inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 59.734):

Verstild

Het water slaapt.
Vredig en sereen kadert het haar grenzen.

Ze spiegelt hemelblauw in licht bewegen,
schittert en verdiept zich zonder reden,
met alleen een klein verdwarrelt licht geruis..

Het water zingt.

Zachtjes, wat alleen,
het zwijgen horen kan.
En wie, het echt nog wil..

Stil..

Krakend, onbedaarlijk, stil.
Zo vlijt de winter zich langs haar gezicht.
Met een laken van vernieuwing.

In vlagen van bezieling,
verliest de pracht zich in zichzelf.

Als vanzelf..

-

Het water slaapt.

En ik,
ik droom alleen maar,

met haar mee..

Schrijver: John Kroos, 21 februari 2016


Geplaatst in de categorie: natuur

3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 77

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)