Alle inzendingen over echo van zee

35280 resultaten.

Sorteren op:

Aqua is leven

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Aqua is mijn lievelingsklank de klotsende en klaterende druppelende en spetterende ruisende en sprankelende klanken van Aqua Aqua is mijn lievelingskleur de azuren of wiergroene of valavondoranje of doorzichtige kristallen van Aqua Aqua is mijn lievelingsvorm als damp als sneeuw als rivier of als zee als plant en als dier als…
fearn10 juni 2008Lees meer >

Waardland

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 882
brak en drassig gruwt het vlakke waardland van de zee en haar niet aflatende kuren steeds gooit zij haar golvende haren heimelijk over zijn naakte huid met een boosaardig schuimbekkend geluid zullen dijken en vliedheuvels haar wassende ergernis nog keren of kolkt zij over in stormgedruis brak en drassig beeft het waardland…
Hanny25 juli 2008Lees meer >

James Brown is dead

snelsonnet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.425
Als iedereen straks weer z'n kruit verschiet De strijker, extreme bang, de cannon cracker Dan knalt dat hard, dan dreunt dat straf en lekker Soms zelfs nog ouderwets met wat carbid Maar onvervangbaar hard en recht door zee Is James Brown z'n oude soulkreet: 'HEY!!!'…

lief klein traantje

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.103
Gister liep er een traantje over m'n wangen dat rolde naar beneden stroomde naar de rivier en toen naar de zee. Toen ging dat lieve kleine traantje richting de hemel met het andere water mee. Verplaatste zich landinwaarts richting het westen om daar met liters tegelijk lieve meisjes zoals jou te pesten…
michael5 november 2007Lees meer >

Dringend gewenst

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
Weggaan heeft iets van blijven je weet van terugkomen en daarna opnieuw vertrek Denk aan de benenwagen niet aan auto of trein vertrouwen op eigen kracht Hoeveel kilometer loopt een mens zodra hij weet dat hij voortdurend op het lichaam bouwt De grenzen liggen bij dromen van wolken en water dat in zee samenkomt…

Teveel belasting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.106
Mijn hart heeft een marathon gelopen tranen zijn op open zee gaan zwemmen mijn ziel ligt in ontelbaar veel knopen en de gemoedsrust is niet meer te temmen Mijn gevoel heeft de finish net niet gehaald het verstand wist totaal geen doel te raken depressies hebben teveel belasting betaald en van eventuele teruggave is geen sprake…

De vogel

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.208
ik kon vertellen hoe mooi de wereld was de warmte van de zon mijn lichaam streelde de zee hemels blauw de wind die mij deed vliegen en dat allemaal door JOU.…

Brekend licht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 784
Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen in zilveren dagen van rust - wachten op de dingen die komen gaan. Is er een kans dat het zonlicht in mijn waterdruppel breekt en ik weer terug ben, onbevreesd weer al mijn kleuren ken?…

Gelijk van ene meeuw...

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.236
Gelijk van ene meeuw, de wieken uitgeslagen, Die dan, vliegende, glijdt over de zee, Zo wijd en zijd zend ik mijn klagen, Klagende ach en wee. Mijn hartebloed bruist wild in mij, Daarom, gaat van mijne wegen, gaat; Want dreigend stijgt het kwaad in mij, 't Bittere kwaad van de haat.…

Windrijk land

netgedicht
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Het strand aan windrijk land golfende zee hemelsblauw en mijn gedachten privé-domein volgen als geobsedeerd een ragfijn jurkje wit in bruisende branding en golven en wind bespelen onblusbaar ritmisch beminnend haar natgolvend lichaam als een Latijnse dans en gedachten stranden in windrijk land.…

Zo doorzichtig

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.500
Doorzichtig, sierlijk gedragen door de golven van de zilte zee Ik droeg je in mijn gouden medaillon versiert met een randje van puur saffraan Daar lag je dan gestrengeld met een ander Brak het medaillon en de saffranen dansten in het rond Je tentakels prikkelde venijnig, giftig Jij onsierlijke o zo doorzichtig kwal…
Micheline18 februari 2006Lees meer >

Continuüm

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.254
Herinneringen vliegen ver waaien waaien over over zee naar wie kust en wie bemint. De hemel tussen lippen rood vermengt met blauw het water wiegt zich in slaap wordt wakker, wordt geboren in een andere werkelijkheid.…

Hart van Smarten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
ik verhaal u over de lengte van de dagen mijn barstensvol gemoed spreekt tot mij ik zeg u dat mijn ziel bedroefd is is het de wind, gestorven in een dal vol zand golven die vrijwillig op de rotsen slaan de zon die in een zee van rood ten onder is gegaan of het beest rondom mij dat overal aan vreet ik zeg u dat ik…

Hart van Smarten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
ik verhaal u over de lengte van de dagen mijn barstensvol gemoed spreekt tot mij ik zeg u dat mijn ziel bedroefd is is het de wind, gestorven in een dal vol zand golven die vrijwillig op de rotsen slaan de zon die in een zee van rood ten onder is gegaan of het beest rondom mij dat overal aan vreet ik zeg u dat ik…

Zelfmedelij

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.371
Het verlangen naar jouw armen blijft stof nu, je wilde immers gecremeerd uitgestrooid in een rivier en in een zee Jouw heengaan bracht een stoet van overledenen op gang naar mij troostend als een verstikkende deken De afstand naar de hel blijft mij vaag als hemelse harpmuziek en gefladder op zoek naar vleugels of een ladder…

zegt men

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Ze pikken het op Ze pikken het mee Onbewust gaat men in zee Hogerbewust zegt men ok Mee omhoog Omlaag Ga maar Al te graag Tussen regels en rellen tutjes en lellebellen paradijsvogels vuurkogels De druppels nog aan toe Vlieg mee Nog niet moe Vlieg heen Ook al is het niet met vleugels Maar te been…

Ogen van zand

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Laat mij de jutter zijn die de leegte van de rotsen schraapt dromenvanger van zee en overblijfselen, het oneindige begroeten, weer terugspoelen naar de bron. Dag zon, dag maan, dag mens ik ga.…

De kleine zeemeermin

gedicht
2.9 met 45 stemmen aantal keer bekeken 35.241
Wie liefheeft verliest haar stem voor lichaam, spoelt aan als een drenkelinge op een ver, vreemd strand toen je mij vond kon ik niet meer spreken dus zong ik mijn liefde met strelende vingers tot jouw hand mij losliet en mijn lippen openscheurden, rood niet meer te stelpen hoor, je woont in mij zoals de zee in lege schelpen ---…
Kris Pint17 oktober 2006Lees meer >

Golf

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 842
Aan de zee ligt een horizon die ik aanvaard en devoot in bittere uren verbeeld bid als doel van mijn streven. Te sterven in wat was wat was als geweest en nooit meer gewordt is alleen aan de overgave is alleen aan een licht dat dooft in dronkenschap.…

Niet weten

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.290
Nu en morgen, langs de rafelrand van dit ogenblik, langs de rivieren die naar de zee stromen, langs het bloed dat kolkt en beeft, langs de stilte die alles omringt met geheimen en die voltooit nu en morgen, langs de rafelrand van dit ogenblik.…
Adeleyd24 april 2009Lees meer >

Lilium

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 542
recht vaart zijn schip landtongen vermijdend waar wijsheid niet voor anker ligt zegenrijk is hij die de zee der verlokking trotseert voorbij wacht hem de bloem van ‘t schone leven zie, hoe senang en zuiver de lelie open bloeit een minnezang zwelt aan hemelwind draagt verder dan…
Hanny24 juli 2009Lees meer >

gezandstraald

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
lopend door de duinen de schuimkoppen ruikend van een steeds woester wordende zee zie ik de lucht gejaagd kleuren oorverdovend zwart gezandstraald weggeblazen door storm en krijsende meeuwen kom ik thuis weer langzaam tot rust alleen m’ n stoppelkoppie is nog wat zoutig en verward…

Stervenskoud

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.294
sneeuw dwarrelt langs zijn raam wijl hij de godganse dag bleke muren ziet en stijfgestreken hagelwitte jassen hij staart bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw het oude jachtpad met die scheve plataan winter is te koud om te verkassen hij vloekt niet om het sterven, maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Hanny6 januari 2010Lees meer >

Afstand

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
meeuwen lokken je mee de verre horizon het eindeloze zand de diepte van de zee maar die oneindigheid ruikt soms naar eenzaamheid en een mens van zout zou er wel eens kunnen oplossen het voelt echter goed om hier de prikkelende pekel van onder je huid te halen en achter te laten aan de havenrand vol van vluchtige bootjes…
Nadine17 februari 2010Lees meer >

Waar eens

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
waar eens de kersen groeiden daar is het nu zo kaal krassende kraaien maken er een hoop kabaal waar eens de bessen rijpten door sappig groen omgeven daar heb ik in de ijzige kou een gedicht voor jou geschreven waar eens de appels bloosden in een warme zee van licht daar vecht ik nu tegen de herinnering met een traan op mijn gezicht…

zie

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 887
de waarheid kan zij verdraaien tot de echtheid die ik zie duizend woorden kan ze fluisteren tegen de maan maar wie, zeg me wie zal er luisteren naar haar pijn als zinnen vervliegen woorden versterven en sterren verwaaien over de golven van onze dode zee de wind neemt ze mee wie voelt nog de pijn als al haar gedachten onder zand…
i10 april 2010Lees meer >

In jouw poëzie verloren

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
ik duik in je woorden zoals een meeuw naar de vissen in zee letters krijgen vleugels als in zomerdromen neem je me mee naar een kleurenlandschap waar bloesemklanken luisterrijk bloeien pennenvruchten groeien tot voorbeeldige verzen van liërende metaforen ja, zo dikwijls ben ik zweverig in jouw poëzie verloren * opgedragen…

Soms heel even

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Tranen vormen een woeste zee. Ik klim de trap op en val een paar trede naar beneden. Ik zit in het nu, en kon ik nog maar even naar het verleden…

Licht ontwaken

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
de nacht is af de lucht verbleekt al de maan legt zich ten ruste ik ontwaak in een zee van gedachten hijs mezelf in een bootje vol koffie zeil het licht tegemoet er is immers beweging genoeg in mijn gedachten ze wegen ook bijna niets het varen door de dag gaat dus behoorlijk vlot…