22568 resultaten.
Van Vliet gevierd
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
1.002 Het meest kenmerkende van Paul van Vliet?
Zijn typetjes die op je buurman leken?
Het weldoordacht, beschaafd-beschouwend spreken?
Dat timbre met een vleugje oud verdriet?
Of toch dat hij, door trend noch hype gedreven
Traditioneel, maar tijdloos is gebleven?…
Danklied
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.256 Vaarwel mijn wolkendroom
met wereldwijd geduld heb je
mijn dwaze dromen en gedachten aangehoord
en liefdevol op 't zachtste kussen rust gegeven.
Waar ik zelf maar even was
of weer te laat gekomen,
jij bleef de zelfde wie je was,
de droom van al mijn dromen.
Je reist met stille krachten, die ook Hem verwachten
na de stille ademtochten van…
Ondernemerslenteleed
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
703 Wat moet je met dat mooie lenteweer?
Wat moet je nou met al die voorjaarsdriften?
De acquisitie, BTW-aangifte
En kosten kleuren deze dagen meer
Je wilt naar de terrassen of verkassen
Maar zit gevangen tussen paperassen…
De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.040 De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
waaraan de witte bloesems bottend hangen,
en giet mijn weelde in rijzende gezangen,
die als een wijdend lied ten hemel stijgen.
In zilvren luister, de oude kruinen neigen
hun geel-bedroomde schaûw, wijl roerloos, bange
ontbloeit, rond hen, mijn tros-gebouwd verlangen,
zachtkens verruisend…
TE VROEG BLOEIENDE PERZIK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.141 Het voorjaar kwam zó vroeg
Met zon en luwe winden,
Dat ik in een verblinde
Verrukking bloemen droeg.
Ik kon de vaste tijd,
Door U besteld, niet wachten.
't Hunkren van mijn gedachten
Werd teedre werklijkheid.
0, de eerste morgen, dat
Mijn bloei zich openbaarde,
In de verdorde gaarde,
Hebt Gij mij liefgehad.
Toen, voor…
Koningsdagkoopje
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
737 Beknopt verslag omtrent mijn Koningsdag:
In snelle pas de jaarmarkt overlopen
'n Dylan Thomas voor 'n Euro kopen
'n Parel die ik in de modder zag
Een rijk bezit, maar vooralsnog in wezen
Een aanwinst voor de stapel ongelezen…
Inzicht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Toen de zon niet was
kwam ik anders uit de droom
blij door dit nieuw licht.…
Poldergoud.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Zwart-wit roodbont groen
dagelijks het levensmelk
is een dankwoord waard.…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 (Menig machthebber is een misantroop)
Met de mimiek van een versteende natuur
waarbij de zwarte lucht
zijn harde grijns verpulvert
Met de thermiek op het laatste uur
van krijsende vogels die in vlucht
cirkelen en die zich in duister hullen
kruist hij zijn armen met illustere blik
Zijn ogen branden een gat in de dag
als gloeiende kogels…
Waar het om ging
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
796 Uit welk herdenkingsaanbod zou ik kiezen?
Er dienden zich veel films en docu's aan
Genoeg verhalen om bij stil te staan
Al wou ik mij er ook niet in verliezen
Toch was het, ieder aanbod ver voorbij
Veel meer dan twee minuten stil in mij…
Twee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.890 Destijds in kinderspelletjes kon je,
bv. als je veter was losgeraakt,
gewoon 'twee' zeggen, en dan stond je
even buitenspel, niemand mocht je dan nog aantikken.
Voor jou had dat moeten blijven gelden.
Dat je 'twee' zei, 'ik ben even
mijn man kwijt', en dat die laatste tien jaar
dan niet hoefden mee te tellen.
Of dat je, in plaats van…
Voorbij de vrees
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
1.011 Je voelt het bij het beeld op elk journaal:
Zo'n aula of zo'n gymzaal vol scholieren
Die zenuwen die ongetwijfeld gieren
Die droge stoffigheid van zo'n lokaal
En straks, na duizenden gestorven doden
Weemoedig afscheid van een periode…
De Waarheid.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
1.371 AAN MEVROUW***
Gij hebt de Waarheid, eedle vrouw?...
Vergeef dat ik meteen
Het nog maar half geloven wou -
Ik dacht, God had ze alleen.…
Oude tijden reïncarneren
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
920 Het was een mooie serie, daar niet van
Maar toch weer iets dat veilig en vertrouwd is
En rond oud liedjesrepertoire gebouwd is
Terwijl het zoveel eigentijdser kan
't Is ècht van goedenavond, dames, heren
En, onder druk van boven, conserveren…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.182 O! Ik denk zo innig aan je,
ik verlang zo innig naar je!...
Zeg, voel je 't niet komen,
van verre niet komen
als geuren van bloemen naar je?
Mijn ziel staat open voor je,
mijn armen gaan open voor je...
Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacbt op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op…
DE NACHT WACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 Schemerlicht sluit de ogen
van de nacht
tot een zacht schitteren
van de sterren
aan de einder
hun hoopgevende
knipogende lach
en pracht
verkoelende rust
kust mijn voorhoofd
en dooft de gedachten
die op de morgen
kunnen wachten…
Reclame tot het amen
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
739 Er vielen actiefolders in de bus
Mijn Pinksterdag-gevoel was plots doorbroken
De rust leek met de feestdag goed te stroken
Die folders strookten heel wat minder dus
Zo werd een Pinksterdagdeel dat ik uitzat
Getekend door de ALDI en 't Kruidvat…
Fast Food Fashion
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
986 De Mac had reeds een heel groot legioen
Daarbovenop komt nog een groep rekruten
Die in de kern allergisch is voor gluten
Maar nu gerust de keten aan kan doen
Zo vindt de Mac op allerlei manieren
Steeds weer nieuw voer voor nieuwe kuddedieren…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 Achter weilanden weiden, daar weer achter
dijken, zee en Zweden. Waar zou je heen?
De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep…
Zwarte Leeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.363 Ziet gij de zwarte leeuw niet rijzen,
Zo fier op ’t trotse gouden veld?
Ziet gij zijn forse reuzenklauwen,
Waarvan één slag de vijand velt;
Ziet gij zijn bloedige ogen gloeien,
Beschouwt zijn maan zo breed verward? –
Die leeuw is onze Leeuw van Vlaandren
Die rustend nog de wereld tart!
Hij sloeg zijn klauwen op het Oosten
En ’t Oosterheir…
Orkest onderhouden
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
790 Het Metropole Orkest is weer gered
Ze krijgen nu, dankzij een herverdeling
Weer ondersteuning en daarmee meer speling
(Tot aan 2020 strijk en zet)
Zulk nieuws doorbreekt voor even het gefoeter
Omtrent ons moeizaam marginaal geploeter…
Verjaardag.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.083 We zijn op tijd. Ik denk dat ik je nog zie
ademen. Maar je geeft geen krimp
tussen de stijve lakens. Het is zondagmorgen.
We drinken cola uit een blikje, doden traag
de stilte van de kamer. Buiten luiden
klokken de prelude. De slagen sterven.
We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar
weg en komt…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Dit zijn muurdagen. Ze lopen blind zichzelf te zoeken :
een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen
in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft
alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten
marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een…
Wat blijft.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 Je kwam in kleuren als het morgenlicht
de rode roze warme tinten.
Wees welkom sprak ik zacht,
er is een woning achter deze deuren.
Zij kunnen rusten in mijn groene bed,
ik brak en viel, maar kwam geheeld naar boven.
De woorden werden tot een huis,
omzoomd door tuin met lommerrijke bomen.
Je rode roze tinten voelden zich daar thuis
en bouwden…
Sonnet voor de vechters.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 We kijken schrijlings van de nokken neer
over het kale land dat geeft en nu brutaal
ontmand in naaktheid weent. Het brandt
in onze hoofden; het raast stormachtig
langer dan die vijf minuten, dagen langer.
Vandaag hebben ze ons liggen, tussen scherven,
zien ons verbijten door de kogelgaten
in rolluiken, de builen in onze harten.
Maar plooien…
Moederwezen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
684 Wij zijn zonen en dragen dezelfde moeder. We houden
onze hoofden koppig, kijken star en hullen ons in wierook.
In onze handen klemmen we de draagbaar. Zo hard hielden we
nooit , was iets ons meer. Geslagen verdragen we de leegte.
Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand
gegrift, met trots. We rechten onze ruggen : wij…
ZON ZIT BINNEN ONZE VREUGD
poëzie
4.0 met 1 stemmen
968 Zon zit binnen onze vreugd
te stralen.
Het is het vurigst, reinst geneucht:
een ademhalen
in glans en jeugd.
Op aarde schittert geen vermogen
licht als uw ogen.
Geen slag, geen schok, geen ruk
kan liefde scheuren uit de hemel daar wij schijnen.
De ganse wereld mag verdwijnen:
Zon is de kern van ons geluk.…
Het is als volleyballen:
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 duizend keer tegen de muur
toetsen. De juiste spreidstand
vinden, zonder je te scheuren,
en niemand kan zo heel precies
je vingers plooien. Dat moet je zelf,
tot je eindelijk dat ene punt,
net over de band, die unieke ace
van woorden slaat. Misschien
met sprong, misschien fluweel.…
Relatief veilig
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
775 Er rijden minder treinen door rood sein
Dat scheen voorheen wat vaker voor te komen
Nu is er Goddank actie ondernomen
Zodat ‘t niet zo’n issue meer zal zijn
Toch is nog steeds de onrust niet geweken
Wanneer ik eens een spoor moet oversteken…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Dit overmaatse huis draagt een stoppelbaard. Het leeft onwrikbaar
tussen het openlopen van de morgen en het slapen van de avond.
Bij het eerste licht klinkt een echo, kraakt de derde trede even
als voorheen. De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage…