inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 57125):

Verjaardag.

We zijn op tijd. Ik denk dat ik je nog zie
ademen. Maar je geeft geen krimp

tussen de stijve lakens. Het is zondagmorgen.
We drinken cola uit een blikje, doden traag

de stilte van de kamer. Buiten luiden
klokken de prelude. De slagen sterven.

We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar

weg en komt niet meer terug.
Je bent er toch altijd.

... Gedicht werd gepubliceerd in Het Gezeefde Gedicht (mei 2015) ...

Schrijver: Kris De Lameillieure, 9 jun. 2015


Geplaatst in de categorie: overlijden

3,9 met 9 stemmen 648



Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Naam:Marije Hendrikx
Datum: 7 jul. 2015
Bericht:Prachtig dit gedicht het weggaan en het blijven..

Naam:Hilde Keteleer
Datum: 4 jul. 2015
Bericht:Vooral het enjambement 'maar je geeft geen krimp/tussen de stijve lakens' sprak me aan

Naam:Floyd
Datum: 3 jul. 2015
Bericht:Aangrijpend!

Naam:Ralameimaar
Datum:19 jun. 2015
Bericht:Heel mooi, de laatste zin zo troostend

Naam:Adeleyd
Datum:10 jun. 2015
Bericht:Sfeervol gedicht.

Naam:Alexander Peters
Datum:10 jun. 2015
Bericht:Wanneer verschijnt je bundel?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)