43508 resultaten.
Vervende sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
848 na grauwheid zat van zwart
zuig ik witte wolken leeg
en pak kristallen donzig samen
rollebollend over glooien
in het snakkend kale land
ondergaande zon deelt
kleurig naar de nacht
waar het achter stilte strandt…
heengaan
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.207 waar een engel wacht
op zoek naar dromen
in ontwapende ogen
verzuchting legt
wil de nacht vol liefde
nog eenmaal huilen
een regen van sterren
in tranen zo diep
zal het zachtjes heengaan
vertedering schenken
en zijn zoektocht naar dromen
hoopvol zijn…
avond
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.507 in de schemering bewegen zij
op zoek naar drinkbaar water
er wordt gedag gezegd en tot later
wie de dikste is en spaart
voor de jaren van mager
het gebeurt steels
voordat het duister komt
op zachte voetkussens aangetreden
de schepsels van de nacht
op jacht gaan tot de dag…
Slotsom
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 Waar ooit iedere boom en blad
zich nestelde in de zachte morgen
sluipt nu de nacht ongedurig rond
maar tijd dringt zich op gestaag
de wingerd wacht op de bloei
en jij zal zijn waar ik jou plaats
dichter bij of ver van waar ons was…
Nachtfietser
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
605 krachtig trap
ik door de nacht
draai met mijn pedalen
een weg door duisternis
alsof ik tijd terug
kan halen
nog voor ik deze heb gemist
sneller dan met licht
raast langszij
het zicht op wat ik ken
als gras
en bomen
ik ben
de paden
kan ze dromen
draag er blind mijn last…
Geboortegolf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
508 Hoe was het 's nachts voor die bewoners van Maasdriel
toen er een heli in de kabels was gevlogen
en ze zich tastend door het duister voortbewogen
we zijn nu 9 maanden verder; 't beviel
want onder dank aan onze luchtmacht en bemanning
dook men in bed, daar was nog wél voldoende spanning…
De bittere smaak
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
746 als ik
je tranen kus in
een vroege morgen
wanneer huilen
nog onzichtbaar is
proef ik je gevoel
de bittere smaak
die leven geeft als
het naar morgen gaat
om de draad weer
op te vatten uit
de chaos van de kluwen
maar ik ben bij je
kus de rafels van de
nacht waarin je alles gaf…
Overspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
494 Ze sloop die nacht naar binnen
door het openstaande raam
en kuste me hartstochtelijk
van kruin tot aan mijn zolen
Ik lag een week in bed met haar
en deelde in haar faam
waarna ze weer vertrok
om bij een ander rond te dolen
Ze heette Influenza
en had haast mijn hart gestolen…
De dag aarzelt te komen...
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
529 Lichte kooien wenken,
de dag aarzelt te komen,
de nacht te gaan, als ik.
Dagen van mystiek
de zon heeft zich
verslapen, de hemel niet.…
lavendelblauw
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
4.341 met zachte hand
ontrafel je de draden
van het web dat ik spon
je wilt mijn woorden
als dromen te drogen hangen
in de milde zon
en na het drogen
plooi je het bedlinnen
voor de nacht die komt
je kruipt lavendelblauw
arglistig tussen het linnen
om onzichtbaar mij te minnen.…
Vague de chaleur
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
900 Ik waan mezelf
twintigduizend mijl
onder zee,
snak naar adem
en worstel
door de borrelende hitte
naar een oppervlak
dat geen bevrijding brengt:
de nacht stort zich
als een gloeiende golf
op de brulboeien
van mijn ogen.…
schichtte langs de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
786 je speelde
met lucht
in kleuren
van de regenboog
verschoot in vale zon
danste
op wolken
lichtvoetig ongebogen
weersprak de donder
als een echoloze
schichtte
langs de hemel
weerlichtte in de nacht
ontlaadde in één ogenblik
een fractie goddelijke macht…
smachten
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
800 Wanneer de lage luiken opengaan
En het ochtendwit naar binnen glipt
Lig ik nog terneergedrukt
Te moe om op te staan
Afscheid van een wezenloos woeste nacht
In gedachten tot grote hoogten
‘Het blijft behelpen’, roept de eenling
Die nachtenlang naar de ander smacht…
licht.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
681 en 's nachts tel
ik op mijn rug
de sterren,
(nergens ga
ik heen)
het kost wel
moeite
dat wel,
maar het
lukt
steeds beter.…
Contouren vervoeren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
438 De laatste resten van de zon
vormen contouren aan d'horizon
land en zee nog vaag in zicht
vervoeringsbasis voor gedicht
de dag is op, voelt zich moe
is aan de schemering toe
d'avond voelt nog wel d'r pit
zodat er nog geen nacht in zit…
Nachtvleugels
netgedicht
2.5 met 42 stemmen
2.439 Mijn mooiste droom
Is een nacht met vleugels
Mijn mooiste droom
Is een nachtvlucht met jou
Wij omhelzen. Kussen
Zwaaien en vliegen
Wij bedrijven liefde
Passionato
Leggen af een eed
Gelofte van trouw
Aan hartstocht
Passionato
Van mij
Voor jou…
blijheid
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
706 de nacht knikkebolt nog wat na
haar heupen schetsend in het laatste licht
wiegend naar raaklijnen van morgen
lauwwarm serveert de zon haar eerste stralen
met verf op haar tong
signeert ze wolken aan de kim
ze maakt oogcontact met landschap
en slaat haar armen om de wereld…
Maan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Onzichtbare kracht
Schuilgaand achter wolken, verdiept in de nacht
Peurt zij essentie
Trekt aan en versmelt
Weerwolven en engelen metaformeren
De zee zwelgt en daalt
Zo karnt de wijze
Dienend en dienstbaar als het oog van een storm
Uit furie, vrede!…
slapeloosheid
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
723 ik kruip in je slapeloosheid
uit de reserves van mijn adem
vreet ik de dageraad door midden
ogen die wachten op een diepe slaap
in de zucht van slopen
zijn we in het kansspel van de nacht
beiden zijn we in onze wereld samen
dromen teder in het schijnsel van de maan…
Die poort past ons allemaal
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
1.102 Gedanst, gezoend, gezopen en alleen
Dan is er nog een dingetje wat steekt
Dat half vier 's nachts je jonge hartje breekt
Je wilt je nieuwe paspoort: nu meteen!
Maar kom je in contact met stadsprimaten;
De vinger geven kun je beter laten…
op
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
565 terwijl ik probeer
slapeloze nachten
uit m’ n ogen te wrijven
schuur ik m’ n handen
aan harde stoppels
te hongerig om te eten
te dorstig om te drinken
te gek voor woorden
alles in mij brandt
behalve m’ n lampje
dat is uit…
Herders hoeden slechts verwachten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.431 de schapen
zijn geruimd
de velden leeg bij nachten
herders hoeden
slechts verwachten
want ze zijn uitgeteld
waar ooit
geboren worden
leidde tot nieuw leven
zijn slechts de figuranten
kribbe stal en stro gebleven spelers
zijn aan de destructie meegegeven…
Ontdekking?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.471 Toen 'k in een schemerige
trein ging
de nacht achter de ramen,
zag ik daarin een oudere vrouw
met onderkin en wangenvouw,
ik dacht, we reizen samen...
Het was zo stil in mijn coupé
tersluiks keek ik eens om me heen,
ik reisde slechts...alleen.…
Ars moriendi? (Met dank aan Montaigne)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.628 Doodgaan doe je op een nacht,
’s middags, anders dan gedacht.
Dood is niet een hoger leven.
Sterven is geen hoger streven.…
Het masker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
656 gevoel van eenzaamheid
bij niemand te horen
ze voelt zich zo verloren
In de nacht zijn er tranen.
maar komt er dan weer
een nieuwe morgen zal
ze haar tranen drogen
het masker zet ze op
je ziet weer haar lach.…
ontluikende lente
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
811 Ontwaak
uit het donker van de nacht
luister naar de vogels
die hun lied weer zingen
helder en zacht
kijk naar de ontluikende natuur
voel de zonnestralen
op je gezicht
zo puur
zing een lied
maak een gedicht
en geniet
want de lente
zit in het
verschiet…
Na de oud-gereformeerde bruiloft
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.115 En na die eerste nacht die
alle beloften inloste, waren zij
tevreden en zei zij: ‘we hebben
wat we zijn – echt genoten.’…
Duistere Rust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Lichtpuntjes in het zwart,
zoals de sterren bij nacht.
Doorbreken het donker,
het donker waarop ik wacht.
Een geruisloze wind,
door bladeren te horen.
Ik wacht op de rust,
die zij nu nog verstoren.
Maar iedereen wacht
op die duistere rust,
want ieder mens
is zich van de dood bewust!…
Woelmier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 langs overbekende paden
woelen mieren in mijn hoofd
een vertrouwd gevoel
in draaimaardoor nacht
mallemolen, die maalt en maalt
wirwarrend zwenken de wieken
alles wordt fijngewreven
op de steen van rond en rond
kommerkorrels waaien weg
als ik eindelijk inslaap…
Getij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.166 Misschien
wanneer je op een avond
langs het strand loopt
mijmerend over de zee
die steeds weer land verplaatst
en wast
nadat zij nieuwe golven vond
in haar verzinken
zul je begrijpen
dat er ook een morgen komt
al heeft de nacht
mijn schaduw nu gedoofd…