4377 resultaten.
GOEDE NACHT AAN MIJNE OUDERS
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.056 De mens van werken moe
Sluit de ogenleden toe,
Vergeet de bange zorgen:
De stilte houdt de wacht,
De rust geeft nieuwe kracht,
En sluimert tot de morgen.
Van zorgen afgemat
En alle de onrust zat,
Zult ge ook, mijne ouders! slapen
Een nacht van eeuwen lang,
Waar in men goud, noch rang,
Noch titel acht., noch wapen.…
Eens droegen wij vele namen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 borsten
zo wentelden we ons in gelukzaligheid
en verder moesten wij niets
maar al snel was daar de wereld
met haar verwachtingen
van baby werden wij peuter
van peuter kleuter
en gehoorzaam kind
van leerlingen werden wij studenten
klaargestoomd om levenslang
brave brave burgers te zijn
ondergeschikte dienaren van politiek en kapitaal
werken…
In dat Europa leef ik, voel ik me, ben ik Europeaan!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Rotterdam
maar ook voor alle steden, streken, landen
waar bombardementen ook nu nog een spoor
van vernieling, verwoesting en verdriet veroorzaken
Rotterdam en Dresden met hun
verschrikkelijke bombardementen van
14 mei 1940 en 13 en 14 februari 1945
Maar ook met de juiste sentimenten
Te herdenken en vooral vooruit te kijken
Samen te werken…
Zwarte nachten.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Pikzwarte nachten domineren, primeren rijten hart en nieren gewoon morsdood; liefste maatje voor stuk crapuul versleten
Kaarsen ook gebed verzachten dat zo obscure, zullen wel nooit sussend werken op mijn geweten.…
IK HEB ZO DE KLERE AAN DE WERELD HOE DEZE ZICH ONTVOUWT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 klere aan de ordening
kleding dragen, dat vind ik wel leuk
en een verrassende afwisseling ook
soms driemaal per dag iets anders
om mezelf te bedotten en anderen
om er de moed in te houden, want
ik heb de klere aan m'n kledingkast
en de overige noodzakelijke ordening van
het niet stoffelijk gedeelte van mijn leven
van het vele harde werken…
Sultans of Swing
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 sjaal over je jas
En dan opeens hoor je wat flarden
oude dixielandmuziek
je luistert, blijf heel even staan
en krijgt een warm gevoel
dat zegt, kom laat ik daar
naar binnen gaan
Het is er vol, niet teveel licht,
geen mens kun je echt zien
ze schuilen voor de regen
komen niet voor jazzmuziek
maar om te kletsen na een dag
hard werken…
Sultans of Swing / Creole
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 sjaal over je jas
En dan opeens hoor je wat flarden
oude dixielandmuziek
je luistert, blijf heel even staan
en krijgt een warm gevoel
dat zegt, kom laat ik daar
naar binnen gaan
Het is er vol, niet teveel licht,
geen mens kun je echt zien
ze schuilen voor de regen
komen niet voor jazzmuziek
maar om te kletsen na een dag
hard werken…
MARIUS MEIJBOOM NIEUWJAARSRECEPTIE, TOESPRAAK DOOR DE JORDAANDICHTER.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
396 Fijn dat ik u mag toespreken en ik heb er een hartenkreet van gemaakt omdat ik als JordaanDichter graag met hartenkreten werk, kreten uit mijn hart!
De Marius Meijboom
kort om, direct uit mijn hart
mooi en mieters
en mieters, dames en heren, betekent: heerlijk, geweldig!!…
Herakles #3
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
403 god
moet hij zichzelf als held
zien op te rapen
ze horen nergens bij - ze moeten zwerven
met moeite spiegelt hij zich
aan de mensen
passanten zijn het, eeuwige forenzen
verdoemden die niet doen aan spelbederven
In Atlas ziet hij een soort geestverwant
een reisgenoot, daar komt hij
wat bij zinnen
rust in de tent, na zoveel zware werken…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 in ’t hart van Katoren klonk eens zijn stem
een koning zonder kroon, maar met een pen
hij schreef van Oorlogswinter, koud en zwaar
of een briefgeheim, verborgen en klaar
zijn Pjotr vond zijn weg in Siberisch land,
de kunstrijder gleed elegant over het ijs
Oosterschelde windkracht 10, een stormachtig verhaal
de kloof tussen mensen vormde zijn…
De dove orgeltrapper.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.081 Het orgel was een meesterstuk;
De speler, als gezegd, een kruk,
Zo schoon een werk niet waardig;
En echter was, hoe vreemd het schijn',
(Dat thans maar zelden waar zal zijn!)
Hij op zijn spel hovaardig.…
In vrijheid word je geboren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.552 staat
Daar wordt haar vader gearresteerd
Gearresteerd omdat hij onrust zou veroorzaken
Een bedreiging zou zijn voor het huidige politieke regime
Ergens anders, ver weg
Ver van waar jouw wieg staat
Moet een kind haar vader missen
Misschien wel voor altijd
Een moeder alleen
Eigenlijk is de strijd zeer ongelijk
Ze heeft geen kans, kan geen werk…
de zaak alzheimer
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
1.093 Hori- (zon)
Als de avond valt
De ochtend
In het gezichtsveld danst
De oversteek in woelig water,
Veel handen maken licht werk,
Een rotsblok die opgelicht wordt,
Een vuurtoren
Een warme haard verwacht,
Slaap pijn verzacht.…
ACHTUREN-MARS
gedicht
4.2 met 79 stemmen
14.966 Wij willen flink en krachtig werken,
Maar 't lichaam geven zijne eis!
Wij willen maag en geest versterken,
En vrijheid - zelfs tot elke prijs.
Acht uur! Acht uur!
Geen langer arbeidsduur!
Ten strijd! Komt allen op ten strijd!
Ten strijd voor acht uur arbeidstijd.…