35386 resultaten.
Voeseldieven en vervuilers!
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
6.328 Moord onder water
weldra 'kweekmens' op menu
alle leven dood!…
Dood?
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
869 Was, ik durf het niet uit te spreken.
Is, dat klinkt al beter.
Maar, dat klopt niet!
Je bent dood,
Maar leeft nog in m'n hart.…
overleving?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
809 de balans tussen dromen en leven
is soms voor even
wazig en zelfs onbepaald
zou de last van contemplatie
ook wegen op een simpel wezen?
Zijn de rede en reflectie
middelen tot overleven?
Nemen zij ons bij de hand?
Is afstomping soms een zegen?
Voor ons strijdende geweten
we kunnen er soms niet meer tegen
we vallen van ons evenwicht…
krachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 Krioelend zoeken wij connecties
geinspireerd door imperfecties
voortgedreven in ons leven
door een onbepaald soort streven
verwonderd zwerven soms gedachten
zonder richting, onbestemd
vrijgekomen krachten werken vormend, ongeremd
ingeklemd of vrijgevochten
stoeiend met een ideaal
torenhoge aspiraties
zwijgend maak ik toch kabaal.…
Kiezel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Ik was een kiezel
ooit
een gladgeschaafde jongen
glazig
liggend
tussen waterkorrels of
min of meer gezellig
in de stroming
ik mondde uit
ketste zonder vonken
geen begin vandaag
geen einde morgen
steeds het slijpen
het ronde
zijn
versmelten
met de tijd
tot ik kiezel
uiteindelijk
in niets
verdwijn.
© Rudi J.P. Lejaeghere…
Het blauw nabij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
671 waarin de vogel
vloog omhoog
een ademtocht
het blauw nabij
een laatste zucht
naar jou van mij…
Levensweg
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.384 De trap laat ons klimmen
Naar de afdaling des levens
Op de zolder des doods
Tijdens de geboorte van een beginneling…
zo mooi maar toch zo kort.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.272 ik hou van het leven
ik hou van de zon
ik open mijn deuren
en val van het balkon…
Gedachten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
722 Rennend door het leven.
Vervlogen gedachten
gevangen in de nacht.
Zeg me heb jij macht ?
Sta stil, wees de macht, pak de gedachte…
Valnacht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
722 Zo oud dat men haast niets
meer bezit dan wat ademteugen
en sleetse gedachtenpatronen
derhalve makkelijker los te laten
Zonder vleugels zweven
doelloos onderweg
herinnering terugbrengen
tot het kloppen van een hart
Een meteoor, die zich spoedt
door een donkere nacht
zelfs dan muziek van Bach
in licht van sterren verdwijnt…
Eerbied
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
810 Soms is er een dag dat ik niet dankbaar ben
zo'n moment dan lijkt het leven een vergiet.
Toch word ik deze dag ook door God herkend
daarom ben ik dankbaar met nederige eerbied.…
Bloed maar liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 jij marmert
nog een beeld
in wit met
rood dooraderd
sokkelt op
te hoge voet
daardoor steeds
te traag benaderd
zag de kern wist
in zacht polijsten
zonder stof je hart
weer te bereiken
bloed maar liefde
in je witte marmer
ga leven zonder beeld
een verleden armer…
Oudjes
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
765 Maar zo zijn die oudjes lang niet allemaal
wel rimpelig, soms kaal,
geest en lijf en leden nog heel vief
daarom hebben zij het leven nog zo lief.
Mooi op deze wijze oud te zijn
op het laatste stukje van je levenslijn.…
Schouders zijn fragiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
805 soms reikt een
hand vakantie aan
opent deuren die
steeds stroever gaan
de rugzak weer
te zwaar beladen
in al die maanden
opgehoopt geknoopt
in goed vertrouwen
licht gestrikt met touwen
die toch rafelen
als hun tijd verloopt
schoon de ballast
je schouders zijn fragiel
kies vrijheid en wat liefde
neem voor alles nu de tijd…
Op zoek ....
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
824 In het boek vol struikel-
draden
ben ik verward geraakt
Ik was op zoek naar levens-
waarde
Ik het het zoeken maar gestaakt…
Aan een vriend
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.649 Geheugt het u dat wij dan ’t leven zagen
Als ’t lieve veld met bloemen rijk beplant,
Bij zonnegloed bestraald en niet verbrand,
Van regen fris en niet van onweersvlagen?…
Paden geurden rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 in herinnering
kleuren geuren
vaak gedachten die
intenser zijn beleefd
een vleugje wind
vond het gevoel
heeft ons overspoeld
met hei en duinen
zag je staan in bomen
de paden geurden rozen
toen ik je vond tussen
het geel van hoge bloemen
je bloeide grandioos in
het speels van leven geven
onze kleuren eindelijk beleven
in de…
KÖLNISCH WASSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Een boek; een bijl voor de bevroren zee
Die ik tijdens mijn leven in mij droeg
Een oceaan die zoveel aandacht vroeg
Enkel Milena leefde werkelijk mee
Mijn 4711 zou overlijden
In Ravensbrück; ze had iets aan een nier
Ik was allang gestorven, zocht vertier
In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde
Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…
Wind
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
978 Lopend
door het
leven
is God
om mij
heen.
In de
bergen
of op de
dodenakker
Hij is er
altijd en eeuwig.
Een
zekerheid
die de
onzekerheid
van het aardse
leven doet verdwijnen.…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Plompverlegen in de regen
overstromen smalle stegen
vloeit het water over stenen
op een ritmisch hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de…
Voel de wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 kies de kleuren
van je lucht
breek de zonnestralen
maar vlucht niet
in verdwalen
neem je eigen rust
voel de wind weer met
je haren spelen ervaar
leven in een eigen kleur
doe de deur en ramen
open ga in godsnaam
in een toekomst nu geloven
ontsnap want
dit vasten hebben we
al veel te lang gehad…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 we gaan door met bouwen
kloven en schaafwondjes doen niet zeer
het kasteel wederopgebouwd
met een punt zo hoog als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in…
Vleugjes zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
742 ze asfalteren
nu het pad van
onze dromen
rozenstruiken
worden weggenomen
het duin dringt aan
met zand van strand
dat vogelvrij
danst in de wind
vleugjes zomer
heeft meegenomen
van eerder samenzijn
in paars en geel
gaan wij weer bloeien
want niemand kan ons snoeien…
Toon me je vleugels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 mag ik
je ontvangen
zacht in mijn handen
waar vlinders
nog spelen met de
wolken in je hoofd
die jagen
de storm uitdagen
als rust is beloofd
strijk maar neer
toon me je vleugels
ben trots op de kleuren
ja je bent thuis in
de muis van mijn hand
geland in ons bedje van geuren…
Lachend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Lachend bekeken
door zwevende meeuwen
hun schaduwen vliegend
over het strand
Knipogende sterren
aan een fluwelen hemel
onze hartstocht getekend
in het mulle zand
Het maanlicht dat
jouw ogen kuste
het zeewater parelend
op jouw blanke huid
Het goud van de ochtend
dat ons weer wekte
de liefde voor leven
als enig geluid.…
Nog is het laken wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
669 nog is
het laken wit
de handen aan
mijn bed zijn bruin
zie zon in
lach en woorden zij
dansen rustig zomer
in bezig zijn met mij
maar als ik
wakker word zijn
vele bladeren gevallen
gestorven in hun herfstpijn
mag dan na al
dat gaan de eerste
sneeuw weer even smetteloos
als mijn laken zijn…
voorbij de dood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 dit huis met haar lege kamers
en jij, met je vele vervlogen dromen
jullie passen niet bij elkaar
jij erin en het huis rondom jou
gevloek is wat ik zie
dit einde werd voorspeld
zoals zovele anderen
nam je het niet ernstig
teveel bezig met morgen
was er altijd het verval
een brokkelmuurtje meer of minder
dank de bouwer maar
nu is er niets…
te sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
719 zeker
na elke natte nacht
op zoek naar zijn waardigheid
geen tranen meer
dit lijf is uitgeperst
de lucht die hij verbruikt
is gestolen omdat hij moet
wetenschap stelt hem de wet
en hij mag niet weigeren
de ochtenden blijven komen
maar hoelang nog
dus telt hij af
naar niet meer veraf
hij is stervende
al honderd en vier
een bij leven…
Vingers geplet
gedicht
2.9 met 62 stemmen
22.893 Voor haar
Schonk ik zaad in de schoot van haar moeder,
Cellen groeiden tot een wezen en niets
Brengt haar in mij terug, ook niet
In de moeder hoewel ze haar droeg,
Leven gaf en snikte bij de scheiding.
Niets kan ondanks al mijn afgunst
Ons ooit herenigen.…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen
seizoenen is zij met mij meegegaan
we bekenden vriendschap tot oneindig
maar zij heeft het leven…