar handen ijlen naar zijn handen maar
het komt niet aan. Een hese…
LAIS CCXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 De klok tikt en meet de oneindigheid
die de dag verhardt en het uur verstilt.
Vier jaar maar, fluistert de verbetenheid.
Millennia waren zij jager en wild
en ’t nadert nu, gekleed als zij in vilt.
Ze speelt graag zee en weigert de rivier.
Zij schenkt het niets met tranen van plezier.
Haar zucht verlucht de geur van een ander,
doch in dit zilte…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 In de pit van het zwart voltrekt het niets
dat het wordt zich volkomen, uitgeklaard,
ontdaan van de obsessie met elk iets
dat het niet is, en stilte openbaart
zich in het eindeloze, onvervaard.
In ’t git van het wit verhardt het gebrek
zich tot een kauwen op de lege bek:
niets wordt zo materie, materiaal.
Het maalt zich stuk voor haar, offreert…
LAIS CCXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Van een verzengend mystiek gegeven
wordt het ontvangstantenne als zij lacht.
Stroeve droefenis, het buitenleven
verstoort te bruut die zwarte hemelpracht:
’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht.
Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog,
maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog.
Gevangen nog in flarden van een hels betoog,…
LAIS CCXXVIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Guirlande is de kronkel in heur haar,
spiraal van zwart in goud, en haar gelaat
vertaalt de wouden in haar zwijgen daar,
het ogenblik waarin zij leesbaar staat,
maar zij getrouw hem haar niet lezen laat.
Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent.
Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went,
maar wel bekend met wat er is, bestaat.
En zij…
LAIS CCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
408 Het danst omdat er leven is maar nee
de dood heeft hem nu gans omkranst, verniet
en in het duister sterft het zachtjes mee.
Het hoort de stilte toeslaan op zijn lied
met leed dat het verweesd toen achterliet.
’t Wordt ook omstandigheid van zijn bestaan.
Het ziet zijn schaduw in de volle maan:
leegte loopt leeg in wat al leegte was.
Zij had voor…
LAIS CCXXX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 Dit is dus waarop het heeft zo lang gewacht.
Dat het hier was, is, en zich leven laat
voor wat het voelt, dat zij het hiertoe bracht,
dat het druipt waar zij ledig lacht en praat,
dat zij humaan werd en dus vol van haat.
Het laat zichzelf als niets verdwijnen en
ontbindt de zang tot aardig lied voor hen.
Het wordt wat lucht, of water waar zij…
LAIS CCXX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 ’t Verlangen loopt verloren in een land
dat nergens is, niets dat niets betovert.
’t Beminde reine snelt van hand naar hand
en de stilte die het nu herovert
is geschrift dat enkel schrift verovert.
Het ijle vliedt het lege in, verdriet
lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied
dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft.
Zij is haar niemandsland…
LAIS CCXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm,
haar huid is volle glijvlucht vederklank
die in stralen spreekt. Zij is hun geheim.
Het bergt haar naam in bladen zilverrank,
haar letters druipen, nat van minnedrank.
Men mag haar lezen hier, maar de woorden
worden sluiers, knopen letterkoorden
tot alle tekst in haar gevangen is.
Later kan het…
LAIS CCXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Het raakte haar: de woorden schoten los
van elke zin en letters verdwenen
in de flits van genot: ring in het bos
waar niets nog ademde. Zacht het wenen
van de nacht fluistert heel allene
dat het ene is verdwenen. Heilsfeit:
de eeuwigheid spleet open in de tijd.
Verlangen had het uit zichzelf gebracht,
verleden tijd die niemand hem benijdt.…
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Het raam. Rondom raast hongerig de storm.
Het zag haar dolen in het huis dat huilt.
Het vrat zich door de tijd heen als een worm.
Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt.
Het schone heeft zich met zichzelf vervuild.
Alle wegen lopen dood in Rome.
De mensen zijn doden die nog dromen.
Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog
met…
LAIS CCLXXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Gans de wereld liep in het verloren,
alles dwaalde, wemelde en het zocht
vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen,
maar de tijd had het slechts dood verkocht.
Elke zang zonk weg in het grauwe krocht.
Alles van waarde is gratis. Ik geef
voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef
als iedereen het zachte sterven na.
Voel je mijn klank? Zie…
LAIS CCLXXXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering:
scherven met lijfelijke resten, klaar
licht, ijzig brandende herinnering.
Zotte maan, haar zweten, het rosse haar,
het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?).
't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen,
een vet verhaal dat eindigt in een zoen,
vrouwentongen om te likkebaarden,
passie tussen…
LAIS CCXC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.
Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
LAIS CCXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 'k Zie de stemmen en de melodieën
strak verstrengelen tot bazuin en klank.
Eén toon verbrijzelt alle elegieën,
't geluk, 't gegeven leven zonder dank.
Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank,
kots mijn denken uit in 't hopeloze,
breek de oude ketting van het boze,
verzet mijn hart tot slag in het gelid.
Mijn lijf is offerande, verkozen
word…
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 In eindig licht zie ik de ondergang
bewegen van verlangen naar de dood
en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang:
“o dwarreling, gebrek aan deel of nood,
het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”.
En handen plooien rust in de handen.
En aarde onttrekt zich aan de landen.
En zeeën ruisen als een zijden kleed.
En stormen vuur verglazen de stranden…
LAIS CXLVI
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Schrikbarend sluit het lot de schemering
gans dof en lusteloos het nachtvel in
en aan het grauw van die ontluistering
voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin,
dat alles weerloos sterven moet daarin.
Er rest ternauwernood herinnering:
haar beeld verwrongen door een woekering.
Zij wringt zich daarin om en om en vrij
en scheukt…
WOORD VAN DANK AAN RUTTE, EEN WERKWOORD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Rutte vertrekt
een woord van dank is dan op z'n plaats
een werkwoord
RUTTEREN:
'Er een echt gaaf land van maken'…
Overgeplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Nee geen dode gedachten
over ons kind
dat is zo fout en verkeerd
hij is als een levende bloem
die is overgeplant
door een goddelijke hand
bloeien zal hij
in hemelse kleuren
als ons huilen weer begint
verdriet ons wil verscheuren
spreken we samen af
noem steeds zijn naam want
die zullen we nooit vergeten
hoezeer ons hart…
Venus
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
251 O lieve Olivier
als gij niet weet
hoe die erosnimf
die in uw wangen
beet heet
u liefde gaf, deelde
niet meer weet hoe heet
haar naam niet eens weet
is dat niet wat u speet?
weet dan, Olivier
dat zij zich net als Venus
geboren uit zuchten
van verboden vruchten
aan dansen der
barensweeluchten
ontkomen
uit golven
der ziedende zee…
Maxima niet op Netflix, wel Videoland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.320 MAXIMA, dramaserie
wat een vertoning
wat een cast
wat een vreselijk spel
wat een waardeloze fantasie
en
Beatrix zo afschuwelijk
Claus, zo dik was ie niet!
en
Willem-Alexander
een gewone jongen
en MAXIMA
een gewoon meisje
die werk en privé combineren
nu een liefdesstel zijn
Maxima alleen op Videoland
niet op Netflix omdat
MAXIMA…
Opgespoord
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
780 Er wordt een kindje afgestaan
Noch maar net een uur geboren
De moeder heeft dat zelf beslist
Maar ze voelt zich zo verloren
Graag had ze zelf haar kind verzorgd
Maar ze kan het echt niet aan
Ze is slechts veertien, ook een kind
Dus ze moet het laten gaan
Verscheurd door liefde en door pijn
Staat zij toch haar kindje af
Ze voelt zich leeg en…
Oma haar eenzame Kerst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
692 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende Kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?
Het huis voelt niet meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen
Al vele…
Huisvrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Het leven van een huisvrouw,
gaat niet altijd over rozen
het leven van een huisvrouw
is soms een hobbelig pad.
Een voorbeeld is te noemen
want soms heeft deze huisvrouw
het echt wel een beetje gehad.
De vanzelfsprekendheid waarmee
we worden geacht bepaalde dingen
natuurlijk te noemen, is er alvast een
dan heb ik die gehad.
De…
Pas de Deux
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
554 Een schalkse vorm: het Elftal of Onzijn
elf regels lang: eerst drie maal drie, dan twee
aan 't brein van doctorandus P. ontsproten
't patroon per drietal schuift als 't ware mee
de woorden worden in een mal gegoten;
Zo halverwege volgt de ommekeer
Vrouwelijk en mannelijk rijm zijn echtgenoten
de vrouw als Dame en de man als Heer
Roos…
De kruisafneming
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
567 Toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
hoe werd een broos moederhart gekwetst
die haar liefhebbende zoon had verloren
stil kon men haar kreunen en klagen horen
hoe kon zo’n lijdenskelk ooit worden verwerkt
toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
ook andere…
Verdun
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 De zwarte schaduw
van de soldatenkruisen,
verdubbelt de smart.…
Speel ney speel - voor Naeeda A.
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
803 als ik dood ga
mag mijn playlist
niet lang zijn
er wachten nog
zoveel doden in de
rij achter mij
geen wierook geen
ruimte geen tijd voor
bidden op het tapijt
waar is het stil hummend
liedje dat in samenspraak
met de ney als
een rouwende moeder
de tranen teder verklankt
mij troostend leidt
naar de overkant van
de brug…