Alle inzendingen over liefde

Kruip maar weg, verberg je maar, Tovenaar, Beest dat verlangt naar zijn Belle. Op een dag vind je haar wel. Ze is altijd al in jou geweest.…

je bent mijn hartslag je bent waar ik aan denk je bent het riet in de wind je bent de vogels die vliegen je bent al dat lachen van jou je bent hier en daar en hier je bent die ik altijd mis als je er niet bent: jij…

het regent in gedachten en het water wast tot aan fontanellen temidden van vaak herhalen ademt de echo zijn denkbeelden uit ook na lang vergeten blijft de boomgaard onaangeroerd kaal in de spiegel van ons staal priemt een regenboog van vlees dan schuilt ons raam zich droog dansen we zichtbaar maar ondiep naarmate het stof uit wolken…

nog zomer ik op vergeten rozenblaadjes tel de wolken als makke schaapjes aan mijn voet voel je adem als een zwoele wind zie en profile de schaduw van een zorgeloos kind speel eindeloos met vingers in het ontdekken van je hand de harde en ook zachte kant je lach en ogen hebben mij betoverd meegenomen in het oogsten van gevoel…

mijn tijd met feeën en kabouters is nog niet voorbij nu pas rijpen mijn dromen komen wonderschoon langszij zang dans en muziek krijgen eindelijk hun erudiet in vorm en plaats het is jou gelukt mijn wereld vrij te maken van het nodeloze tegendraads het zwarte schaap te laten leven naast de kudde zonder oeverloos geblaat…

De hemel is van ijzer. De lucht van hout. Geen adem te halen. Binnen in mij de steen van pijn. Niet te tillen. Gedachten aan jou graven gaten in mijn buik. Mijn voeten plakken aan de grond.…

Je verwarmt mijn Zon binnenin, het vuur brandt, het licht nog lichter, groter, sterker, oogverblindend, breed glimlachend, regenen onze stralen op het natte gras, fluweelzacht groen, waar we de liefde nog eens, en nog eens, oneindig nog eens overdoen.…

ik heb je handen gelezen kringen rond je pols bekeken maar in je ogen zie ik een heel ander beeld de jaren hebben stempels op je huid gedrukt om het bestaan te structureren uit opvoeding en verder leren maar in ervaren met liefde en verstaan diepen lijnen minder uit laten sporen schaduw gaan ik lees het speelse voel de warme kracht…

Te vroeg donker op een avond van stilstaand water, wij voeren vooruit op een naderende bui die de emotie heeft verwoord in een landschap van het ongewisse. mistige verten, verstomde beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen van ons maar verder tot elkaar de maskerade van de maan z…

De teerste hartstocht, die 't genoegen Der stervelingen 't meest vergroot, Staat immer voor het nijpend wroegen Der redeloze kwelling bloot. Vrees, moeite en achterdocht bespringen, Met felle woede, 't minnend hart. Al vaak zijn kleine beuzelingen De bronnen van de grootste smart. Soms zwijgt de sprekendste bewustheid, Wanneer…

Handen voor open ogen Blinddoek voor het gezicht Zichzelf onbewust lang voorgelogen Voor de middelmaat gezwicht Uiteindelijk werd gewogen Oordelend: te licht Geen liefde maar mededogen Door eenieder als verplicht Voelen heeft hij mogen Bron van dit gedicht Keek haar in de ogen Zag opeens het licht In een droom gezogen Op de realiteit…

Toen ik JA zei, was dat onvoorwaardelijk, net als de JA van jou, we bleven en blijven elkaar in slechte en goede tijden onvoorwaardelijk trouw. Soms doofde het kaarsje door misverstanden, woorden of anderszins maar telkens lichtte het vlammetje weer omhoog. Tenslotte was het JA-woord onvoorwaardelijk dat weten we beiden en al was het…

Een kus onze lippen komen samen Verbonden met elkaar Zachtjes en teder met elkaar aan het spelen Onze tongen die een lustige strijd geven Vol met passie vol lust In je lichaam voel je onrust Een kus twee mensen met elkaar verbonden Zachtjes met gevoel Rustig met een een doel Aan elkaar overgegeven…

ik zag nog een bloem daar aan de waterkant wil je mij, was haar vraag ik niet te flauw nam haar in de hand en fluisterde de woorden je bent mooi, ik doe je in een vaasje ze was echter snel verlept ik had haar nek gebroken; en dan ben je het haasje het was van korte duur deze intieme vreugd ik verloor de zomer, zo puur had me nog…

hoe tijd langzaam draait en jij je rokken droeg uit andere tijden andere eeuwen en blond je sterkste troef nog was de wereld danste om jouw as ik zocht, ik vocht, verdronk in zoveel ogenblauw en hoe het water veel te diep kon zijn grandeur groeit in de breedte en god groeit in de hoogte zei je maar wat moet ik met een engel die…

Voel me geliefd, gehoord en gesteund door jou. Alleen liefde en warmte dit wilde ik nou. Na 7 eenzame jaren, kom jij mij de liefde verklaren. Vele uitdagingen moest ik in het leven verdragen. Doordringt tot in de uiterste hoeken van mijn zielenlagen. Wetend wie ik ben en wat ik wil. Samen met jou wordt het leven niet meer stil. Doordrenkt…

ik weet dat jij geen heilige bent maar wel de grenzen kent en netwerkjes hebt met boven in jouw ogen hangt de cherubijnen lach het stukje hemel dat ik op oude schilderijen zag als jouw stem ter kerke gaat dan sprankelen noten als nachtegalen omhoog om als regenboog te dalen in kleurrijke sfeervolle melodieën die ziel en zaligheden…

O, ware ik maar een maaier. Ik ging waar frisse kruiden staan 'k Zou ze allen vrolijk nederslaan... Heisa, tjink, tjank, taioh! Ik droog die rijke bloemenvracht, Tot haar, die speelt in mijn gedacht En die misschien mijn wens veracht... Maar, God, ik ben geen maaier. Heisa, tjink, tjank, taioh! O, ware ik maar een jager, ik trok…

In de toekomende tijd genoeg hebben aan een halfvolle buik een kom water bij de hand Gevangen tussen jouw armen jouw benen mezelf zijn in de schaduw vanwege een te felle zon Het merg hoeft niet te koken de tranen in jouw ogen het vasthouden blijft wij ontsnappen niet aan elkaar…

door de bocht te ver gezocht was jij wel echt blond…

jij weet de woorden maar zegt niets je ogen spreken er hapert iets in onderhuids voelen zonder uitleg van bedoelen een logica die voor mij breekt alsof jij niet alles geeft in je blik zweemt waarheid met een vrouwelijke klaarheid jij lacht ontspannen weet dat ik je nooit helemaal zal leren kennen…

Jaren zijn voorbij gegaan. Hoge toppen diepe dalen maar altijd rustig door blijven ademen. Het gezegde is wat voorbestemd is zal altijd gebeuren. Is het niet vandaag of morgen ooit openen er een paar deuren. Tijd is iets onaantastbaars maar nooit verloren. Blijf geloven in liefde.. Liefde zonder zorgen Jaren zijn voorbij Eindelijk…

zij brengt stilte mee in haar verschijnen een gereserveerdheid waarin de lach langzaam lijkt te verdwijnen de causerieën over allerhande en niemendallen verzanden al snel men kijkt verbaasd als zij kordaat de kring in gaat aandacht vraagt met ogen die iets spectaculairs beloven haar zachte stem boeit van begin tot end als…

Je raakt mijn ziel zó diep, dat ik van mijn hoge wolk, als door een pijl getroffen, neerstort in een oeverloze oceaan, waar ik mij, volledig aan stukken gevallen, gezonken naar een veel te diepe bodem, bijeen probeer te rapen. Het ziet er naar uit dat ik vooralsnog volkomen gevloerd ben.…

Naast mensen hou ik het meest van hout!…

Ik herinner de nacht als een verzwakt pakket gekozen onderdelen die harmonie zouden creëren in daadkracht en evenwichtigheid in de totale mens tederheid en passie die als fundament fungeren. Jouw warmte die jij deelde als verzwakt pakket werd mijn keuze door verse muntthee beperkt de aroma die mijn zintuigen opende verloor ik in een avontuur…

Deze vrouw, met bruine ogen Ziet de man en herkent. Gevoelens die niet mogen, Wat kan zij doen? Zij rent. Zijn wezen brandt na, ze zucht Het roept haar terug, ze bedaart. Zij denkt in haar bange vlucht, Wat zal zij doen? En mindert dan vaart De vrouw is nu dichtbij, schuw en stil Donker verlangen op haar gezicht Ze beseft, hij is alles…

Haar billen als duinen Opgetrokken uit blank zand Gestreeld door zijn hand Waardoor hij mag struinen Waarheen de heuvel leidt Volledig in perfecte harmonie Met haar heuvelige evenknie Door deze tweeling verleid Handen als golven hoog De duinen intens overspoelend Elke zandkorrel liefkozend voelend Slechts duintoppen nog droog Aangetrokken…

Ik zie je armen bedenk hoe ze zouden kunnen verwarmen, om elkaar heen, wederzijds, heb het zo koud maar kijk snel weer weg inhoudsloze woorden die ik je zeg maar toch denk enkel hoe graag ik je mag betrapt, alsof je iets in mijn ogen zag wat niet mag. Je stem, je klanken ik luister zo graag en wil je ervoor bedanken. Ik wil je voelen…

laat me schemeren in je heldere ogen die liefde stralen uit een warme blik nadat ragfijne regen van nooit geziene tranen langzaam is gaan klaren in een eerste lach waar je stem nog zacht en timide met emoties spreekt breekt de zon zijn duizend stralen zij verhalen van passie en begrip waarmee jij uit eigen hart de zorgen van anderen…