7668 resultaten.
steel een nieuwe dag voor jou
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.099 ik zag je in een plas
die onder een lantaarn lag
je spiegelde de sterren
vermanend keek iets geels
van bovenaf en knikte speels
haar toestemming van verre
ik danste langs de grachten
gebruikte al mijn krachten
om jou te overtuigen
de pleinen zijn voor mij
theaters met hun uitgangen opzij
bomen staan te buigen
mijn lach rolt door…
Mannetjesputter
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.385 Tot hij een soortgenootje hoorde,
een vrouwtje dat hem echt bekoorde:
hij danste naar een tweede boom.
Nu hoor ik zoveel putters zingen
terwijl ze door de ruimte swingen:
een Putterkoor: het lijkt een droom.…
uit een open raam verwaait de jazz
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
750 een flard gesprek
uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft
weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het
verkeer te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
ik voel de hitte zinderen
er spelen nu geen kinderen…
Opgang ( of ondergang 2)
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
635 open oost
je ogen -lege bekers
hopend op het morgenlicht-
over 't opkomen van de dag
open oost
je oren, luide sprekers
boos en storend, boren zich
in een pasgeboren schaterlach
toast op : Joost
mag weten wat er komen zal
nu bommen bloeien als vergeet-me-nietjes
aan bomen barstensvol geweld
toast op : troost
voor velen : Babylon,…
belofte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.022 lacrimosa (w.a.mozart kv626)
als het amen
nog naklinkt in je hoofd
je tranen op zijn
en de bloemen
zijn verwelkt
op het gele zand
de ruisende bomen
serene muziek maken
boven een kille steen
laat me dan in jouw
herinnering wonen
laat me niet alleen
sluit me in je gedachten
tot we samen zijn
verenigd in de aarde
namen in steen…
Immor(t)aliteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Hellevuur bestaat dus echt,
als een bom van eigen deeg,
een die blijft ontploffen:
zijn lichaam rijt uiteen
en dat keer op keer;
geen sterveling die helpt.
Godsdienstwaanzin loopt dood,
maar zelfs de dood blijkt leven
van eeuwigheid tot amen:
onsterfelijk, maar in vlammen.…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 in deze nacht
raast de storm onzichtbaar
langs de heldere hemel
de maan zilvert
de bomen bulderen
met hun hoge kronen
een antwoord
ik ben in een wereld
vol muziek
hoog boven mijn hoofd
trekt een ver vliegtuig
een streep over de maan
naar een oneindige bestemming
straks ben ik bij jou
en samen dromen we
in onze warmte
over verre…
buien die met luchten slaan
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
703 stilte daagt
de storm uit
een zacht gefluister
dan een eerste vlaag
het tocht een vage geur
een vleug met een verleden
ik ken de buien
die met luchten slaan
door het striemen van de
regen laten bomen in paniek
hun bladeren maar eerder gaan
voordat ze knappen door geweld
de oudste is geveld
rust gezaagd in stukken
op het veld, de…
Struikrovers
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
976 Hoge bomen vangen veel wind
Meer dan kleine struikjes blazen kunnen
Geen zuchtje van verbijstering
Klinkt in de luwte van het Bos
Hoe dan te komen tot het bloemrijk compromis?
Opnieuw een groenstrook aanplanten
De kaalkopjes nog een kans geven
Wachten op een sluwe vos?…
Oorlog voorbij
gedicht
3.5 met 103 stemmen
24.910 Oorlog voorbij
Tanken van de straat
de supermarkt weer open
In mijn hoofd
Sterven de mensen
Vallen huizen in elkaar
Een diep donker gat
Dat daar nog rest
Voor mijn ogen
Slechts nog tralies
Die de bomen
Onbereikbaar maken
En de lucht
In verticale lijnen deelt
De gedachte kan niets
Voor anderen wellicht
Het verleden, voorkomt
een toekomst…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte trilt in golvend land
je oogst de schaduw
van een oude boom…
de tijd trekt kruisen krom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.140 ik breek de takken
een voor een
weet dat de boom
gaat komen
het is een droom
maar voor de zekerheid
heb ik het touw met
lussen meegenomen
ik zie de graven
langs de weg
geblakerd door de zon
de tijd trekt kruisen krom
vergeten zijn de
woorden uit het hart
ontbonden is het vlees
gedachten zijn ontward
hang ik de leegte op
die…
die het blauw groenwaaien
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.614 weg van bomen die
steeds dikker worden
bladeren die het blauw
groenwaaien in de lucht
van wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in hun verzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de tijd…
Verloren thuis
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
850 Het is nog vroeg in de morgen
Wanneer ik door jouw straten ga
En de muur van mist waar ik voor sta
Weerhoudt mij niet van grote zorgen
Ik zoek naar iets wat ons samen bond
naar wegen terug en naar het waarom
De niet geleden toekomst is een bom
maar de natte stilte dooft mijn lont
dus keer ik zwijgend terug naar huis
en volg de ritmische…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
Gewogen en te licht bevonden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.277 de bomen op de weg geplant
en altijd op de verkeerde plekken
in de verkeerde tijd
en aanwezig waar niet verwacht.
Te laat voor de dierentuin
en de begrafenis, feest vierend
op ongepaste tijden, pijnlijk
stemverheffend op ontzielde momenten
en altijd de verkeerde opmerkingen
en niet aanbevolen conclusies.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
953 Geur van verrotting
dringt diep
en intens
door de neusgaten
Bomen
krachtig in het groen
tekenen
de eerste verkleuringen
Mos en dennennaalden
geven met gesloten ogen
de indruk
van hoogpolig tapijt
Het licht
van de laagstaande zon
wordt verdeeld
in diverse stralen
van magisch licht
Het gekwetter
van de vogels
is verstomd…
kleurenpracht
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.231 En al zien we af en toe het bos niet meer door de bomen..
Onze angst voor de dood zijn we daardoor dan waarschijnlijk al kwijt.…
tastbare eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.098 de zonovergoten polder scheen
al dagen in diepe verstilling
elke boom leek onbewogen
het blad in lome zondagsrust
langs de dijken stonden schapen
peinzend voor zich uit te staren
akkers luierden in aardse kleuren
vogels hingen roerloos in de lucht
in de verte dommelde een vrome
toren tussen eenzame boerderijen
weerklonk in het stille…
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Naakte bomen
kleden zich weder aan.
Winterslaap is nu gedaan
lente kan weer dromen.
Zomer in de lucht
terrasjes schuimend blond.
Zwaluwen in vlucht
een blauw wit achtergrond.
Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.…
Gevallen blad
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.620 Bomen die hun blad verliezen
staan voor jou als kind.
Die een vader moest verliezen,
een vader, welbemind.
De koude winterdagen
met een frisse bries.
't Hoofd nog vol met vragen:
Waarom nou dit verlies?
De lente komt voorzichtig kijken,
al lijkt het soms op niks.
Treurnis zal nu langzaam wijken;
toch blijft er het gemis.…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 Ik versteen geleidelijk tot vastigheid
Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring
Alles wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven…
BEKENTENIS
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.362 Dicht zich een vogel met alweer een wens:
het klaaglijk tsjilpen: “Was ik maar een mens,
de boom waarin ik zoveel nesten vlecht
is door die zak als kachelhout geslecht”.
Zo denkt de vogel die de dichter is
en zich op zíjn beurt warmt aan dat gemis.
Waaruit hij weeral een nieuw lied kan slepen:
onkansen worden lieflijk aangegrepen.…
De geur van verse thee
gedicht
4.0 met 29 stemmen
27.934 Zo schreven wij poëzie; het zweten
van de bomen, het lekker liggen dromen
in een bed van woorden
als mos, gras, aarde, licht
dat ik bewaarde om weer op te staan.
Verder te wandelen,
naar geur van verse thee te gaan.…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 Aan de doorgangsweg staan
als geraamten de bomen-
geen teken van doem,
maar wat niet is kan komen.
De nacht is al bleker,
maar 't is nog zo kil:
zal het ooit warmer worden?
De eeuw is nog pril...…
bekentenis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
722 hij denkt zichzelf
dichter bij deze wereld
brengt het ongebrachte
vanuit het voorgeborchte
onder de ogen van zij
die anders niets
ook niet van iets
zouden geweten hebben
de boodschap in franje
als bomen in de bloei
of bloemen die onverwelkt
natuurwetten tarten durven
een grijze steen die hardop
dromen durft van malse vlagen
hij brengt…
Het Heuvelland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
738 Groepen bomen staan
als reusachtige dieren op de vele poten,
verspreid in het golvend akkerland.
De buizerd bidt voor hij toeslaat en eet.
Ik weet.
De schoonheid die mij ontroert
en dwingend naar binnen voert.
Zelfs het niet gesproken woord
dat de stilte verstoort,
verstomt en zakt in het niet
als je even met Gods ogen ziet.…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.
Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.
Vakantie en herfst
in volle pracht,
om dan terug te komen
in het ritme van de
hedendaagse tijd.…