9250 resultaten.
zon
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
1.525 om uit te rusten van de nacht
De wereld danst voor de zon.
Ze laat ons stralen en groeien.
Ze laat ons al het moois zien
dat door haar zo mooi kan bloeien
Haar romantische zonsondergang,
haar betoverend noorderlicht,
haar schaduw om in af te koelen
als ik voor haar hitte zwicht
De wereld draait om de zon
En jij bent mijn zon…
Zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
866 Zachte vingertoppen
raken oprecht vertrouwen
terwijl tederheid
gedachten kust
ogen tonen woordloos
in zichtbare rust
vriendschappelijk optimisme
terwijl geheimzinnigheid
de koestering van dromen glimlacht
blozen wangen samenzijn
de stilte maakt zichtbaar
in rustig gebaar
wat zuiver is
nog steeds fluisterend
waaien voetstappen…
met de dag weker
netgedicht
2.8 met 62 stemmen
16.722 m'n haren los door elastiek
rekken het voorbije rusten
Later onthoud ik je maar frees
de ruwheid van je kanten,
streel je jonge vacht…
ware rijkdom
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
3.498 Dan komt de tijd
dat weer een generatie je verblijdt
Dan valt het andere in het niet
Dan komt de rust
als met verheugd gezicht
je kleinkind lacht
en je op je voorhoofd kust…
in kransen van verwachten
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.151 je hangt weer
takken aan een stam
die herfst al
heeft kaal gemaakt
en groent vanaf
vandaag je kerstverhaal
schildert nog een
donkergroen advent
in kransen van
verwachten maar hangt
de boom al vol met
verlangens en gedachten
zij schittert
blinkt een lieve lust
en de muziek maant
rust waarin de schapen
weiden en eindelijk…
Betoverd nu, in winterdood
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.221 Betoverd nu, in winterdood
in laatst verlangen, waterschoot
rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart
al was het om de dag te dragen
Mijn zucht, mijn damp als ademstroom
als draden, die de vlinders vlogen
verdwenen in landschapspaden
Enkel wit
het vocht hangt boven aarde
in de slaap, die mijn dood verdrijft
het is de nacht, die naderschrijdt…
De dood lacht zacht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 ook buiten
hangt jouw stilte
om me heen
ik zie de mensen
praten lachen maar
ben er heel alleen
kan je niet ontdekken in
een stem probeer je ogen bij
een ander even bloot te leggen
je hart en ziel zijn
van de wereld afgesloten
voor even heb je iedereen verstoten
jouw rust maakt alles stil
de dood lacht zacht en fluistert
of…
Je handen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
877 lijnen het
tijdelijk verdwijnen
van levenslust
heb ze liefdevol gekust
ben op afstand
bij je ook als
we in herinnering
weer samen vrijen
in het beminnen
van elkaar kroel ik
teder door je korte haar
kan ik nu
bij je komen en niet
enkel in mijn dromen
om je lippen zacht te kussen
je gedachten dan te sussen
en je warm te laten rusten…
Tijdklok van het hart.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.331 lieve vriend ik hoop dat
je boven gelukkig bent
strijden voor een langer bestaan
heeft geen zin gehad
het hart stopte ermee
en je glimlach automatisch
slaap maar door
rust maar uit
je hebt het verdiend
lieve vriend
ook al was je nog maar
éénenzestig
reis maar
naar een eeuwig bestaan
waar benauwdheid
geen rol meer speelt…
Voor Dora
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
2.415 Er is een tijd van komen
er is een tijd van gaan
die tijd is nu gekomen
en laten we een traan
het pad is gelopen
de horizon bereikt
je ziel meegenomen
op de vleugels
van de wind
Lieve Dora, moge je ziel
in vrede leven en
rust zacht
want de herinnering
aan jou blijft
bij ons
dag en nacht
in memoriam
Dora van Kampen 28 april 2008…
Boeten in je dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.538 Word sluw verzwolgen
Door de duistere blik
Van het immense zwart
Bang voor de geesten
Die mij altijd weer vinden
Met hun handen wurgend
Doden ze mijn spiegelbeeld
De tijd verdwijnt
In deze nachtelijke ruimte
Als een uitgeholde rots
Gevoed met fakkels doordrenkt van bloed
Een groot toneel
Met beulen voor het slot
Waarna ik dan mag rusten…
dal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.295 raak me aan
sla me er door
geen kans
geen gehoor
de vlam zwakt af
slaap door de dag
niemand weet waar heen
niemand geeft
laat het maar met rust
genadeloos is de kus
kus van eenzaamheid
niet op voorbereid
bergen verzetten
de geesten gezelschap
geven
geef me een berg
om af te dalen
dalen naar het dal
het dal van eenzaam
verval…
die mij roept
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
595 met ogen gesloten
ingekeerd, toekerend
naar jou,
mijn lief
jij die mij roept
een glimlach ontluikend
een wals van vreugde
langs mijn lippen
voel mijn tasten
kom in mijn sferen
kosmos ademloos
in tedere verrukking
om jou
mijn lief
kom dan, zing mijn lied
stil toch tranen
bedaar toch harteklop
rust…
Transeamus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.152 Het bleke laken gaf
de dood een naam
kleine lijntjes
op jouw handen
kronkelden blauw
langs onbegrensde pijn
toen gisteren sprak
met twee monden
liet ik besef
achter mij
en bracht
morgen dichter
nu de storm is
gaan rusten
zijn falende adem
oude bomen laat staan
kun je zelfs die
niet meer verplanten…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
laat mij gaan
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.151 Ik wil slapen nu
rust, ronken, laat
mij gaan nu, slapen
wieg, wieg, schapen
regen Knotst KLETTerend
op mijn daken
bom in glASSS
scherven rInkelen
waarom KErft die vreemde
onrust door mijn hermetische
bovenkamer, gelijk door boter
tegenstelling, geKRas
krIIIIIIIIIpt ten einde
laat mij slapen, ik wil
slapen, laat mij gaan
SLAPEN!…
Op een kier
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.879 een tocht die als van ver
langs koude beenderen strijkt
de toeschouwer ongewild
met verschrikte blik verrijkt
de leuning kraakt gespannen
benen uitgestrekt in rust
een rilling neemt gedachten mee
kleine haartjes panieken onbewust
een bijna leeg vertrek verhaalt
niets meer dan een half woord
van binnen schreeuwt de angst
maar niemand die…
Mijn gids
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.125 ik zal worden beschut
door de bladeren van de bomen,
daar zal ik rust vinden
in nacht'lijke dromen.
De dauw zal mij wekken
en doet mij weer opstaan,
als de zon weer verschijnt
en mijn reis verder zal gaan.…
ANKATOR GUTAM
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
953 Leven in het gouden licht
de blik op zee gericht
spanning verdwijnt
de rust keert weer
straling heeft de geest gekust
open chakra's
ontvankelijkheid
herstel in beweging
afscheiding kwalijke gedachten
het intense krijgt de overhand
het goede geeft kracht
liefde verteert het kwaad
een mens klaar
voor verder leven…
de troon van Vishnu
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
736 een ruiter op een adelaar
strijkt over de lotusvijver
hij zwaait met vier armen
discus en schelp en knuppel
als loze wapens in zijn greep
één vrije hand plukt de roze bloem
ontloken aan een lange steelwortel
een doorzeefde kegel
zwicht onder zijn gewicht
de zaden vallen
verzinken in de drab
de ruiter rust er op bladgroen
als een…
aan wal gedragen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
779 ik laat mijn vogels vrij
gisteren en vandaag
onbeweeglijk zwart
in diepte, zee en velden
schaduwen verliezen naakt
de oevers aan mijn zij
waar ik mijn stem laat spreken
ik kan nooit meer zijn
laat me daarom varen
naar uw spiegelken
van lichte dromen
waar gij me zuiver
laat rusten in
de cadans van
lieflijke woorden
---------…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Een groene zee
Vult mijn blikveld
Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap…
Op de fiets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
641 De stad is versluierd
in een nevel van mist
waanzinnig getoeter
rijden door plassen
ademen longen uitlaatgassen
fietsen met een rinkelende bel
door een kermis in de hel
waar de ziel wordt gepeinigd
het hart verbleekt
vlucht ik naar de oase van rust
door het wiegelied van mozart
in slaap gesust
ontwaken in hemelse - sferen
met hándel…
alles past
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 niet waar eindig ik
waar begin jij
maar ongedeeld wij
ik jou vast
en jij mij
jij mijn rust
ik die van jou
jij die mij kust
ik ook van jou
die ene hand daar
onze ogen voor elkaar
perfecte glimlach
nacht ochtend
dag
je haar
je adem
je zuchten
je handen
houden vast
mijn Waar
mijn bodem
mijn luchten
mijn branden
alles…
studente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
670 het groen geloverte
betovert haar, dwingt
haar schoenen uit tot
verbanning van voeten
zonder glans en dan maar naakt
te rusten in het park
op vers gestreken grasmat
haar toekomst te ontdekken
een onwaarschijnlijkheid
die leidt tot haar gelijk
de professor zonder snor
maar montuurloos bebrild
de katalysator tot morgen
bij het schouwen…
drenkeling
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.276 het schuim op mijn lippen
is zee
het zout op mijn huid
zijn tranen
haar ogen
de oceanen
waarin
ik langzaam verdrink
het haar in beweging
is duin
de wind om mij heen
haar adem
de afstand
nog slechts één vadem
waarin
ik telkens verdwaal
haar lichaam in ruste
is strand
de hand uitgestrekt
een baken
die hartstocht
weer doet ontwaken…
Uit haar handpalm blaast ze sterren.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.335 Violetje danst haar dansje
lichtvoetig voor het woudpubliek
tjilpend musiceren krekels
Een suite van de nachtmuziek
haar voetjes zweven hemels licht
langs de paadjes door het bos
haar grootste lief is Maneschijn
die zachtjes straalt op het koele mos
waarop dauw rust als diamanten
twinkelend als de morgen gloort
uit haar handpalm blaast…
Tranendans
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
896 laten we klinken
op alle kostbare tranen
ook al is het voor jou slechts
en enkel bij deze dans
of door de wijn die nu eenmaal
je hart weer wat losweekt
en rust in mijn vrouw-zijn
als in vruchtbare grond
maar als jij nu voor mij
die sluis toch weer opdraait
en de doortocht een feit is
voor ons veilig schip
dan is er misschien
wel…
Alleen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.104 ik word verscheurd
binnen in mijn ziel
iedereen die raar
naar mij kijkt
maar niemand die
mij begrijpt
ik kan niet slapen
mijn hart kent geen rust meer
er zit een mist in mijn hoofd
die niet meer dooft
soms kan ik niet meer
op mijn benen staan
dan tintelen ze
hyperventillatie zeggen ze dan
iedereen is boos op…
Mijn liefste, de afgrond
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.225 Staande aan de rand
kijk ik langs de punt van
mijn schoenen
naar de afgrond
onder mij
In het zwart dat
mijn gedachten
nadert,
een oase van rust
wil ik niets liever
dan me storten in
het onbekende
Liefste,
vaarwel
treur niet
treur wel
Staande aan de rand
schuifel ik dichterbij
ik kon het niet
want de ware afgrond
dat ben…