Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

Net binnen zonbereik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
kristal berijpt hangt een schitterend spinnenweb net binnen zonbereik nog zijn ramen beslagen vragen om onze namen in een licht ontdooiend hart als je voorzichtige lach in de koude ochtendlucht lieflijke wolkjes dampt zie ik je ogen smelten door dit eerste moment van zoveel winterse pracht…
wil melker13 oktober 2015Lees meer >

Laatste licht....

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik fiets in laat zonlicht langs de rivier Zondag in 'n vroege herfst staat op 'n kier Een kerk luidt haar klokken als met de hand Wonderschoon de stroom,het land door dag vergeten Bij mijn weten schrijft een God dit dicht.…

Herfst meditatie

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 858
Herfst, ik kijk, ik staar puur genot wat ik ervaar de kleuren hypnotiseren het is als mediteren nog nooit was mijn hoofd zo leeg hoe lang geleden dat mijn binnenste zo intens zweeg alles overbodig even uit jezelf stappen hoe weinig heb je nodig om te ontsnappen…

De kunst

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.726
In die tijd trokken amateurs met zwarte kastjes er op uit om in een poortdoorgang het tegenlicht te vangen dat door de lindeblaadjes scheen. Of ze betraden gretig het park op de dag van de eerste sneeuw. Vanaf meegenomen keukentrapjes legden zij vast hoe ijzel of rijp van takjes toverstokjes maakte. Ook ik verbalisant betrapte dat voortvluchtig…

Groots en onverschrokken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 461
Naar buiten gelokt voor avontuur haakten wij aan prikkeldraden, onze zolen stampten doelloos paden, door t hoge gras en of er dan misschien stroom op stond, de laatste keek dan altijd zo geschokt, als hij de klap opving voor ons allemaal. Wij likten onze wonden, flierefluitend in ons fort gebouwd van hooi, en loeiden met de koeien…

Goudkoorts?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Je wandelt loopt door bossen steile paden omhoog,omlaag Het is de vraag of je de goede weg ...inslaat De goede afslag hebt genomen want alleen zon je kompas Niet te laat val van avond voor te zijn want alleen zon vervult in herfst je dromen waarin het goud voor het plukken hangt aan bomen voor het rapen ligt aan…

Het zuidelijke land

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
ik heb de vlucht met vogels nog een keer mogen troosten zij aten uit mijn hand daarna bogen zij in breedmazige formatie op sterren oriëntatie naar het zuidelijke land was blij met hun vertrek naar de overwinteringsstek een droom laverend langs de kust op warme golfstroom…
wil melker4 november 2015Lees meer >

Nog even zomer

snelsonnet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 747
November weet mij meestal op te sluiten. Maar nu doe ik alsof het zomer is, bestel op een terras een glaasje fris en ga op zondag zonder jas naar buiten. Zo haal ik vlug wat vitamientjes binnen. Voor mijn part kan de vorst daarna beginnen.…

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Bruin dwarrelt het ooit zo groene leven langs me heen. Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt. Het is de wind die hier als bruid…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

Plukken gaat van Au...

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 683
De dag wil ik plukken elke dag weer Het doet me zeer de roos te plukken De roos die gloeit in laat najaarslicht Alleen in dit gedicht pluk ik haar voor jou En ik hoor: ........AU!…

Regenbuien....

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 637
Regen hing er boven de haven van Honfleur De donkere wolken -blijkbaar- nog niet klaar voor het vallen Deuren van de hemelsluizen nog in het slot Je schrikt je kapot als het dan zover is Het schijnend gemis van paraplu en regenjas of cape En alles wat water heet blijkt zich samen te ballen wij worden werkelijk…

Goddelijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Als het zonlicht dooft straalt het ginds voor anderen baan die rust niet kent.…

Hemelboog

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 463
Het water brandt sprak de filosoof neem dat maar niet letterlijk zei de psycholoog Hij liep er gewoon overheen prevelde de theoloog maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog appartementen met uitzicht kwijlde de planoloog En ik, ik zat daar aan…
geeraardt16 december 2015Lees meer >

levensgenieter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
hij pikt kruimels en minuten hij hoort kraaien, hij hoort futen hij ruikt aan gras en graan hij raakt paddenstoelen aan praat met rode mieren proeft water uit de put ademt in het naakte nu worstelt niet met later slaapt op bladeren van bomen in een vies verrotte jas wast zich in de regenstromen spiegelt zich in glazen plas schrijft…
willem jacobs25 december 2015Lees meer >

moeras

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
ik loop onder de zwaar bewolkte hemel herken me niet in ‘t rechtopstaande riet ‘k ervaar voortdurende bescherming van prikkeldraad, maar ook weer niet ik voel water tegen mijn oever klotsen mijn golven kabbelen steeds voort plots geeft een vierkant blok een wending in mijn lijn vele ronde palen trekken mijn prikkels naar de einder…
willem jacobs28 december 2015Lees meer >

Blijvend van aard

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Kolos was mijn naam uit 't diepste van de aarde eens gewrocht de handen groot, vol kracht en faam en staande met de armen wijd geheven. Beschutting bood ik wie het zocht voor zonnesteek, of storm en regen en vele wegen hebben naar mijn staat geleid symbool van kracht en moed, om naar te leven. En meende altoos er te kunnen zijn als vorst…
Evert de Boer29 december 2015Lees meer >

Genius Loci

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Hier zag ik pterodactyli overvliegen; hier kijk ik al aeonen lang naar het firmament; hier ben ik al zo lang eindeloos lang aanwezig op deze sublieme plek waar ik ooit stil bleef staan en nooit meer een sprong verder wilde, zelfs geen ogenblik verlangde naar andere velden of wegen of vergezichten; moeders zuigknobbels, vaders grijpklauwen…

Gebladerd met wat rijp

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
ik heb de winterbloemen op zien komen zij bloeien in het kristallijn van sneeuw en ijs breekbaar op hun transparante stelen gebladerd met wat rijp contrasteren met oplichtend wit de laatste herfsttinten tot de bloemenzee zich spreidt en verder golft voorbij de horizon waar komend grijs gewijde stilte brengt die hoort bij…
wil melker3 januari 2016Lees meer >

Voor voeten die dansen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
zacht is het gras voor voeten die dansen voorzichtig bloemen ontwijken om hun kleurig hart te bekijken wind vlaagt muziek fluistert woorden uit een eeuwenoud lied op een nooit te vergeten melodie jij bent geen ballerina maar een natuurdanseres die in gebaar lach en ogen met haar ziel de wereld verovert…
wil melker19 januari 2016Lees meer >

Space flower

snelsonnet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 796
Wie in het ruimtestation ISS Omdat ie zich daar rot zit te vervelen Met kunst en vliegwerk bloemen weet te telen Moet zich beheersen bij zo ’n mooi succes. Een welgemeend advies erop te letten De bloemetjes niet buiten neer te zetten.…
Wim Overweg21 januari 2016Lees meer >

Twee februari

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Het licht wordt sterker de dagen blijven lengen tot het hoogste punt.…

Ik wacht lente....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Lente... wacht ik de kwakkelwinter meer dan zat Er liggen reisfolders op de deurmat... De reizigers lachen me als modellen toe Ik ben zo'n winter beu en zo erg moe Er zijn boden,narcissen trompetteren het rond: lente...nadert.…

De Hof van Eden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
zondag 13 september Hemel en aarde het planten van planten zaaien in kleuren oogsten van geuren tussen de bomen midden in lucht en licht vormen samen de mooiste start om zo tot de Schepper te komen ze spreken goddelijke woorden die liefde omranden in het hart gericht dat noem ik pure Liturgie met het…

Witvlokkig

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 620
er dwarrelt sneeuw op winterschone bomen naakt wacht de vroege lente onder een vernuftig sprei innig pluizig omarmt het wit het onbeschutte een gloed van liefde twinkelt koddig op vogelveertjes rondborstige klanken treffen de stilte hoop wikkelt zich om uitlopende twijgen smetteloos alles zo wonderbaar nu niets dan…
Hilly Nicolay15 februari 2016Lees meer >

Nog even

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
De dagen lengen vol aandacht luisteren wij klinkt het lente lied?…
Evert de Boer16 februari 2016Lees meer >

Schikten godinnen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 798
wij zijn in de wolken geweest hebben daar een grandioos feest beleefd in feeërieke regenboogkleuren schikten godinnen hun verleidelijkste geuren goden bedienden in puur naturel het wel en wee van hun waardige gasten het orkest deed zijn hemelse best iedereen te fêteren met zijn geliefde muziek als onverwachte apotheose begon…
wil melker20 februari 2016Lees meer >

Lente...laat ons wachten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Wind blijkt heer en meester Rukt en trekt aan boom en tak Meester en heer gehuld in somber wolken Een schrale zon zoekt zich een wak aan blauwe randen van schuchter lente De optimist in het jongetje laat z'n vlieger op Wind rukt en trekt vlieger met touw uit bei z'n handen.…

Rondo-Nocturne

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Voordat de avond valt en de nacht genaakt spreidt zich het hemelsblauwe uur tot rust en wederkeer. En wederkeren doet het licht voorafgaand blauw als morgenlicht waarin de vogels zingen; prijst deze nieuwe dag voor ieder is het licht ontstoken tot dat de avond valt.…
Evert de Boer21 februari 2016Lees meer >

Verstild

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Het water slaapt. Vredig en sereen kadert het haar grenzen. Ze spiegelt hemelblauw in licht bewegen, schittert en verdiept zich zonder reden, met alleen een klein verdwarrelt licht geruis.. Het water zingt. Zachtjes, wat alleen, het zwijgen horen kan. En wie, het echt nog wil.. Stil.. Krakend, onbedaarlijk, stil. Zo vlijt de winter…
John Kroos21 februari 2016Lees meer >