Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

zon

hartenkreet
2.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.525
om uit te rusten van de nacht De wereld danst voor de zon. Ze laat ons stralen en groeien. Ze laat ons al het moois zien dat door haar zo mooi kan bloeien Haar romantische zonsondergang, haar betoverend noorderlicht, haar schaduw om in af te koelen als ik voor haar hitte zwicht De wereld draait om de zon En jij bent mijn zon…
rene martens8 september 2004Lees meer >

Zacht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 866
Zachte vingertoppen raken oprecht vertrouwen terwijl tederheid gedachten kust ogen tonen woordloos in zichtbare rust vriendschappelijk optimisme terwijl geheimzinnigheid de koestering van dromen glimlacht blozen wangen samenzijn de stilte maakt zichtbaar in rustig gebaar wat zuiver is nog steeds fluisterend waaien voetstappen…
Nadine7 september 2005Lees meer >

met de dag weker

netgedicht
2.8 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.722
m'n haren los door elastiek rekken het voorbije rusten Later onthoud ik je maar frees de ruwheid van je kanten, streel je jonge vacht…
kuirinck29 september 2005Lees meer >

ware rijkdom

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.498
Dan komt de tijd dat weer een generatie je verblijdt Dan valt het andere in het niet Dan komt de rust als met verheugd gezicht je kleinkind lacht en je op je voorhoofd kust…

in kransen van verwachten

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.151
je hangt weer takken aan een stam die herfst al heeft kaal gemaakt en groent vanaf vandaag je kerstverhaal schildert nog een donkergroen advent in kransen van verwachten maar hangt de boom al vol met verlangens en gedachten zij schittert blinkt een lieve lust en de muziek maant rust waarin de schapen weiden en eindelijk…
wil melker13 december 2005Lees meer >

Betoverd nu, in winterdood

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.221
Betoverd nu, in winterdood in laatst verlangen, waterschoot rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart al was het om de dag te dragen Mijn zucht, mijn damp als ademstroom als draden, die de vlinders vlogen verdwenen in landschapspaden Enkel wit het vocht hangt boven aarde in de slaap, die mijn dood verdrijft het is de nacht, die naderschrijdt…

De dood lacht zacht

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 794
ook buiten hangt jouw stilte om me heen ik zie de mensen praten lachen maar ben er heel alleen kan je niet ontdekken in een stem probeer je ogen bij een ander even bloot te leggen je hart en ziel zijn van de wereld afgesloten voor even heb je iedereen verstoten jouw rust maakt alles stil de dood lacht zacht en fluistert of…

Je handen

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 877
lijnen het tijdelijk verdwijnen van levenslust heb ze liefdevol gekust ben op afstand bij je ook als we in herinnering weer samen vrijen in het beminnen van elkaar kroel ik teder door je korte haar kan ik nu bij je komen en niet enkel in mijn dromen om je lippen zacht te kussen je gedachten dan te sussen en je warm te laten rusten…

Tijdklok van het hart.

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.331
lieve vriend ik hoop dat je boven gelukkig bent strijden voor een langer bestaan heeft geen zin gehad het hart stopte ermee en je glimlach automatisch slaap maar door rust maar uit je hebt het verdiend lieve vriend ook al was je nog maar éénenzestig reis maar naar een eeuwig bestaan waar benauwdheid geen rol meer speelt…
Sanne L13 april 2008Lees meer >

Voor Dora

hartenkreet
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.415
Er is een tijd van komen er is een tijd van gaan die tijd is nu gekomen en laten we een traan het pad is gelopen de horizon bereikt je ziel meegenomen op de vleugels van de wind Lieve Dora, moge je ziel in vrede leven en rust zacht want de herinnering aan jou blijft bij ons dag en nacht in memoriam Dora van Kampen 28 april 2008…
marijke28 april 2008Lees meer >

Boeten in je dromen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Word sluw verzwolgen Door de duistere blik Van het immense zwart Bang voor de geesten Die mij altijd weer vinden Met hun handen wurgend Doden ze mijn spiegelbeeld De tijd verdwijnt In deze nachtelijke ruimte Als een uitgeholde rots Gevoed met fakkels doordrenkt van bloed Een groot toneel Met beulen voor het slot Waarna ik dan mag rusten…

dal

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.295
raak me aan sla me er door geen kans geen gehoor de vlam zwakt af slaap door de dag niemand weet waar heen niemand geeft laat het maar met rust genadeloos is de kus kus van eenzaamheid niet op voorbereid bergen verzetten de geesten gezelschap geven geef me een berg om af te dalen dalen naar het dal het dal van eenzaam verval…

die mij roept

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
met ogen gesloten ingekeerd, toekerend naar jou, mijn lief jij die mij roept een glimlach ontluikend een wals van vreugde langs mijn lippen voel mijn tasten kom in mijn sferen kosmos ademloos in tedere verrukking om jou mijn lief kom dan, zing mijn lied stil toch tranen bedaar toch harteklop rust…

Transeamus

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Het bleke laken gaf de dood een naam kleine lijntjes op jouw handen kronkelden blauw langs onbegrensde pijn toen gisteren sprak met twee monden liet ik besef achter mij en bracht morgen dichter nu de storm is gaan rusten zijn falende adem oude bomen laat staan kun je zelfs die niet meer verplanten…
metha31 december 2006Lees meer >

Emma

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder. Een duimpje in haar mond, zij slaapt. Slaap der schuldeloozen. Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid. Ontroerd kus ik haar voorhoofd. juli 1993…
w5 januari 2008Lees meer >

laat mij gaan

hartenkreet
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.151
Ik wil slapen nu rust, ronken, laat mij gaan nu, slapen wieg, wieg, schapen regen Knotst KLETTerend op mijn daken bom in glASSS scherven rInkelen waarom KErft die vreemde onrust door mijn hermetische bovenkamer, gelijk door boter tegenstelling, geKRas krIIIIIIIIIpt ten einde laat mij slapen, ik wil slapen, laat mij gaan SLAPEN!…

Op een kier

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.879
een tocht die als van ver langs koude beenderen strijkt de toeschouwer ongewild met verschrikte blik verrijkt de leuning kraakt gespannen benen uitgestrekt in rust een rilling neemt gedachten mee kleine haartjes panieken onbewust een bijna leeg vertrek verhaalt niets meer dan een half woord van binnen schreeuwt de angst maar niemand die…

Mijn gids

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.125
ik zal worden beschut door de bladeren van de bomen, daar zal ik rust vinden in nacht'lijke dromen. De dauw zal mij wekken en doet mij weer opstaan, als de zon weer verschijnt en mijn reis verder zal gaan.…
moeke30 januari 2004Lees meer >

ANKATOR GUTAM

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 953
Leven in het gouden licht de blik op zee gericht spanning verdwijnt de rust keert weer straling heeft de geest gekust open chakra's ontvankelijkheid herstel in beweging afscheiding kwalijke gedachten het intense krijgt de overhand het goede geeft kracht liefde verteert het kwaad een mens klaar voor verder leven…

de troon van Vishnu

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
een ruiter op een adelaar strijkt over de lotusvijver hij zwaait met vier armen discus en schelp en knuppel als loze wapens in zijn greep één vrije hand plukt de roze bloem ontloken aan een lange steelwortel een doorzeefde kegel zwicht onder zijn gewicht de zaden vallen verzinken in de drab de ruiter rust er op bladgroen als een…
Wim Veen5 januari 2006Lees meer >

aan wal gedragen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 779
ik laat mijn vogels vrij gisteren en vandaag onbeweeglijk zwart in diepte, zee en velden schaduwen verliezen naakt de oevers aan mijn zij waar ik mijn stem laat spreken ik kan nooit meer zijn laat me daarom varen naar uw spiegelken van lichte dromen waar gij me zuiver laat rusten in de cadans van lieflijke woorden ---------…

Wentelingen

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Een groene zee Vult mijn blikveld Harsachtige geuren Dringen in al mijn Openstaande poriën Waardoor mijn rust Eindelijk wederkeert Dan vervaagt Alles tot een Ondoordringbaar Duister als een deken dat Mij beschermt tegen Het onbekende van Een verloren wereld Vallend of zwevend Beweeg ik voort Richting de eindige Treden van de wenteltrap…
MVE8 december 2008Lees meer >

Op de fiets

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
De stad is versluierd in een nevel van mist waanzinnig getoeter rijden door plassen ademen longen uitlaatgassen fietsen met een rinkelende bel door een kermis in de hel waar de ziel wordt gepeinigd het hart verbleekt vlucht ik naar de oase van rust door het wiegelied van mozart in slaap gesust ontwaken in hemelse - sferen met hándel…

alles past

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
niet waar eindig ik waar begin jij maar ongedeeld wij ik jou vast en jij mij jij mijn rust ik die van jou jij die mij kust ik ook van jou die ene hand daar onze ogen voor elkaar perfecte glimlach nacht ochtend dag je haar je adem je zuchten je handen houden vast mijn Waar mijn bodem mijn luchten mijn branden alles…

studente

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
het groen geloverte betovert haar, dwingt haar schoenen uit tot verbanning van voeten zonder glans en dan maar naakt te rusten in het park op vers gestreken grasmat haar toekomst te ontdekken een onwaarschijnlijkheid die leidt tot haar gelijk de professor zonder snor maar montuurloos bebrild de katalysator tot morgen bij het schouwen…

drenkeling

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.276
het schuim op mijn lippen is zee het zout op mijn huid zijn tranen haar ogen de oceanen waarin ik langzaam verdrink het haar in beweging is duin de wind om mij heen haar adem de afstand nog slechts één vadem waarin ik telkens verdwaal haar lichaam in ruste is strand de hand uitgestrekt een baken die hartstocht weer doet ontwaken…
Jeroen Swaan1 september 2006Lees meer >

Uit haar handpalm blaast ze sterren.

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Violetje danst haar dansje lichtvoetig voor het woudpubliek tjilpend musiceren krekels Een suite van de nachtmuziek haar voetjes zweven hemels licht langs de paadjes door het bos haar grootste lief is Maneschijn die zachtjes straalt op het koele mos waarop dauw rust als diamanten twinkelend als de morgen gloort uit haar handpalm blaast…
maria-johanna12 september 2006Lees meer >

Tranendans

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 896
laten we klinken op alle kostbare tranen ook al is het voor jou slechts en enkel bij deze dans of door de wijn die nu eenmaal je hart weer wat losweekt en rust in mijn vrouw-zijn als in vruchtbare grond maar als jij nu voor mij die sluis toch weer opdraait en de doortocht een feit is voor ons veilig schip dan is er misschien wel…
annabel18 januari 2009Lees meer >

Alleen

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.104
ik word verscheurd binnen in mijn ziel iedereen die raar naar mij kijkt maar niemand die mij begrijpt ik kan niet slapen mijn hart kent geen rust meer er zit een mist in mijn hoofd die niet meer dooft soms kan ik niet meer op mijn benen staan dan tintelen ze hyperventillatie zeggen ze dan iedereen is boos op…

Mijn liefste, de afgrond

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Staande aan de rand kijk ik langs de punt van mijn schoenen naar de afgrond onder mij In het zwart dat mijn gedachten nadert, een oase van rust wil ik niets liever dan me storten in het onbekende Liefste, vaarwel treur niet treur wel Staande aan de rand schuifel ik dichterbij ik kon het niet want de ware afgrond dat ben…