35280 resultaten.
Aqua is leven
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.351 Aqua is mijn lievelingsklank
de klotsende en klaterende
druppelende en spetterende
ruisende en sprankelende
klanken van Aqua
Aqua is mijn lievelingskleur
de azuren of wiergroene
of valavondoranje
of doorzichtige
kristallen van Aqua
Aqua is mijn lievelingsvorm
als damp als sneeuw
als rivier of als zee
als plant en als dier
als…
Waardland
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
882 brak en drassig gruwt het
vlakke waardland van de zee
en haar niet aflatende kuren
steeds gooit zij haar golvende haren
heimelijk over zijn naakte huid met een
boosaardig schuimbekkend geluid
zullen dijken en vliedheuvels
haar wassende ergernis nog keren
of kolkt zij over in stormgedruis
brak en drassig beeft het waardland…
James Brown is dead
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
1.425 Als iedereen straks weer z'n kruit verschiet
De strijker, extreme bang, de cannon cracker
Dan knalt dat hard, dan dreunt dat straf en lekker
Soms zelfs nog ouderwets met wat carbid
Maar onvervangbaar hard en recht door zee
Is James Brown z'n oude soulkreet: 'HEY!!!'…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
999 Zo'n zee van rust.…
lief klein traantje
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
2.103 Gister liep er een traantje
over m'n wangen
dat rolde naar beneden
stroomde naar de rivier
en toen naar de zee.
Toen ging dat lieve kleine traantje
richting de hemel
met het andere water mee.
Verplaatste zich landinwaarts
richting het westen
om daar met liters tegelijk
lieve meisjes zoals jou te pesten…
Dringend gewenst
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Weggaan heeft iets van blijven
je weet van terugkomen
en daarna opnieuw vertrek
Denk aan de benenwagen
niet aan auto of trein
vertrouwen op eigen kracht
Hoeveel kilometer loopt een mens
zodra hij weet dat hij voortdurend
op het lichaam bouwt
De grenzen liggen bij dromen
van wolken en water
dat in zee samenkomt…
Teveel belasting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.106 Mijn hart heeft een marathon gelopen
tranen zijn op open zee gaan zwemmen
mijn ziel ligt in ontelbaar veel knopen
en de gemoedsrust is niet meer te temmen
Mijn gevoel heeft de finish net niet gehaald
het verstand wist totaal geen doel te raken
depressies hebben teveel belasting betaald
en van eventuele teruggave is geen sprake…
De vogel
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.208 ik kon vertellen hoe mooi de wereld was
de warmte van de zon mijn lichaam streelde
de zee hemels blauw
de wind die mij deed vliegen
en dat allemaal door JOU.…
Brekend licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
784 Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen
in zilveren dagen van rust - wachten
op de dingen die komen gaan.
Is er een kans dat het zonlicht
in mijn waterdruppel breekt
en ik weer terug ben, onbevreesd
weer al mijn kleuren ken?…
Gelijk van ene meeuw...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.236 Gelijk van ene meeuw, de wieken uitgeslagen,
Die dan, vliegende, glijdt over de zee,
Zo wijd en zijd zend ik mijn klagen,
Klagende ach en wee.
Mijn hartebloed bruist wild in mij,
Daarom, gaat van mijne wegen, gaat;
Want dreigend stijgt het kwaad in mij,
't Bittere kwaad van de haat.…
Windrijk land
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.127 Het strand aan windrijk land
golfende zee hemelsblauw en
mijn gedachten privé-domein
volgen als geobsedeerd een
ragfijn jurkje wit in
bruisende branding en
golven en wind bespelen
onblusbaar ritmisch beminnend
haar natgolvend lichaam als
een Latijnse dans en
gedachten stranden in
windrijk land.…
Zo doorzichtig
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.500 Doorzichtig, sierlijk
gedragen door de golven
van de zilte zee
Ik droeg je
in mijn gouden medaillon
versiert met een randje
van puur saffraan
Daar lag je dan
gestrengeld
met een ander
Brak het medaillon
en de saffranen
dansten in het rond
Je tentakels prikkelde
venijnig, giftig
Jij onsierlijke o zo
doorzichtig kwal…
Continuüm
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.254 Herinneringen vliegen ver
waaien
waaien over
over zee naar wie kust
en wie bemint.
De hemel tussen lippen
rood vermengt met blauw
het water wiegt zich in slaap
wordt wakker, wordt geboren
in een andere werkelijkheid.…
Hart van Smarten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Hart van Smarten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
582 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Zelfmedelij
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.371 Het verlangen naar jouw armen blijft
stof nu, je wilde immers gecremeerd
uitgestrooid in een rivier en in een zee
Jouw heengaan bracht een stoet
van overledenen op gang naar mij
troostend als een verstikkende deken
De afstand naar de hel blijft mij vaag
als hemelse harpmuziek en gefladder
op zoek naar vleugels of een ladder…
zegt men
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
579 Ze pikken het op
Ze pikken het mee
Onbewust gaat men in zee
Hogerbewust zegt men ok
Mee omhoog
Omlaag
Ga maar
Al te graag
Tussen regels en rellen
tutjes en lellebellen
paradijsvogels
vuurkogels
De druppels nog aan toe
Vlieg mee
Nog niet moe
Vlieg heen
Ook al is het niet met vleugels
Maar te been…
Ogen van zand
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.108 Laat mij de jutter zijn
die de leegte van de rotsen schraapt
dromenvanger van zee
en overblijfselen, het oneindige
begroeten, weer terugspoelen naar de bron.
Dag zon, dag maan, dag mens
ik ga.…
De kleine zeemeermin
gedicht
2.9 met 45 stemmen
35.241 Wie liefheeft verliest haar
stem voor lichaam, spoelt
aan als een drenkelinge
op een ver, vreemd strand
toen je mij vond kon ik
niet meer spreken dus zong
ik mijn liefde met strelende
vingers tot jouw hand
mij losliet en mijn lippen
openscheurden, rood
niet meer te stelpen
hoor, je woont
in mij zoals de zee
in lege schelpen
---…
Golf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
842 Aan de zee ligt een horizon
die ik aanvaard en devoot
in bittere uren verbeeld
bid als doel van mijn streven.
Te sterven in wat was
wat was als geweest
en nooit meer gewordt
is alleen aan de overgave
is alleen aan een licht
dat dooft in dronkenschap.…
Niet weten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.290 Nu en morgen,
langs de rafelrand van dit ogenblik,
langs de rivieren die naar de zee stromen,
langs het bloed dat kolkt en beeft,
langs de stilte
die alles omringt
met geheimen en die voltooit
nu en morgen,
langs de rafelrand
van dit ogenblik.…
Lilium
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
542 recht vaart zijn schip
landtongen vermijdend
waar wijsheid niet
voor anker ligt
zegenrijk is hij die de zee
der verlokking trotseert
voorbij wacht hem de bloem
van ‘t schone leven
zie, hoe senang en zuiver
de lelie open bloeit
een minnezang zwelt aan
hemelwind draagt verder dan…
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Stervenskoud
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.294 sneeuw dwarrelt langs zijn raam
wijl hij de godganse dag bleke muren ziet
en stijfgestreken hagelwitte jassen
hij staart
bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw
het oude jachtpad met die scheve plataan
winter is te koud om te verkassen
hij vloekt
niet om het sterven,
maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Afstand
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
539 meeuwen lokken je mee
de verre horizon
het eindeloze zand
de diepte van de zee
maar die oneindigheid
ruikt soms naar eenzaamheid
en een mens van zout
zou er wel eens kunnen oplossen
het voelt echter goed
om hier de prikkelende pekel
van onder je huid te halen
en achter te laten aan de havenrand
vol van vluchtige bootjes…
Waar eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 waar eens de kersen groeiden
daar is het nu zo kaal
krassende kraaien
maken er een hoop kabaal
waar eens de bessen rijpten
door sappig groen omgeven
daar heb ik in de ijzige kou
een gedicht voor jou geschreven
waar eens de appels bloosden
in een warme zee van licht
daar vecht ik nu tegen de herinnering
met een traan op mijn gezicht…
zie
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
887 de waarheid
kan zij verdraaien
tot de echtheid
die ik zie
duizend woorden
kan ze fluisteren
tegen de maan
maar wie, zeg me wie
zal er luisteren
naar haar pijn
als zinnen vervliegen
woorden versterven
en sterren verwaaien
over de golven
van onze dode zee
de wind neemt ze mee
wie voelt nog de pijn
als al haar gedachten
onder zand…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
Soms heel even
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.246 Tranen vormen een woeste zee.
Ik klim de trap op en val een paar trede naar beneden.
Ik zit in het nu, en kon ik nog maar even naar het verleden…
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…