6044 resultaten.
Bleke lippen.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
493 Langs de klapwiekende toetsen
van hoge en de lage tonen, nadert
het onweer dat klettert en onheil
predikt met z’n staart
bliksemflitsen als z’n stokken
het trommelvel beroeren, het fijnste zand
oude beelden modelleren en
verschraalt de dikste huid
een gestalte krijgt vorm in een zilte regen,
rank silhouet in tegenwind
met scherpe…
Ongeval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
635 Een hoofd propvol gedachten
die men graag zeggen zou
al kan niets nog verzachten
jouw tranen van berouw
voor elke ongedane daad
die reddend toen kon zijn,
zo graag gedaan, maar al te laat,
dat als men nu...
of had men maar....
misschien had dan...
en steeds verwijt men dan elkaar
voorzag dan niemand het gevaar?
een vraag naar schuld
in…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 In het grensland van goudgeel
Maïs en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest…
avondklok
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 ik zag vliegjes dansen, in hun rei
daar -boven aarde, en de ontij van
haar uitgebluste dag
de zon brak traag door ‘n stilgevallen
rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos
haar glimlach in het water
later, toen de wereld sliep
staken alle wolken weer de draak
met maanlicht en
de sterrenvloed
van lichtende gedachtes, vaak
verweven met…
Ingedichte waarheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
466 Leven dat uit miljoenen
Ogenblikken bestaat,
Seconden aaneengeregen
Tot beeldfragmenten
Die op zich weinig met
Elkaar hebben uit te staan,
Is in die handvol regels
Van het gedicht terug te lezen
In beelden die alles zeggen,
Het hele verhaal vertellen,
Zonder ook maar het kleinste
Onder alle kleinigheden over te slaan…
Vlucht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
503 Brandganzen, samengeklonterd
In onbreekbare V-vorm
Die hen veilig naar oorden
Achter de horizon brengen zal -
Vleugelslag na vleugelslag
Verlangen ze er nu al naar
Op deze plek terug te komen
En dan zal het voelen alsof ze
Hier nooit zijn weggeweest…
Dat gevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Ken je dat gevoel van bekeken te worden
dat gevoel wat je om laat kijken?
Ken je het gevoel dat men zich omdraait en jij,
hebt geen ogen in je achterhoofd
Ken je dat verschijnsel wat ook mij overkwam,
ken jij dat ook?
En soms zie je niemand, hoe je ook kijkt en spiedt,
soms zie je wel iemand,
maar die persoon ken je dan niet?
Zo verzin…
Tussen aankomst en weggaan
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
562 Tussen aankomst en weggaan
Ligt een wereldzee aan tijd,
Waarover ik naar hartenlust
Varen kan, of aan haar diepte
Ten onder kan gaan -
Alles kan ik doen om
Dit leven inhoud te geven,
Met uiteindelijk maar een doel:
Mij voor te bereiden op mijn
Toekomstige afwezigheid…
Verschil moet er zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Veel van wat ik dood zie leeft,
het anorganische scheidt zich lastig
Alleen het hart is van basalt soms,
en zelfs dan
Ook schijnbare hardheid slijt
of breekt in stukken onverwacht,
als zachtheid tracht te binden
Je hebt die rechtheid nodig lijkt,
vierkant verlangen in asfalt en beton
In kool en kalk teken ik cirkels…
Jagende verwachtingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Een woud van twijfel rijgt
zich aaneen in zwijgen, onder
de kalende kruin niets verteerd
waarin het bladgoed zich herkent,
het doorbloedt als levend bewijs
het weefsel van de nerven.
slechts met de gedachten
waarin ik verdwaal, op het
einde te trots voor een beklag,
onmogelijk de serene grond
onder de wortels te verruilen…
De kracht van het verdringen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 Schade die ik aandeed
Of mij werd aangedaan -
Wat maakt het verschil?
De eerste ben ik al
Lang weer vergeten,
Heb er nooit bij stil
Gestaan, maar pijnlijk
Zichtbaar is elke dag
Nog de beschadiging die mij
Levenslang werd aangedaan…
blikveld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 ze spert haar ogen wijd
om meer te zien dan duizendvoudig
bloemen tellen
alle motten in het licht verkleuren niet
in enkel maar een mager uur
ze ziet de vlinders in hun dans naar
voren hellen,
elk bloemblad vangt er één
haar linkerbeen staat vast,
het rechter hinkt een rechte weg
en sleept de ander mee
een keer of twee nog, kijkt ze…
Ontrafeld geheim
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
495 We delen dezelfde glimlach,
Voelen dezelfde traan
Die maar niet komen wil,
Die zich onzichtbaar voor anderen
Verbergt achter het ooglid
Dat niet van wijken weten wil -
Door bloedbanden aan ons
Verbonden blijf je ten diepste
Ons kind, in alle vezels voelbare
Verbondenheid die met ons mee zal gaan
Tot in alle eeuwigheid…
De rand van het nieuwe begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Wie was ik?
Starend naar de leegte.
Wat was mijn nut?
Uitkijkend op de richel van het bestaan.
Hij draait zich om,
turend in het licht.
Leven is pas klaar,
als je weet dat je gelukkig bent.…
La Mort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 een onmiskenbaar iets
niet uit te sluiten
noch te bestellen
of toch ,..
ondraaglijk lijden
zoekt toevlucht tot
gepland
of
ongepland, daar ze
niet van wijken willen weten
in hun hoofd
is 't overvol
genoeg
basta
finito
hoe vreemd is het
als de dood op jouw deur klopt
ben jij dan klaar
of ben je als de dood
ik in ieder geval niet…
Hier wordt een moeder geboren
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
524 Vier mannen gingen haar voor,
Broers waren het van elkaar
En ook van haar die
Voor haar geboorte
De zachte tijd had uitgekozen,
De harde lijnen om de kaken
Die mannen doorgaans typeren
Werden toen zij ter wereld kwam
Vervangen door lijnen van zachtheid
En plooibaarheid met altijd een
Glimlach van oor tot oor -
Van het begin…
Gebroken sperziebonen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 De glimlach die je
Door het leven heeft
Gedragen, ogen vol liefde
Voor hen die jullie samen kregen,
Is opgegaan in de eeuwigheid -
Sperziebonen uit eigen tuin,
In liefde verbouwd,
In dankbaarheid geplukt,
Liggen door jou gebroken
Op schoot, je ogen gebroken
Zonder dat je er erg in had…
Als ik dag Bert al niet meer verdragen kan
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
510 Vreemd te leven in het
Huis van de angst
Waarin ik geboren ben
En mijn hele leven
Ben blijven wonen -
Heb nog wel pogingen
Gedaan om ooit nog eens
Te verhuizen,
Maar angst hield mij tegen -
Was een goede raadgever,
Dan weer slecht, ik weet
Niet hoe ik hem noemen zal;
Maar als ik Dag Bert al
Niet meer verdragen kan
En…
wildgroei
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
541 hier
is niet meer dan gebarentaal
hier spreken geen kletterende lippen
en hoef ik niet te aarzelen
om lief te hebben
het openen en strekken
als een wankele windgolf
waarin ik gedachten verf
stand houd
in het enige verhaal
dat er toe doet
het is hier
op deze dag
en geen andere
dat hoge lucht
me niet lager schreeuwt…
schijnbeweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 wel licht
in sterren, langs hun Hemelpad
een wereld danst
in kinderogen
en de aarde trekt nog
naar mijn hart,
haar eerste slag vergat
voorwaar te beven
nu dan: het is tijd
ik kwijt de dag haar leven
geven geeft - een slecht gevoel
ten spijt - iets moois
ze was hier maar
voor even…
Wat niet gebeuren zal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
498 Probeer de waarheid
Te achterhalen, die me
In flarden en kronkels
Omzeilen wil, wat niet
Gebeuren zal - zout leg
Ik op staarten van hazen
Die er met de waarheid
Vandoor gaan; en op slakken,
De meeste dan hiervan,
Want op alle slakken tegelijk
Gaat me wel wat ver -
Een mens moet zich niets verbeelden…
Tussen boven- en onderstroom
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
528 Als de weg tussen
Afscheid en aankomst
Is afgelegd kijk ik terug
Op wat geweest is,
Hoogten en diepten liggen
Achter mij, met beide heb ik
Pijnlijk kennis gemaakt,
Toch heb ik nooit geweigerd
Ze onder ogen te zien -
Heb intussen in de maalstroom
Wel een soort evenwicht bereikt,
Bovenstroom die mij bewaarde
Voor te pijnlijke hoogten…
Mens sana in corpore sano
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 Het lichaam heeft de geest
Ontvoerd en haar op onvindbare
Plaatsen te vondeling gelegd -
Voor wie, eigenlijk?
Voor die toevallige passant
Die, zonder het te weten,
Volledig uit koers geraakt is
En een ziel aantreft die niet
Weet waar hij ooit gewoond heeft,
Laat staan het lichaam nog duiden kan
Dat hij ooit bewoond heeft?…
Aanraken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 ik raak je graag aan
zo even soms wat langer
wil even begaan
met aandacht of
omdat een moment dat vraagt;
het is ademen in mijn bestaan
het zijn wat woorden
of handen die dan raken
aan de ziel van de ander
als een vorm van waken,
zeggen; ik ben medestander
soms is een ogen-blik
meer met minder zeggen
het laat zich vanzelf raden
een…
Wat je me achtergelaten hebt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
544 Wat je me achtergelaten hebt
Is zonder dat je het merkte
Je lichtvoetigheid die
In al haar schoonheid
Hier voor me ligt -
Het zachte dat voor mij
Aanraakbaar is en mijn
Harde gedachten bijstelt,
Mijn wrede gevoelens in toom houdt
En waar mogelijk verzacht,
Mijn nog niet gedane daden
Binnen de perken houdt, zodat
Ook voor…
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn…
Zie ik peppels staan
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 Voor mijn ouders
Torenhoge wachters houden
Dag en nacht de wacht
Over dit kleine Saksische
Boerenspulletje op het
Drentse platteland, de plek
Waar ik mijn levenslicht
Aanschouw, waar ik kind word
Van hen die mij ongedacht kregen;
Er lag al een leven lang
Achter hen, toen voor mij
De reisweg begon - en ik hoor
Nog het ruisen…
Nieuw-Weerdinge bij nacht en ontij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Terwijl ik mezelf nog zoek,
Niet weet of ik het nog wel ben
Die zijn eigenheid ongemerkt verloor
Aan de waan van de dag, het jaar,
Kijk ik met doffe ogen
Naar het verlaten landschap
Van mijn jeugd -
Vasthouden heeft geen zin meer,
Al het nieuwe wordt oud,
En heeft alleen een nieuw begin
Waarna alles weer verglijdt
In minuten,…
manneke
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
592 je hoeft slechts te kijken en je tovert-
mijn glimlach straalt
van wang tot wang voel ik verjonging
die het beste uit mijn mens-zijn haalt
en langs mijn lippen glijdt
de spijt om alle tijd die zonder jou
voorbij sloop
slaap maar
in de kom van mijn bestaan houden mijn handen
je ten doop en samen gaan we
deze weg
waar ik onweer ver…