6044 resultaten.
Een man zonder achtergrond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Iedereen kent hem,
De man met zijn
Slappe vilten hoed
Die dagelijks zonder
Duidelijk doel voorbij stapt;
Uittekenen kunnen ze hem allemaal,
Zelfs zijn motoriek valt vast
In een tekening te vangen -
En toch weet niemand iets
Van hem, zijn naam noch zijn
Leeftijd noch zijn woonplaats;
Hij is de man zonder achtergrond
Die uit…
uit naam van wie?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 waarom
verwaardig ik mij
te roepen, uit protest?
de nullijn loopt door alles heen
en zet een streep-
door elke duurbetaalde
rekening
de waarde van
een handtekening is niets
meer dan de daad van wat een naam
je dan vertelt
één hand schrijft
een vonnis velt
de naam van fanatisme
spelt langs vele lippen
en komt zwaar uit elke mond…
Omdenken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
770 Voor de mensen van het UCP
Niet voor niets heb ik
Bij jullie intensieve
Therapie gevolgd -
Een van de oplossingen
Die jullie mij hebben
Aangereikt is een noodzakelijke
Verandering in mijn denkpatroon -
Daar waar ik voorheen bij elke
Vorm van milde kritiek in mijn
Schulp kroop, en negatieve
Gedachten hun vrije loop liet gaan…
Maar een mens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
539 De dichter is maar een mens
Onder de mensen, sprak de
Verstokte dichter, en hij
Kon het weten, want hij stond
Het dichtst bij wie de dichter
Ten diepste is -
Misschien is hij wel meer
Mens dan anderen, warmer mens,
En vooral: dieper mens, hij ziet
De dingen niet alleen met het
Linker en rechter, maar vooral
Met het innerlijk oog…
Lijfelijk bestaan.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
548 In de klimmende jaren
moest veel worden
weggegooid,
het idee dat
verwachting en geluk
mild en duurzaam zijn,
een subtropisch klimaat, een
omhelzing als een warme deken,
in plaats van verzilting van
wrange aanslagen die naar
gelang het duurt, steeds
vaker levenslange vragen bij zich
dragen en littekens
achterlaat in het…
Levenslicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
566 Kind dat moeizaam ter wereld komt,
Moeder verscheurd in lichaam en geest,
Harde winterzon die gevoelloos
Het binnentafereel beschijnt -
Schoongewassen lakens liggen
Stijfgestreken gestapeld in de kast;
Vader die allang weer aan het werk is,
Zich van de prins geen kwaad bewust;
Moeder met gesloten ogen,
Dromend van het kind dat naast…
Gedachtevallen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
460 Zelden openlijker in het mes gelopen
Dan vandaag, deze dag in mijn leven
Waarop hij die ten diepste ik ben
Door zijn eigen gedachten werd geringeloord -
In het diepst van zijn gedachten
In zijn eigen val gelokt die bestaat
Uit uitzichtloze gedachten,
Zo eindeloos verwijderd van de hemelpoort…
Mijn hart, dwaalt niet, mijn hart spreekt voor zich
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Op dit tabblad Hartenkreet,
kun je schrijven wat je wilt.
Je kunt er iemand kwetsen,
je slaat eens flink op tilt
Op dit tabblad Hartenkreet,
schrijf je over gevoel
En een goede lezer
weet precies wat ik bedoel
Er zullen altijd mensen zijn,
die beter knapper en geleerder zijn als ik
Maar zolang ik schrijven mag,
bepaal ik en alleen ik…
winterglow
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 voorzichtig heeft ze al de eerste
winterthee geproefd en zorgzaam zacht wat
eikels in haar mand gedaan
het raam vertelt van regen, zeer slagvaardig
zonder bron, maar niets nog
laat de dag verbleken, waardig wrijft ze
zeven tenen warm
en als ze kon dan vroeg ze
alle dennenappels aan haar arm
zich te vormen, naar de zon…
De horzel van mijn onrust drijft mij voort
poëzie
4.0 met 2 stemmen
948 De horzel van mijn onrust drijft mij voort,
Zodat ik nooit mijn vrede weer kan vinden.
Wil stil ik dromen in den geur der linden,
Verledengeur, die teder nog bekoort,
Zoo toornt de horzel en zijn angel boort
Mij in de keel, tot tranen mij verblinden
En 'k zwervend weer moet zoeken wie mij minden
Zoo drijft de horzel mij van oord tot oord…
de Woensdagmens (V)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
411 Wie zal meten wat de hand
inspirerend heeft omspand?
Invloed sijpelt langs gesloten wanden.
Wie zal vernemen wat het lichaam
gecamoufleerd heeft willen bedoelen?
Expressie verkorrelt in de daagse molen.
Wie handelt als een mogelijkheid
zal naar zijn eigen ogen staren:
het leven wordt een boot,
vervaardigd om te varen!
Zie jezelf…
Het werkelijke licht?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 Dichten is liegen op een hoger plan,
van een heggenmus een zwaan maken
als deze onschuldige het lijden kan
om nonchalant de kosmos raken, nu nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
trekt daarmee een smetteloos laken
over de lappendeken van de laatste
zomerdag, achter deze spiegel staat
een droombeeld wat zich laat herkennen,
de hemel…
Gespiegelde waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Zon die brandt aan deze zijde
Van de waarheid - schaduwen
Die nauwgezet vertellen
Wat er gaande is, zichtbare
Resultaten langs de randen
Van dit dagelijks bestaan -
Maar wat is die kalebas dan
Die ginds kleurrijk weerspiegelt in het
In het vensterglas? - Is dat wellicht
Een tweede waarheid die nooit zal vergaan,
Mooier, onaantastbaarder…
stervensrood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 zoals het langzaam – onderhuids -
naar binnen kruipt, het koelere
het warmere, dat lucht en kleuren
nalaat
boven in een boom heerst nog wat zomer,
stervend in haar ademnood
groot gebarend naar de hemel, helderblauw nog
zonder dood
dan de blaadjes, klein en teer
ze geuren nu allang niet meer, maar
geven alles prijs
het is de zwaluw,…
Zonder eigenaardigheden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
508 Een mens zonder eigenaardigheden
Is hij die ginds zo onopvallend
Voorbijgaat, niet luidruchtig
Of anderszins aanmatigend,
Immers, hij springt niet in het oog
Met schreeuwend kleurige kledij
Of ander aanstellerig gedrag
Dat dagelijks uitroept: Kijk naar mij!
Een mens onder mensen is hij
Door de massa niet eens gezien,
Niet bewust…
Moment sentimental
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.950 Het speenvarken, dat aan het spit
langzaam driehonderd zestig graden
wordt rondgedraaid en bruin gebraden,
tot het voldoende is verhit
en voor wie rond het houtvuur zit
versneden wordt tot karbonaden,
zal wel niet hebben kunnen raden,
dat hem een eind wachtte als dit:
want als je wordt gezoogd als kind,
nog onder moeders vleesgewelven,…
Tweede jeugd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
553 Mist en ochtenddauw hangen
Zwaar over het landschap
Van mijn tweede jeugd -
De weg die ik zoek
Is moeilijk te vinden, nog,
En toch torent boven alle
Nevel uit de ochtendzon
Die zich zichtbaar aan
Het grauwe ochtendlicht onttrekt
En hem weldra verdringen zal -
Voorgoed nieuw leven,
Jong zijn waar de ouderdom
Zich al zo lang…
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
het spel van de regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
425 op de wind van duizenden gedachten
draagt mijn raam de druppels van de dag,
ze glijden laag en volgen traag
elkanders sporen
tussen oren zweeft de zon, ze staat
heel hoog, om toch vooral mijn wereld te
bestrijken
aan mijn voeten prijken zacht
de kinderen der zomer: ik ben blij
want ondanks alles heb ik lang
op ze gewacht…
Het rijpt in as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 In alles wat ons omringd
het is de ziel van al wat rest
gevangen in een eigen speling,
wordt in stof weerspiegeld,
wat zichzelf niet in protest laat vegen
soms door talent of door afgunst
onwaarneembaar vaag en naar baat
toegerust uit alle windstreken,
Het rijpt in de as van de geschiedenis
door de dolende zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd…
Bunker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 Kolossen van basalt,
Ruw gehouwen wachters
Bewegingloos kijkend
Naar zacht wiegende
Jeneverbes
Met uitzicht op
Schorren en slikken
Die leven van de dood…
Eigen schaduw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 Zie mijn eigen schaduw niet meer,
Twijfel over mijn bestaan -
Hoofd vol loden gedachten,
Gedachtenstroom stroperig
Tot stilstand gebracht
Buiten bruist het leven
Binnen leeft de dood…
Lijdensdruk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 Had zijn hele bestaan
Aan het leven geleden,
Was gebukt gegaan
Onder moeite en zorg,
Was er niet toe gekomen
Dit leven te omarmen -
Tot deze laatste dag,
En ontspande zich dan
Zijn gemartelde gezicht
Toen hij opging
Naar het hemelse licht…
Achterkant van de waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 Mijn leven lang heb ik je
Bij me gedragen, zonder het
Te weten, zonder het te zien,
Heb me uitsluitend bezig gehouden
Met de voorkant van de waarheid,
Daar hoefde ik het minst voor te doen,
Die is het makkelijkst te zien,
Zonder me ooit om te achterkant
Te bekommeren, die een heel
Andere waarheid laat zien…
Met andere ogen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 ´k Mis de behoefte om
Te reizen naar verre oorden,
Onbekende vergezichten
Zeggen mij niet zo veel -
Belangrijker vind ik het
Op zoek te gaan naar de
Waarheid die ik in mij draag
Maar zich nog niet altijd
Wil laten zien -
'k Richt me voorlopig
Op bekende vergezichten -
Op 't eerste oog zo vertrouwd,
Maar zij blijken een diepere…
Onuitputtelijke waansystemen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
470 Slimste uitvinding sinds
De schepping, toegerust
Met woorden, gedachten,
Verstand dat als geen
Ander liegen kan,
De onwaarheid zeggen kan
Waar de honden geen brood
Van lusten, omdat zij dat
Niet kunnen, niet kunnen liegen,
Alleen de waarheid kunnen zien
Zoals die feitelijk voor hen ligt,
Lief is lief, slecht is slecht,
Er is…
crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 nog vóór zijn gevoel had het moment
hem ingehaald, neergedaald
in vage vormen brak het zijn gemoed
een autoloze zondagmiddag was nog niets
in vergelijking tot zijn fiets
die trapperloos de schutting nam
stram van lijf, met moede leden
klom hij stil de koffer in
“dit is het begin” dacht hij
en vormeloos verborg hij snel
de fietsbel in de…
Gestoorde beelden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 Contactlenzen gespoeld,
Brillenglazen nog eens
Extra opgepoetst,
Alles met het doel
Om wat ik zie super
Scherp op mijn netvlies
Te krijgen -
En toch is het beeld
Dat bij mij binnenkomt
Niet het scherpste
Dat ik me voor kan stellen -
Mijn beeld wordt gestoord
Door overhangende schaduwen
Uit het verleden, die de donkere
Kant…
hunkering van het hart
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
546 voel ik mezelf
meer dichter dan in
mijn dromen
is dit mijn weg
die zich ontspant in een wolkenlicht
gebaar
'n gebaar van heerlijke, warme waanzin
waarin ik namen vind
als een zelfde beweging
van horizon tot hunker
voel ik mezelf
meer dichter bij jou en jou
nog voor we zinnen breken in het vuur
en als dat zo is, voel jij het dan…
Onbewoond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
600 Voor haar was zij niet
Weg geweest, immers,
Zij woonde haar leven
Lang in deze bovenkamer
Waarin alles zo lang al
Hetzelfde was geweest,
Maar terwijl de kamer
Hetzelfde bleef, was zij
Uit zichzelf vertrokken,
Zij die zichzelf niet meer
Herkende, maar ook de kamer
Niet meer waarin zij geboren was
En groot werd -
Meneer Alzheimer…