12647 resultaten.
Blikveld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
741 Een stoel
heb ik
voor je klaargezet
Aan het glas
zodat je
naar buiten
kunt blikken
Een park
een rij bomen
een veld,
geel van zon
Tegen de ruit
zou je kunnen tikken
om mijn blik
te kunnen vangen
Ik ken
je verlangen
naar aandacht
naar de blikken
die ik
-doorgaans-
naar je opsla.…
Stilstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Stil staan
wil je
je ogen
op steeltjes
De bloemen
zien
bloemen
herkennen
Soms
aanraken
aanraken
met je vingers
Je hoort
uit de keeltjes
van verborgen vogels:
liefdeszang
Wees niet bang
liefde is hier
waar aarde
paradijs geworden is
door mensenhanden.…
In jaarringen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 het is windstil
geen blaadje ruizelt
zij zitten aan mijn stam
genietend hand in hand
ik heb ze gezien
als baby en kind
hun stemmen opgeslagen in
jaarringen die ik mag dragen
samen zijn we gegroeid
alleen hadden zij dat
niet in de gaten omdat wij
samen nooit konden praten
ik ben er altijd
de grote machtige eik
maar pas de laatste…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Herfst...
is sluitstuk
de uren
van het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt…
Herkenningspunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Twee bomen, aan het stille water
spiegelen zich alle dagen zacht,
pronken met gekregen bladeren
tot in schijnbaar dieper water.
Beiden ook nog snel verstoord,
als watervogels, zelfs een vis
't water doet bewegen
spiegelbeelden, eventjes gewist.
Het eerste blad dat valt
één enkel blaadje
ja, dat kan gemist.
Tot de herfst hen roept,…
Huid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
731 Het is mijn huid
die ik niet
wil verkopen
Ik lijk
dan wel verlopen
door jaargetij aangetast
Maar voor geliefden
ben ik
zoete herinnering:
toen romantiek
hun beider naam of initialen
in m'n dikke huid heeft gekrast.…
Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Het zonlicht
speelt z'n spel
met wolken
Wolken
hun spel
met zonlicht
Is het verstoppertje?
krijgertje?
is het...
m'n gebrek aan inzicht?
Het zicht
erop is
in een woord: schitterend.…
De vrije hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg…
Herhaling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Bomen blijven
bijna eeuwig vruchtbaar
ze baren bladeren
telkens opnieuw
tot ze moe zijn
vallen en wegwaaien
gekleurd
door vermoeidheid
door zwieren en zwaaien
aan takken
totdat die kaal zijn
en weer opnieuw baren.…
Blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Ze vliegen
vliegen in 't blauw
van hemel
de aarde ver beneden hen
Ik weet niet
of ik eraan wen
de trek van vogels
hoe lang? naar waar?
Ik zie en hoor
hun schreeuwend afscheid
de snelheid
waarmee ze overvliegen
naar daar
waar voedsel is
in overvloed
insecten of zaden
Het doet me
goed
dat ik ernaar
mag raden...…
Bij weer en wind
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
744 zelfs bij een donderbui
wordt er gewuifd naar jou
heb je dat wel gezien
daar bij de brug?
al ben je nog zo nors
knorrepotknorderig
riet staat te wuiven
al keer jij je rug…
Ver kijken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Ver
kun je hier kijken
je ogen
wijd open
De lijnen
van voet-en fietspad
tussen Gelderland
en Brabant
Het Maaswater
binnen oever
en wal
waarop de dunne populieren
Bakens
die -zichtbaar-
herfst vieren
een afscheidsfeest
van lang daglicht
Hier, fietsend op de dijk
verliest leven
z'n gewicht
zie ik zon
in 't water schijnen…
Vogelveertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Bladgoud op het ochtendsplijten,
het voorschrift van de schepping
wappert als ‘n verscheurd kasboek
haveloos in de schrikdraad.
Bomen stil als marmerbeelden
trekken theatraal de wangen strak,
aan hun enkels gevallen seizoenspruiken
en boomvruchten als oudejassenknopen.
Welk een stilte kan de aardkloot regeren
als de drempelwacht de koningszaal…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
791 En dan is er mist
je ziet
nog net een hand
voor ogen
Mist kent
geen mededogen
het komt plots
je mist zicht
Duur komt
het je te staan
als 'witte wieven'
je de weg versperren
Geen enkel gedicht
mantra noch wachtwoord
doet hen wijken
ze blijven-hologig-naar je kijken
Gesluierd, gehuld
in witte gewaden
ze wenken, reiken
naar…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 Je opent
dat wat dicht heet
het landschap, de weg
waarlangs ooit bomen geplant
De kant als zoom
ermee gesierd
bomen in gelid
als een erewacht
En dan....
een novembernacht
waarin wind opsteekt
niet wil gaan liggen
Het duwen en trekken
wonderwel gelukt
de takken naakt nu
zonder enig opschik
Het goud
dat uit kruinen
wordt geblazen…
Herfstspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Herfst
weerspiegelt zich
in de koele waterloop
Het zijn
de verstarde bomen
bomen zonder enig blad
De bomen op rij
-als tinnen soldaatjes-
bekijken zich
in het blauw van de stroom
Het is
echt een droom
hierlangs te lopen
m'n ogen als op steeltjes.…
Wachttijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Zon in de winter
glijdt langs huizen en velden
rust tot het voorjaar.…
Spel van zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het is
de speling
van het licht
Door bomen
en hun kruinen
van naald of blad
Het is
het spel
van zon
die laag staat
lijkt tot op de draad
versleten
maar wacht januari
februari, maart
zon niet langer vergeten
Wie aanbad?
het duister, de schaduw
op z'n langst?
We weten
nu al van terugkeer
van het daglicht
Mede dankzij…
Lichtval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Soms
valt het licht er
zonder splinters
gruzelementen
Soms
staat het licht
weer op
poetst zich schoon
de aarde
van de duivel
of het stof
van een demon
Soms
valt het licht
samen
met een gedicht
dat zegt iets
van de dichter.…
Sluitingstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Het zonneseizoen is voetje gelicht
en tussen plons en rimpeling
in de lotusvijver verdwenen,
ondergedoken in het broedwater
van de jaarwentelingen.
Wolken als kantwerk zijn het
epicentrum van zomerwellust
reeds voorbij gespoord,
wildzang en krekellied
tot zwakstroom gereduceerd.
De subtiele uurwerkmechaniek
van insectenpootjes valt stil…
groet me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Groet me
deze morgen
want ik houd
lente nog even verborgen
Groet me
deze middag
want ik lach
om winter...
die uit
zal blijven
vorst....
die niet toekomt
aan regeren.…
In het herfstbos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 in het herfstbos
losse noten
en bladmuziek…
Wij zijn de soort
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.688 wij zijn de soort
die vraagt naar het waarom
hoe het voelt om vogel te zijn
waarom bromvliegen rondvliegen
waarom je dit zei niet dat (bedenk je later pas)
wat je liever wilt, cremeren of opzetten
mensen die veel aan de dood denken snoepen meer
mensen met veel rommel op hun bureau werken sneller
is onderzocht
zet de zak niet buiten, knip het…
Brief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
757 In een brief
bedankte je me
voor de wandeling
het middaglicht
dat ons rijkelijk
bescheen
er geen genoeg
van kon krijgen
Of ik nog zing?
vraag je me
want je houdt
van m'n stem
Jij kan
je woorden
-met 't grootste gemak-
tot zinnen aaneenrijgen
Het is nu
dat ik ween
want ik ben
je adres onderweg verloren.…
Ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Een ster is gedachteloos
onverwachts oud geworden
om niets bekommerd
Een ster ontlokt verwondering
uit verre expansiedromen,
ondanks eenzaamheid op grote afstand
Wanneer we haar mysteries bezingen
is ze mogelijk reeds weggevlekt
in cryptische zelfbegoocheling
Evenwel,
ondanks alles,
blijft ze stralen.…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 De wereld...
is vandaag
als stilgevallen
Geen grote aantallen
auto's, geen motorlawaai
alleen kinderstemmen
die een glijbaan maken
winters genoegen
de zinnen verzet
louter sneeuw
dat
wil kraken
De wereld
is vandaag
bedekt met vrede
Oorlog, strijd en ruzie
een dag lang
ver van m'n bed.…
Veervrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
671 gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze
maar elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen
bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar…
Blauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
532 In de lucht
zit iets blauws
dat weg heeft
van 'n naderend voorjaar
de winter
met natte koude
glad
doet vergeten
We weten
dat zon ons
meer en meer
....verwarmt
Ik ben klaar
met deze winter
de dagen kort
van hemels licht.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 in dwarrelende sneeuw
nam ik je mee naar
de maagdelijke witte wereld
zoals de eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene…
Aubade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
712 op mijn verjaardag
's ochtends vroeg een aubade
van een zanglijster…