7704 resultaten.
Verse or worse?
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.841 Als uw poëziecriticus John Bayley
schrijft over jonge personen die opkomen
en schitteren als meteoren
in de academische wereld, is hij zelf
aan het imploderen en wordt een
gapend zwart gat. Ingezonden
brief van mrs. Val Hennessey, Lyme Regis.…
Zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Dat wanneer je dat witte licht ziet,
of een tunnel, er ook
geen stilte rest, maar niets,
zelfs geen zwart.
Hoe is niets te bevatten
in termen van eindigheid?
Dat je jaren slechts stof
zijn op een tijdlijn.
We zijn allen gelijk en
gemaakt van dezelfde atomen,
maar waarom voelen we dat niet
in ons hart?…
ja waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 hoor muziek
een melancholieke stem
in een of ander dialect
dat je niet eens verstaat
maar begrijp er wel iets van
van hoe iemand zingt iemand mist haar
alle liedjes gaan daarover
terwijl de silhouetten zwart
aan de kust staan op zoek
naar garnalen ja kijk en meeuwen
duiken onbeschaamd neer
op dit krioelende leven
terwijl ik…
Kunstenaar
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
634 er loopt een kind uit zijn geweten
jij hebt haar ogen zwart omringd
ik maak er een rouwrand van
kom maar meisje, kom
geef je gerust bloot
buiten jezelf om ben je
nergens zo veilig als
op een doek dat leeft
stap er gerust uit ...…
In Flanders field.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 En mensen die zwart zagen van de sneeuw
en kinderen die zonder zandzakjes zitten
en vluchten voor de vrede of voor de oorlog?
en handen hoog houden met monden vol honger
en
en
ik ween, en wacht op de verrijzenis van de vrede!
In Flanders Field bloeien weer ergens elders de
Paasklokjes.…
klokje boven de keukendeur
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.258 Hoeveel keer per dag kijk ik op, keek een voormoeder op
naar de zwarte wijzers daarboven? Aardappels koken,
gebraad in de oven. Wij hebben exactheid geroken.
------------------------------
uit: 'Het was wat was', 2015.…
Rijmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Dan is mijn venster,
niet zo'n donker en zwart gat.
Wellicht een glaasje wijn,
dat kan ook heel lekker zijn.
Geeft ook wat vreugd en warmte.
Maar rijmt niet op mijn pillen,
die kunnen dan kwaadaardig zijn.
Pijn rijmt ook op mijn,
ja zeker, 't is mijn pijn.
Kan minder of erger zijn.
Maar gerijmd of ongerijmd...…
De liefde voor elkaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aan een geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde
Ons leven is een ketting
Met aaneengeregen parels
Wit, grijs, zwart…
Paris / Charlie 7 – 1 – 15
gedicht
4.5 met 12 stemmen
3.031 Na al het nieuws
haal ik de heilige boeken
uit de kast
en schud daar de leeswijzers
en de vrome praatjes uit
Van deze zuiverheid
nastrevende stof
kneed ik een sneeuwbal
– haren en kruimels geen probleem –
en steek daar een vulpen in
tot de sneeuwbal zwart kleurt
Dan zet ik het machteloos
mooie ‘vogels in bos en duin’ op
schenk jou een…
De rol van mijn vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 Mijn vader speelde elk jaar
de rol van zwarte Piet
maar helaas..dit jaar
durft mijn vader niet.
Hij staat opeens symbool
voor de knecht van de rijken
maar deze Piet kan je er niet
mee vergelijken.…
Gedoopt in inkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 ik lees het bos
dat landschap
opzuigt uit de aarde
sprieten reiken
nietigheid in hun hoop
de hemel te bewegen
wortels zoeken
in de kale grond
naar water om te leven
op hun papier
schrijf ik mijn
afscheid letters hier
gedoopt in inkt
van zwarte vennen
wil mijn pen niet wennen
aan de voetangels
en klemmen van de
vele jagers…
Er klinken voetstappen op het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
556 Ze kleuren de oude mentale zwart-wit
beelden in het heden.
Iets van herkenning veert op in de
geest. Die voetstappen zijn de herinnering
van een ooit gedeeld feest.
Slechts in beelden spreekt het verleden de taal
van het verliefde hart. Dat sedertdien nimmer meer
zo'n oprechte liefde had.…
Aan de kant
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.419 En dan die surfers, gehaakt
aan hun driehoeken, achter hun ramen
geen land ziende, niets dan hun eigen
vaart, het schuim om de planken,
het schuim dat kookt op hun voeten,
vervlokt in de wind, hun zwarte
rubberpakken laat glinsteren.…
Donkere gedachten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Zijn het de briesjes die de storm
aantrekken en het blauw verduisteren
met de zwarte nacht? Het antwoord
is soms een minimaal verschil die
de ziel van zijn duistere beklemming
ontlast.…
Ik moet het doen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Gesluierd in een zwart gat,
begraven onder onbegrip.
Het stof verstikte mij,
de adem werd mij ontzegt.
Ik trok aan de noodrem.
Het levensritme begon weer aan zijn normale tred.
Het bewoog op de gekende wegen.
Het werd weer helder,
ik had teveel gezwegen.…
Hulphond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Die zelf niets
anders ziet dan
een zwarte waas.
Hip-hop, helpers weg.
Voert hij zijn baas
langs de heg.
Geen noodzaak voor
een extra hand voert
de hulphond zijn baas
strak langs de stoeprand.
Hip-hop, hulphond.
Luistert maar naar
één mond.
Van zijn meester
gehandicapt of
blind.…
Sweet Home
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
558 op een vlak van mijn kom
naast gerimpelde balken
in verticale way
staat het opschrift "Sweet Home" ;
for the pure en simple living,
the new life start from every day
het gaat over coffee
in zwart gedrukt, op beige, half rond
ook met een blokje huizen, een stuk of drie
en een somber ogende zonnebloem;
"Action" maakt het wel heel erg bont…
De kraai
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
671 Krijsende kraaien kraaien krijsend
In de zwarte grauwe lucht
Treur en angst weerklinkt verlaten
Verneemt de oudere met een zucht
Verscheurde veren, scherpe klauwen
Priemende ogen, een raar gebit
Een puntige bek, klaar om te krijsen
Nee, niemand zal hen missen, dat verzeker ik
Waarom zou een dier zo akelig zijn?…
Zijn charisma volgen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
559 machten overdragen
aan hem die mij genade biedt
zijn charisma volgen
op de wegen die schrift
en exegese in heilige
boeken hebben neergelegd
ik twijfel aan het
perspectief dat offers
vraagt en gehoorzaamheid
eist in het dagelijks bestaan
ik voel nu al de strijd
in mijn lijf als keuzes
door anderen zijn gemaakt
weet mij dan het zwarte…
de kolk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 niet dat zij zich verschuilt
voor mij, zij wil er niet zijn
zichzelf niet zien in de ander
of de spiegel aan de wand
ze voelt zich nederig, zo klein
steunend op de vloer, haar land
zwart spreidt zich over haar
vlakke huid, zacht van aard
met diffuus licht in slierten rondom
ooit is zij tot minder verklaard
in waarde; nutteloos en dom…
Maalstroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Zoals de harpijen Perseus omcirkelden
Het gouden vlies in handen hebbende
Zo kolkt het in mijn hoofd als een maalstroom
De gedachten keren en wenden, steeds dieper
Oneindige draaiingen naar een diepte dieper dan het zwarte gat
Zoals ik mij voel, zoals ik mij draag
Van buiten kalm en koel
Maar van binnen verschroeid door de maalstroom van…
zwaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 in duister de ringvaart
gracieus en schoon
ligt de kop gevouwen
op wit en rein het lijf
majestueus de zwaan
als is zij dromend
haar charme lonkend
lokt zij mij te komen
tot rond de ogen zwart
gelijk in pilotenbril gezet
dominant haar ogen vuren
afstand of ik vlieg je aan
zwijgend dreigend talend
zelfbewust zo verdedigt zij
als een…
verjaardag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
796 Het haar is nog altijd zwart,
maar de verfkwast is langs geweest.
Alleen het verstand verbetert,
heeft eerst leren nadenken,
om dan pas uit te voeren.
Heeft leren waarderen en dan liefhebben.
De kroon op het werk zijn
de voorbije levensjaren.…
Duizend tinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Het staat geschreven in de wolken, het zit in de glans van de gevallen regendruppels, het zit in de lijnen van je huid en in de zwarte cirkels van je hemelse ogen.
Het geheim van jouw glimlach.
Is een duisterde waarheid. Die mijn wereld weer duizend tinten grijs laat worden.
Want het antwoord is gegeven. Veel geluk en doe haar de groeten.…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
678 Eens is het diepste duister
van de nacht
hopelijk verfrissend als de regen
na een snikhete dag
heb je helemaal niets op haar tegen
Voelt het beklemmend zwarte donker
behaaglijk zacht
behaaglijker zelfs nog dan die regen
Afhankelijk van de omstandigheden
is het niet eng niet echt vervelend
maar is het soms onverwacht
zoals gezegd juist…
Restmensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Apart in het zwart tussen
de mensen. Een restmens
huilt met de wolven in
het stille bos. Niet welkom
is hij de nummer vijftien
buiten het gros.
De resten of de afgetesten
voor het leven binnen het
grotere geheel zijn als laatsten
de misplaatsten op dat plekje
van hun deel.…
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…
zonnig papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ik heb met
schaduw op
zonnig papier
contrast geschreven
scheidingslijnen
zijn fel maar
later loopt de inkt
opdrogend dood
venijnig bijt zij
stukjes licht in
wat langzaam
vergrijzend zicht
waar in overgang
zwart en wit
ieder nog gaan
voor eigen belang
verre contouren
scherpen elkaar
maar van dichtbij
is grijs heerlijk vrij…
Het is zo stil
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
644 bos
zo stil als een polderlandschap boven zee
zo stil als dooie mus in de dakgoot
zo stil als een kloostertuin in Egmond
Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen
zo stil als een regenjas aan een kapstok
zo stil als een paradijs van steen
zo stil als een roerloos blad
Zo stil als een verliefde lelie op een vijver
zo stil als een zwarte…