22313 resultaten.
Ene kleine zonde.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.105 Wij zitten soms - mijn lief en ik -
Hele avondstonden naast elkander,
En praten over een en ander,
Doch schuwen trouw elkanders blik;
Want moeder, die, ondanks mijn flemen,
Volstrekt niet weten wil van mij,
Zou met te veel verdriet vernemen,
Dat ik met hare dochter vrij.
Zolang ons moeder hoort en ziet,
Gebaren wij van niemendallen…
Verdriet
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
630 Zoals de stilte schreeuwt
de wind raast
de regen valt
zo huilt m'n hart om jou.…
De kleur van Nederland
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
923 Oranje is de kleur
van vlaggetjes op wangen
kleed om op te zitten
vals vioolgekras
Oranje is de kleur
van oranjebitter
ranja of tompouce
in de zon op een terras
Oranje kleurt de harten
bij voetbal of nationaal feest
samen met z'n allen
verbindt Nederland het meest!…
De witte sneeuw
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.052 De witte sneeuw, waarmee de vlakten pronken,
Boelt met de zonne tot haar schade en schand.
Ze ligt en lacht en tintelt, wonnedronken,
Totdat ze smelt en slijk maakt op het land.
De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken,
Wanneer de hemel stooft en staat in brand,
Die zonnelach weerkaatst, en zonnelonken,
Blijft eeuwig hoog en eeuwig…
Rond de langste dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
674 De droogte duurde lang dit jaar
en wekte verbazing dat er nog planten waren
die kennelijk genoeg hadden aan 't weinige water
dat nog was, of moeite deden dit te vinden
in diepere lagen waarin nog veel verscholen ligt.
Anders is dat met gras,
het schreeuwt als een verwend kind om water
en meststoffen. Voordat je het weet verschiet de kleur…
Benauwend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.029 het waren onbestemde kinderdromen:
een duister trapgat en ik viel omlaag
een hand greep mij dan stevig bij de kraag
en hielp me op de voeten neer te komen
al voel ik nog de kriebels in m'n maag
die droom werd door de jaren meegenomen
ik leerde om de angsten in te tomen
en overwon onzekerheid gestaag
vannacht begonnen spoken weer te leven…
Op slag
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
808 Alom zwaarwegend was de dag verlopen
en verlangde naar zijn bed en huis
even kwam het in hem op, om toch te blijven
laat en ook alleen op vreemde wegen.
De motor vol van eigenkracht gaf zelfvertrouwen
het licht bescheen 't donker ver vooruit
de bochten goed genomen, plots viel regen
en bezwoer; ik houd de lome ogen open, wis het voorruit,…
Teer Liedeken.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
864 Niet altijd kan het hart zijn pijn
Als wellust dragen.
Er komen dagen
Dat onze liederen zuchten zijn.
Dan, zo het regent om ons huis,
Wij zien het stromen
En droevig dromen
Van bloesemleed in dropgeruis.
Doch morgen zullen wij misschien,
Juist om het droppen,
Wat schone knoppen
Gelijk ons hart half open zien.…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 De lucht betrekt, het zand stuift op,
Hoog torent zich de donderkop,
Die blauw als lei, en koperrood,
Dreigt met vernieling en met dood.
De bliksem, kort en lang van lijn,
Gelijk een zenuwachtig sein,
Meldt ademloos: wie vloeke of kniel',
Gedenk uw zonden, red uw ziel!
Een windstoot, water, vlam, een knal,
Alsof de hemel barsten zal…
LEUS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
892 Waar zielen krachten zijn en krachten daden worden,
Waar uit het stoute brein een wond're wereld stamt,
Waar grote menschen slaan en stormen uit hun orden,
Gelijk, ten bergop uit, de bergenziele vlamt;
Waar felle boodschap brandt uit goudgevuurde borden,
Waar rode razernij op zwarte muren ramt,
Waar heldenhanden hoog het heldenzwaard omgorden…
Dat was niets meer…
poëzie
4.0 met 1 stemmen
832 Dat was niets meer dan een even-wuiven
van kleine handjes, zo blank als duiven,
in ’t avondver;
niets meer dan, plotseling, het opgeflonker
van eêlgesteente in het wordend donker
gelijk een ster;
niets meer dan ’t kraken van kleine voeten
op ’t weggegrint en, om mij te groeten,
een licht gegil… –
En tóch voldoende om, hoe vele dagen,…
Kleurenstudie
gedicht
4.3 met 3 stemmen
7.681 En de zwarte kraai kwam
van over de zeven bergen gevlogen en
bracht een brief in z'n bek:
een zwarte omslag met een zwart
kaartje er in waarop in witte
letters het woord 'zwart'.
Zo donker is de nacht van de dood
en zo wit is onze schrik.
----------------------------------
Uit: 'De gedichten', 1998.…
Hollandse lucht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Op het hoge balkon
verschijnt een prachtig beeld
als de stralende zon
tussen de wolken speelt…
De vleerhond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
536 Stil hangt de vleerhond
totdat het gaat schemeren
ondersteboven…
Mechaniek
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.988 Een klein metronoom die tikt en draait,
dat is de klok. Neutraal als hekwerkstaal.
Niet wreed zoals het weer, de vrouw, de man..
De klok maakt niemand oud of gek of kaal.
Het koele mechaniek heeft niets met ons
van doen. De wijzers draaien stijfjes door.
Hij komt uit onze hand, maar luistert niet
naar onze nood; hij volgt zijn tandenspoor.…
Schaapjes tellen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
552 Liggend in het gras
overmeestert de slaap me
als ik schaapjes tel…
Het aquarium
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
683 Achter het glas toont
de onderwaterwereld
betoverend moois…
ROUWBEKLAG
poëzie
3.0 met 1 stemmen
781 God heeft u zwaar beproefd! – Ik weet
Eén troostgrond maar: dat Hij het deed.…
Waar twee zich kussen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
955 Waar twee zich kussen voor de eerste maal,
zweeft lang op dat plekje als een hemelstraal;
lang geurt daar het mos; zwoel aêmt er de lucht,
wen ieder twijgje als van weelde zucht.
En de boom schiet vroeger in bot en blad,
of een zomerse regen geregend had;
luid schalt door de lovers der voog'len lied
alsof 't feestdag ware, - en dat is 't toch…
Voorbereiding
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.697 Hun harten voelden zij als boeken
in Gods geduchte hand gelegd,
en wisten dat Hij al hun slecht
gedrag gerecht zou onderzoeken.
Zij lazen bang en hunkrend mee,
en zagen wat zijn vingers wezen.
Was er niets goeds? Hun schaamte en vrezen
groeiden tot een verschroeiend wee.
God had de boeken dichtgedaan,
en zou het grote vonnis spreken.
Toen…
Een lieve verrassing
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Een knutselwerkje
door kinderhanden gemaakt
hangt trots aan de muur…
Ik kan u niet vergeten
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.133 Ik kan u niet vergeten,
Mijn simpel landekijn,
Bij mensen die veel weten,
Veel hebben en veel zijn.
Ik heb u nooit verloren
Uit de ogen van mijn ziel,
Mijn dorpke en mijn toren
En vaders zingend wiel.
Dat zingend wiel van vader,
Het bracht, met staag geruis,
De rijke avond nader
En 't bruine brood in huis.
Draait door mijn zang bij…
De bedrijfsborrel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
542 Nuchter aanschouw ik
zwaar beschonken collega’s
en verlang naar huis…
Ketting van geluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
587 Zij rijgt met kralen
van haar geluksmomenten
de mooiste ketting…
IJZERLEGENDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
939 Wie zit daar langs de bevrozen straat
in witte mantel en blauw gewaad?
Wat bergen haar mantelvouwen?
Wat houdt ze tegen haar borst gelast?
Wat prangt zij zo warm met haar armen vast?
't Is Onze Lieve Vrouwe...
'Onze lieve Vrouwe van Vlaanderland,
wat zoekt gij op dit verwoeste strand,
van bommen doorwoeld en granaten?
Geen hutje…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij…
Gestolde tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.141 Dit beeld deed mij denken aan drie vrouwen die
verrast zijn door een indrukwekkend landschap.
Of zien zij uit naar de komst van een dierbare?
Mogelijk is ook dat zij terug zien
op de weg die werd afgelegd of is het voor vertrek?
Op deze vragen komt geen antwoord en wat juist is, dat blijft gissen.
Dat geldt ook voor het nieuwe jaar dat voor…
Het onafwendbare
gedicht
3.5 met 2 stemmen
8.390 Wat ontkiemt steekt zijn kop op:de lissen,
verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit,
dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient…
Geboorte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
920 [Maria-lied]
Toen het kleine kindje was geboren,
Bleef er in het hart van zijn verkoren
Moeder slechts een moeheid, en ze leed.
En ze lachte smartlijk, toen zij even
Weer terugdacht aan het eerste beven
Van zijn leven in haar, en ze kreet.
Nu begon voor beiden het gescheiden
Wezen... en zijn zijden kopje vlijde
Ze aan het snelle…
Dag twee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Het nieuwe jaar is nauwelijks begonnen.
We zijn dag twee, de kerstboom staat nog uit.
De glitterstickers juichen op de ruit
en elkeen heeft de tombola gewonnen.
Drie flessen wijn, een sjaal, twee Bongobonnen,
je schaamt je, maar denkt toch: een leuke buit!
Je ruimt – alweer – de keuken op en fluit
een kerstlied, nietsvermoedend, onbezonnen.…